Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΥΠΕΧΩΔΕ/35307/2009

Κύρωση και τροποποίηση της από 29.10.2009 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Αναστολή εφαρμογής διατάξεων τακτοποίησης ημιυπαίθριων και λοιπών κλειστών χώρων που άλλαξαν χρήση» (ΦΕΚ 218 Α΄).

1. Κοινοποίηση, προς ενημέρωση και εφαρμογή, των διατάξεων των άρθρων 5, 6, 9 και 10 του Κεφ. Β΄ του Ν. 3843/2010 (ΦΕΚ.62 Α΄/28- 04-2010) που αναφέρονται στις υπερβάσεις δόμησης , αλλαγές χρήσης και στο « ειδικό πρόστιμο» διατήρησης ιδιωτικών οικοδομικών έργων . 2. Καταβλητέες εισφορές για ιδιωτικά οικοδομικά έργα, τα οποία δεν καταλαμβάνονται από τις προαναφερόμενες διατάξεις ή δεν ακολουθήθηκαν οι οριζόμενες από τις διατάξεις αυτές διαδικασίες και στα οποία, οι με βάση την οικοδομική άδεια ημιυπαίθριοι και λοιποί χώροι που βρίσκονται εντός του εγκεκριμένου κτιριακού όγκου της οικοδομής , έχουν αλλάξει χρήση.

Κοινοποίηση διατάξεων άρθρου 17 του ν. 4223/2013 (ΦΕΚ 287/Α΄) αναφορικά με την τελωνειακή τακτοποίηση αυτοκινήτων οχημάτων και λοιπών ειδών που έχουν παραληφθεί ατελώς από τις Ι.Μονές του Αγίου Όρους(ΑΔΑ: ΒΙΗΗΗ-ΝΚΛ)

Διατηρητέα κτίρια. Ανακατασκευή.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Η δυνατότητα επιβολής υποχρεώσεως ανακατασκευής κτιρίου (ως εκδήλωση της κρατικής προστασίας των μνημείων) αφορά τα διατηρητέα κτίρια, που έχουν κηρυχθεί με τις διατάξεις του άρθρου 4 του ΓΟΚ, αρμοδιότητας ΥΠΕΧΩΔΕ και όχι τα κτίρια, που έχουν κηρυχθεί διατηρητέα με τις διατάξεις του Ν 1469/1950, αρμοδιότητας ΥΠΠΟ. Οι διατάξεις του άρθρου 4 του ΓΟΚ δεν μπορούν να έχουν ανάλογη εφαρμογή και επί των διατηρητέων, που έχει χαρακτηρίσει το ΥΠΠΟ, σύμφωνα με το Ν 1469/1950, αφού δεν υπάρχει ομοιότητα μεταξύ των δύο ρυθμίσεων. Το ΥΠΠΟ αδυνατεί να υποχρεώσει ιδιοκτήτη ακινήτου, που έχει χαρακτηρισθεί, σύμφωνα με την Σύμβαση της Γρανάδας ως μνημείο χρήζον προστασίας, να ανακατασκευάσει τούτο, σε περίπτωση καταστροφής του, ελλείψει νομοθετικού πλαισίου.

Εργαστήρια φυσικοθεραπείας – Λειτουργία ή μη σε περιοχή αμιγούς κατοικίας – Έκδοση ή μη οικοδομικής άδειας αλλαγής χρήσης του χώρου που προορίζεται για χρήση κατοικίας.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
1) Τα φυσικοθεραπευτήρια, υπάγονται, σύμφωνα με το Κτιριοδομικό Κανονισμό στα κτίρια «Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας», όσον όμως αφορά την επιτελούμενη, με την εγκατάσταση και λειτουργία τους, χρήση γης, αποτελούν ειδικά κτίρια περίθαλψης, των οποίων η εγκατάσταση και λειτουργία δεν είναι επιτρεπτή, κατά το άρθρο 2 του ΠΔ της 23-2/6-3-1987, σε περιοχές ΓΠΣ, που έχουν χαρακτηριστεί ως ζώνες αμιγούς κατοικίας. 2) Για την εγκατάσταση και λειτουργία φυσικοθεραπευτηρίων σε κτίρια προοριζόμενα για κατοικία και υπό την προϋπόθεση ότι οι ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις επιτρέπουν κάτι τέτοιο, θα πρέπει να εκδίδεται άδεια αλλαγής χρήσης του κτιρίου, ώστε να διασφαλίζεται η τήρηση των προϋποθέσεων που θέτουν για κάθε κατηγορία κτιρίων ο ΓΟΚ, ο Κτιριοδομικός Κανονισμός, ο κανονισμός Πυρασφάλειας, ο νόμος για τη δημιουργία χώρων στάθμευσης κ.λπ. (πλειοψ.) Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια με την υπ' αριθ. 387/2010 του Β΄ Τμήματος.

