ΔΕΔ/Αθ/52/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρείας κατά της άρνησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών να της καταβάλει τόκους υπερημερίας, ύψους 40.753,45 ευρώ, επί πιστωτικού υπολοίπου φόρου του φορολογικού έτους 2019, που είχε ήδη επιστραφεί άτοκα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών είχε προηγουμένως κρίνει βάσιμο το αίτημα της εταιρείας για έντοκη επιστροφή. Ωστόσο, η Δ.Ο.Υ. αρνήθηκε την καταβολή τόκων επικαλούμενη την έλλειψη δημοσίευσης του κανονιστικού πλαισίου για τον καθορισμό του τρόπου και της διαδικασίας πληρωμής των έντοκων δικαιωμάτων (παρ. 2 άρθρου 53 του ν. 4174/2013). Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι το ζήτημα αφορά την εκτέλεση της προηγούμενης απόφασης και όχι φορολογικό ζήτημα, καθώς η μη καταβολή οφείλεται σε έλλειψη δημοσιονομικών κανονιστικών ρυθμίσεων ενταλματοποίησης που εκπίπτουν της δικαιοδοσίας της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας «……………….. ΙΚΕ» κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης από τη Δ.Ο.Τ Γλυφάδας για την καταβολή τόκων σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 2 του ΚΥΔ. Η εταιρεία είχε αιτηθεί την έντοκη επιστροφή φόρου εισοδήματος ύψους 490.004,74€, αλλά η επιστροφή έγινε εντός των νόμιμων προθεσμιών (90 ημερών), χωρίς καταβολή τόκων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε την απόφαση της Δ.Ο.Τ, θεωρώντας το αίτημα για τόκους αβάσιμο, καθώς πληρούνταν οι νόμιμες διαδικασίες.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης του αιτήματος επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντος ΦΠΑ ποσού 633.871,16 ευρώ. Το ποσό αυτό αφορούσε εκπτώσεις λόγω τζίρου κατά το 2021, τις οποίες η εταιρεία συμπεριέλαβε με επιφύλαξη σε τροποποιητική δήλωση ΦΠΑ, καταβάλλοντας στη συνέχεια τον φόρο. Ενώ προηγούμενη ενδικοφανής προσφυγή έγινε δεκτή, ακυρώνοντας τη σιωπηρή απόρριψη της αρχικής επιφύλαξης, η εταιρεία υπέβαλε νέα τροποποιητική δήλωση ζητώντας επιστροφή. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την τρέχουσα προσφυγή ως απαράδεκτη και άνευ αντικειμένου, διότι διαπιστώνει ότι το επίμαχο αίτημα επιστροφής εκκρεμεί για έλεγχο από την αρμόδια Υποδιεύθυνση του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε., και ως εκ τούτου δεν υφίσταται η προσβαλλόμενη σιωπηρή απόρριψη.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης του αιτήματός της για μείωση της φορολογητέας βάσης ΦΠΑ και επιστροφή ποσού 281.873,76 ευρώ. Η εταιρεία αιτήθηκε τη μείωση λόγω διαγραφής απαίτησης (ύψους 1.174.474,02 ευρώ πλέον αντίστοιχου ΦΠΑ) έναντι οφειλέτη, ο οποίος είχε υπαχθεί σε διαδικασία εξυγίανσης, επικυρωμένη με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι ο ισχυρισμός είναι βάσιμος, ακολουθώντας τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (απόφαση 355/2019), η οποία δέχεται ότι η επικύρωση συμφωνίας εξυγίανσης συνιστά επαρκή απόδειξη της οριστικής μη είσπραξης. Συνεπώς, αποφασίζεται η αποδοχή της προσφυγής και η αναπομπή της υπόθεσης στον Προϊστάμενο του ΚΕΦΟΔΕ για να ικανοποιήσει το αίτημα, αφού ελεγχθούν οι προϋποθέσεις και εκδοθούν τα προβλεπόμενα φορολογικά στοιχεία.

Η απόφαση αριθμού 239, που εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) στις 29 Ιανουαρίου 2024, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών. Η εταιρεία ζητούσε την επιστροφή ΦΠΑ ύψους 149.989,33 ευρώ για το Γ΄ τρίμηνο του 2017, ισχυριζόμενη ότι το ποσό αντιστοιχούσε σε εκπτώσεις (rebate) προς φορείς κοινωνικής ασφάλισης και τον ΕΟΠΥΥ για φάρμακα. Ωστόσο, η Δ.Ο.Υ. απέρριψε το αίτημα, καθώς η εν λόγω φορολογική περίοδο είχε ήδη υποβληθεί σε έλεγχο και οριστικοποιηθεί, απαγορεύοντας την υποβολή εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου. Η απόφαση επικαλείται τις διατάξεις του άρθρου 19 του νόμου 4987/2022 και τις σχετικές πολιτικές της Α.Α.Δ.Ε., επιβεβαιώνοντας την απόρριψη της προσφυγής.

