ΔΕΔ/Αθ/225/2025

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «…………………….. ΑΕ» κατά της σιωπηρής απόρριψης από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για αίτηση μείωσης φορολογητέας αξίας και επιστροφής ΦΠΑ ύψους 84.261,12 €. Η εταιρεία διεκδικούσε τη μείωση της φορολογητέας βάσης λόγω μη είσπραξης ποσού από αντισυμβαλλόμενη επιχείρηση που είχε υπαχθεί σε διαδικασία εξυγίανσης με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου. Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) κρίνει ότι η σιωπηρή απόρριψη είναι μη νόμιμη και αναπέμπει την υπόθεση στη Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για νέα εκκαθάριση και επιστροφή του ποσού νομιμοτόκως. Η απόφαση βασίζεται στις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 5α του Ν.2859/2000 και στην ερμηνεία που δόθηκε από το ΣτΕ, θεωρώντας ότι η μη είσπραξη των απαιτήσεων είναι οριστική λόγω της διαδικασίας εξυγίανσης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανής προσφυγής μιας εταιρείας κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών, σχετικά με την αίτηση επιστροφής ΦΠΑ ύψους 166.605,76 € για το Β΄ τρίμηνο του 2017. Η εταιρεία διεκδίκησε τη μείωση της βάσης επιβολής ΦΠΑ λόγω εκπτώσεων (rebate) σε φαρμακευτικά προϊόντα που πούλησε σε φορείς κοινωνικής ασφάλισης και τον ΕΟΠΥΥ. Η φορολογική αρχή απορρίπτει το αίτημα, καθώς ο έλεγχος για τη συγκεκριμένη περίοδο είχε ήδη οριστικοποιηθεί και η τροποποιητική δήλωση δεν μπορούσε να υποβληθεί μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου. Η απόφαση επικαλείται τις σχετικές νομοθεσίες, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 19 και 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 4987/2022), καθώς και σχετικές πολιτικές και αποφάσεις της ΑΑΔΕ.

Η απόφαση αριθμού 239, που εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) στις 29 Ιανουαρίου 2024, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών. Η εταιρεία ζητούσε την επιστροφή ΦΠΑ ύψους 149.989,33 ευρώ για το Γ΄ τρίμηνο του 2017, ισχυριζόμενη ότι το ποσό αντιστοιχούσε σε εκπτώσεις (rebate) προς φορείς κοινωνικής ασφάλισης και τον ΕΟΠΥΥ για φάρμακα. Ωστόσο, η Δ.Ο.Υ. απέρριψε το αίτημα, καθώς η εν λόγω φορολογική περίοδο είχε ήδη υποβληθεί σε έλεγχο και οριστικοποιηθεί, απαγορεύοντας την υποβολή εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου. Η απόφαση επικαλείται τις διατάξεις του άρθρου 19 του νόμου 4987/2022 και τις σχετικές πολιτικές της Α.Α.Δ.Ε., επιβεβαιώνοντας την απόρριψη της προσφυγής.

Η απόφαση 2059/2024 του Συμβουλίου της Επικρατείας αφορά την αίτηση ακύρωσης του Δήμου Αθηναίων κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματός του για εξαίρεση του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) «Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων» (Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α.) από την αυτοδίκαιη κατάργηση των δημοτικών ν.π.δ.δ. σύμφωνα με τον ν. 5056/2023. Το δικαστήριο αναγνώρισε την αρμοδιότητα του νομοθέτη να αναδιαρθρώνει τη δομή των Ο.Τ.Α., αλλά έκρινε ότι η κρίση του Υπουργού Εσωτερικών για την εξαίρεση φορέα (βάσει εξειδικευμένου αντικειμένου, απόδοσης έργου και ευρύτερης αναγνώρισης) πρέπει να εκφράζεται με ρητή και ειδικώς αιτιολογημένη πράξη. Ως εκ τούτου, δέχθηκε την αίτηση ακύρωσης της σιωπηρής απόρριψης και ανέπεμψε την υπόθεση στη Διοίκηση για νόμιμη κρίση.

Τύπος και περιεχόμενο της δήλωσης απόδοσης φόρου σε περίπτωση κεφαλαιοποίησης ή διανομής αφορολόγητων αποθεματικών της παρ. 6 του άρθρου 8 του ν. 3299/2004 (Α’ 261), μετά την παρέλευση δέκα ετών από το χρόνο σχηματισμού τους.

Η απόφαση αφορά την αίτηση ακύρωσης του Δήμου Θέρμης Θεσσαλονίκης κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματός του για εξαίρεση της Κοινωφελούς Επιχείρησης «Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Πολιτισμού, Περιβάλλοντος και Αθλητισμού Θέρμης» (Δ.Ε.Π.Π.ΑΘ.) από την αυτοδίκαιη κατάργηση/λύση που προβλέπεται στα άρθρα 27 και 29 του ν. 5056/2023. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ο νομοθέτης είναι αρμόδιος να καθορίζει τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των ΟΤΑ, και ότι οι σχετικές ρυθμίσεις του ν. 5056/2023 δεν αντίκεινται στο άρθρο 102 του Συντάγματος. Ωστόσο, δέχθηκε την αίτηση ακύρωσης της σιωπηρής απόρριψης, καθώς ο Υπουργός Εσωτερικών όφειλε να εκδώσει ρητή και αιτιολογημένη πράξη σχετικά με την πλήρωση των κριτηρίων εξαίρεσης της Δ.Ε.Π.Π.ΑΘ. Η υπόθεση αναπέμπεται στη Διοίκηση για νόμιμη κρίση.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της σιωπηρής απόρριψης της ΔΟΥ ΦΑΕ Αθηνών για τον καταλογισμό προκαταβολής φόρου εισοδήματος ύψους 601.987,66 €. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι λόγω συγχώνευσης με απορρόφηση από τη μητρική της εταιρεία σύμφωνα με τους νόμους 2166/1993, 2515/1997 και 4601/2019, δεν ισχύουν οι διατάξεις για προκαταβολή φόρου. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε τον ισχυρισμό της εταιρείας, ακύρωσε τη σιωπηρή απόρριψη και διέταξε τη διαγραφή του ποσού προκαταβολής και την επιστροφή του. Βασικό κριτήριο ήταν η ημερομηνία του ισολογισμού μετασχηματισμού (1.12.2023), από την οποία τα οικονομικά αποτελέσματα αποδίδονται στη μητρική εταιρεία.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από την προσφεύγουσα με ΑΦΜ ……………, η οποία ζητούσε την ακύρωση της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματός της για επανεξέταση δύο πράξεων διοικητικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς από τη ΔΟΥ Γλυφάδας. Η προσφυγή απορρίφθηκε λόγω του ότι το αίτημα είχε ήδη ικανοποιηθεί από τη φορολογική αρχή, καθώς δημιουργήθηκε αυτοδίκαιο φορολογικό ένταλμα (Α.Φ.Ε.Κ.) για επιστροφή του ποσού των 12.722,75€, αφού ο ορθός φόρος κληρονομιάς υπολογίστηκε σε 9.970,68€ αντί των αρχικά βεβαιωμένων 22.693,45€. Επιπλέον, βεβαιώθηκε ότι η προσφεύγουσα δεν έχει οφειλή.

Η Απόφαση 12/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά στην απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της σιωπηρής απόρριψης δήλωσης επιφύλαξης επί τροποποιητικής δήλωσης Φ.Π.Α. (03/2024). Η προσφεύγουσα προέβη εκ νέου στον διακανονισμό Φ.Π.Α. εισροών ύψους 6.439.049,55 €, που αφορούσε την κατασκευή ακινήτου το οποίο δεν είχε χρησιμοποιηθεί εντός της δεκαετούς περιόδου, η οποία, βάσει προηγούμενων δικαστικών αποφάσεων, έληξε στις 29/04/2023. Η εταιρεία υπέβαλε επιφύλαξη, ισχυριζόμενη ότι η μη χρησιμοποίηση οφειλόταν και πάλι σε λόγους αναγόμενους σε κυριαρχικές πράξεις ή παραλείψεις της Διοίκησης. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι η εταιρεία, ως κύριος του ακινήτου, είχε την υποχρέωση του διακανονισμού (προς τούτο υφίσταται δεδικασμένο) και ότι δεν προσκόμισε στοιχεία για την απόδειξη των ισχυρισμών της σχετικά με τα κωλύματα που επικαλείτο μετά τη λήξη της δεκαετίας, τα οποία εξάλλου δεν άπτονται του φορολογικού αντικειμένου.

Έλεγχος της προϋπόθεσης της μόνιμης και συνεχούς δεκαετούς διαμονής στην Ελλάδα των δικαιούχων πολυτεκνικών επιδομάτων, κατά τις διατάξεις των άρθρων 42 και 43 του Ν.3918/2011 – Εκκρεμείς, κατά την έναρξη ισχύος του νόμου, αιτήσεις προς χορήγηση επιδομάτων.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
1. Ο έλεγχος της προϋπόθεσης της μόνιμης και συνεχούς δεκαετούς διαμονής των δικαιούχων των πολυτεκνικών επιδομάτων στην Ελλάδα, αφορά και τους δικαιούχους στους οποίους στις 2.3.2011 καταβαλλόταν οικογενειακό (πολυτεκνικό) επίδομα, προκειμένου να συνεχισθεί η καταβολή του και μετά την ημερομηνία αυτή, μόνο στους πληρούντες και την προϋπόθεση αυτή. (πλειοψ.) 2. α) Οι εκκρεμείς αιτήσεις για τη χορήγηση πολυτεκνικών επιδομάτων για μεν το προηγούμενο της 2.3.2011 χρονικό διάστημα (από την υποβολή της αίτησης μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν.3918/2011), θα κριθούν με βάση το προηγούμενο νομοθετικό καθεστώς (πλειοψ.), β) για δε τη χορήγηση των επιδομάτων αυτών μετά την ημερομηνία αυτή, οι εκκρεμείς αιτήσεις κατά την 2.3.2011 για τη χορήγηση πολυτεκνικών επιδομάτων, θα κριθούν με το Ν.3918/2011, τηρουμένης της προϋπόθεσης της μόνιμης και συνεχούς δεκαετούς διαμονής των δικαιούχων. (ομοφ.)