ΘΕΜΑ: «Κοινοποίηση διατάξεων του άρθρου 29 παρ. 3 του Ν. 4014/2011  (ΦΕΚ 209/τ.Α΄/21-9-2011)  που αφορούν παράταση προθεσμιών υποβολής δικαιολογητικών στις αρμόδιες πολεοδομίες    για τακτοποίηση αλλαγής χρήσης ημιυπαιθρίων κ.λ.π.  χώρων με το Ν. 3843/2010».   
ΣΧΕΤ:  Τα ΓΕ:  Ε41/139/25-5-2010,  Ε41/282/11-10-10,   Ε41/27/28-1-2011και Ε41/165/11-4-2011.

Εάν η άδεια επαγγελματία πωλητή λαϊκών αγορών που έχει μεταβιβαστεί κατά το χρόνο ισχύος του ν. 4264/2014, σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 15 παρ. 1 του νόμου αυτού, μπορεί να μεταβιβαστεί και με βάση τις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 59 παρ. 1 του ισχύοντος ν. 4497/2017.(...)Για τις άδειες επαγγελματία πωλητή λαϊκών αγορών που έχουν εκδοθεί πριν την έναρξη ισχύος του ν. 4497/2017, παρέχεται η δυνατότητα μεταβίβασης αυτών μια φορά στα τέκνα ή στον/στη σύζυγο ή στους αδελφούς του κατόχου της άδειας, εφόσον τα πρόσωπα αυτά αποδεδειγμένα εργάζονται μαζί με τον αδειούχο πωλητή, με βάση τη διάταξη του τελευταίου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 15 του προϊσχύοντος ν. 4264/2014, που διατηρείται σε ισχύ με το άρθρο 59 παρ. 1 του ν. 4497/2017. Εάν έγινε χρήση της δυνατότητας μεταβίβασης που παρείχε η εν λόγω διάταξη στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 4497/2017, το σχετικό δικαίωμα έχει αναλωθεί, και δεν μπορεί να γίνει εκ νέου χρήση της διάταξης αυτής, κατ’ επίκληση των μεταβατικών διατάξεων του άρθρου 59 παρ. 1 του ισχύοντος νόμου (ομόφωνα).

Διαχείριση των Πράξεων Επιβολής Εισφορών (Π.Ε.Ε.), που έχουν συνταχθεί ή που θα συνταχθούν για την ασφαλιστική τακτοποίηση των σχολικών φυλάκων.(ΑΔΑ:ΩΙΥ2465ΧΠΙ-ΔΞΒ)

ΘΕΜΑ: Επιβολή δηµοτικών τελών και φόρων σε χώρους που έχουν υπαχθεί στις διατάξεις αναστολής επιβολής κυρώσεων των ν.3775/2009, ν.3843/2010, ν.4014/2011 και ν.4178/2013

Κατάργηση ή μη των υφιστάμενων προ του ΓΟΚ 1985 διαταγμάτων όρων δομήσεως, με τα οποία καθορίζεται ποσοστό καλύψεως μικρότερο του 70% (ρύθμιση άρθρου 8 παρ. 1 Ν 1577/1985) – Ερμηνεία της διατάξεως του άρθρου 6 παρ. 1 του Ν 2831/2000.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Οι ειδικές διατάξεις διαταγμάτων, που έχουν εκδοθεί πριν από την δημοσίευση του ΓΟΚ 1985 και με τις οποίες καθορίζεται ποσοστό καλύψεως της επιφάνειας του οικοπέδου μικρότερο του 70%, εξακολουθούν να ισχύουν, αφού η διάταξη του άρθρου 8 παρ. 1 εδάφιο δεύτερο του ΓΟΚ 1985, και κατά το μέρος που καταλαμβάνει οικόπεδα διεπόμενα προηγουμένως από το συνεχές σύστημα δομήσεως, προβλέπουσα την παύση ισχύος των ειδικών αυτών διατάξεων, δεν είναι δυνατόν να τύχει εφαρμογής, αφού έχει κριθεί ανίσχυρη και αντισυνταγματική, κατά την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με την οποία ο κοινός νομοθέτης δύναται κατ’ αρχήν να τροποποιεί τις ισχύουσες πολεοδομικές διαρρυθμίσεις και να μεταβάλλει τους υφιστάμενους όρους δομήσεως των σχεδίων πόλεων, πλην όμως πρέπει η εισαγόμενη ρύθμιση να βελτιώνει τις συνθήκες διαβιώσεως των κατοίκων, εν ουδεμιά δε περιπτώσει επιτρέπεται να επέρχεται με τις νέες πολεοδομικές ρυθμίσεις επιδείνωση των όρων διαβιώσεως, δηλαδή υποβάθμιση του υπάρχοντος φυσικού ή οικιστικού περιβάλλοντος, γεγονός που έρχεται σε προφανή αντίθεση προς το άρθρο 24 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος.