ΣΤΕ/355/2019

Παύση θητείας καλλιτεχνικού διυθυντή θεάτρου: Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω γενομένων δεκτών, η πρόωρη λήξη της θητείας του αιτούντος, ως καλλιτεχνικού διευθυντή του ..., αιτιολογείται νομίμως στην προσβαλλόμενη πράξη με την αναφορά σε δύο (2) σοβαρές παραβάσεις της νομοθεσίας εκ μέρους του. Συνεπώς, αβασίμως προβάλλει ο αιτών ότι η «ανάκληση» του διορισμού του έγινε άνευ συνδρομής σοβαρού λόγου, χωρίς νόμιμη αιτιολογία και κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας. Κατόπιν δε αυτού, αλυσιτελώς πλήσσονται τα λοιπά αιτιολογικά ερείσματα της προσβαλλόμενης πράξης... η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.

ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:Εν προκειμένω, οι λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως της δημοτικής επιχειρήσεως "..." οι αφορώντες τον Π. Μ. έχουν κατά τα ανωτέρω απορριφθεί, επομένως η εν λόγω αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως προς αυτόν, όπως επίσης πρέπει να απορριφθεί και η αίτηση αναιρέσεως του ιδίου, της οποίας ο μόνος λόγος απερρίφθη ως απαράδεκτος. Ως προς τους Θ. Α., Α. Α., Α. Τ. και Κ. Λ. η αίτηση αναιρέσεως της δημοτικής επιχειρήσεως "...", εν όψει των κατά τα ανωτέρω δεκτών γενομένων λόγων αυτής, πρέπει να γίνει δεκτή, να αναιρεθεί καθ' ολοκληρίαν η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του ιδίου Δικαστηρίου, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλον Δικαστή εκτός του εκδώσαντος την εν λόγω απόφαση, ενώ παρέλκει κατά τα προαναφερθέντα η εξέταση των έκτου και εβδόμου λόγων της εν λόγω αιτήσεως αναιρέσεως, οι οποίοι αφορώντες την Α. Α. και τον Α. Τ. αντιστοίχως περιέχουν αιτιάσεις ως προς επί μέρους διατάξεις, ως προς τις οποίες η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση έχει κατά τα ανωτέρω αναιρεθεί δυνάμει των δεκτών γενομένων λόγων. Eπειδή, συμφώνως προς τις διατάξεις των άρθρων 176, 180 παρ. 1, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ πρέπει να καταδικασθούν η δημοτική επιχείρηση "..." ως αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του Π. Μ. και ο Π. Μ. ως αναιρεσείων στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της δημοτικής επιχειρήσεως "..." επίσης οι Θ. Α.ς, Α. Α., Α. Τ. και Κ. Λ. στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της δημοτικής επιχειρήσεως "...", ως ορίζεται στο διατακτικό.

ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΤΕΣΙΩΝ ΦΥΛΑΞΗΣ.(...)	Ως εκ τούτου, γενομένων δεκτών των προβαλλομένων λόγων προσφυγής, νομίμως το σχέδιο της 2ης τροποποιητικής σύμβασης προβλέπει την αναπροσαρμογή του συμβατικού τιμήματος κατά τα ποσά που προαναφέρθηκαν, τα οποία ανάγονται σε αύξηση ποσοστού 19,65%, ήτοι κατώτερη από την αύξηση του βασικού μισθού πλέον εισφορών από τον χρόνο υποβολής της προσφοράς της προσφεύγουσας ως τον χρόνο υποβολής αιτήματος δεύτερης αναπροσαρμογής (ποσοστό 19,75%). Τούτο δε ανεξαρτήτως της ορθότητας των ποσοστών των εργοδοτικών εισφορών και των χρονικών διαστημάτων για τα οποία τα εν λόγω ποσοστά ίσχυαν, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλομένης, όπως απεικονίζονται στον πίνακα της σκέψης 3.9 αυτής, και λαμβάνονται ως βάση για τον υπολογισμό της συνολικής αύξησης του μισθού (αναλυτικά ως προς το ύψος των εργοδοτικών εισφορών βλ. ΕλΣυν Έβδ. Τμ. 330/2023, σκ. 9 και 11).Κατ’ ακολουθίαν τούτων, η ένδικη προσφυγή ανάκλησης πρέπει να γίνει δεκτή και να ανακληθεί η προσβαλλόμενη 89/2023 Πράξη του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου 

Σύμβαση παραχώρησης δημόσιου έργου...ζητείται η ανάκληση της 564/2019 Πράξης του Ζ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου...Ενόψει των ανωτέρω, υποχρεωτικών για το Τμήμα τούτο, κρίσεων, γενομένων δεκτών των σχετικών ισχυρισμών, η αίτηση ανάκλησης πρέπει να γίνει δεκτή, να ανακληθεί η 564/2019 Πράξη του Ζ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την οποία το Κλιμάκιο απείχε του ελέγχου του «Συμφωνητικού Τροποποίησης της Σύμβασης Παραχώρησης για τη χορήγηση αποκλειστικού δικαιώματος διοργάνωσης και διεξαγωγής αμοιβαίου ιπποδρομιακού στοιχήματος στην Ελλάδα για περίοδο είκοσι ετών» και να αναπεμφθεί ο φάκελος της υπόθεσης στο ίδιο Κλιμάκιο για την άσκηση ελέγχου νομιμότητας επί του ως άνω σχεδίου σύμβασης.Ανακαλεί την 564/2019 Πράξη του Ζ΄ Κλιμακίου

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας «…… ΑΒΕΕ» κατά της απάντησης της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών σχετικά με την εκκαθάριση-διαγραφή της Πράξης Επιβολής Προστίμου ΦΠΑ για την περίοδο 01/01/1993-31/12/1993. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κρίνει απαράδεκτη την προσφυγή, καθώς η πράξη εκκαθάρισης του φόρου σε εκτέλεση δικαστικής απόφασης δεν υπάγεται στη διαδικασία της ενδικοφανούς προσφυγής, αλλά μπορεί να προσβληθεί με ανακοπή κατά της σχετικής ειδοποίησης. Η απόφαση επικαλείται σχετικές διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και νομολογίας.

