ΔΕΔ/Αθ/254/2024

Το Ελεγκτικό Συνέδριο εξέδωσε απόφαση με αριθμό 253 στις 29 Ιανουαρίου 2024, με την οποία απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου, κατοίκου Γαλλίας. Ο φορολογούμενος προσέφυγε κατά του διορθωτικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2019, όπου είχε φορολογηθεί για εφάπαξ ασφάλισμα ύψους 79.207,60 ευρώ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα δεν είχε δικαίωμα φορολόγησης βάσει της Συμφωνίας Αποφυγής Διπλής Φορολογίας με τη Γαλλία. Ωστόσο, η απόφαση επιβεβαίωσε τον αρχικό προσδιορισμό, καθώς ο φορολογούμενος δεν ακολούθησε τη διαδικασία υποβολής αίτησης επιστροφής του παρακρατηθέντος φόρου σύμφωνα με τις οδηγίες της ΑΑΔΕ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου κατά της σιωπηρής απόρριψης της Τροποποιητικής-Ανακλητικής Δήλωσης Φόρου Εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2020. Ο φορολογούμενος, κάτοικος Ολλανδίας, είχε λάβει εφάπαξ ποσό από ασφαλιστήριο συνταξιοδοτικό σύμβατο ως εισόδημα, το οποίο φορολογήθηκε στην Ελλάδα. Ο ισχυρισμός του ότι το ποσό απαλλάσσεται από φόρο βάσει της Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και Ολλανδίας κρίθηκε αβάσιμος, καθώς η συγκεκριμένη πληρωμή μπορεί να φορολογηθεί και στα δύο κράτη σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης. Η αρμόδια φορολογική αρχή επιβεβαίωσε την ορθότητα της αρχικής φορολόγησης και της απόρριψης της τροποποιητικής δήλωσης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός πρώην Ευρωβουλευτή, ο οποίος διαμαρτυρόταν για τη φορολόγηση της σύνταξής του από την ελληνική φορολογική αρχή για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι η φορολόγηση αυτή αντιτίθεται σε διατάξεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς η σύνταξη είχε ήδη φορολογηθεί από την ΕΕ και η επαναφορά φόρου συνιστά διπλή φορολόγηση. Επιπλέον, αμφισβήτησε τη νομιμότητα της απόφασης Α.1042/2023, ισχυριζόμενος ότι εκδόθηκε από αναρμόδιο όργανο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου ύψους 8.320,06 ευρώ, θεωρώντας ότι οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα δεν ευσταθούσαν και ότι η διοίκηση οφείλει να εφαρμόζει το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο.

Η Απόφαση 1240/07.07.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων της Δ.Ο.Υ. Λάρισας για το φορολογικό έτος 2023. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε το προσωρινό διορθωτικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος και το σημείωμα διαπιστώσεων ελέγχου, υποστηρίζοντας ότι οι καταθέσεις μικροποσών σε τραπεζικούς λογαριασμούς συνιστούσαν εισόδημα από την άσκηση οικογενειακής επιχείρησης (εκμετάλλευση υπεραστικού λεωφορείου) το οποίο ήδη είχε φορολογηθεί. Η ΔΕΔ απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη, κρίνοντας ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις (σημείωμα διαπιστώσεων ελέγχου και προσωρινός διορθωτικός προσδιορισμός) δεν αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις, κατά των οποίων προβλέπεται η άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής βάσει του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Συμψηφισμός ή μη παρακρατηθέντος φόρου εισοδήματος Κοινοπραξίας με το φόρο που προκύπτει από δήλωση φόρου εισοδήματος, που υποβλήθηκε μετά την παρέλευση τριετίας από τη λήψη προθεσμίας υποβολής.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Δεν είναι δυνατός ο συμψηφισμός παρακρατηθέντος φόρου, οικονομικού έτους 2005, με τον κύριο φόρο που προκύπτει από δήλωση φόρου εισοδήματος της Κοινοπραξίας του ερωτήματος, η οποία (δήλωση) υποβλήθηκε εκπρόθεσμα και συγκεκριμένα, μετά την παρέλευση τριετίας από τη λήξη προθεσμίας υποβολής. (ομοφ.)

