ΕΣ/Τ1/47/2006

Κατά την έννοια των ερμηνευόμενων διατάξεων(2685/1999,άρθρο 3 παρ.3), προς αποφυγήν καταχρηστικής εφαρμογής τους που θα οδηγούσε σε αδικαιολόγητη επιβάρυνση του προϋπολογισμού των δήμων με μη αναγκαίες δαπάνες μετακίνησης, η αναγραφή της αιτίας μετακίνησης εκτός έδρας του υπαλλήλου ανάγεται στο ελάχιστο περιεχόμενο της εντολής μετακίνησης και πρέπει, όπως ρητώς ορίζεται, να προσδιορίζεται «συγκεκριμένα» στο σώμα αυτής «με συνοπτική περιγραφή των εργασιών που θα εκτελεσθούν και όχι με αόριστες εκφράσεις». Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, εντολή μετακίνησης εκτός έδρας δημοτικού υπαλλήλου, στην οποία η αιτία της μετακίνησής του δεν προσδιορίζεται συγκεκριμένα αλλά γενικά και αόριστα, δεν είναι νόμιμη και δεν συνιστά νόμιμο δικαιολογητικό για την αναγνώριση και εκκαθάριση σ’ αυτόν των προβλεπόμενων στο ν.2685/1999 δαπανών μετακίνησης (πρβλ. 204/2009, 191/2008, 173, 18/2006, 105/2004 πράξεις του Τμήματος τούτου).

ΘΕΜΑ: Κράτηση ( 3% ) υπέρ Μ.Τ.Π.Υ. (αρθ.22 του Π.Δ. 422/81) στις δαπάνες οδοιπορικών εξόδων μετακίνησης εκτός έδρας

Οδοιπορικά έξοδα.Δαπάνη δεν είναι νόμιμη καθόσον δεν έχει εκδοθεί η απαιτούμενη από την διάταξη του άρθρου 3 του ν. 2685/1999 εντολή μετακίνησης της φερόμενης ως δικαιούχου υπαλλήλου από το αρμόδιο για το διορισμό αυτής όργανο, ήτοι τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών ή τα ειδικά για το σκοπό αυτόν εξουσιοδοτημένα όργανα

Οδοιπορικά έξοδα ιδιοκτήτριας τουριστικού γραφείου, σε εκτέλεση της 12467/2005 διαταγής πληρωμής του Ειρηνοδικείου Αθηνών και αφορά δαπάνες εκτός έδρας μετακίνησης (αεροπορικών εισιτηρίων και διανυκτερεύσεων) ιδιωτών κατόπιν εντολής του Υπουργού Ανάπτυξης.

Μη νόμιμη η καταβολή δαπάνης για χιλιομετρική αποζημίωση και δαπάνης διοδίων σε μηχανικούς Δήμου, ως έξοδα μετακίνησής τους εκτός έδρας οι οποίες μετακινήσεις πραγματοποιήθηκαν με ιδιωτικής χρήσης μεταφορικό μέσο, καθόσον  αφού η εκτός έδρας μετακίνησή τους δεν περιελάμβανε τη διαδοχική μετάβασή τους σε περισσότερες περιοχές, ρητά προσδιορισμένες στις σχετικές εντολές μετακίνησης, σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 2 περ. Β΄ υποπερ. β΄ του ν.  2685/1999, εφαρμοζομένων όμως, κατά τα λοιπά των διατάξεων της παρ.3 του ιδίου ως άνω άρθρου και νόμου, περί καταβολής στον μετακινούμενο του αντιτίμου του εισιτηρίου του φθηνότερου συγκοινωνιακού μέσου της αντίστοιχης διαδρομής, ενώ, κατά το μέρος που αφορούν στην καταβολή της ημερήσιας αποζημίωσης, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της εκδοθείσας, κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 9 παρ. 5 του ν. 3833/2010, 2/33481/0022/27.4.2011 απόφασης του Υφυπουργού Οικονομικών, είναι καθόλα νόμιμη.

