×
register
Συνδρομητική Υπηρεσία. Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο mydocman.gr πρέπει να συνδεθείτε: Είσοδος

Δ3(α)/16463/2025

Τύπος: ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ:
ΦΕΚ: 2649/Β/29.05.2025

Τροποποίηση της υπό στοιχεία Γ5α/53625/19.9.2017 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομίας και Ανάπτυξης και Υγείας «Εναρμόνιση της Εθνικής Νομοθεσίας προς την αντίστοιχη Κοινοτική ΟΔ/2002/46ΕΚ “για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί των συμπληρωμάτων διατροφής" Επικαιροποιημένα Παραρτήματα της ΟΔ/2002/46/ΕΚ, όπως ισχύουν» (Β’ 3328), σε συνέχεια δημοσίευσης των Κανονισμών (EE) 2024/248 και 2025/352.


ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΡΕΧΟΝΤΟΣ ΕΓΓΡΑΦΟΥ : 1Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Ιστορικό Αναθεωρήσεων (Πιλοτική Εφαρμογή)

Σχετικά Έγγραφα

Δ3(α) 31868/2025

.Τροποποίηση της υπό στοιχεία Γ5α/53625/ 19.9.2017 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομίας και Ανάπτυξης και Υγείας “Εναρμόνιση της Εθνικής Νομοθεσίας προς την αντίστοιχη Κοινοτική ΟΔ/2002/46ΕΚ για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί των συμπληρωμάτων διατροφής” - Επικαιροποιημένα Παραρτήματα της ΟΔ/2002/46/ΕΚ, όπως ισχύουν» (Β’ 3328), όπως αυτή τροποποιήθηκε με την υπό στοιχεία Δ3(α) 16463/2025 (Β’ 2649) κοινή υπουργική απόφαση.


Δ3(α)/9263/2026

Τροποποίηση της υπό στοιχεία Γ5α/53625/19.9.2017 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομίας και Ανάπτυξης και Υγείας «Εναρμόνιση της Εθνικής Νομοθεσίας προς την αντίστοιχη Κοινοτική ΟΔ/2002/46/ΕΚ για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί των συμπληρωμάτων διατροφής - Επικαιροποιημένα Παραρτήματα της ΟΔ/2002/46/ΕΚ, όπως ισχύουν» (Β’ 3328), σε συνέχεια δημοσίευσης των Κανονισμών (EE) 2025/2224 και 2025/2225.


Γ5α/53625/2017

Εναρμόνιση της Εθνικής Νομοθεσίας προς την αντίστοιχη Κοινοτική ΟΔ/2002/46/ΕΚ «για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί των συμπληρωμάτων διατροφής» και κωδικοποίηση των ισχυουσών διατάξεων σε ενιαίο κείμενο – Επικαιροποιημένα Παραρτήματα της ΟΔ/2002/46/ΕΚ, όπως ισχύουν.


Π.Δ.115/2010

Απλούστευση των διαδικασιών καταχώρισης και δημοσίευσης πληροφοριών στον κτηνιατρικό τομέα, σε συμμόρφωση προς την Οδηγία 2008/73/ΕΚ του Συμβουλίου (L. 219/40/14-8-2008) και εκτέλεση της απόφασης 2009/436/ΕΚ του Συμβουλίου (L. 145/43/ 10-6-2009). Τροποποίηση του π.δ. 308/2000 (Α΄252) και σε εκτέλεση των Καν. (ΕΚ) αριθ. 535/2002 της Επιτροπής (L. 80/22/23-03-2002), 1226/2002 της Επιτροπής (L. 179/13/09-07-2002), 21/2004, άρθρο 16, του Συμβουλίου (L. 5/8/9-1-2004), 1/2005 άρθρο 34 του Συμβουλίου (L. 3/1/5-1-2005) και των αποφάσεων της Επιτροπής αριθ. 2006/911/ΕΚ (L. 346/41/9-12-2006), 2007/729/ΕΚ (L. 294/26/13-11-2007) και 2008/984/ΕΚ (L. 352/38/31-12-2008).


ΝΣΚ/140/2010

ΔΟΑΤΑΠ – Ανάκληση των πράξεων αναγνωρίσεως της ισοτιμίας των τίτλων σπουδών των Π.Κ. και Μ.Χ. – «Νομικά ζητήματα» που προκύπτουν από τις υποβληθείσες αιτήσεις επανεξετάσεως κατά των αποφάσεων του ΔΣ του ΔΟΑΤΑΠ.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
α) Τα υπ’ αριθ. πρωτ. 24987/2005/11.4.2008 και 8084/2006/11.4.2008 έγγραφα του ΔΟΑΤΑΠ έχουν πληροφοριακό χαρακτήρα. β) Αναρμοδίως ανεκλήθησαν οι πράξεις αναγνωρίσεως των Π.Κ. και Μ.Χ. με την υπ’ αριθ. 59/25.1.2008 απόφαση του ΔΣ του ΔΟΑΤΑΠ. γ) Τα υπ’ αριθ. 8084/2006/11.4.2008 και 24987/2005/11.4.2008 έγγραφα του ΔΟΑΤΑΠ ταχυδρομήθηκαν νομίμως. δ) Αλυσιτελώς προβάλλονται ισχυρισμοί για πλημμελή γνώση στοιχείων του φακέλλου. ε) Τα άρθρα 20 παρ.2 του Συντάγματος και 6 του Ν 2690/1999 δεν εφαρμόζονται στην κρινόμενη υπόθεση. στ) Οι αποφάσεις 58/11.1.2008 (Θέμα 6ο) και 59/25.1.2008 του ΔΣ του ΔΟΑΤΑΠ με βάση τις οποίες ανακλήθηκαν οι πράξεις αναγνώρισης που εκδόθηκαν από τον κλάδο ΕΑΠ για αιτήσεις αναγνώρισης τίτλου σπουδών LIVELLO I ως ΜΔΕ κατατεθείσες μετά την εφαρμογή του Ν 3328/2005 δεν περιέχουν πλήρη αιτιολογία. ζ) Οι ισχυρισμοί των αιτήσεων επανεξετάσεως για παράβαση νόμου εν σχέσει προς τη συγκρότηση, σύνθεση, λειτουργία και λήψη αποφάσεων από το ΔΣ του ΔΟΑΤΑΠ δεν στοιχειοθετούνται κατ’ άρθρο 15 του Ν 2690/1999. η) Οι ισχυρισμοί των αιτήσεων επανεξετάσεως για μη νόμιμη ανάκληση των πράξεων αναγνώρισης των κρίσιμων τίτλων σπουδών με βάση σκεπτικό που αφορά τα θέματα ουσιαστικής ακαδημαϊκής αξιολόγησης των τίτλων σπουδών δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο γνωμοδοτήσεως του ΝΣΚ κατά το Ν 3086/2002, διότι τυχόν κρίση επ’ αυτών οδηγεί σε ανεπίτρεπτη κατά το Ν 3328/2005 υποκατάσταση των αρμοδίων οργάνων του ΔΟΑΤΑΠ από το ΝΣΚ. θ) Η επί των αιτήσεων επανεξετάσεως κατ’ άρθρο 13 του Ν 3328/2005 κρίση των αρμοδίων οργάνων του ΔΟΑΤΑΠ καλύπτει τόσο τη νομιμότητα όσο και την ουσία των προσβαλλόμενων πράξεων.


ΔΕΚ/T‑495/2004

«Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών – Κοινοτική διαδικασία προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών – Προφανές ουσιώδες σφάλμα – Ανάθεση στον υποβαλόντα την πλέον συμφέρουσα προσφορά – Υπερβολικά χαμηλή προσφορά – Άρθρο 139, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 – Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας – Συγγραφή υποχρεώσεων – Παραδεκτό»(....)Για τους λόγους αυτούς, ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πέμπτο τμήμα) αποφασίζει: 1) Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως της 13ης Οκτωβρίου 2004, περί απορρίψεως των προσφορών που υπέβαλε η Belfass SPRL στο πλαίσιο της διαδικασίας προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών UCA‑033/04, κατά το μέτρο που απορρίπτει την προσφορά της Belfass για το 2ο μέρος της συμβάσεως. 2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.


