ΔΕΔ/Θεσ/596/2025

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου δωρεάς για το φορολογικό έτος 2023, συνολικού ύψους 22.500,00€ (κύριος φόρος 15.000,00€ και πρόσθετος φόρος ανακρίβειας 7.500,00€). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε το πόρισμα του ελέγχου ότι ο προσφεύγων (ο γαμπρός) ήταν ο πραγματικός δωρεοδόχος του ποσού των 75.000,00€ από τον πεθερό του, χρησιμοποιώντας τη σύζυγό του (την κόρη) ως ενδιάμεσο σε διαδοχικές μεταφορές χρημάτων. Δεδομένου του σύντομου χρονικού διαστήματος μεταξύ των μεταφορών (λιγότερο από έξι μήνες) και της σκοπιμότητας αποφυγής φορολόγησης, κρίθηκε ότι συντρέχει περίπτωση καταστρατήγησης των διατάξεων (παρ. 5.13 της Ε. 2077/2022). Κατά συνέπεια, ορθώς επιβλήθηκε φόρος με συντελεστή 20%, καθώς η σχέση γαμπρού-πεθερού υπάγεται στη Β' κατηγορία φορολόγησης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου δωρεάς για το φορολογικό έτος 2022, συνολικού ποσού 90.000,00€ (κύριος φόρος 60.000,00€, πρόσθετος φόρος ανακρίβειας 30.000,00€). Η φορολογική αρχή έκρινε ότι υπήρξε τεχνητή διευθέτηση (διαδοχικές δωρεές σε διάστημα μικρότερο του ενός μήνα) με σκοπό την αποφυγή φορολόγησης. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι ο πραγματικός δωρητής ήταν ο θείος της προσφεύγουσας, ο οποίος μεταβίβασε χρήματα στη μητέρα του και στη συνέχεια η μητέρα προέβη σε δωρεά προς την προσφεύγουσα (ανιψιά) και τον αδελφό του δωρητή (αδελφό), πρόσωπα που ανήκουν στη Β' Κατηγορία του Κ.Φ.Κ.Δ. Η ΔΕΔ επικύρωσε την απόφαση του ελέγχου, καθώς οι τελικοί λήπτες οδήγηθηκαν σε σημαντικό φορολογικό πλεονέκτημα, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου δωρεάς για το φορολογικό έτος 2022, με συνολικό καταλογιζόμενο ποσό 60.000,00 ευρώ (40.000,00 ευρώ κύριος φόρος, 20.000,00 ευρώ πρόστιμο ανακρίβειας). Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι μια σειρά διαδοχικών χρηματικών δωρεών, συνολικού ποσού 500.000,00 ευρώ, αποτελούσε τεχνητή διευθέτηση (κατ' άρθρο 39 Κ.Φ.Δ.) με σκοπό την αποφυγή φορολόγησης. Η αρχική μεταφορά έγινε από τέκνο στη μητέρα (Α' κατηγορία), ενώ σε διάστημα μικρότερο του ενός μήνα, η μητέρα μεταβίβασε τα χρήματα στον άλλο υιό (τον προσφεύγοντα) και στην εγγονή. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι ο αρχικός δωρητής προέβη σε δωρεά προς πρόσωπα της Β' Κατηγορίας (αδελφός και ανιψιά), απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί νόμιμης αιτίας των δωρεών και μη εφαρμογής της αρχής της καταστρατήγησης.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την ακύρωση πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου δωρεάς για το φορολογικό έτος 2023. Η φορολογική αρχή είχε κρίνει ότι υπήρξε τεχνητή διευθέτηση, καθώς διαπιστώθηκε μια σειρά διαδοχικών δωρεών (από τέκνο σε πατέρα, και έπειτα πατέρας σε άλλο τέκνο/προσφεύγουσα) με σκοπό την αποφυγή φορολόγησης, καλύπτοντας μια ουσιαστική δωρεά μεταξύ αδελφών (Β' κατηγορίας). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) ωστόσο έκρινε ότι το αρχικό ποσό της δωρεάς των 115.000,00 € που έλαβε ο πατέρας χρησιμοποιήθηκε εξ ολοκλήρου για την αγορά ακινήτου. Ταυτόχρονα, διαπιστώθηκε ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του πατέρα είχε υπολειπόμενο ποσό (31.133,69 €) που κάλυπτε τη μεταγενέστερη δωρεά ποσού 30.000,00 € προς την κόρη του. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ έκρινε ότι ο ισχυρισμός της φορολογικής αρχής περί τεχνητής διευθέτησης κατ' άρθρο 38 του ν.4987/22 δεν ευσταθεί, ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη και την καταλογισθείσα οφειλή (φόρος 6.000,00 € και πρόστιμο 3.000,00 €).

