Αριθμός Πρωτοκόλλου: 4967/2026

Ειδικότερα θέματα αναφορικά με την καταβολή αποζημίωσης ειδικού σκοπού στο ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό επιστημονικό και παραϊατρικό προσωπικό του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), το οποίο εμπλέκεται άμεσα στην υλοποίηση δράσεων του Εθνικού Προγράμματος Προσυμπτωματικού Ελέγχου (ΕΠΠΕ), του Εθνικού Προγράμματος Πρόληψης «ΣΠΥΡΟΣ ΔΟΞΙΑΔΗΣ».

Τροποποίηση της υπ’ αρ. 22070/15.5.2025 κοινής υπουργικής απόφασης «Ειδικότερα θέματα αναφορικά με την καταβολή αποζημίωσης ειδικού σκοπού στο ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό επιστημονικό και παραϊατρικό προσωπικό του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), το οποίο εμπλέκεται άμεσα στην υλοποίηση δράσεων του Εθνικού Προγράμματος Προσυμπτωματικού Ελέγχου (ΕΠΠΕ), του Εθνικού Προγράμματος Πρόληψης “ΣΠΥΡΟΣ ΔΟΞΙΑΔΗΣ”» (Β’ 2504), όπως τροποποιήθηκε με την υπ’ αρ. 4967/29.01.2026 (Β’ 327) όμοια

Διατακτικές σίτισης (...)Με την ανωτέρω προσφυγή ζητείται η ανάκληση της 315/2026 Πράξης της Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στην Υπηρεσία Επιτρόπου στον Τομέα Πολιτισμού και Αθλητισμού.(...)Με τα δεδομένα και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι υπό προμήθεια διατακτικές σίτισης "των υπευθύνων" του Εθνικού Θεάτρου, κατά το μέρος που υπερβαίνουν το ρητώς προβλεπόμενο στο άρθρο 43 του Κώδικα Ατομικού Εργατικού Δικαίου (π.δ. 80/2022) όριο των 6 ευρώ ανά εργάσιμη ημέρα, ανεξαρτήτως του ότι χορηγούνται υπό μορφή είδους, ήτοι επαναφορτιζόμενης κάρτας, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως εκ του τρόπου και του χρόνου χορήγησής τους ως μη μισθολογικές παροχές. Τούτο, διότι δεν συνδέονται με πραγματική ανάγκη σίτισης του προσωπικού αυτού κατά την παροχή εργασίας, δοθέντος ότι αυτή έχει ήδη καλυφθεί με τις διατακτικές αξίας μέχρι 6 ευρώ που τους δίδονται μαζί με το λοιπό προσωπικό, ήτοι τα 290 άτομα στα οποία και συμπεριλαμβάνονται, ούτε με ειδικές συνθήκες παροχής της εργασίας τους ή λειτουργικές ανάγκες του θεάτρου, αλλά χορηγούνται συστηματικά και επιλεκτικά στη συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων λόγω των ασκούμενων εποπτικών καθηκόντων τους διαβαθμιζόμενες, μάλιστα, ανάλογα με τον αριθμό των προσώπων που αυτοί εποπτεύουν. Συνεπώς, συνιστούν κατ΄ουσία πρόσθετες μισθολογικές παροχές επιδοματικού χαρακτήρα που συντελούν στην οικονομική ενίσχυση του εν λόγω προσωπικού, οι οποίες δεν προβλέπονται ρητώς στον ν. 4354/2015, με τον οποίο καθορίζονται εξαντλητικά οι πάσης φύσεως αποδοχές του προσωπικού των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, όπως είναι το Εθνικό Θέατρο (πρβλ. Μον.Πρωτ. Ρόδου Ασφ. 206/2025 για δημοτική επιχείρηση). Περαιτέρω, λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω και σε συνδυασμό με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 7 παρ. 3 ν. 1876/1990 (σκ. 6 και 7), η συναφθείσα Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση μεταξύ του Εθνικού Θεάτρου και του Σωματείου Εργαζομένων αυτού και ειδικότερα η σχετική πρόβλεψη στο άρθρο 7 παρ. 6 αυτής δε δύναται να αποτελέσει νόμιμο έρεισμα για τη χορήγηση των εν λόγω μισθολογικών παροχών, δοθέντος ότι τα μισθολογικά θέματα έχουν εξαιρεθεί, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν ανωτέρω (σκ. 7), από τη συλλογική αυτονομία και ρυθμίζονται αναγκαστικώς από τις διατάξεις του ν. 4354/2015. . Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η ένδικη προσφυγή πρέπει να απορριφθεί και να μην ανακληθεί η προσβαλλόμενη 315/2026 Πράξη της Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στην Υπηρεσία Επιτρόπου στον Τομέα Πολιτισμού και Αθλητισμού