Η απόφαση 674/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματος έντοκης επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών ύψους 112.165,63 ευρώ. Ο προσφεύγων είχε αρχικά κατορθώσει την εξώδικη επίλυση φορολογικών διαφορών (άρθρο 16 ν.4714/2020) με την Επιτροπή Εξώδικης Επίλυσης, βάσει των οποίων διαγράφτηκαν οι φόροι, και του επιστράφηκε το συνολικό ποσό των 118.910,63 ευρώ τον Ιούνιο του 2024. Το αίτημα για καταβολή τόκων υποβλήθηκε μετά την επιστροφή των φόρων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο προσφεύγων ουδέποτε υπέβαλε αίτημα επιστροφής φόρου ή διακριτό αίτημα καταβολής τόκων przed την επιστροφή, όπως απαιτείται από τον ΚΦΔ και τη νομολογία (ΣΤΕ 1684/2023). Δεδομένου δε ότι η φορολογική αρχή προέβη άμεσα στην εκτέλεση των πρακτικών επίλυσης και στην επιστροφή των ποσών εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 90 ημερών, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έντοκη επιστροφή.

«Διευκρινίσεις και οδηγίες για την εφαρμογή της ΑΥΟ ΠΟΛ.1073/21.7.2004 για την επιστροφή του πιστωτικού υπολοίπου Φ.Π.Α.»

Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, με την προσβαλλόμενη απόφαση των Οικονομικών Επιθεωρητών ..και Υπολοίπου .., νομίμως καταλογίσθηκε σε βάρος του αρχικώς εκκαλούντος, πρώην Προϊστάμενου της Δ.Ο.Υ. .., υπό την ιδιότητα του συνευθυνόμενου, ποσό ύψους 60.529,90 ευρώ, που αντιστοιχεί σε έλλειμμα που προκλήθηκε στη διαχείριση της ως άνω Δ.Ο.Υ. λόγω αχρεώστητης επιστροφής Φ.Π.Α. προς την ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία ... κατά το χρονικό διάστημα από τον Απρίλιο 1994 έως τον Αύγουστο 1994. Και τούτο δε διότι, όπως αποδείχθηκε από την πορισματική έκθεση 376/26.6.2013, η οποία αποτελεί τη βάση του επίδικου καταλογισμού, οι συναλλαγές που αναφέρονται στα φορολογικά στοιχεία (τιμολόγια – δελτία αποστολής), στις οποίες στηρίχθηκε η πρώτη επιστροφή του Φ.Π.Α., αλλά και οι μετέπειτα αυτής επιστροφές λόγω αγοράς επενδυτικών αγαθών (πλεκτομηχανών), ήταν εικονικές, γεγονός άλλωστε που δεν αμφισβητείται από τον αρχικώς εκκαλούντα (..). Επομένως, η εκταμίευση του δημοσίου χρήματος από τη Δ.Ο.Υ. .. τόσο κατά την πρώτη επιστροφή, όσο και κατά τις λοιπές δεν ήταν νόμιμη και για το λόγο αυτό συνιστά έλλειμμα στη διαχείρισή της..(..)Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη έφεση στο σύνολό της..

Η απόφαση 64 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής άρνησης της Δ.Ο.Υ. Ν. Ιωνίας για καταβολή τόκων ύψους 33.720,78 €. Ο προσφεύγων είχε καταβάλει αχρεωστήτως φόρο συνολικού ύψους 91.289,44 € για το οικονομικό έτος 2008, ο οποίος του επιστράφηκε κατόπιν οριστικής δικαστικής απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Οι επιστροφές διενεργήθηκαν τμηματικά (μέσω συμψηφισμών και καταβολής) μεταξύ 19.7.2021 και 6.8.2021. Η ΔΕΔ κρίνει ότι το αίτημα καταβολής τόκων είναι αβάσιμο, διότι η επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών ολοκληρώθηκε εντός ενενήντα (90) ημερών από την επίδοση της δικαστικής απόφασης στη φορολογική αρχή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 53 παρ. 2 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ).

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας που ασχολείται με την κατασκευή μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία ζήτησε την επιστροφή πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ ύψους 33.056,49 ευρώ. Το 4ο ΕΛΚΕ Αττικής αρχικά αρνήθηκε την επιστροφή, θεωρώντας ότι η εταιρεία δεν είχε λάβει ακόμη την οριστική άδεια λειτουργίας και δεν είχε πραγματοποιήσει φορολογητέες εκροές. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποφάσισε να ακυρώσει την απόφαση του 4ου ΕΛΚΕ Αττικής, αποδεχόμενη τους ισχυρισμούς της εταιρείας και τη νομολογία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και διέταξε την έντοκη επιστροφή του ποσού.