ΔΕΔ/Θεσ/1174/2025

Η απόφαση 1172/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ για το φορολογικό έτος 2024. Η προσφεύγουσα είχε υποβάλει εκπρόθεσμα, στις 22.10.2024, την αρχική δήλωση στοιχείων ακινήτων (Ε9), η οποία αφορούσε ακίνητα που αποκτήθηκαν μέσω εξ αδιαθέτου κληρονομιάς (θάνατος στις 27.08.2023). Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι ως φορολογικός κάτοικος εξωτερικού δεν μπορούσε να υποβάλει έγκαιρα τη δήλωση. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, λαμβάνοντας υπόψη την ετήσια προθεσμία αποποίησης κληρονομιάς λόγω της κατοικίας της στο εξωτερικό, η καταληκτική ημερομηνία υποβολής της δήλωσης Ε9 ήταν η 30.09.2024. Συνεπώς, η υποβολή της 22.10.2024 ήταν εκπρόθεσμη, και το πρόστιμο επιβλήθηκε ορθώς σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 1δ του ν. 5104/2024.

Η απόφαση 1173/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας φορολογούμενης κατά της πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ από την ΑΑΔΕ, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της αρχικής δήλωσης στοιχείων ακινήτων (Ε9) για το φορολογικό έτος 2024. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η καθυστέρηση οφειλόταν σε κληρονομιά του συζύγου της και στην ιδιότητά της ως φορολογικής κατοίκου εξωτερικού. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η νόμιμη προθεσμία υποβολής του Ε9, δεδομένης της κληρονομικής διαδοχής και της ετήσιας προθεσμίας αποποίησης (βάσει Α.Κ. 1847, λόγω κατοικίας εξωτερικού), έληγε στις 30.09.2024, ενώ η δήλωση υποβλήθηκε στις 22.10.2024. Συνεπώς, η επιβολή του προστίμου του άρθρου 53 του ν. 5104/2024 κρίθηκε νόμιμη και ο ισχυρισμός της απορρίφθηκε ως αβάσιμος.

Η απόφαση 645 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της πράξης επιβολής προστίμου (άρθρο 54 ν. 4174/2013) για το φορολογικό έτος 2019. Το πρόστιμο, ύψους 100,00 €, επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα λόγω εκπρόθεσμης υποβολής αρχικής δήλωσης στοιχείων ακινήτων (έντυπο Ε9) στις 16/04/2019. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η καθυστέρηση οφειλόταν στο θάνατο του πατέρα της τον Οκτώβριο του 2018 και στην μεταγενέστερη δημοσίευση της διαθήκης, η οποία, όπως υποστήριζε, έπρεπε να οδηγήσει σε δήλωση εξ αδιαθέτου κληρονομιάς για το 2019. Η Διεύθυνση απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι η δήλωση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα μετά την πάροδο της προθεσμίας των 30 ημερών από την άπρακτη προθεσμία αποποίησης της κληρονομιάς εξ αδιαθέτου, επιβεβαιώνοντας έτσι τη νομιμότητα του επιβληθέντος προστίμου.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά της Πράξης Εκτιμώμενου Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος 2019, η οποία εκδόθηκε λόγω μη υποβολής δήλωσης και συμπεριέλαβε εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες ύψους 177.177,14 € που απέκτησε από την Γερμανία. Ο προσφεύγων, ιρλανδικής υπηκοότητας, ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος Γεωργίας για το έτος 2019, όπου διέμενε πάνω από 183 ημέρες και είχε το κέντρο των ζωτικών του συμφερόντων (οικογενειακή εστία, εργασία). Προς επίρρωση των ισχυρισμών του προσκόμισε μεταξύ άλλων πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας Γεωργίας, στοιχεία εργασίας στην αλλοδαπή και προηγούμενες αποφάσεις της ΔΕΔ που τον αναγνώριζαν ως κάτοικο εξωτερικού. Η ΔΕΔ δέχθηκε ότι ο προσφεύγων ήταν φορολογικός κάτοικος Γεωργίας και συνεπώς φορολογείται στην Ελλάδα μόνο για εισόδημα ελληνικής πηγής (τόκοι), οδηγώντας στην αποδοχή της προσφυγής και την τροποποίηση της πράξης.

Η απόφαση 617/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος Φυσικών Προσώπων φορολογικού έτους 2023, με την οποία επιβλήθηκε κύριος φόρος €520,92. Ο προσφεύγων, κάτοικος εξωτερικού και φορολογικός κάτοικος Κύπρου, διατύπωσε αρχικά επιφύλαξη, υποστηρίζοντας ότι η επικουρική σύνταξή του ύψους 5.735,43€ θα έπρεπε να φορολογηθεί μόνο στην Κύπρο, βάσει της Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Ελλάδος-Κύπρου. Η φορολογική αρχή απέρριψε την επιφύλαξη στις 27-8-2024. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή όχι επί της ουσίας, αλλά ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, καθώς υποβλήθηκε μετά την παρέλευση της εξήντα (60) ημερών προθεσμίας που ισχύει για τους κατοίκους εξωτερικού, λαμβάνοντας υπόψη την ημερομηνία νόμιμης κοινοποίησης (6/9/2024).

Η απόφαση 438/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Εκτιμώμενου Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος φυσικών προσώπων για το φορολογικό έτος 2019, ύψους 63.778,73€. Η φορολογική αρχή είχε προχωρήσει σε εκτίμηση λόγω μη υποβολής δήλωσης, παρά το εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες στη Γερμανία. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος Γερμανίας για το 2019 και προσκόμισε σχετικά δικαιολογητικά, συμπεριλαμβανομένων πιστοποιητικών φορολογικής κατοικίας και συμβάσεων εργασίας. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι ο ισχυρισμός είναι βάσιμος, καθώς μάλιστα είχε ήδη αναγνωριστεί η φορολογική του κατοικία αλλοδαπής από τη Δ.Ο.Υ. Κατοίκων Εξωτερικού, εγκρίνοντας την υπαγωγή του στον ειδικό τρόπο φορολόγησης του άρθρου 5Γ του Ν. 4172/2013. Συνεπώς, η προσβαλλόμενη πράξη ακυρώνεται.

Η απόφαση 1269/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την ακύρωση πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ που επέβαλε ο Προϊστάμενος της Δ.Ο.Υ. Ξάνθης για το φορολογικό έτος 2023. Το πρόστιμο επιβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 53 του ν. 5104/2024, λόγω μη ανταπόκρισης της προσφεύγουσας σε ηλεκτρονική ειδοποίηση της φορολογικής διοίκησης για προσκόμιση δικαιολογητικών σχετικά με δήλωση εισοδήματος που είχε υποβληθεί με επιφύλαξη. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα είναι φορολογικός κάτοικος εξωτερικού (Γερμανία) και, καθώς δεν προέκυψε ότι απέκτησε πραγματικό εισόδημα στην Ελλάδα για το 2023, δεν είχε υποχρέωση υποβολής δήλωσης. Για αυτόν τον λόγο, η πράξη επιβολής προστίμου ακυρώθηκε, υπό το πρίσμα της αρχής της χρηστής διοίκησης.