ΠΟΛ.1042/2018

Υπαγωγή Αγροτικού Συνεταιρισμού (Α.Σ.) σε καθεστώς εκκαθάρισης - Ζητήματα σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 27 παρ. 15 του Ν 4389/2016 και την τύχη των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης που λήφθηκαν σε βάρος του.(...)Δεν είναι επιτρεπτή η λήψη μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, εκ μέρους του Δημοσίου, σε βάρος αγροτικού συνεταιρισμού (Α.Σ.) ή άλλης μορφής συνεταιριστικής οργάνωσης, όταν βρίσκονται σε στάδιο εκκαθάρισης, σύμφωνα με το άρθρο 27 ν. 4384/2016 και από την ημέρα που ολοκληρώθηκαν οι διατυπώσεις δημοσιότητας. Το ίδιο ισχύει και για τους Α.Σ. που τέθηκαν σε εκκαθάριση με τις διατάξεις του προισχύσαντος νομοθετικού πλαισίου, σύμφωνα με το άρθρο. 27 παρ. 18 του Ν 4384/2016 (ομοφ.) Συντρέχει περίπτωση άρσης εκ μέρους της φορολογικής διοίκησης των αναγκαστικών κατασχέσεων που επιβλήθηκαν μετά την περιέλευση του Α.Σ. σε καθεστώς εκκαθάρισης (πλειοψ.). Αντίθετα η φορολογική διοίκηση δεν υποχρεούται να άρει κατασχέσεις εις χείρας τρίτου που επιβλήθηκαν πριν την περιέλευση τούτου σε εκκαθάριση (ομοφ.) Είναι νόμιμη και δεν συντρέχει περίπτωση άρσης της κατάσχεσης που έχει επιβληθεί σε ακίνητο αγροτικού συνεταιρισμού πριν την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης για την λύση και εκκαθάρισή του, πλην όμως κατά το στάδιο της εκκαθάρισης, η κατάσχεση ηρεμεί και δεν δύναται να συνεχισθεί η διοικητική εκτέλεση με βάση αυτήν. Εφόσον επιβλήθηκε κατάσχεση εις χείρας τρίτου, μετά την υπαγωγή του αγροτικού συνεταιρισμού σε καθεστώς εκκαθάρισης, πρέπει αυτή να αρθεί και τα τυχόν αποδοθέντα από τον τρίτο ποσά να αποδοθούν στον δικαιούχο Α.Σ. για να συμπεριληφθούν στο προϊόν της εκκαθάρισης και για τις ανάγκες αυτής, ενώ δεν τίθεται, στην περίπτωση αυτή, θέμα συμψηφισμού των εκατέρωθεν απαιτήσεων (ομοφ.). Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια με την υπ’ αριθμ. 217/2017 γνωμοδότηση του Β’ Τμήματος ΝΣΚ.

Υπαγωγή Αγροτικού Συνεταιρισμού (Α.Σ.) σε καθεστώς εκκαθάρισης - Ζητήματα σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 27 παρ. 15 του Ν 4389/2016 και την τύχη των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης που λήφθηκαν σε βάρος του.  Δεν είναι επιτρεπτή η λήψη μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, εκ μέρους του Δημοσίου, σε βάρος αγροτικού συνεταιρισμού (Α.Σ.) ή άλλης μορφής συνεταιριστικής οργάνωσης, όταν βρίσκονται σε στάδιο εκκαθάρισης, σύμφωνα με το άρθρο 27 ν. 4384/2016 και από την ημέρα που ολοκληρώθηκαν οι διατυπώσεις δημοσιότητας. Το ίδιο ισχύει και για τους Α.Σ. που τέθηκαν σε εκκαθάριση με τις διατάξεις του προισχύσαντος νομοθετικού πλαισίου, σύμφωνα με το άρθρο. 27 παρ. 18 του Ν 4384/2016 (ομοφ.) Συντρέχει περίπτωση άρσης εκ μέρους της φορολογικής διοίκησης των αναγκαστικών κατασχέσεων που επιβλήθηκαν μετά την περιέλευση του Α.Σ. σε καθεστώς εκκαθάρισης (πλειοψ.). Αντίθετα η φορολογική διοίκηση δεν υποχρεούται να άρει κατασχέσεις εις χείρας τρίτου που επιβλήθηκαν πριν την περιέλευση τούτου σε εκκαθάριση (ομοφ.) Είναι νόμιμη και δεν συντρέχει περίπτωση άρσης της κατάσχεσης που έχει επιβληθεί σε ακίνητο αγροτικού συνεταιρισμού πριν την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης για την λύση και εκκαθάρισή του, πλην όμως κατά το στάδιο της εκκαθάρισης, η κατάσχεση ηρεμεί και δεν δύναται να συνεχισθεί η διοικητική εκτέλεση με βάση αυτήν. Εφόσον επιβλήθηκε κατάσχεση εις χείρας τρίτου, μετά την υπαγωγή του αγροτικού συνεταιρισμού σε καθεστώς εκκαθάρισης, πρέπει αυτή να αρθεί και τα τυχόν αποδοθέντα από τον τρίτο ποσά να αποδοθούν στον δικαιούχο Α.Σ. για να συμπεριληφθούν στο προϊόν της εκκαθάρισης και για τις ανάγκες αυτής, ενώ δεν τίθεται, στην περίπτωση αυτή, θέμα συμψηφισμού των εκατέρωθεν απαιτήσεων (ομοφ.). Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια με την υπ’ αριθμ. 217/2017 γνωμοδότηση του Β’ Τμήματος.