Η Απόφαση 151/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας, η οποία στρεφόταν κατά της Φορολογικής Διοίκησης. Η απόρριψη βασίστηκε στο γεγονός ότι η προσφεύγουσα δεν προσδιόριζε ρητά και με σαφήνεια την προσβαλλόμενη πράξη ή παράλειψη, ενώ δεν αιτούνταν την ακύρωση ή τροποποίηση συγκεκριμένης πράξης. Αντί αυτού, ζητούσε αόριστα «να επιβεβαιωθεί η υποβολή εμπρόθεσμης φορολογικής δήλωσης στο έτος 2020». Ως εκ τούτου, η ενδικοφανής προσφυγή κρίθηκε αόριστη και ανεπίδεκτη εκτίμησης, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της επιβολής προστίμου ύψους 2.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για το φορολογικό έτος 2022. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω μη έκδοσης απόδειξης λιανικής πώλησης για συναλλαγή αξίας 1,85€ (καθαρή αξία 1,64€ και ΦΠΑ 0,21€), παράβαση των διατάξεων του ν.4308/2014 και του ΚΦΔ. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η απόδειξη εκδόθηκε αλλά ο πελάτης δεν την παρέλαβε, χωρίς όμως να προσκομίσει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κρίθηκε ότι οι διαπιστώσεις της φορολογικής αρχής ήταν βάσιμες και αιτιολογημένες, απορρίπτοντας την προσφυγή και επιβεβαιώνοντας το πρόστιμο.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ:Με την αίτηση αυτή ζητείται να διαταχθούν ασφαλιστικά μέτρα σχετικά με τον ανοικτό διαγωνισμό που προκηρύχθηκε με την από 4.4.2007 διακήρυξη του καθ’ ου.(....)Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, προεχόντως διότι, όπως έχει ήδη εκτεθεί, με την υπ’ αριθ. 1371/2008 απόφαση της Επιτροπής Αναστολών παρεσχέθη η ευχέρεια στην Διοίκηση να αποφανθεί επί της προδικαστικής προσφυγής της αιτούσης και να αιτιολογήσει προσηκόντως, ενόψει των γενομένων δεκτών με την ανωτέρω απόφαση ως προς την έννοια της διατάξεως του δευτέρου εδαφίου της παρ. 4 του άρθρου 2 του ν. 3163/2004, την ακύρωση του διενεργηθέντος την 29.5.2007 διαγωνισμού, κατόπιν τούτου δε να συνεχίσει την διαδικασία του προκηρυχθέντος με την από 26.8.2008 διακήρυξη και διενεργηθέντος την 21.10.2008 νέου διαγωνισμού.Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση.

ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΕ/1371/2008.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανής προσφυγής μιας εταιρείας κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών, σχετικά με την αίτηση επιστροφής ΦΠΑ ύψους 166.605,76 € για το Β΄ τρίμηνο του 2017. Η εταιρεία διεκδίκησε τη μείωση της βάσης επιβολής ΦΠΑ λόγω εκπτώσεων (rebate) σε φαρμακευτικά προϊόντα που πούλησε σε φορείς κοινωνικής ασφάλισης και τον ΕΟΠΥΥ. Η φορολογική αρχή απορρίπτει το αίτημα, καθώς ο έλεγχος για τη συγκεκριμένη περίοδο είχε ήδη οριστικοποιηθεί και η τροποποιητική δήλωση δεν μπορούσε να υποβληθεί μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου. Η απόφαση επικαλείται τις σχετικές νομοθεσίες, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 19 και 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 4987/2022), καθώς και σχετικές πολιτικές και αποφάσεις της ΑΑΔΕ.

Περί νομιμοποίησης δαπανών Ειδικού Λογαριασμού.Ενόψει των πραγματικών δεδομένων που εκτέθηκαν στην προηγούμενη σκέψη, δεν μπορεί να υποστηριχθεί, σύμφωνα με τα γενόμενα δεκτά στις σκέψεις 3 και 5, ότι η επίμαχη διάταξη του άρθρου 36 παρ. 10 του ν. 4186/2013 κατά το μέρος που «θεωρεί νόμιμες» τις προαναφερόμενες δαπάνες καταλύει τον συνταγματικώς κατοχυρωμένο κατασταλτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου και αντίκειται, ως εκ τούτου, στο άρθρο 98 παρ. 1 περ. γ΄ του Συντάγματος....Kατ’ ακολουθίαν των γενομένων δεκτών στη σκέψη 7, η Ολομέλεια του Δικαστηρίου επιλύοντας το παραπεμφθέν σε αυτή από το ΙV Τμήμα ζήτημα της συνταγματικότητας ή μη των διατάξεων του άρθρου 36 παρ. 10 του ν. 4186/2013, αποφαίνεται ότι οι διατάξεις αυτές δεν αντίκεινται στο άρθρο 98 παρ. 1 του Συντάγματος και είναι, ως εκ τούτου, ισχυρές και εφαρμοστέες.