Από το συνδυασμό των προπαρατιθέμενων διατάξεων(2685/1999) συνάγεται ότι οι μετακινούμενοι εκτός έδρας δημόσιοι υπάλληλοι ή λειτουργοί για εκτέλεση υπηρεσίας με εντολή του Δημοσίου, των Ο.Τ.Α. και των λοιπών Ν.Π.Δ.Δ., δικαιούνται «έξοδα διανυκτέρευσης» προς κάλυψη της σχετικής δαπάνης καθώς και «ημερήσια αποζημίωση», για την κάλυψη των «εκτάκτων εξόδων», στα οποία αυτοί υποβάλλονται «λόγω της μετακίνησης και παραμονής τους εκτός έδρας» (άρθρο 9 παρ. 1). Η αποζημίωση αυτή για εκείνους που μετακινούνται και διανυκτερεύουν εκτός έδρας «με τις προϋποθέσεις του άρθρου 8» ανέρχεται σε 10.000 δραχμές, περιοριζόμενη στο 1/3 για την ημέρα της επιστροφής τους στην έδρα «μετά από διανυκτέρευση» κ.λπ.. Ορίζοντας περαιτέρω ο νόμος, στην παρ. 2 του άρθρου 9, ότι η «ημερήσια αποζημίωση» καταβάλλεται ολόκληρη «όταν οι μετακινούμενοι διανυκτερεύουν σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του άρθρου 8», συνδέει την καταβολή της ημερήσιας αποζημίωσης με το πραγματικό γεγονός της διανυκτέρευσης εκτός έδρας, ήτοι με τη συνδρομή των οριζόμενων στην παράγραφο 2 του άρθρου 8 προϋποθέσεων (μετακίνηση σε απόσταση μεγαλύτερη των 120 χιλιομέτρων κ.λπ.), γεγονός που συνεπάγεται, κατ’ αρχήν, για το μετακινούμενο «έκτακτα έξοδα» διατροφής κ.λπ., στην αποκατάσταση των οποίων η αποζημίωση αυτή αποβλέπει και όχι με το πραγματικό γεγονός της παροχής ανταλλάγματος για τη διανυκτέρευση, το οποίο, όταν πράγματι καταβάλλεται, αποτελεί αυτοτελή δαπάνη που αποδίδεται επίσης στο μετακινούμενο, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 8 (σε συνδυασμό προς αυτές του άρθρ. 1 παρ. 2) του ν. 2685/1999 και όχι προϋπόθεση της διανυκτέρευσης κατά το ίδιο άρθρο. Συνεπώς, για την καταβολή της «ημερήσιας αποζημίωσης» στους μετακινούμενους εκτός έδρας, αρκεί διανυκτέρευση νόμιμη, δηλαδή με τις προϋποθέσεις του άρθρου 8 παρ. 2 του ν. 2685/1999, στον τόπο της μετακίνησης, χωρίς να απαιτείται και η καταβολή αντιτίμου για τη διανυκτέρευση αυτή και ανεξαρτήτως διανυκτέρευσης σε ξενοδοχείο, πανσιόν, ιδιόκτητο ή φιλικό σπίτι κ.λπ., αφού το γεγονός ότι ο μετακινούμενος δεν υποβάλλεται σε έξοδα διανυκτέρευσης δεν σημαίνει ότι δεν υποβάλλεται και στα «έκτακτα έξοδα» διαβίωσης εκτός της έδρας του, που αποτελεί το νόμιμο λόγο παροχής της ημερήσιας αποζημίωσης (βλ. Ελ. Συν. Ολομ. Πρακτικά της 29ης Γεν.Συν./ 14.11.2001). Επίσης, δεδομένου ότι η τυχόν παροχή διατροφής, η οποία προσφέρεται σε περίπτωση διανυκτέρευσης του υπαλλήλου σε ξενοδοχείο κ.λπ. και λόγω αυτής συνδέεται με τη διαμονή του υπαλλήλου σε αυτό, καθίσταται σαφές ότι όταν υπάλληλος επιλέξει να μη διανυκτερεύσει σε ξενοδοχείο κ.λπ., δεν έχει τη δυνατότητα να λαμβάνει πρωινό, γεύμα ή δείπνο στο ξενοδοχείο, αφού δεν διαμένει σε αυτό και άρα οι δαπάνες διατροφή του δεν καλύπτονται από το Δημόσιο. Κατά την έννοια δε του άρθρου 7 παρ. 4 του ίδιου νόμου οι υπάλληλοι που μετακινούνται εκτός έδρας με εντολή του Δημοσίου και των ν.π.δ.δ. για συμμετοχή σε συνέδρια, σεμινάρια κ.λπ., δικαιούνται δαπάνη χρήσης επιβατικού αυτοκινήτου δημόσιας χρήσης (ταξί), μόνο στην περίπτωση που δεν υπάρχει συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση προς τον τόπο, όπου διεξάγεται το σεμινάριο.