ΝΣΚ/393/2003

Δυνατότητα του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος (ΟΣΕ) να προβεί νομίμως σε τροποποίηση συμβάσεων που συνήψε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 16 του Ν 2446/96 με κοινοπραξίες κατασκευαστών για την προμήθεια τροχαίου και άλλου υλικού.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Συμβάσεις που συνήψε ο ΟΣΕ το έτος 1997 με Κοινοπραξίες κατασκευαστών για την προμήθεια τροχαίου και άλλου υλικού κατ’ εφαρμογή του άρθρου 16 του Ν 2446/96 εξακολουθούν να διέπονται από τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου και μπορούν να τροποποιηθούν και μετά την θέση σε ισχύ του Κανονισμού Προμηθειών του ΟΣΕ που εγκρίθηκε με τη 4203/300/7.2.2000 απόφαση του Υφυπουργού Ανάπτυξης και Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών, καθώς και των ΠΔ 57/2000 και ΠΔ 22/2002, με τα οποία εναρμονίσθηκε η ελληνική νομοθεσία προς την κοινοτική ως προς τις προμήθειες, έργα και υπηρεσίες του δημόσιου τομέα στους τομείς ύδατος, ενέργειας, μεταφορών και τηλεπικοινωνιών. (πλειοψ.)


ΕΣ/ΤΜ.1/2322/2014

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ:Με την υπό κρίση έφεση  ζητείται παραδεκτώς η ακύρωση της 9238/8.7.2009 πράξης του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με την οποία καταλογίσθηκε σε βάρος του εκκαλούντος το ποσό των 9.100 ευρώ, που φέρεται ότι του καταβλήθηκε αχρεωστήτως ως οικονομική ενίσχυση στο πλαίσιο του Μέτρου 3.1. «Εφάπαξ πριμοδότηση πρώτης εγκατάστασης» του Άξονα 3 «Βελτίωση της ηλικιακής σύνθεσης του αγροτικού πληθυσμού» του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Αγροτική Ανάπτυξη – Ανασυγκρότηση Υπαίθρου 2000-2006», που χρηματοδοτείται κατά 69,3% από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων – Τμήμα Προσανατολισμού (Ε.Γ.Τ.Π.Ε.-Π) και κατά 30,7% από εθνικούς πόρους. (....)Εξάλλου, δεν συντρέχουν εν προκειμένω οι προϋποθέσεις εφαρμογής της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης που περιλαμβάνεται στην κοινοτική έννομη τάξη, στο πλαίσιο της οποίας ερευνάται η καλή πίστη του δικαιούχου, καθόσον ο εκκαλών με τη μη υποβολή αίτησης για χορήγηση δεύτερης δόσης, σύμφωνα με την ΚΥΑ 448/2001, κατέστη υπαίτιος πρόδηλης παραβίασης των όρων της οικονομικής ενίσχυσης, όπως αυτοί αποτυπώθηκαν στην 233707/3923/178/22.4.2003 απόφαση ένταξης και στην 245869/3.6.2003 πράξη αποδοχής (βλ. mutatis mutandis απόφαση του Πρωτοδικείου της 7ης Νοεμβρίου 2002, στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-141/99, T-142/99, T-150/99 και T-151/99, Vela Srl, Tecnagrind SL, σκέψη 388 επ.). Τέλος, αυτοτελώς η οικονομική αδυναμία του εκκαλούντος προς καταβολή του ποσού της δημοσιονομικής διόρθωσης, πέραν του ότι δεν αποδεικνύεται εν προκειμένω, δεν συνιστά λόγο που θα μπορούσε να δικαιολογήσει αυτοτελώς την απαλλαγή του, για λόγους προσωπικής επιείκειας, από την υποχρέωση επιστροφής της επίμαχης οικονομικής ενίσχυσης. Συγκεκριμένα, στο σύστημα των αγροτικών ενισχύσεων που καταβάλλονται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, δεν νοείται η απαλλαγή του τελικού αποδέκτη κοινοτικής ενίσχυσης αποκλειστικά και μόνο για λόγους προσωπικής επιείκειας αναγόμενους στην οικονομική αδυναμία επιστροφής του καταλογισθέντος ποσού (πρβλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Μαΐου 1993, C-290/91, Peter, σκέψεις 14-15), καθόσον σε διαφορετική περίπτωση θα αναιρείτο η ενιαία εφαρμογή και η πρακτική αποτελεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου (πρβλ. προαναφερόμενη απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Μαΐου 1993, C-290/91, Peter, σκέψη 8, απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 1983, C-205/82 ως 215/82, Deutsche Milchkontor, σκέψεις 17 και 19). Απορρίπτει την έφεση. 


