ΔΕΔ/Θεσ/748/2025

Η απόφαση (αρ. 749/05.05.2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ατομικής επιχείρησης, η οποία ζητούσε την ακύρωση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος/προστίμου και ΦΠΑ/προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020. Οι πράξεις καταλογίστηκαν λόγω μη αναγνώρισης προς έκπτωση δαπανών που αντιστοιχούσαν σε ληφθέντα εικονικά φορολογικά στοιχεία από δύο εκδότες για ανύπαρκτες στο σύνολό τους συναλλαγές. Η φορολογική αρχή τεκμηρίωσε την εικονικότητα βασιζόμενη σε εκθέσεις ελέγχου που έδειχναν έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής και μη τήρηση λογιστικών αρχείων από τους εκδότες. Η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε στοιχεία που να αποδεικνύουν την πραγματοποίηση των συναλλαγών, με συνέπεια την απόρριψη των ισχυρισμών της.

Η απόφαση 505 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρίας χονδρικού εμπορίου παλαιών σιδήρων και μετάλλων (scrap) κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 2.500,00€ για το φορολογικό έτος 2014. Το πρόστιμο επιβλήθηκε από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ λόγω έκδοσης τριακοσίων πενήντα ενός (351) μερικώς εικονικών φορολογικών στοιχείων, κατά παράβαση του άρθρου 54 παρ. 1 περ. η΄ και παρ. 2 περ. ε΄ του ν. 4987/2022. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι οι συναλλαγές ήταν πραγματικές και η εταιρία νόμιμη. Η Διοίκηση απέρριψε τους ισχυρισμούς, βασιζόμενη σε προηγούμενες διαπιστώσεις εικονικών αγορών που ανήλθαν σε 70% του συνόλου, και σε ποσοτικό έλεγχο που έδειξε ότι το 54% των συνολικών πωλήσεων δεν δικαιολογούνταν από αντίστοιχες αγορές.

Η απόφαση 747/05.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «...................... .................. ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ» κατά της επιβολής φόρου εισοδήματος και προστίμου για το φορολογικό έτος 2018, συνολικού ποσού 165.301,02 €. Ο καταλογισμός έγινε λόγω μη αναγνώρισης προς έκπτωση της καθαρής αξίας 380.002,35 € από 38 ληφθέντα εικονικά φορολογικά στοιχεία. Η ελεγκτική αρχή διαπίστωσε ότι η εκδότρια ατομική επιχείρηση, με αντικείμενο εργασιών τις υπηρεσίες μεσιτείας αγαθών, ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτη, δεν διέθετε προσωπικό, υλικοτεχνική υποδομή για τον όγκο των πωλήσεων και οι πληρωμές κρίθηκαν ως ανακύκλωση χρημάτων. Η ΔΕΔ έκρινε βάσιμες τις διαπιστώσεις του ελέγχου και απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί πραγματικών συναλλαγών και παραβίασης της αρχής της χρηστής διοίκησης.

Η απόφαση 508 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή εταιρίας χονδρικού εμπορίου παλαιών σιδήρων και μετάλλων (scrap) κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01/01/2018 - 31/12/2018. Η φορολογική αρχή είχε καταλογίσει φόρο ύψους 69.913,30 € και πρόστιμο 34.956,65 €, συνολικού ποσού 104.869,95 €, καθώς δεν αναγνώρισε προς έκπτωση τον ΦΠΑ που αναλογούσε σε σαράντα πέντε (45) τιμολόγια συνολικής καθαρής αξίας 347.194,78 € που κρίθηκαν εικονικά. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι οι συναλλαγές ήταν πραγματικές. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο εκδότης των τιμολογίων δεν διέθετε τις απαραίτητες υποδομές (εγκαταστάσεις, οχήματα, προσωπικό) ούτε είχε προβεί σε αγορές αποθεμάτων, επιβεβαιώνοντας έτσι την εικονικότητα των συναλλαγών.

Η απόφαση 292 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας ατομικής επιχείρησης χονδρικού εμπορίου ρολογιών κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμου, συνολικού ποσού €18.504,00, για τη φορολογική περίοδο 2020. Η πράξη εκδόθηκε λόγω της μη αναγνώρισης προς έκπτωση Φ.Π.Α. ύψους €12.336,00 που αντιστοιχούσε σε δύο ληφθέντα εικονικά φορολογικά στοιχεία συνολικής καθαρής αξίας €51.400,00. Η ΔΕΔ έκρινε βάσιμες τις διαπιστώσεις του ελέγχου, βάσει των οποίων ο εκδότης στερούνταν των απαραίτητων υποδομών και μέσων για την πραγματοποίηση των συναλλαγών. Απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί έλλειψης αιτιολογίας, καλής πίστης, παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας και παραβίασης της προηγούμενης ακρόασης, καθώς το βάρος απόδειξης των συναλλαγών δεν καλύφθηκε από τα προσκομισθέντα στοιχεία, όπως παραστατικά διακίνησης, και επιβεβαίωσε την οριστική φορολογική υποχρέωση.