Καταβολή ποσού 725,00 ευρώ στον υπάλληλο αυτού ……., ως ημερήσια αποζημίωση και έξοδα μετακίνησης, για μετακινήσεις του εκτός έδρας.(...) Με δεδομένα αυτά, και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά ανωτέρω, το Κλιμάκιο κρίνει ότι μη νομίμως εκκαθαρίζεται η αυξημένη ημερήσια αποζημίωση ύψους 560,00 ευρώ (56,00 ευρώ Χ 10 μέρες), για τις ως άνω μετακινήσεις του δικαιούχου υπαλλήλου και όχι η γενικώς προβλεπόμενη από τις διατάξεις του ν. 2685/1999 ημερήσια αποζημίωση. Και τούτο, διότι ο υπάλληλος αυτός δεν μετακινήθηκε με την ιδιότητά του ως Μηχανικού της Τεχνικής Υπηρεσίας του Νοσοκομείου, αλλά με την ιδιότητά του ως Τεχνικού Ασφαλείας, όπως τούτο προκύπτει από τις σχετικές εντολές μετακίνησης, θέση για την οποία, ως προσόν διορισμού στον εισαγωγικό βαθμό δεν ορίζεται απαραίτητα η κτήση Πτυχίου Πολυτεχνικής Σχολής, αλλά και οποιασδήποτε άλλης Πανεπιστημιακής Σχολής (άρθρο 11 ν. 3850/2010) και, συνεπώς, η εντελλόμενη με το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα δαπάνη είναι, κατά το μέρος αυτό, μη νόμιμη. Εντούτοις, και λαμβανομένου, περαιτέρω, υπόψη ότι ο Οργανισμός του Νοσοκομείου προβλέπει ότι μόνο υπάλληλος του Κλάδου ΠΕ Μηχανικών ή ΤΕ Μηχανικών μπορεί να καταλάβει τη θέση του Τεχνικού Ασφαλείας, κρίνεται ότι τα όργανα του Νοσοκομείου δεν ενήργησαν με σκοπό την καταστρατήγηση των σχετικών διατάξεων, αλλά με την πεποίθηση ότι ο ως άνω υπάλληλος δικαιούται την αυξημένη ημερήσια αποζημίωση, καθόσον κατέχει θέση για την οποία, κατά τον Οργανισμό, απαιτείται πτυχίο ΠΕ ή ΤΕ Μηχανικού.