ΝΣΚ/18/2004

Ασφαλιστικοί Οργανισμοί - Αγορά ακινήτου από Ν.Π.Δ.Δ. –Τ.Υ.Δ.Κ.Υ. - Δυνατότητα εκ των υστέρων έγκρισης διάθεσης ποσού για κάλυψη δαπανών εκτέλεσης υπερσυμβατικών εργασιών.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η δυνάμει του με αριθμό 3055/1-8-2002 συμβολαίου της συμβ/φου Αθηνών Α.Μ., συναφθείσα σύμβαση μεταξύ Τ.Υ.Δ.Κ.Υ. και του πωλητή, σε εκτέλεση του με αριθμό 2451/2-8-2001 προσυμφώνου, δια της οποίας συμφωνήθηκε η από τους τελευταίους πώληση στο Τ.Υ.Δ.Κ.Υ., του λεπτομερώς σε αυτή περιγραφόμενου οικοπέδου και του επταόροφου κτιρίου γραφείων με πυλωτή, δύο (2) υπογείων και δώματος, που θα κατασκευασθεί σύμφωνα με τη διακήρυξη του διαγωνισμού, τα παραρτήματα αυτής και τα λοιπά συμβατικά τεύχη και όπως το κτίριο αυτό προβλέφθηκε να ολοκληρωθεί με την εκτέλεση των συμπληρωματικών εργασιών από τον ανάδοχο πωλητή, που ανέλαβε τη σχετική υποχρέωση μετά τις εντολές του Δ.Σ. του Τ.Υ.Δ.Κ.Υ. με τις 371/συν.14/29-4-02, 571/συν.23/8-7-02 και 776/συν.32/8-10-02 αποφάσεις του, φέρει τον χαρακτήρα συμβάσεως πωλήσεως (513 ΑΚ) και, επομένως, επ’ αυτής εφαρμοστέες είναι οι διατάξεις περί πωλήσεως του Αστικού Κώδικα (άρθρα 513 ΑΚ επόμενα) και επειδή το Τ.Υ.Δ.Κ.Υ. είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου εφαρμοστέες είναι και οι διατάξεις των άρθρων 50-58 περί πωλήσεως του ΠΔ 715/1979. Με δεδομένο ότι η δημοπρασία για την αγορά ακινήτου από το Τ.Υ.Δ.Κ.Υ. διεξήχθη κανονικά, έγινε η κατακύρωση και εγκρίθηκε νόμιμα από τον αρμόδιο Υπουργό, καθώς και η σύναψη συμβάσεως σύμφωνα με τους όρους της διακήρυξης, είναι σαφές ότι η έγκριση αυτή καλύπτει όλους τους όρους της αγοραπωλησίας του ακινήτου και συνεπώς και τον όρο περί επιτρεπτού αυξήσεως του τιμήματος στις περιοριστικά αναφερόμενες δύο περιπτώσεις. Εφόσον οι σχετικές εργασίες εμπίπτουν, χωρίς καμία αμφιβολία, στις δύο περιοριστικά αναφερόμενες περιπτώσεις, δεν τίθεται θέμα εκ νέου ή πρόσθετης εγκρίσεώς τους και καλώς εκτελέστηκαν και πρέπει να πληρωθούν κατά προσαύξηση του τιμήματος στον πωλητή με τη σημείωση ότι, από τις κείμενες διατάξεις δεν απαγορεύεται η ανάθεση της εκτέλεσής τους σε αυτόν και ότι επί αναλόγου περιπτώσεως στη νομοθεσία των δημοσίων έργων, η εκτέλεση συμπληρωματικών εργασιών, της φύσεως των παραπάνω, ανατίθενται υποχρεωτικά στον εργολήπτη με μόνο περιορισμό τη μη υπέρβαση του 50% του ποσού της κύριας συμβάσεως (περ.δ’ παρ.3 άρθρο 8 ΠΔ 23/1993). Οι αναφερόμενες στο ερώτημα εργασίες καλύπτονται πλήρως από τους όρους της διακήρυξης, του προσυμφώνου και του οριστικού συμβολαίου που προαναφέρθηκαν και από τη δοθείσα έγκριση του αρμοδίου Υπουργού για την σύναψη της συμβάσεως με τους όρους αυτούς και συνεπώς δεν απαιτείται νέα έγκριση για την εκτέλεση και πληρωμή των. (πλειοψ.)