Αλλοδαπά κοινοτικά νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Απαλλαγή από το φόρο δωρεών. Όρος αμοιβαιότητας.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Η περίπτωση της κατ εξαίρεση απαλλαγής από το φόρο δωρεών των μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα κοινοτικών αλλοδαπών νομικών προσώπων σύμφωνα με τον Ελληνικό Φορολογικό νόμο δεν φαίνεται να έχει κανένα επαρκές συνδετικό στοιχείο με οποιαδήποτε από τις καταστάσεις που ρυθμίζει το Κοινοτικό Δίκαιο και ιδίως εκείνες των βασικών κοινοτικών ελευθεριών και συνεπώς δεν τίθεται ζήτημα παραβάσεως της γενικής αρχής του κοινοτικού δικαίου περί απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων λόγω ιθαγενείας. (πλειοψ.)

Σύμβαση δωρεάς μεταξύ του Ιδρύματος Σταύρος Σ. Νιάρχος και του Ελληνικού Δημοσίου, κυρωθείσα με το Ν. 3785/2009 – Απαλλαγή ή μη από το φόρο δωρεάς, μετά την ισχύ του Ν. 3842/2010 – Φορολογική αντιμετώπιση των δωρεών με αποδέκτη ανώνυμη εταιρεία κοινωφελούς χαρακτήρα.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
1) Η απαλλαγή της ανώνυμης εταιρείας ειδικού σκοπού, με την επωνυμία «Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος Α.Ε.», από το φόρο δωρεάς, που προβλέπεται στη Σύμβαση Δωρεάς, μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Σταύρος Σ. Νιάρχος», η οποία κυρώθηκε με το Ν. 3785/2009, δεν εξακολουθεί να ισχύει για τις δωρεές προς την εταιρεία, για τις οποίες η φορολογική υποχρέωση, κατά το άρθρο 39 του κώδικα φορολογίας κληρονομιών και δωρεών (Ν. 2961/2001), γεννήθηκε μετά την ισχύ του Ν. 3842/2010, δυνάμει του οποίου καταργήθηκε και η ως άνω φορολογική απαλλαγή. (πλειοψ.) 2) Στη διάταξη της περίπτωσης β΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 25 του Κώδικα Φορολογίας Κληρονομικών και Δωρεών, η οποία προβλέπει αυτοτελή και ευνοϊκή φορολόγηση των δωρεών, που λαμβάνουν χώρα προς μη κερδοσκοπικά νομικά πρόσωπα κοινωφελούς σκοπού, υπάγονται και οι ανώνυμες εταιρείες που, κατά το καταστατικό τους, έχουν μεν τα ως άνω χαρακτηριστικά, ως η εν προκειμένω κρινόμενη ανώνυμη εταιρεία, πλην, όμως, προκειμένου οι προς αυτήν δωρεές να υπαχθούν στον ευνοϊκό φορολογικό συντελεστή 0,5% του άρθρου 29 παρ. 5 του Κ.Ν. 2961/2001, προσαπαιτείται η διαπίστωση, εκ μέρους της αρμόδιας φορολογικής αρχής, ότι οι ως άνω κοινωφελείς δραστηριότητες αναπτύσσονται εν τοις πράγμασι και ότι τα εξ αυτών έσοδα της εταιρείας διατίθενται για την υποστήριξη των κοινωφελών σκοπών της, σταθμιζομένης, ασφαλώς, και της νομοθετικής πρόβλεψης ότι η ως άνω εταιρεία θα περιέλθει, το έτος 2015, υπό τον έλεγχο του Ελληνικού Δημοσίου. (ομοφ.) (Παραπομπή των ερωτημάτων στην Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους).

Η απόφαση 246/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας με ΑΦΜ …………, η οποία στρεφόταν κατά της απορριπτικής απάντησης του Προϊσταμένου του ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η εταιρεία είχε υποβάλει δήλωση με επιφύλαξη για το φορολογικό έτος 2023, αμφισβητώντας την υποχρέωσή της να υποβάλει φορολογική δήλωση, επικαλούμενη ότι ο πραγματικός χρόνος έναρξης των εργασιών της ήταν η 1-1-2024 και όχι η 23-11-2023. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι με βάση τα στοιχεία του μητρώου, η εταιρεία είχε υποχρέωση υποβολής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος Ν.Π. και δεν υπαγόταν στις εξαιρέσεις καταβολής τέλους επιτηδεύματος. Επίσης, σημειώθηκε ότι η προσφεύγουσα είχε ήδη ασκήσει προσφυγή στο Διοικητικό Πρωτοδικείο για το αίτημα μεταβολής της ημερομηνίας έναρξης εργασιών, το οποίο είναι ακυρωτική διαφορά και δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του ΚΦΔ. Ως εκ τούτου, η δήλωση επιφύλαξης απορρίφθηκε νομίμως και η απόφαση του ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ επικυρώθηκε.

