ΣτΕ/ΤΜ.Γ/2058/2024

Η απόφαση αφορά την αίτηση ακύρωσης του Δήμου Θέρμης Θεσσαλονίκης κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματός του για εξαίρεση της Κοινωφελούς Επιχείρησης «Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Πολιτισμού, Περιβάλλοντος και Αθλητισμού Θέρμης» (Δ.Ε.Π.Π.ΑΘ.) από την αυτοδίκαιη κατάργηση/λύση που προβλέπεται στα άρθρα 27 και 29 του ν. 5056/2023. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ο νομοθέτης είναι αρμόδιος να καθορίζει τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των ΟΤΑ, και ότι οι σχετικές ρυθμίσεις του ν. 5056/2023 δεν αντίκεινται στο άρθρο 102 του Συντάγματος. Ωστόσο, δέχθηκε την αίτηση ακύρωσης της σιωπηρής απόρριψης, καθώς ο Υπουργός Εσωτερικών όφειλε να εκδώσει ρητή και αιτιολογημένη πράξη σχετικά με την πλήρωση των κριτηρίων εξαίρεσης της Δ.Ε.Π.Π.ΑΘ. Η υπόθεση αναπέμπεται στη Διοίκηση για νόμιμη κρίση.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «…………………….. ΑΕ» κατά της σιωπηρής απόρριψης από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για αίτηση μείωσης φορολογητέας αξίας και επιστροφής ΦΠΑ ύψους 84.261,12 €. Η εταιρεία διεκδικούσε τη μείωση της φορολογητέας βάσης λόγω μη είσπραξης ποσού από αντισυμβαλλόμενη επιχείρηση που είχε υπαχθεί σε διαδικασία εξυγίανσης με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου. Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) κρίνει ότι η σιωπηρή απόρριψη είναι μη νόμιμη και αναπέμπει την υπόθεση στη Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για νέα εκκαθάριση και επιστροφή του ποσού νομιμοτόκως. Η απόφαση βασίζεται στις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 5α του Ν.2859/2000 και στην ερμηνεία που δόθηκε από το ΣτΕ, θεωρώντας ότι η μη είσπραξη των απαιτήσεων είναι οριστική λόγω της διαδικασίας εξυγίανσης.

ΑΔΕΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ (...) Επειδή, εν προκειμένω, το Φ14/1173/9.9.2004 έγγραφο της Διεύθυνσης Βιομηχανίας της Ν.Α. Κορινθίας, με το οποίο απορρίφθηκε η ανωτέρω από 16.8.2004 αίτηση του αιτούντος να ανακληθεί η επίμαχη άδεια εγκατάστασης, δεν έχει εκτελεστό χαρακτήρα, εφόσον, όπως προκύπτει από το περιεχόμενό του εκδόθηκε χωρίς νέα έρευνα του πραγματικού της υπόθεσης. Εξάλλου, η 126/2000 απόφαση του Δήμου δεν αποτελεί νεότερο κρίσιμο στοιχείο, ενόψει του οποίου η Διοίκηση θα είχε υποχρέωση να επανεξετάσει την υπόθεση, εφόσον, με αυτήν ο Δήμος απλώς αποφασίζει στο εξής να γνωμοδοτεί θετικά μόνο για άδειες εγκατάστασης δραστηριοτήτων ήπιας όχλησης σε συγκεκριμένες θέσεις. Για τον ίδιο λόγο, στερούνται εκτελεστού χαρακτήρα η «σιωπηρή απόρριψη» της από 16.12.2004 νέας αίτησης ανάκλησης της επίμαχης άδειας, καθώς και η «σιωπηρή απόρριψη» από τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Πελοποννήσου της από 14.4.2005 προσφυγής του αιτούντος. Τέλος, η Φ14/314/17. 3.2000 άδεια εγκατάστασης δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συμπροσβάλλεται παραδεκτά με την κρινόμενη αίτηση, εφόσον ως προς την πράξη αυτή η αίτηση είναι προδήλως εκπρόθεσμη (ΣτΕ 2406/2001). Δια ταύτα Απορρίπτει την αίτηση.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης του αιτήματος επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντος ΦΠΑ ποσού 633.871,16 ευρώ. Το ποσό αυτό αφορούσε εκπτώσεις λόγω τζίρου κατά το 2021, τις οποίες η εταιρεία συμπεριέλαβε με επιφύλαξη σε τροποποιητική δήλωση ΦΠΑ, καταβάλλοντας στη συνέχεια τον φόρο. Ενώ προηγούμενη ενδικοφανής προσφυγή έγινε δεκτή, ακυρώνοντας τη σιωπηρή απόρριψη της αρχικής επιφύλαξης, η εταιρεία υπέβαλε νέα τροποποιητική δήλωση ζητώντας επιστροφή. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την τρέχουσα προσφυγή ως απαράδεκτη και άνευ αντικειμένου, διότι διαπιστώνει ότι το επίμαχο αίτημα επιστροφής εκκρεμεί για έλεγχο από την αρμόδια Υποδιεύθυνση του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε., και ως εκ τούτου δεν υφίσταται η προσβαλλόμενη σιωπηρή απόρριψη.