ΕΣ/ΤΜ.1/2672/2014

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ:Με την έφεση αυτή ζητείται παραδεκτώς η ακύρωση της 9244/8.7.2009 καταλογιστικής πράξης του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, που υπογράφεται κατ΄ εντολή του από τον Γενικό Γραμματέα του ιδίου Υπουργείου. Με την πράξη αυτή καταλογίσθηκε σε βάρος της εκκαλούσας το ποσό των 11.200 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στην πρώτη δόση της χρηματοδότησης που αυτή έλαβε ως νέος γεωργός στο πλαίσιο του Μέτρου 3.1 «Εφάπαξ πριμοδότηση πρώτης εγκατάστασης νέων γεωργών» του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Αγροτική Ανάπτυξη - Ανασυγκρότηση της Υπαίθρου 2000 - 2006».(.....)Άλλωστε δεν συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση παράβαση της αρχής της χρηστής διοίκησης, όπως αβάσιμα διατείνεται η εκκαλούσα. Και τούτο διότι η διαπλασθείσα από τη νομολογία του Δικαστηρίου αυτού αρχή της χρηστής και εύρυθμης διοίκησης κατά τον καταλογισμό σε βάρος δημοσίων υπαλλήλων ή συνταξιούχων με μισθολογικές παροχές ή συντάξεις που τους καταβλήθηκαν αχρεωστήτως, δεν είναι συμβατή με το καθεστώς των κοινοτικών ενισχύσεων που προβλέπει την ανάληψη εκ μέρους του δικαιούχου συγκεκριμένων υποχρεώσεων και δεσμεύσεων, οι οποίες έχουν αποτυπωθεί στην απόφαση ένταξης και στη σύμβαση, καθώς και την ανάκτηση της χρηματοδότησης σε περίπτωση αθέτησης αυτών, συνακόλουθα, δεν έχει εφαρμογή στην αναζήτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών βάσει του κοινοτικού δικαίου (πρβλ. ΣτΕ  2451/2007 σκ. 7), του οποίου πρέπει να διασφαλίζεται από τον εθνικό δικαστή η εφαρμογή και η αποτελεσματικότητα  (βλ. απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2005, C.443/03 Leffler, Συλλογή 2005, σ.Ι-9611, σκ. 51). Εξάλλου, δεν συντρέχουν εν προκειμένω οι προϋποθέσεις εφαρμογής της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης που περιλαμβάνεται στην κοινοτική έννομη τάξη, στο πλαίσιο της οποίας ερευνάται η καλή πίστη του δικαιούχου, καθόσον η εκκαλούσα με τη μη υποβολή αίτησης για χορήγηση δεύτερης δόσης, σύμφωνα με την ΚΥΑ 448/2001, κατέστη υπαίτια πρόδηλης παραβίασης των όρων της οικονομικής ενίσχυσης, όπως αυτοί αποτυπώθηκαν στην 319018/10160/63/31.12.2002 απόφαση ένταξης και στην 241017/2.5.2003 πράξη αποδοχής (βλ. κατ’ αναλογία απόφαση του Πρωτοδικείου της 7ης Νοεμβρίου 2002, στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-141/99, T-142/99, T-150/99 και T-151/99, Vela Srl, Tecnagrind SL, σκέψη 388 επ.). Τέλος, αυτοτελώς η οικονομική αδυναμία της εκκαλούσας προς καταβολή του ποσού της δημοσιονομικής διόρθωσης, πέραν του ότι δεν αποδεικνύεται εν προκειμένω με την προσκόμιση επίκαιρων στοιχείων, δεν συνιστά λόγο που θα μπορούσε να δικαιολογήσει αυτοτελώς την απαλλαγή της, για λόγους προσωπικής επιείκειας, από την υποχρέωση επιστροφής της επίμαχης οικονομικής ενίσχυσης. Συγκεκριμένα, στο σύστημα των αγροτικών ενισχύσεων που καταβάλλονται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, δεν νοείται η απαλλαγή του τελικού αποδέκτη κοινοτικής ενίσχυσης αποκλειστικά και μόνο για λόγους προσωπικής επιείκειας αναγόμενους στην οικονομική αδυναμία επιστροφής του καταλογισθέντος ποσού (πρβλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Μαΐου 1993, C-290/91, Peter, σκέψεις 14-15), καθόσον σε διαφορετική περίπτωση θα αναιρείτο η ενιαία εφαρμογή και η πρακτική αποτελεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου (πρβλ. προαναφερόμενη απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Μαΐου 1993, C-290/91, Peter, σκέψη 8, απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 1983, C-205/82 ως 215/82, Deutsche Milchkontor, σκέψεις 17 και 19).Απορρίπτει την  έφεση.