ΔΕΔ/Αθ/418/2024

Η απόφαση αφορά την ακύρωση της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ρόδου για την επιστροφή Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτων (Φ.Μ.Α.) ποσού 9.172,54 ευρώ, ο οποίος καταβλήθηκε λανθασμένα από την προσφεύγουσα για αγορά νεόδμητου ακινήτου. Το ακίνητο υπάγονταν σε Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), καθώς η κατασκευάστρια εταιρία δεν είχε υποβάλει αίτημα για αναστολή του Φ.Π.Α. πριν την πώληση. Η απόφαση επιβεβαιώνει ότι η μεταβίβαση έπρεπε να φορολογηθεί με Φ.Π.Α. και όχι με Φ.Μ.Α., αποδεχόμενη τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας για διπλή φορολόγηση και παραβίαση της φορολογικής δικαιοσύνης. Έτσι, η αρχή ενέκρινε την επιστροφή του καταβληθέντος Φ.Μ.Α. σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 42 και 63Β του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός δικηγόρου κατά της απόρριψης επιφύλαξης και της εκδόσεως πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2021. Ο προσφεύγων, εταίρος δικηγορικής εταιρείας, διεκδικούσε ότι η αμοιβή ύψους 20.197,54 ευρώ από εργολαβικό δίκης ανήκε στην εταιρεία και όχι σε αυτόν προσωπικά, καθώς είχε πάψει να ασκεί ατομικά το επάγγελμα. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχτηκε τους ισχυρισμούς του, κρίνοντας ότι η φορολόγηση του ποσού και στα δύο όντα θα οδηγούσε σε διπλή φορολόγηση. Κατά συνέπεια, ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη και διέταξε νέα εκκαθάριση της δήλωσης με αφαίρεση του ποσού από τον κωδικό 403.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή πολίτη κατά διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμου από τη Δ.Ο.Υ. Πατρών για το φορολογικό έτος 2017. Ο προσδιορισμός προέκυψε από τροποποιητική δήλωση που συμπεριέλαβε εισοδήματα από Γερμανία, τα οποία δεν είχαν δηλωθεί αρχικά. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι τα εισοδήματα είχαν ήδη φορολογηθεί στη Γερμανία και ότι υπήρχε πλάνη στον υπολογισμό. Η απόφαση μερικώς αποδέχθηκε την προσφυγή, επικυρώνοντας το πρόστιμο αλλά διατάσσοντας εκ νέου εκκαθάριση λαμβάνοντας υπόψη τα δηλωθέντα ποσά και την ενδεχόμενη διπλή φορολογία.

Η απόφαση αφορά την εκδίκαση της ενδικοφανής προσφυγής του προσφεύγοντα, ο οποίος αντιτίθεται στον διορθωτικό προσδιορισμό φόρου και στην απόρριψη της τροποποιητικής-ανακλητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων, ως κάτοικος Ρωσίας, ισχυρίζεται ότι το εφάπαξ ασφάλισμα που εισέπραξε από ομαδικό ασφαλιστήριο συνταξιοδοτικό σύμβατο δεν έπρεπε να φορολογηθεί στην Ελλάδα, σύμφωνα με τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή έκρινε ότι ο προσφεύγων δεν ακολούθησε τη νόμιμη διαδικασία για την επιστροφή του παρακρατηθέντος φόρου και εισφοράς αλληλεγγύης, οπότε η προσφυγή απορρίφθηκε και επιβεβαιώθηκε ο διορθωτικός προσδιορισμός.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε μια φορολογούμενη κατά του διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι μέρος των εσόδων της προέρχεται από τις ΗΠΑ και έχει ήδη φορολογηθεί εκεί, ζητώντας συμψηφισμό του φόρου. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή απέρριψε την προσφυγή, καθώς η φορολογούμενη δεν υπέβαλε τροποποιητική δήλωση για να δηλώσει τα αλλοδαπά έσοδα και τον παρακρατημένο φόρο, παρά το γεγονός ότι διαθέτει τα απαραίτητα δικαιολογητικά, όπως το Έντυπο 1042-S με επίσημη μετάφραση και επισημείωση της Χάγης. Η απόφαση επικαλείται τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος και τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας υπαλλήλου του ΝΣΚ, η οποία αποπειράθηκε να απαλλαγεί από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ν.4172/2013 για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές όπως η ισότητα και η αναλογικότητα, καθώς και το δικαίωμα στην περιουσία. Ωστόσο, το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε τους ισχυρισμούς της, επικαλούμενο ότι η διοίκηση οφείλει να εφαρμόζει το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 43Α και 72 του ν.4172/2013 και την Α.1042/2023 απόφαση του Διοικητή της ΑΑΔΕ. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος ύψους 388,95 ευρώ, συμπεριλαμβανομένης της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.

