ΝΣΚ/207/2017

Επιβολή ειδικού φόρου επί των Ακινήτων σε νομικά πρόσωπα με έδρα χώρα του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (Ε.Ο.Χ.) - Εξαιρέσεις (απαλλαγές).

Κοινοποίηση της 207/2017 γνωμοδότησης της Ολομέλειας του Ν.Σ.Κ. σχετικά με απαλλαγή από τον ειδικό φόρο επί των ακινήτων νομικών προσώπων με έδρα σε κράτη μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (Ε.Ο.Χ.). ΑΔΑ: ΨΞΣΑ46ΜΠ3Ζ-ΦΛΥ

Απαλλαγή ή μη εταιριών – offshore – ΗΠΑ από τον ειδικό φόρο επί των ακινήτων Ν 3091/2002 άρθρο 15.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Οι εν θέματι εταιρίες των ΗΠΑ που έχουν ακίνητα στην Ελλάδα δεν απαλλάσσονται του άνω ειδικού φόρου επί των ακινήτων τους αυτών, κατ εφαρμογήν των διατάξεων του Ν 2893/1954, διότι δεν εμπίπτουν στις διατάξεις (εξαιρέσεις) των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 15 Ν 3091/2002.

Κέντρα μεταλυκειακής εκπαίδευσης «Κολλέγια» – Χορήγηση ή μη άδειας ίδρυσης σε ένωση προσώπων με μέλη, φυσικά και νομικά πρόσωπα – Προϋποθέσεις – Δικαιολογητικά δικαιούχων.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Η ένωση προσώπων στην οποία συμμετέχουν, ως μέλη, φυσικά και νομικά πρόσωπα μπορεί να είναι δικαιούχος άδειας ίδρυσης ΚΕΜΕ κατά το άρθρο 3 του Ν 3696/2008, παρά το γεγονός ότι το ίδιο άρθρο, ως προς τις προϋποθέσεις που οφείλουν να πληρούν τα μέλη της ενώσεως και τα δικαιολογητικά που πρέπει να προσκομίσουν, παραπέμπει μόνον στο άρθρο 2 του ιδίου νόμου που αφορά την άδεια ιδρύσεως σε φυσικά πρόσωπα. (πλειοψ.) Ως προς τα νομικά πρόσωπα που είναι μέλη της ένωσης θα εφαρμοσθούν αναλόγως, όσον αφορά τις προϋποθέσεις και τα δικαιολογητικά, οι διατάξεις του άρθρου 4 του ιδίου νόμου που αφορά την άδεια ίδρυσης σε νομικά πρόσωπα. (πλειοψ.) Το μέλος της ένωσης που είναι νομικό πρόσωπο και δεν έχει, σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 1 περ. α΄ του Ν 3696/2008, την καταστατική του έδρα σε χώρα κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις και η έλλειψη αυτή δεν μπορεί να καλυφθεί με ίδρυση υποκαταστήματος στη χώρα – μέλος που η ένωση ζητά την άδεια ίδρυσης ΚΕΜΕ. (ομοφ.) - ΠΑΡΑΠΕΜΦΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΚΔΟΘΗΚΕ Η 229/2012 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ.

Θέμα: Κοινοποίηση της αριθ.191/2012 γνωμοδότησης του ΝΣΚ σχετικά με εξαίρεση από τον ειδικό φόρο επί των ακινήτων του άρθρου 15 του ν. 3091/2002.

Εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 15 του ν. 3091/2002 (Α΄ 330) για τον ειδικό φόρο επί των ακινήτων - απαιτούμενα δικαιολογητικά και διαδικασία χορήγησης των απαλλαγών.

Διαδικασία χορήγησης των απαλλαγών από τον ειδικό φόρο επί των ακινήτων των περιπτώσεων γ΄ και στ΄ της παραγράφου 2 και δ΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 15 του ν. 3091/2002, απαιτούμενα δικαιολογητικά και προθεσμία υποβολής των σχετικών αιτήσεων.

Τροποποίηση της ΠΟΛ 1056/7-4-2017 απόφασης του Διοικητή Α.Α.Δ.Ε (1325 Β΄) «Εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 15 του ν. 3091/2002 (330 Α΄) για τον ειδικό φόρο επί των ακινήτων – απαιτούμενα δικαιολογητικά και διαδικασία χορήγησης των απαλλαγών».

Αντιμετώπιση θεμάτων φορολογίας κατοχής ακινήτων για νομικά πρόσωπα που έχουν μετασχηματιστεί με τις διατάξεις των ν. 4601/2019 και ν. 2166/1993.

Φορολογία ακινήτων. Ειδικός φόρος ακινήτων του άρθρου 15 του Ν. 3019/2002. Εξαίρεση από το φόρο των ακινήτων Εταιρείας εδρεύουσας σε άλλο κράτος της ΕΕ. Η φορολογική αρχή νομίμως στηρίζεται στα στοιχεία περί των μετόχων της εταιρείας που προκύπτουν από το μητρώο εταιρειών του εν λόγω κράτους, τα οποία τεκμαίρονται ως αληθή και ακριβή. Το τεκμήριο μπορεί να ανατραπεί μόνο μέσω πράξης αρμόδιου οργάνου του κράτους της έδρας της εταιρείας, που πρέπει να επικαλεσθεί και να προσκομίσει ο αιτούμενος την εξαίρεση από το φόρο. Το ζήτημα των προϋποθέσεων εξαίρεσης από το φόρο ρυθμίζεται αποκλειστικά από τον Ν. 3091/2002. Για την εφαρμογή του άρθρου 3 περ. ε` εδ. β` του Ν. 3091/2002 απαιτείται το σύνολο των μετοχών της α.ε. με έδρα χώρα της ΕΕ να ανήκει σε μία εταιρεία. Ο νόμος δεν διακρίνει τυπική και ουσιαστική κυριότητα των μετοχών. Εφόσον απαγορεύεται η καταχώριση ανακοίνωσης εμπιστεύματος στο μητρώο εταιρειών, κάτοχος των μετοχών είναι η εταιρεία. Το άρθρο 15 του Ν. 3091/2002, με την οποία επιβάλλεται φόρος σε ποσοστό 15%, δεν προσκρούει στην αρχή της αναλογικότητας και στα άρθρα 4 παρ. 5, 5 και 17 παρ. 1 του Συντάγματος και 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ. Ο επίδικος φόρος αποτελεί φόρο επί της περιουσίας και δεν έχει το χαρακτήρα διοικητικής κύρωσης. Το ύψος του επίδικου φόρου υπολογίζεται επί της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου, χωρίς να τίθενται μειωτικοί συντελεστές σχετικοί με τη μετοχική σύνθεση της υπόχρεης εταιρείας. Επιβολή προσθέτου φόρου κατά τα άρθρα 1 και 2 του Ν. 2523/1997, λόγω παράλειψης υποβολής δήλωσης. Η ενωσιακή αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της ελαφρύτερης διοικητικής κύρωσης αφορά και σε διοικητικές κυρώσεις για παραβάσεις της φορολογικής νομοθεσίας εφόσον έχουν επαρκή σύνδεσμο με το δίκαιο της ΕΕ. Αν η αρχή δεν δύναται να εφαρμοσθεί, το διοικητικό δικαστήριο εξετάζει το σχετικό λόγο της προσφυγής και με βάση το άρθρο 7 της ΕΣΔΑ. Ο πρόσθετος φόρος συνιστά περιορισμό της ενωσιακής ελευθερίας της κυκλοφορίας κεφαλαίων. Η εφαρμογή του άρθρου 58 παρ. 2 του ΚΦΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 παρ. 7 του Ν. 10 4337/2015, άγει σε ηπιότερη για τον παραβάτη διοικητική κύρωση έναντι της οριζόμενης από το Ν. 2523/1997 και ο πρόσθετος φόρος πρέπει να μειωθεί στο 50% του κυρίου φόρου. Εσφαλμένη αντίθετη κρίση της προσβαλλόμενης απόφασης. Η αναίρεση ασκήθηκε παραδεκτά κατά το άρθρο 12 παρ. 1 του Ν. 3900/2010 ως προς ορισμένους λόγους. Μερικά δεκτές η αναίρεση και η προσφυγή (αναιρεί εν μέρει την αριθμ. 254/2018 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πατρών).