ΘΕΜΑ: Φορολογική μεταχείριση πλεονασμάτων αγροτικών συνετεριστικών οργανώσεων  με βάση τις διατάξεις του ν.4015/2011  και εφαρμογή των διατάξεων της παρ.12 του άρθρου 72 του ν.4172/2013  στα αποθεματικά που είχαν σχηματισθεί κατ εφαρμογή των διατάξεων της περ. θ της παρ.1 του άρθρου 103 του προισχύοντος ΚΦΕ (Ν.2238/1994)

Φορολογική μεταχείριση πλεονασμάτων αγροτικών συνεταιριστικών οργανώσεων με βάση τις διατάξεις του ν. 4015/2011 και εφαρμογή των διατάξεων της παρ. 12 του άρθρου 72 του ν. 4172/2013 στα αποθεματικά που είχαν σχηματισθεί κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της περ. θ’ της παρ. 1 του άρθρου 103 του προϊσχύοντος Κ.Φ.Ε. (ν. 2238/1994)(AΔΑ:7ΙΙ4Η-2ΕΗ)

Εάν η φορολογική μεταχείριση των αγροτικών συνεταιρισμών ρυθμιζόταν από τις διατάξεις της περίπτωσης θ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 103 του ν.2238/1994 για το χρονικό διάστημα που οι σχετικές διατάξεις ήταν σε ισχύ ή από τις διατάξεις της παραγράφου 13 του άρθρου 35 του ν.2810/2000, και, κατά συνέπεια, αν τυγχάνουν εφαρμογής επί των απαλλασσόμενων εισοδημάτων τους οι διατάξεις της παραγράφου 12 του άρθρου 72 του ν.4172/2013.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Το αποθεματικό, που σχηματίσθηκε από τα πλεονάσματα των αγροτικών συνεταιρισμών με βάση τις διατάξεις του άρθρου 19 του ν. 2810/2000 και του άρθρου 23 του ν. 4384/2016, υπάγεται στην εξαιρετική φορολογική μεταχείριση που προβλέπουν οι διατάξεις των παραγράφων 4 και 13 του άρθρου 35 του ν. 2810/2000, της παραγράφου 16 του άρθρου 15 του ν. 4015/2011 και του άρθρου 29 του ν. 4384/2016 και δεν ρυθμίζεται από τις διατάξεις της περίπτωσης θ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 103 του ν. 2238/1994 και επομένως δεν εμπίπτει στη φορολόγηση, την οποία προβλέπει η διάταξη της παραγράφου 12 του άρθρου 72 του ν. 4172/2013. Επίσης δεν εμπίπτει στη φορολόγηση την οποία προβλέπει η τελευταία αυτή διάταξη ούτε το μέρος του πλεονάσματος που διανέμεται στα μέλη του συνεταιρισμού είτε αυτό καταβάλλεται στα μέλη είτε διατηρείται ως εξατομικευμένη κατάθεση στο συνεταιρισμό και επομένως αυτό φορολογείται μόνο στο εισόδημα των μελών του συνεταιρισμού και όχι στο εισόδημα του νομικού προσώπου του συνεταιρισμού (πλειοψ.).

Ζητήματα σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 27 παρ. 15 του Ν 4389/2016 και την τύχη των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, σε περίπτωση που ο Αγροτικός Συνεταιρισμός (Α.Σ.) περιέλθει σε καθεστώς εκκαθάρισης. Κατά την διάρκεια εκκαθάρισης Α.Σ., κατά τις διατάξεις του άρθρου 27 ν. 4384/2016, δεν είναι επιτρεπτή η λήψη μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης εκ μέρους του Δημοσίου κατ' αυτού ή και άλλης μορφής συνεταιριστικής οργάνωσης, που τέθηκε σε εκκαθάριση. Η σχετική απαγόρευση αρχίζει από την ημέρα που ολοκληρώθηκαν οι διατυπώσεις δημοσιότητας. Το ίδιο ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 27 παρ. 18 του ν. 4384/2016 και για τους Α.Σ. που τέθηκαν σε εκκαθάριση με τις διατάξεις του προϊσχύοντος νομοθετικού πλαισίου (ομοφ.). Συντρέχει περίπτωση άρσης, εκ μέρους της φορολογικής διοίκησης, των αναγκαστικών κατασχέσεων που επιβλήθηκαν μετά την περιέλευση του Α.Σ. σε καθεστώς εκκαθάρισης (πλειοψ.). Αντίθετα δεν υποχρεούται να άρει κατασχέσεις εις χείρας τρίτου που επιβλήθηκαν πριν την περιέλευση τούτου σε εκκαθάριση (ομοφ.). Σε περίπτωση που έχει επιβληθεί κατάσχεση σε ακίνητο του αγροτικού συνεταιρισμού πριν την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης για τη λύση και εκκαθάριση, αυτή είναι νόμιμη και δεν συντρέχει περίπτωση άρσης αυτής, πλην όμως κατά το στάδιο της εκκαθάρισης, η κατάσχεση ηρεμεί και δεν δύναται να συνεχισθεί η διοικητική εκτέλεση με βάση αυτήν (πλειοψ.).

Δυνατότητα ή μη, σύστασης αγροτικού συνεταιρισμού από αλλοδαπούς.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
1) Οι αλλοδαποί είτε προέρχονται από Κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή από Κράτη μέλη εκτός Ε.Ε. μπορούν να συστήσουν με τις ίδιες προϋποθέσεις, δηλ. τις προϋποθέσεις του Ν 2810/2000, με τους ημεδαπούς αγροτικούς συνεταιρισμούς, αφού το δικαίωμά τους αυτό δεν περιορίζεται από κάποια συνταγματική ή άλλη διάταξη. Ειδικότερα δε για τους υπηκόους Κρατών μελών της Ε.Ε., αυτό ισχύει πολλώ μάλλον από τη στιγμή που οιοσδήποτε περιορισμός του σχετικού τους δικαιώματος θα ισοδυναμούσε με μέτρο ισοδύναμου αποτελέσματος, αντικείμενο στο άρθρο 30 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος) και 59 επ. αυτής (ελεύθερη διακίνηση προσώπων). 2) Περαιτέρω, σε ότι αφορά την προσβολή ή την ακύρωση της σύστασης του συνεταιρισμού, αφενός μεν προβλέπεται η άσκηση έφεσης στο αρμόδιο δικαστήριο δυνάμει των διατάξεων των παρ.3 και 4 του άρθρου 3 του Ν 2810/2000, από πάντα έχοντα έννομο συμφέρον, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται αναμφίβολα και το Δημόσιο ως εποπτεύουσα Αρχή, αφετέρου δε είναι δυνατή η άσκηση αίτησης για διάλυσή του, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 23 παρ.1 στοιχ.δ και 2 του Ν 2810/2000, από την εποπτεύουσα Αρχή ενώπιον του αρμοδίου Πρωτοδικείου για παράβαση νόμου ή ουσιώδους διάταξης του καταστατικού του.