ΔΕΔ/Αθ/367/2025

Η Απόφαση 296/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αποδέχεται εν μέρει την ενδικοφανή προσφυγή μιας ομόρρυθμης εταιρίας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος/ΦΠΑ/προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020, που εκδόθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Πολυγύρου. Οι πράξεις βασίστηκαν σε δεδομένα της ΑΑΔΕ για αδήλωτα έσοδα από πλατφόρμες μίσθωσης ακινήτων και στην απόρριψη δαπανών λόγω αρχικής μη προσκόμισης λογιστικών αρχείων. Η προσφεύγουσα προσκόμισε εκ των υστέρων πρόσθετα στοιχεία και βιβλία, με αποτέλεσμα την αναπομπή της υπόθεσης και την έκδοση συμπληρωματικών εκθέσεων ελέγχου. Η ΔΕΔ τροποποιεί τις πράξεις ΦΠΑ 2018, Φόρου Εισοδήματος 2019 και ΦΠΑ 2019, μειώνοντας τα καταλογισθέντα ποσά, βάσει των νέων στοιχείων, αλλά επικυρώνει τις πράξεις Φόρου Εισοδήματος 2018, Φόρου Εισοδήματος 2020, ΦΠΑ 2020 και το πρόστιμο του άρθρου 54 για το 2023.

Η Απόφαση 650/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης επιχείρησης και την ακύρωση δύο Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ (περιόδων 2023 και 2024) του 1ου ΕΛ.ΚΕ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο έλεγχος είχε καταλογίσει συνολικό ποσό €37.544,95 (φόρο και πρόστιμα), κρίνοντας ότι τιμολόγια παροχής υπηρεσιών προς Ολλανδική επιχείρηση, μέλος του ίδιου ομίλου, δεν ήταν απαλλασσόμενες ενδοκοινοτικές πράξεις. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσφεύγουσα τελικά προσκόμισε την επίσημα μεταφρασμένη σύμβαση, αποδεικτικά VIES και τραπεζικές κινήσεις, τα οποία τεκμηριώνουν ότι οι υπηρεσίες εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 14 του ν. 2859/2000. Συνεπώς, ο τόπος φορολόγησης δεν ήταν το εσωτερικό της χώρας, οπότε οι πράξεις ακυρώθηκαν.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής ομόρρυθμης εταιρίας χονδρικού εμπορίου φρούτων και λαχανικών κατά διορθωτικών πράξεων ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 01.01.2017 έως 31.12.2021. Η εταιρία αμφισβητούσε τον καταλογισμό ΦΠΑ (ως πωλήσεις εσωτερικού) σε φερόμενες ενδοκοινοτικές παραδόσεις. Κατόπιν επανελέγχου που διατάχθηκε από προηγούμενη απόφαση της ΔΕΔ και της διαδικασίας διοικητικής συνδρομής (VIES), διαπιστώθηκε η φυσική μεταφορά αγαθών για ορισμένες συναλλαγές (μεταξύ άλλων, 4.389,66€ το 2018 και 88.144,40€ το 2019) και για πρόσθετες συναλλαγές μετά από απαντήσεις των γερμανικών φορολογικών αρχών. Ως αποτέλεσμα, οι πράξεις προσδιορισμού ΦΠΑ 2017–2021 τροποποιήθηκαν, ενώ η πράξη του 2022 επικυρώθηκε.

Η απόφαση 1018/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) δέχεται την ενδικοφανή προσφυγή και ακυρώνει τις πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και την επιβολή προστίμου της Δ.Ο.Υ. Το κύριο ζήτημα ήταν το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ ύψους 62.061,30 ΕΥΡΩ επί χρέωσης τόκων δανείου που χορήγησε η ανάδοχος εταιρεία για τη χρηματοδότηση της κατασκευής εννέα φωτοβολταϊκών πάρκων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η παροχή του δανείου και η κατασκευή του έργου συνιστούν μία ενιαία σύνθετη πράξη για τους σκοπούς του ΦΠΑ. Δεδομένου ότι η κύρια πράξη (κατασκευή) υπόκειται σε ΦΠΑ, η παρεπόμενη παροχή (τόκοι) ακολουθεί την ίδια φορολογική τύχη. Ως εκ τούτου, ο προσφεύγων είχε νόμιμο δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ, με αποτέλεσμα να ακυρωθούν οι πράξεις καθώς και το σχετικό πρόστιμο των 100,00 ΕΥΡΩ για ανακριβή δήλωση.

Η απόφαση 214/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής μιας επιχείρησης κατά πέντε Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 2020 έως 2024. Η φορολογική αρχή είχε μειώσει το υπόλοιπο ΦΠΑ για έκπτωση/επιστροφή κατά συνολικά 349.359,17 € επειδή έκρινε ότι η προσφεύγουσα δεν είχε εννεαετή μίσθωση στο ακίνητο όπου πραγματοποίησε κατασκευές επενδυτικών αγαθών κατά τον χρόνο γένεσης του δικαιώματος έκπτωσης, σύμφωνα με το άρθρο 33 του Κώδικα ΦΠΑ (όπως ίσχυε). Η ΔΕΔ, επικαλούμενη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1108/2021) και του Δικαστηρίου της ΕΕ, έκρινε ότι το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ εισροών γεννάται εφόσον τα αγαθά χρησιμοποιούνται για φορολογούμενες πράξεις, και ότι η προϋπόθεση της εννεαετούς χρήσης δεν επηρεάζει τη γένεση του δικαιώματος έκπτωσης. Συνεπώς, η ΔΕΔ ακυρώνει τις προσβαλλόμενες πράξεις και αναγνωρίζει πλήρως το δικαίωμα της επιχείρησης για έκπτωση/επιστροφή του εν λόγω ποσού ΦΠΑ.

Η απόφαση 251/17.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρίας κατά της σιωπηρής άρνησης επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντος ΦΠΑ ύψους 358.850,08€. Η εταιρία είχε χρεώσει αυτόν τον ΦΠΑ σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις προς ιταλική επιχείρηση κατά την περίοδο 01.04.2022-30.11.2022, επειδή ο αγοραστής δεν ήταν εγγεγραμμένος στο σύστημα VIES. Μετά την αναδρομική, αλλά μεταγενέστερη, καταχώριση του αλλοδαπού στο VIES, η προσφεύγουσα εξέδωσε πιστωτικό τιμολόγιο και ζήτησε την έκπτωση/επιστροφή του φόρου. Η ΔΕΔ απέρριψε το αίτημα, κρίνοντας ότι δεν πληρούνταν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις απαλλαγής από τον ΦΠΑ, καθώς ο αποκτών δεν διέθετε έγκυρο ενδοκοινοτικό ΑΦΜ/ΦΠΑ κατά τον χρόνο διενέργειας των συναλλαγών (πριν την 30.11.2022), σύμφωνα με το άρθρο 28 του ν. 2859/2000 και την εγκύκλιο Ε 2019/2022.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής από την Υπηρεσία Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της εταιρείας «...» κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Νομικών Προσώπων (ΦΕνπ), ΦΠΑ, και επιβολής προστίμων του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής για τις φορολογικές περιόδους 2018-2020. Ο έλεγχος είχε προσδιορίσει τη φορολογητέα ύλη με έμμεσες μεθόδους λόγω μη προσκόμισης των λογιστικών αρχείων από την προσφεύγουσα για τις περιόδους 2019 και 2020. Η εταιρεία επικαλέστηκε έλλειψη αιτιολογίας, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε δραστηριότητα για δέκα χρόνια, καθώς και μη νόμιμο έρεισμα λόγω υποβολής εκ παραδρομής δηλώσεων ΦΠΑ από τον λογιστή της. Η ΔΕΔ απέρριψε και τους δύο λόγους, κρίνοντας ότι οι διαπιστώσεις του ελέγχου ήταν πλήρως αιτιολογημένες και ότι οι ισχυρισμοί της εταιρείας δεν τεκμηριώθηκαν. Συνεπώς, επικυρώθηκαν οι πράξεις και τα καταλογισθέντα ποσά φόρων και προστίμων.

Η απόφαση 243/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή αλλοδαπής εταιρείας κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ/προστίμου, συνολικού ύψους €10.764,02, για τη φορολογική περίοδο 30/06/2021-31/12/2021. Η ΔΕΔ έκανε δεκτή την προσφυγή και τροποποίησε την πράξη. Όσον αφορά τις φορολογητέες εισροές, η ΔΕΔ αναγνώρισε το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ ύψους €23.971,60, κρίνοντας ότι, παρά τις τυπικές παραλείψεις (όπως οι εκπρόθεσμες ενάρξεις εργασιών των προμηθευτριών) οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την έκπτωση πληρούνταν. Όσον αφορά τις φορολογητέες εκροές, η ΔΕΔ έκρινε ότι η υπό εξέταση συναλλαγή (αξίας €51.196,86) αποτελούσε εσωτερική ενδοκοινοτική μεταφορά ιδίων αγαθών προς το δανέζικο ΑΦΜ της εταιρείας, η οποία απαλλάσσεται από ΦΠΑ. Καταργήθηκε ο καταλογιζόμενος φόρος και αναγνωρίστηκε συνολικό πιστωτικό υπόλοιπο προς επιστροφή ύψους €23.451,18.

Η απόφαση 168/03-02-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την εν μέρει αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά 21 πράξεων επιβολής προστίμων για εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις ΦΠΑ για φορολογικές περιόδους από το 2018 έως το 2023. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι οι αρχικές δηλώσεις είχαν υποβληθεί εμπρόθεσμα. Η ΔΕΔ ακυρώνει 16 πράξεις επιβολής προστίμου βάσει του άρθρου 53 ΚΦΔ (πρόστιμο 100€) για περιόδους όπου από τις τροποποιητικές δηλώσεις δεν προέκυψε φόρος για καταβολή, καθώς ίσχυε η εξαίρεση του άρθρου 53 παρ. 7 ΚΦΔ (εμπρόθεσμη αρχική δήλωση). Αντίθετα, επικυρώνονται 5 πράξεις επιβολής προστίμου βάσει του άρθρου 54 ΚΦΔ (πρόστιμο ίσο με 50% του φόρου) διότι οι τροποποιητικές δηλώσεις για αυτές τις περιόδους προέκυψε φόρος προς καταβολή, επιβάλλοντας συνολικά 992.55€.

Η απόφαση 739/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου και ακυρώνει δεκατέσσερις (14) Πράξεις Επιβολής Προστίμου, συνολικού ποσού 1.400,00€, που είχαν επιβληθεί από την Προϊσταμένη του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. ΑΤΤΙΚΗΣ για τα φορολογικά έτη 2022-2024. Τα πρόστιμα αφορούσαν την εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικών δηλώσεων ΦΠΑ μετά την κοινοποίηση εντολής ελέγχου. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, εφόσον οι αρχικές δηλώσεις ΦΠΑ είχαν υποβληθεί εμπρόθεσμα και οι τροποποιητικές δηλώσεις εμφάνιζαν πιστωτικό υπόλοιπο (όχι φόρο προς καταβολή), δεν προβλέπεται επιβολή προστίμου σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 7α του ν.5104/2024 (ΚΦΔ). Συνεπώς, τα επιβληθέντα πρόστιμα έπρεπε να διαγραφούν.