Καταβολή ποσού ως ημερήσια αποζημίωση και έξοδα μετακίνησης, για μετακινήσεις του εκτός έδρας. (...)Με δεδομένα αυτά, και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά ανωτέρω, το Κλιμάκιο κρίνει ότι μη νομίμως εκκαθαρίζεται η αυξημένη ημερήσια αποζημίωση ύψους 560,00 ευρώ (56,00 ευρώ Χ 10 μέρες), για τις ως άνω μετακινήσεις του δικαιούχου υπαλλήλου και όχι η γενικώς προβλεπόμενη από τις διατάξεις του ν. 2685/1999 ημερήσια αποζημίωση. Και τούτο, διότι ο υπάλληλος αυτός δεν μετακινήθηκε με την ιδιότητά του ως Μηχανικού της Τεχνικής Υπηρεσίας του Νοσοκομείου, αλλά με την ιδιότητά του ως Τεχνικού Ασφαλείας, όπως τούτο προκύπτει από τις σχετικές εντολές μετακίνησης, θέση για την οποία, ως προσόν διορισμού στον εισαγωγικό βαθμό δεν ορίζεται απαραίτητα η κτήση Πτυχίου Πολυτεχνικής Σχολής, αλλά και οποιασδήποτε άλλης Πανεπιστημιακής Σχολής (άρθρο 11 ν. 3850/2010) και, συνεπώς, η εντελλόμενη με το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα δαπάνη είναι, κατά το μέρος αυτό, μη νόμιμη. Εντούτοις, και λαμβανομένου, περαιτέρω, υπόψη ότι ο Οργανισμός του Νοσοκομείου προβλέπει ότι μόνο υπάλληλος του Κλάδου ΠΕ Μηχανικών ή ΤΕ Μηχανικών μπορεί να καταλάβει τη θέση του Τεχνικού Ασφαλείας, κρίνεται ότι τα όργανα του Νοσοκομείου δεν ενήργησαν με σκοπό την καταστρατήγηση των σχετικών διατάξεων, αλλά με την πεποίθηση ότι ο ως άνω υπάλληλος δικαιούται την αυξημένη ημερήσια αποζημίωση, καθόσον κατέχει θέση για την οποία, κατά τον Οργανισμό, απαιτείται πτυχίο ΠΕ ή ΤΕ Μηχανικού.

Μη νόμιμη η καταβολή αμοιβής από το Δημόσιο σε τουριστικό γραφείο για τις δαπάνες έκδοσης αεροπορικών εισιτηρίων και διανυκτερεύσεων εικονολήπτη και εξωτερικού συνεργάτη Υπουργού κατά τη μετακίνησή του στο εξωτερικό και για την ημερήσια αποζημίωσή του, καθόσον: α) ο ανωτέρω μετακινήθηκε χωρίς προηγουμένως να έχουν εκδοθεί από το αρμόδιο όργανο, σχετικές εντολές μετακίνησής του, ενώ οι μεταγενεστέρως εκδοθείσες εντολές μετακίνησης, κατά παράβαση του άρθρου 3 παρ. 3 του ν. 2685/1999 δεν δύνανται να αναπληρώσουν τις κατά το χρόνο των αναχωρήσεων ελλείπουσες εντολές μετακίνησης, β) η μετάβασή του δεν προβλέπεται από γενική ή ειδική  διάταξη νόμου, ούτε προκύπτει ότι ανάγεται στη λειτουργική δραστηριότητα του ως άνω Υπουργείου και γ) αντίκειται στην αρχή της οικονομικότητας, ενόψει του αριθμού των μετακινήσεων και των παρεπομένων εξόδων κίνησης.

Κατά την έννοια των ερμηνευόμενων διατάξεων(2685/1999,άρθρο 3) , προς αποφυγήν καταχρηστικής εφαρμογής τους που θα οδηγούσε τόσο σε αδικαιολόγητη απουσία του υπαλλήλου από την υπηρεσία όσο και σε αδικαιολόγητη επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού με μη αναγκαίες δαπάνες μετακίνησης, ο εγκριθείς αριθμός των ημερών εκτός έδρας πρέπει να είναι μόνο ο αναγκαίος για την εκτέλεση της υπηρεσίας, για την οποία μετακινείται ο υπάλληλος, όπως το αναγκαίο των ημερών εκτός έδρας οριοθετείται, κατά βάση, από την φύση της υπηρεσίας που πρέπει να εκτελέσει ο μετακινούμενος υπάλληλος και την απόσταση που πρέπει να διανύσει. Επομένως, ο μετακινούμενος εκτός έδρας δημόσιος υπάλληλος δικαιούται δαπάνης διανυκτέρευσης και πλήρους ημερήσιας αποζημίωσης, μόνο στην περίπτωση που η διαμονή του κατά τη διάρκεια της νύκτας στον τόπο της εκτός έδρας μετακίνησής του, ο οποίος, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να απέχει από την έδρα της υπηρεσίας του περισσότερα από ογδόντα (80) χιλιόμετρα εφόσον κινήθηκε με συγκοινωνιακό μέσο, επιβάλλεται για την εκπλήρωση της συγκεκριμένης υπηρεσιακής ανάγκης, για την οποία πραγματοποιήθηκε η μετακίνησή του.