Η προσφεύγουσα εταιρεία με την προδικαστική προσφυγή αίτησε την ακύρωση της απόφασης που απέρριψε την προσφορά της για δύο συγκεκριμένα είδη του διαγωνισμού. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορούσε την προμήθεια ιατρικού υλικού, συγκεκριμένα σάκων σύλληψης παρασκευασμάτων με αυτόματο μηχανισμό (κωδικός 7270) και σετ λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής (κωδικός 7282). Η προσφεύγουσα υποστήριζε ότι τα προσφερόμενά της προϊόντα πληρούσαν τις τεχνικές προδιαγραφές της διακήρυξης, καθώς ο σάκος είχε λαβή για γρήγορο άνοιγμα και τα τροκάρ είχαν διπλή βαλβίδα αεροστεγανότητας, και ότι η απόρριψη της προσφοράς ήταν άδικη και αντικανονική.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ρεθύμνου. Ο προσφεύγων, ο οποίος είχε υποβάλει δήλωση φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023, ζητούσε να φορολογηθεί ως έχων σχέση εξαρτημένης εργασίας, και όχι ως ασκών επιχειρηματική δραστηριότητα. Υποστήριζε ότι πληρούσε σωρευτικά τις προϋποθέσεις της περ. στ' της παρ. 2 του άρθρου 12 του Ν. 4172/2013, καθώς όλο το εισόδημα προερχόταν από έναν εργοδότη (Δήμο) και δεν διατηρούσε επαγγελματική εγκατάσταση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), βασιζόμενη σε παλαιότερα έγγραφα του Δήμου που χαρακτήριζαν τις παροχές ως εξαρτημένες υπηρεσίες με καθημερινό ωράριο και επίβλεψη, έκρινε ότι ο προσφεύγων υπάγεται στις διατάξεις της περ. β' της παρ. 2 του άρθρου 12 του Ν. 4172/2013. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ ακύρωσε την αρνητική απάντηση της Δ.Ο.Υ. και διέταξε τη διενέργεια νέας εκκαθάρισης, ώστε ο προσφεύγων να φορολογηθεί με την κλίμακα του εισοδήματος από μισθωτή εργασία.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρείας κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, που εκδόθηκε από την Δ.Ο.Υ. Έδεσσας. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της πράξης, καθώς η ΔΟΥ είχε επαναπροσδιορίσει το πιστωτικό ποσό προς επιστροφή από €50.618,42 σε €42.597,75. Η διαφορά προέκυψε επειδή ο έλεγχος απέρριψε την αφαίρεση ποσού €36.455,43 (κωδικός 462), το οποίο η εταιρεία δήλωσε ως αχρησιμοποίητες προβλέψεις προηγούμενων χρήσεων που είχαν ήδη φορολογηθεί. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς η εταιρεία δεν τεκμηρίωσε επαρκώς ότι τα εν λόγω ποσά είχαν αναμορφωθεί και φορολογηθεί στις δηλώσεις των προηγούμενων ετών.

Η απόφαση 1463/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφεύγουσα, μέλος Ε.ΔΙ.Π. του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ζητούσε να μην φορολογηθεί το ειδικό επίδομα βιβλιοθήκης (1.200,00 €) που έλαβε, επικαλούμενη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 29/2014) πως δεν αποτελεί φορολογητέο εισόδημα. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 12 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ΚΦΕ) και τις διευκρινίσεις της ΑΑΔΕ (ΔΕΑΦ-68544/13.06.2025), το επίδομα αυτό εντάσσεται στις τακτικές μηνιαίες αποδοχές του ν. 5045/2023, συνιστά εισόδημα από μισθωτή εργασία και πρέπει να φορολογηθεί, καθώς δεν περιλαμβάνεται στις ρητές εξαιρέσεις του άρθρου 14 ΚΦΕ. Ως αποτέλεσμα, η αρχική πράξη προσδιορισμού φόρου επικυρώθηκε.