1267/2020

Ορισμός φορέων διαχείρισης του έργου «Μέτρα για τη μείωση των ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων, τη συγκράτηση και τη συνοχή του πληθυσμού στα νησιά», στο σκέλος των επιχειρήσεων.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά πράξεων επιβολής προστίμου ΚΦΔ για ΦΠΑ και φόρο εισοδήματος του φορολογικού έτους 2018. Η εταιρεία είχε υποβάλει εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις κατά τη διάρκεια ελέγχου, οδηγώντας στην επιβολή προστίμων συνολικού ύψους 44.647,96 ευρώ (11.907,79€ για ΦΠΑ και 32.740,17€ για εισόδημα). Η προσφεύγουσα ζήτησε μείωση των προστίμων κατά 50% σύμφωνα με το άρθρο 75 του ν. 5104/2024, καθώς και αλλαγή του νομικού χαρακτηρισμού του προστίμου ΦΠΑ. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, διότι η εταιρεία είχε ήδη υποβάλει δηλώσεις αποδοχής πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 75 του ν. 5104/2024, γεγονός που συνεπάγεται ανέκκλητη αποδοχή των οφειλών. Ο ισχυρισμός περί μείωσης 50% κρίθηκε επίσης απαράδεκτος, καθώς αφορά το στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι τη Δ.Ε.Δ..

Η απόφαση αριθμός 140/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «……………………………..», η οποία ζητούσε τη διαγραφή οφειλής ΦΠΑ ύψους 195.436,65 ευρώ λόγω ανείσπρακτων απαιτήσεων από την εταιρεία «……………………………..», που κηρύχθηκε σε πτώχευση το 2009. Η προσφεύγουσα επέμενε ότι οι διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 5α του Ν.2859/2000, όπως ερμηνεύτηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας με την απόφαση 355/2019, επιτρέπουν τη μείωση της φορολογητέας βάσης σε περιπτώσεις ανείσπρακτων απαιτήσεων λόγω πτώχευσης. Ωστόσο, η διαφορά από τις υποθέσεις που καλύπτει η απόφαση 355/2019, η απουσία απόδειξης για την οριστικότητα της μη είσπραξης και η καθυστερημένη υποβολή του αιτήματος οδήγησαν στην απόρριψη της προσφυγής. Η απόφαση επιβεβαιώνει την αρχή της νομιμότητας και τη συμμόρφωση με τις εθνικές και ευρωπαϊκές διατάξεις για τον ΦΠΑ.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «…………………….. ΑΕ» κατά της σιωπηρής απόρριψης από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για αίτηση μείωσης φορολογητέας αξίας και επιστροφής ΦΠΑ ύψους 84.261,12 €. Η εταιρεία διεκδικούσε τη μείωση της φορολογητέας βάσης λόγω μη είσπραξης ποσού από αντισυμβαλλόμενη επιχείρηση που είχε υπαχθεί σε διαδικασία εξυγίανσης με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου. Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) κρίνει ότι η σιωπηρή απόρριψη είναι μη νόμιμη και αναπέμπει την υπόθεση στη Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για νέα εκκαθάριση και επιστροφή του ποσού νομιμοτόκως. Η απόφαση βασίζεται στις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 5α του Ν.2859/2000 και στην ερμηνεία που δόθηκε από το ΣτΕ, θεωρώντας ότι η μη είσπραξη των απαιτήσεων είναι οριστική λόγω της διαδικασίας εξυγίανσης.

Επειδή, εν όψει του μνημονευόμενου στη σκέψη 6 πραγματικού της κρινομένης υπόθεσης, καθώς και των γενομένων δεκτών στη σκέψη 14, για την έννοια των διατάξεων του άρθρου 19 παρ. 5 α του ν. 2859/2000, το Δικαστήριο κρίνει ότι η προσβαλλόμενη αρνητική πράξη της φορολογικής αρχής είναι μη νόμιμη και ακυρωτέα, όπως βασίμως προβάλλεται με την κρινόμενη προσφυγή, απορριπτομένων ως αβασίμων όλων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών της καθ΄ ης Αρχής. Τούτο δε διότι οι ως άνω συνθήκες, τις οποίες επικαλέσθηκε και απέδειξε η προσφεύγουσα για την “οριστικότητα” της μη είσπραξης των απαιτήσεών της από τις ως άνω αντισυμβαλλόμενες της επιχειρήσεις, ήτοι η σύναψη, υπό τους όρους του άρθρου 106 α του Πτωχευτικού Κώδικα, των ως άνω συμφωνιών εξυγίανσης μεταξύ αυτών (αντισυμβαλλομένων της) και των πιστωτών τους, με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, τη ρύθμιση και των δικών της απαιτήσεων κατ΄ αυτών (δια της μειώσεώς τους κατά ποσοστό 50%) και η συνακόλουθη επικύρωσή τους από το πτωχευτικό δικαστήριο, με συνέπεια οι συμφωνίες αυτές να δεσμεύουν κατά νόμο και την ίδια, συνιστούσαν περίπτωση αρκούντως βέβαιης και μακροπρόθεσμης μη καταβολής του οφειλομένου σ' αυτήν τιμήματος και, συνεπώς, το δικαίωμά της για μείωση της φορολογικής βάσης (και, εντεύθεν, μείωσης της οικείας φορολογικής οφειλής της) δεν μπορούσε να αποκλεισθεί. Για τον λόγο αυτό, η κρινόμενη προσφυγή πρέπει να γίνει δεκτή, να γίνουν δεκτές οι παρεμβάσεις, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη σιωπηρή απόρριψη της .../....2017 ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών, στην οποία ενσωματώθηκε η σιωπηρή απόρριψη από τον Προϊστάμενο της ΔΟΥ ΦΑΕ … της υπ΄ αριθμ. πρωτ. .../....2017 επιφύλαξης της προσφεύγουσας, να γίνει δεκτή η προαναφερθείσα επιφύλαξη και να αναπεμφθεί η υπόθεση στη Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ …, προκειμένου ο Προϊστάμενός της, ασκώντας κατά νόμιμο τρόπο την εξουσία του, να ικανοποιήσει το αίτημα περί μειώσεως της βάσης επιβολής του φόρου της προσφεύγουσας, να προβεί σε νέα εκκαθάριση του οφειλομένου απ΄ αυτήν ποσού φόρου της προαναφερθείσας περιόδου, σύμφωνα με τα παραπάνω και να της επιστρέψει το τυχόν προκύπτον πιστωτικό υπόλοιπο, το οποίο, εν όψει των γενομένων δεκτών στη σκέψη 16, πρέπει να της επιστραφεί νομιμοτόκως από της υποβολής της επιφύλαξης (....2017) και με εφαρμοστέο επιτόκιο εκείνο της παρ. 4 του άρθρου 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.