Η απόφαση 659/12.3.2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας κληρονόμου κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ (φορολογικής περιόδου 01/01/2019-31/12/2019), που την καθιστούσε αλληλεγγύως υπεύθυνη για φορολογικό χρέος λυθείσας ετερόρρυθμης επιχείρησης. Η επιχείρηση είχε λάβει πράξη καταλογισμού φόρου συνολικού ποσού 48.974,28 € επειδή ο έλεγχος δεν δέχτηκε τις δηλωθείσες εισροές της. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση της πράξης, καθώς ισχυρίστηκε ότι αγνοούσε την επαγωγή της κληρονομιάς λόγω διαδοχικών αποποιήσεων και ότι αποποιήθηκε την κληρονομιά εμπρόθεσμα (29.10.2024), μόλις έλαβε γνώση του γεγονότος (5.9.2024). Η Δ.Ε.Δ. έκανε μερική αποδοχή της προσφυγής, κρίνοντας ότι ο έλεγχος δεν θεμελίωσε τη θετική γνώση της προσφεύγουσας για την επαγωγή της κληρονομίας και επομένως δεν πρέπει να αναγραφεί ως αλληλεγγύως υπεύθυνο πρόσωπο.

Η Απόφαση 53/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά της απόφασης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Λιβαδειάς, η οποία είχε απορρίψει τροποποιητική δήλωση φορολογίας εισοδήματος (φορολογικό έτος 2022). Η αρχική δήλωση του προσφεύγοντος είχε καταλογίσει φόρο ύψους 44.878,17 ευρώ, λόγω προστιθέμενης διαφοράς τεκμηρίων (97.953,31 ευρώ) που προέκυψε από χρηματική δωρεά 100.000,00 ευρώ προς τον εγγονό του. Ο προσφεύγων προσπάθησε να καλύψει το τεκμήριο δηλώνοντας δάνεια συνολικού ποσού 99.000,00 ευρώ από τα τέκνα του, τα οποία αποδείχθηκαν με ιδιωτικά συμφωνητικά. Η ΔΕΔ έκρινε ότι τα συμφωνητικά έφεραν βέβαιη χρονολογία, είχαν συναφθεί πριν την πραγματοποίηση της δωρεάς και υπήρχε εύλογη σύνδεση με το προς κάλυψη τεκμήριο. Ως εκ τούτου, ακυρώθηκε η απορριπτική απόφαση της Δ.Ο.Υ. και διατάχθηκε η εκκαθάριση της τροποποιητικής δήλωσης, με την επιφύλαξη περαιτέρω ελέγχου από την φορολογική αρχή ως προς τον πραγματικό ή εικονικό χαρακτήρα των δανείων και την οικονομική δυνατότητα των δανειστών.

Φορολογία Προστιθέμενης Αξίας. Φορολογικές παραβάσεις. Διοικητικές και ποινικές κυρώσεις.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Συνεχίζει να ισχύει, μετά τη θέση σε ισχύ του άρθρου 25 παρ.1 και 2 του Ν 2523/1997, η διάταξη του άρθρου 8 παρ.12 Ν 1882/1990, σύμφωνα με την οποία ο αποδέκτης πλαστού ή εικονικού ή νοθευμένου φορολογικού στοιχείου, για ανύπαρκτη εν όλω ή εν μέρει συναλλαγή μεταξύ προσώπων διαφορετικών από εκείνα που αναγράφονται στο φορολογικό στοιχείο, αποσκοπώντας σε απόκρυψη φορολογητέας ύλης και έκπτωση του ΦΠΑ του στοιχείου αυτού από το φόρο εκροών του, υποχρεούται στην απόδοση στο Δημόσιο του ΦΠΑ, εφόσον δεν αποδόθηκε από τον εκδότη του στοιχείου, λόγω της φύσεως της ειδικής αυτής χρηματικής κυρώσεως εχούσης και αποζημιωτικό χαρακτήρα ως προς το Δημόσιο για τον ΦΠΑ του πλαστού στοιχείου. (πλειοψ.) Επανεισήχθη στο Γ΄Τμήμα μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 685/2000 Γνωμ. ΝΣΚ.