Επειδή, ενόψει των ανωτέρω, η Διοίκηση όφειλε, μετά και την αποδοχή της από 17.11.2009 γνωμοδοτήσεως του Ν.Σ.Κ., καθώς και την επανασύσταση στις 27.4.2010 του Κ.Ο.Ε. για επανέλεγχο της επενδύσεως, να αποσαφηνίσει τη δημιουργηθείσα νομική κατάσταση και να άρει την υφιστάμενη εκκρεμότητα με την έκδοση ρητής αποφάσεως (πρβλ. ΣτΕ 92/2016), κρίνοντας αν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, κατά τις διατάξεις που παρατίθενται στη σκέψη 3, για την πιστοποίηση της ολοκληρώσεως και παραγωγικής λειτουργίας της επενδύσεως, καθώς και για τον καθορισμό του ύψους και την καταβολή της επίμαχης επιχορηγήσεως, όπως αυτή θα είχε διαμορφωθεί, κατά τα προβλεπόμενα στάδια και στο σύνολό της, από την έναρξη υλοποιήσεως της επενδύσεως έως την ολοκλήρωση και την έναρξη της παραγωγικής της λειτουργίας. Ως εκ τούτου, η σιωπηρή απόρριψη της από 19.4.2011 αιτήσεως της αιτούσης εταιρείας συνιστά, κατά το άρθρο 45 παρ. 4 του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8), παράλειψη οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας της Διοικήσεως να αποφανθεί επί της εν λόγω αιτήσεως. Για τον λόγο αυτόν, βασίμως προβαλλόμενο, η αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή, να ακυρωθεί η ανωτέρω σιωπηρή απόρριψη και η υπόθεση να αναπεμφθεί στη Διοίκηση, προκειμένου να επιληφθεί της ανωτέρω αιτήσεως και να αποφανθεί επ' αυτής με την έκδοση ρητής πράξεως, παρέλκει δε κατόπιν αυτού ως αλυσιτελής η έρευνα των λοιπών λόγων ακυρώσεως.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της σιωπηρής απόρριψης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών για μείωση της φορολογητέας βάσης και επιστροφή Φ.Π.Α. λόγω μη είσπραξης απαιτήσεων από εταιρεία σε διαδικασία εξυγίανσης. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχεται την προσφυγή, επικαλούμενο την Απόφαση του ΣτΕ 355/2019 και τις σχετικές διατάξεις του ν.2859/2000, θεωρώντας ότι η μη είσπραξη είναι οριστική λόγω της συμφωνίας εξυγίανσης που προβλέπει διαγραφή 97% της απαίτησης. Η υπόθεση αναπέμπεται στον αρμόδιο φορολογικό φορέα για νέα εκκαθάριση και υπολογισμό των ποσών μείωσης και επιστροφής, με δυνατότητα επανεκτίμησης σε περίπτωση μεταγενέστερης καταβολής.

Με την ως άνω υπ’ αριθμ. Α112/2022 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Κομοτηνής (Τμήμα Β΄ - Τριμελές – Ακυρωτικός Σχηματισμός) ακυρώθηκε η σιωπηρή απόρριψη της ως άνω προδικαστικής προσφυγής της προσφεύγουσας από την Α.Ε.Π.Π. και ήδη Ε.Α.ΔΗ.ΣΥ., αναπέμφθηκε δε η υπόθεση στην Α.Ε.Π.Π. και ήδη Ε.Α.ΔΗ.ΣΥ., προκειμένου να ασκήσει την επιβαλλόμενη από το νόμο αρμοδιότητά της. 

ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΥΦΑΣΜΑΤΟΣ: Ενόψει των ισχυρισμών αυτών, η αναθέτουσα αρχή όφειλε, κατά τα προεκτεθέντα, να εκτιμήσει αιτιολογημένα τη σοβαρότητα και βαρύτητα των περί την επαγγελματική δραστηριότητα αδικημάτων του νομίμου εκπροσώπου της εν λόγω εταιρείας και να κρίνει αν στη συγκεκριμένη περίπτωση επηρεάζουν τη φερεγγυότητα και αξιοπιστία του υποψήφιου προμηθευτή. Επομένως, για το λόγο αυτό, που βασίμως προβάλλεται, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή και να ακυρωθεί η σιωπηρή απόρριψη της προσφυγής του αιτούντος κατά της υπ’ αριθμ. πρωτ. … αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα Εμπορίου, καθ’ ο μέρος με αυτή έγινε καταρχήν αποδεκτή η προσφορά της εταιρείας «…».Ακυρώνει τη σιωπηρή απόρριψη της κατ’ άρθρο 3 παρ. 2 του ν. 2522/1997 προσφυγής του αιτούντος κατά της υπ’ αριθμ. πρωτ. … αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα Εμπορίου, καθ’ ο μέρος με αυτή έγινε καταρχήν αποδεκτή η προσφορά της εταιρείας «…», κατά τα εκτιθέμενα στο αιτιολογικό.

Με την προδικαστική προσφυγή η προσφεύγουσα ζητά να ακυρωθούν: α) η πράξη απόρριψης της προσφοράς της από το σύστημα ΕΣΗΔΗΣ, η οποία συντελέστηκε στις 31/7/2023, β) η παράλειψη της αναθέτουσας αρχής να της επιτρέψει να υποβάλει προσφορά κατόπιν αιτήματός της, πριν την αποσφράγιση των υποβληθεισών προσφορών, και γ) η σιωπηρή απόρριψη του σχετικού αιτήματός της. 

Η απόφαση αφορά προσφυγή ενός δικαστικού λειτουργού κατά της σιωπηρής απόρριψης της δήλωσής του για απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η εφαρμογή της εισφοράς σε δημόσιους υπαλλήλους και δικαστικούς λειτουργούς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως την ισότητα και την αναλογικότητα. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας τη σιωπηρή απόρριψη της Δ.Ο.Υ. Ηλιούπολης, καθώς η απαλλαγή από την εισφορά ισχύει μόνο για τον ιδιωτικό τομέα και η διοίκηση δεσμεύεται από το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο.