ΔΕΔ/Αθ/515/2024
Τύπος: Έγγραφα
Η απόφαση αριθμού 515/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου εναντίον διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για την περίοδο 01.01.2018-31.12.2018. Ο φορολογούμενος επέκρινε την έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας, την αντιστροφή του βάρους απόδειξης και την παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Το Συμβούλιο επισήμανε ότι οι συναλλαγές με τρεις επιχειρήσεις κρίθηκαν εικονικές λόγω ανυπαρξίας αγορών εμπορευμάτων, ανεπαρκούς υλικοτεχνηκής υποδομής και μη απασχόλησης προσωπικού. Η απόφαση επιβεβαίωσε την ορθότητα της φορολογικής αρχής στον επαναπροσδιορισμό του ΦΠΑ και την μη αναγνώριση πιστωτικού υπολοίπου 5.575,34 €.
Ιστορικό Αναθεωρήσεων (Πιλοτική Εφαρμογή)
Σχετικά Έγγραφα
ΔΕΔ/Αθ/516/2024
Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2018. Ο διαφωνώντας φορολογούμενος είχε προσφύγει για την ακύρωση της πράξης, ισχυριζόμενος έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας, αντιστροφή του βάρους απόδειξης, παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας και της αρχής της αναλογικότητας. Η Ελεγκτική Επιτροπή απέρριψε τους ισχυρισμούς, τεκμηριώνοντας ότι τα φορολογικά στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν ήταν εικονικά λόγω συναλλακτικής ανυπαρξίας των εκδοτών τους, ενώ δεν επιβλήθηκε φόρος αλλά περιορίστηκε η δηλωθείσα φορολογητέα ζημία. Η απόφαση επικαλέστηκε νομολογικές διατάξεις και αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για να δικαιολογήσει τη νομιμότητα της πράξης.
ΣτΕ/628/2007
Η οφειλόμενη αποζημίωση για τις πραγματοποιούμενες εφημερίες δεν αποτελεί "πρόσθετες παροχές", κατά το άρθρο 104 του Συντάγματος, δηλαδή αποδοχές δεύτερης θέσης αλλά αποδοχές για εργασία παρεχόμενη στα πλαίσια της κύριας οργανικής θέσης των ιατρών και μάλιστα υποχρεωτικά. Κρίση ότι ο αναιρεσίβλητος πραγματοποίησε τις εφημερίες για τις οποίες περιεκόπη το αιτηθέν με την αγωγή ποσό και επιδίκαση αυτού ως αποζημίωση των άρθρων 105 και 106 ΕισΝΑΚ. Δεν υπήρξε αντιστροφή του βάρους απόδειξης της πραγματοποίησης των εφημεριών. Απορρίπτεται η αναίρεση (επικυρώνει την αριθμ. 663/1999 ΔΕφΠατρ). Ομοια η 629/2007 ΣτΕ.
ΔΕΔ/Θεσ/790/2025
Η Απόφαση 790 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρίας παροχής υπηρεσιών εναέριας μεταφοράς εμπορευμάτων κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για την περίοδο 01.01.2018 - 31.12.2018. Ο έλεγχος καταλόγισε ΦΠΑ 24% σε πωλήσεις, συνολικής καθαρής αξίας 58.864,27€, καθώς έκρινε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις απαλλαγής του άρθρου 24 παρ. 1ε για υπηρεσίες που συνδέονται άμεσα με εξαγωγές εκτός ΕΕ. Συγκεκριμένα, η ΔΕΔ έκρινε ότι οι προμήθειες/μεσιτείες από αεροπορικές εταιρίες και οι υπηρεσίες μεσολάβησης για τη μεταφορά σορών ήταν φορολογητέες στην Ελλάδα (άρθρο 14§2) με βάση τον τόπο εγκατάστασης του λήπτη. Η απόφαση διατήρησε την οριστική φορολογική υποχρέωση σε 20.620,79€ (φόρο και πρόστιμο).
ΔΕΔ/Αθ/523/2025
Η απόφαση (Αριθμός 523/2025) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. και Πράξης Επιβολής Προστίμου, συνολικού ποσού 27.573,24€, για τη φορολογική περίοδο 01.01.2018 - 31.12.2018. Ο έλεγχος (2ο ΕΛ.ΚΕ. Αττικής) εφάρμοσε έμμεσες τεχνικές (αρχή των αναλογιών) για τον προσδιορισμό των εσόδων, κρίνοντας το λογιστικό σύστημα μη αξιόπιστο λόγω υψηλού ποσοστού ανεξήγητων ακυρώσεων πωλήσεων ύψους 13,1771%. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, κρίνοντας ότι πληρούται η προϋπόθεση του άρθρου 28 παρ.1 περ. α΄ του ν.4172/2013 για την εφαρμογή έμμεσων τεχνικών, ότι υπήρξε νόμιμη κοινοποίηση και τήρηση της διαδικασίας προηγούμενης ακρόασης. Ως εκ τούτου, επικυρώθηκε ο καταλογισμός.
ΔΕΔ/Θεσ/438/2025
Η απόφαση 438/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου που δραστηριοποιείται στο χονδρικό εμπόριο ειδών υγιεινής, κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. ύψους 8.053,09€ για τη φορολογική περίοδο 01.01.2018 - 31.12.2018. Ο προσδιορισμός έγινε από το 2ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης, βασιζόμενος σε έκθεση της Υ.Ε.Δ.Δ.Ε., η οποία διαπίστωσε μη έκδοση φορολογικών στοιχείων αξίας €41.607,60. Ο έλεγχος προσδιόρισε τα αδήλωτα έσοδα μέσω ανάλυσης τραπεζικών κινήσεων και εισπράξεων αντικαταβολών από εταιρείες ταχυμεταφορών. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, συμπεριλαμβανομένων αυτών περί αοριστίας της έκθεσης ελέγχου και περί ακυρότητας του προστίμου λόγω μη συνυπολογισμού του κόστους κτήσης των πωληθέντων προϊόντων, κρίνοντας το πόρισμα του ελέγχου πλήρως αιτιολογημένο.
ΔΕΔ/Αθ/568/2024
Η απόφαση αριθμού 568/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας και του αλληλεγγύως ευθυνόμενου κατά των διορθωτικών προσδιορισμών ΦΠΑ και των προστίμων για τις φορολογικές περιόδους 1.1.2018-31.12.2018 και 1.1.2019-31.12.2019. Κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία δεν προσκόμισε τα ζητηθέντα βιβλία και στοιχεία, ενώ οι εισροές της κρίθηκαν ως εικονικές. Το ποσό που καταλογίστηκε είναι 449.195,92 € για το 2018 και 1.515.161,02 € για το 2019, με πρόστιμα 50% επί του φόρου. Ο αλληλεγγύως ευθυνόμενος, ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, κρίθηκε υπεύθυνος για τις οφειλές σύμφωνα με το άρθρο 50 του ΚΦΔ.
ΔΕΔ/Θεσ/5/2025
Η Απόφαση 05/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά έξι πράξεων του Προϊσταμένου του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Οι προσβαλλόμενες πράξεις επέβαλαν πρόστιμα (250€ ανά έτος) για μη έκδοση φορολογικών στοιχείων και προέβησαν σε διορθωτικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. λόγω διαπίστωσης προσαύξησης περιουσίας από άγνωστη πηγή, ύψους 174.921,18€ (2019) και 55.101,22€ (2020). Ο προσφεύγων επικαλέστηκε παρατυπίες στην εντολή ελέγχου, αοριστία των πράξεων, παράνομη αντιστροφή του βάρους απόδειξης, καθώς και μη νόμιμη επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το 2019. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο έλεγχος ήταν νόμιμος και η προσαύξηση περιουσίας δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς από τον φορολογούμενο, οδηγώντας σε συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση 98.563,90€ για το 2019 και 27.569,21€ για το 2020.
ΔΕΔ/Αθ/122/2025
Η απόφαση 122/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή επιχείρησης και ακυρώνει τρεις οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ του 2ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής για τις περιόδους 2021-2023. Ο καταλογισμός (συνολικού ύψους περίπου 180.000€) βασίστηκε σε διαπιστώσεις του ελέγχου περί ανυπαρξίας αποθηκευτικού χώρου και μη προσκόμισης βιβλίου απογραφών, με αποτέλεσμα ο έλεγχος να θεωρήσει ότι τα δηλωθέντα αποθέματα λήξης διατέθηκαν σε φορολογητέα δραστηριότητα. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο έλεγχος κατέληξε σε αναιτιολόγητα συμπεράσματα, καθώς δεν διενήργησε τις απαραίτητες ελεγκτικές επαληθεύσεις, απέρριψε τεκμηρίωση για αποθέματα σε τρίτη εταιρεία και παρέλειψε να ζητήσει διοικητική συνδρομή για τις ενδοκοινοτικές παραδόσεις. Ο ισχυρισμός της εταιρείας περί αβάσιμου του ελέγχου έγινε δεκτός, λόγω της παντελούς αοριστίας και της ανεπαρκούς αιτιολογίας της έκθεσης ελέγχου.
ΣΤΕ/2555/2004
Παροχή υπηρεσιών..:Επειδή, ως προς την παραδοχή ότι η αναιρεσείουσα παρέσχε και υπηρεσίες προς την ... άλλες από τις υπαγόμενες στο άρθρο 15 παρ. 8 του Ν.Δ. 3843/1958, η πλησσόμενη με την κρινόμενη αίτηση κρίση του διοικητικού εφετείου αιτιολογείται επαρκώς και χωρίς αντιστροφή βάρους αποδείξεως δι' αναφοράς στους όρους της μεταξύ των συναφθείσας συμβάσεως, όπως στον όρο της υποχρεώσεως για την εφαρμογή της αναδιαρθρώσεως του κεφαλαίου, και τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα. Η περαιτέρω, όμως, κρίση του διοικητικού εφετείου, κατά την οποία το ήμισυ της ληφθείσας από την αναιρεσείουσα αμοιβής υπόκειται στον κατά την διάταξη αυτή τρόπο φορολογήσεως, ενώ το υπόλοιπο υπόκειται σε φόρο εισοδήματος κατά τις διατάξεις περί φορολογήσεως του εκ μονίμου εγκαταστάσεως στην Ελλάδα εισοδήματος αλλοδαπών εταιρειών, δεν είναι νόμιμη διότι, εφ’ όσον, κατά τα γενόμενα δεκτά, στην προκειμένη περίπτωση συμφωνήθηκε αμοιβή ενιαία, τόσο για την κατάρτιση μελετών οικονομικής φύσεως, όσο και για την εφαρμογή τους, το διοικητικό εφετείο, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη σκέψη 4, ώφειλε να αποβλέψει στον κύριο σκοπό στον οποίο απέβλεψαν τα συμβληθέντα μέρη και να κρίνει αν, κατά τον προέχοντα χαρακτήρα της, η σύμβαση αυτή αφορά την κατάρτιση μελετών ή την εφαρμογή τους και, επίσης, αν το κύριο τμήμα της αμοιβής κατεβλήθη για την κατάρτιση ή για την εφαρμογή της μελέτης, εν συνεχεία, δε, να υπαγάγει το σύνολο της αμοιβής της αναιρεσείουσας στον φόρο κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο φορολογήσεως. Για τον λόγο αυτό, του οποίου η εξέταση καθίσταται αναγκαία ως εκ του προβαλλομένου λόγου αναιρέσεως, πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτηση και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά τον κύριο φόρο, η δε υπόθεση, η οποία χρήζει διευκρινίσεως κατά το πραγματικό, πρέπει να παραπεμφθεί, κατά το αναιρούμενο μέρος, στο ίδιο δικαστήριο για νέα κρίση.