Η απόφαση 954/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την εξέταση και απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. φορολογικού έτους 2018, συνολικού ύψους €1.656,00. Η προσφυγή στρεφόταν κατά του καταλογισμού ποσών που προέκυψαν από τη φορολογική αρχή, η οποία απέδωσε στον προσφεύγοντα τη λήψη ενός εικονικού φορολογικού στοιχείου καθαρής αξίας €2.400,00 από εκδότη χονδρικού εμπορίου παλαιών μετάλλων. Η Δ.Ε.Δ. υιοθέτησε πλήρως τα πορίσματα της Έκθεσης Ελέγχου της Υ.Ε.Δ.Δ.Ε. Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με την οποία ο εκδότης ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτος, στερούνταν μέσων και λειτουργικών εγκαταστάσεων. Η αξίωση του προσφεύγοντα περί καλής πίστης και πραγματικότητας της συναλλαγής απορρίφθηκε, με την αιτιολογία ότι δεν αποδείχθηκε με πλήρη βεβαιότητα η πραγματοποίηση της αγοράς, οδηγώντας στην επικύρωση των προσβαλλομένων πράξεων.

Η υπ' αριθμ. 597/2025 Απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρείας κατά των πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Η φορολογική αρχή είχε καταλογίσει φόρο και πρόστιμα συνολικού ποσού €75.444,80 για Φόρο Εισοδήματος και €62.436,69 για ΦΠΑ, κρίνοντας ότι η εταιρεία είχε λάβει δύο (2) τιμολόγια συνολικής καθαρής αξίας €173.436,29, τα οποία ήταν εικονικά ως προς το σύνολο της συναλλαγής. Διαπιστώθηκε ότι η εκδότρια εταιρεία ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτη, χωρίς υποδομές ή προσωπικό. Η ΔΕΔ επικυρώνει τις πράξεις, καθώς η προσφεύγουσα εταιρεία δεν κατάφερε να αποδείξει την αλήθεια των συναλλαγών ούτε την καλή της πίστη, δεδομένου ότι η εικονικότητα αφορούσε το σύνολο της συναλλαγής.

Η απόφαση (Αρ. 67/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2018, ύψους 10.589,04 € (φόρος, πρόστιμο και εισφορά αλληλεγγύης). Η αρχική πράξη καταλογισμού βασίστηκε στη μη αναγνώριση έκπτωσης από τα ακαθάριστα έσοδα δύο δαπανών. Η πρώτη, αξίας 30.000,00 €, προερχόταν από πέντε εικονικά φορολογικά στοιχεία που αφορούσαν ανύπαρκτες συναλλαγές από εταιρεία κρίθηκε εικονική από τον έλεγχο. Η δεύτερη δαπάνη, αξίας 12.300,00 €, δεν αναγνωρίστηκε επειδή η εξόφλησή της δεν αποδείχθηκε ότι έγινε εξ ολοκλήρου με τραπεζικό μέσο. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, καθώς δεν προσκόμισε επαρκή στοιχεία για την εξόφληση της δεύτερης δαπάνης ούτε για την τεκμηρίωση της πραγματικότητας των συναλλαγών της πρώτης δαπάνης. Ως αποτέλεσμα, η οριστική φορολογική υποχρέωση επικυρώνεται.

Η απόφαση (1015/29.05.2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Ο προσφεύγων, ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου αλκοολούχων ποτών, αμφισβήτησε την μη αναγνώριση δαπανών και ΦΠΑ ύψους 70.828,51€ και 16.998,83€ αντίστοιχα, λόγω λήψης δώδεκα (12) εικονικών φορολογικών στοιχείων ως προς το πρόσωπο του εκδότη («................ ................ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΙΚΕ»). Η Δ.Ε.Δ. έκρινε βάσιμες τις διαπιστώσεις του ελέγχου ότι ο εκδότης δεν διέθετε τα απαιτούμενα μέσα (αποθήκες, εξοπλισμό, προσωπικό) για τις συναλλαγές. Απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, συμπεριλαμβανομένου αυτού περί καλής πίστης, επικυρώνοντας τις καταλογιζόμενες οφειλές συνολικού ύψους 76.069,61€.

Η απόφαση 841/13.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ατόμου, ασκούντος ατομική επιχείρηση (υπηρεσίες μηχανικών), κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2018, η οποία εκδόθηκε από το 2ο ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Η πράξη επέβαλε συνολική καταβολή 2.634,43 € (φόρος 1.750,07 €, πρόστιμο 875,04 €, εισφορά αλληλεγγύης 9,32 €), λόγω της προσθήκης 9.880,00 € στα καθαρά κέρδη του, ποσό που αντιστοιχεί στην καθαρή αξία τριών (3) φορολογικών στοιχείων που κρίθηκαν εικονικά ως προς το σύνολο της συναλλαγής. Η ΔΕΔ υιοθέτησε τις διαπιστώσεις του ελέγχου ότι ο εκδότης δεν είχε πραγματική υπόσταση, δεν διέθετε τα αναγκαία μέσα για τις φερόμενες συναλλαγές και είχε ύποπτες κινήσεις λογαριασμών («ομάδες συναλλαγών» χρεοπιστώσεων). Επομένως, απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί υπαρκτών συναλλαγών και καλοπιστίας.