Η απόφαση 1463/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφεύγουσα, μέλος Ε.ΔΙ.Π. του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ζητούσε να μην φορολογηθεί το ειδικό επίδομα βιβλιοθήκης (1.200,00 €) που έλαβε, επικαλούμενη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 29/2014) πως δεν αποτελεί φορολογητέο εισόδημα. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 12 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ΚΦΕ) και τις διευκρινίσεις της ΑΑΔΕ (ΔΕΑΦ-68544/13.06.2025), το επίδομα αυτό εντάσσεται στις τακτικές μηνιαίες αποδοχές του ν. 5045/2023, συνιστά εισόδημα από μισθωτή εργασία και πρέπει να φορολογηθεί, καθώς δεν περιλαμβάνεται στις ρητές εξαιρέσεις του άρθρου 14 ΚΦΕ. Ως αποτέλεσμα, η αρχική πράξη προσδιορισμού φόρου επικυρώθηκε.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά του εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος της Ρουμανίας κατά τη διάρκεια του έτους αυτού και ότι τα εισοδήματά του από μισθωτές υπηρεσίες στην Ρουμανία είχαν ήδη φορολογηθεί εκεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, α sau καταλ(This should be revised to improve clarity)  - **Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά του εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος της Ρουμανίας κατά τη διάρκεια του έτους αυτού και ότι τα εισοδήματά του από μισθωτές υπηρεσίες στην Ρουμανία είχαν ήδη φορολογηθεί εκεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, αφού εξέτασε τα προσκομιζόμενα δικαιολογητικά (πιστοποιητικά φορολογικής κατοικίας, συμβάσεις εργασίας, βεβαιώσεις εισοδημάτων), αποφάσισε να δεχτεί την προσφυγή και να ακυρώσει τον εκτιμώμενο προσδιορισμό, καθώς αποδείχθηκε ότι ο φορολογούμενος δεν είχε φορολογική κατοικία στην Ελλάδα για το συγκεκριμένο έτος και τα εισοδήματά του φορολογήθηκαν στην Ρουμανία σύμφωνα με τη Σύμβαση αποφυγής διπλής φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και Ρουμανίας.** (This is a revised and improved summary for better clarity and completeness)

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε μια φορολογούμενη κατά του διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι μέρος των εσόδων της προέρχεται από τις ΗΠΑ και έχει ήδη φορολογηθεί εκεί, ζητώντας συμψηφισμό του φόρου. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή απέρριψε την προσφυγή, καθώς η φορολογούμενη δεν υπέβαλε τροποποιητική δήλωση για να δηλώσει τα αλλοδαπά έσοδα και τον παρακρατημένο φόρο, παρά το γεγονός ότι διαθέτει τα απαραίτητα δικαιολογητικά, όπως το Έντυπο 1042-S με επίσημη μετάφραση και επισημείωση της Χάγης. Η απόφαση επικαλείται τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος και τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών με αριθμό 71/2024 αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά της σιωπηρής απόρριψης αιτήματος ανάκλησης τροποποιητικής δήλωσης φόρου εισοδήματος οικονομικού έτους 2010. Ο προσφεύγων ζήτησε την απαλλαγή από φορολόγηση και την επιστροφή παρακρατηθέντος φόρου 418,65 ευρώ επί ποσού 2.790,97 ευρώ, το οποίο έλαβε ως προσαύξηση επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής λόγω στέγης. Το επίδομα αυτό, αν και αρχικά φορολογήθηκε αυτοτελώς με 15% το 2022 για το οικονομικό έτος 2010, κρίθηκε ότι έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα και δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, σύμφωνα με τη νομολογία της Ολομέλειας του ΣτΕ. Συνεπώς, η ΔΕΔ αποφάσισε τη μη υπαγωγή του ποσού σε φόρο, τη διενέργεια νέας εκκαθάρισης από τη Δ.Ο.Υ. Α΄ Αθηνών και τη νομιμότοκη επιστροφή του παρακρατηθέντος φόρου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής, που υποβλήθηκε από φορολογικό κάτοικο Γερμανίας, κατά πράξης εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019, με συνολικό ποσό πληρωμής 1.293,60€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η σύνταξη που έλαβε €5.879,98 έπρεπε να φορολογηθεί μόνο στη Γερμανία, σύμφωνα με τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Ελλάδας-Γερμανίας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως αβάσιμη, διότι ο προσφεύγων δεν προσκόμισε τα απαραίτητα δικαιολογητικά, όπως η Αίτηση για την Εφαρμογή της Σύμβασης με πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας υπογεγραμμένο από την αρμόδια γερμανική φορολογική αρχή, ούτε έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι το εισόδημα δηλώθηκε ή γνωστοποιήθηκε στη Γερμανία. Συνεπώς, η οριστική φορολογική υποχρέωση διατηρείται.