ΝΣΚ/10/2025

ΘΕΜΑ: Αναθεώρηση διατάξεων του άρθρου 147 παράγραφος 9 Ν.2960/01 και του άρθρου 320 παράγραφος 8 Ν.4072/12.

ΘΕΜΑ: Παροχή διευκρινήσεων επί της εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 147 παράγραφος 9 Ν.2960/01, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει. 

Η απόφαση 960/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ενός αγρότη κτηνοτρόφου κατά πράξεων της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων για το φορολογικό έτος 2018. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τον προσδιορισμό διαφορετικής τιμής πώλησης των ζώων, τη μη εκπεσιμότητα δαπανών καυσίμων και δαπανών άνω των 500€ λόγω μη σύννομου τρόπου εξόφλησης. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις διαπιστώσεις του ελέγχου περί υποτιμολόγησης ζώντων ζώων και μη εκπιπτόμενων δαπανών καυσίμων. Ωστόσο, αναγνώρισε προς έκπτωση δαπάνες καθαρής αξίας 32.182,35€, καθώς αποδείχθηκε ότι εξοφλήθηκαν με τραπεζικές επιταγές. Κατόπιν αυτού, η πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος τροποποιήθηκε, ενώ οι πράξεις Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμου επικυρώθηκαν.

Η Απόφαση 79 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος του ΚΕΦΟΜΕΠ για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος είχε διαπιστώσει αδήλωτα ποσά από τραπεζικές κινήσεις, τα οποία φορολογήθηκαν ως εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα (106.514,96 €) και ως προσαύξηση περιουσίας (102.200,04 €) μέσω καταθέσεων μετρητών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη αιτιολογίας για τη χρήση έμμεσων τεχνικών και ότι τα ποσά προέρχονταν από επανακαταθέσεις ή διαθέσιμα κεφάλαια προηγούμενων ετών. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι δεν εφαρμόστηκαν έμμεσες τεχνικές αλλά έλεγχος προσαύξησης περιουσίας, ενώ οι ισχυρισμοί περί επανακαταθέσεων δεν τεκμηριώθηκαν. Επικυρώθηκε συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση για το 2018 ύψους 82.901,13 €.

Η απόφαση 218/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την τροποποίηση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τον καταλογισμό αποκρυβείσας φορολογητέας ύλης ύψους €135.210,57 που προέκυψε από τραπεζικές πιστώσεις. Η ΔΕΔ δέχτηκε τον ισχυρισμό του ότι μια πίστωση επιταγής €25.000 είχε ληφθεί υπόψη δύο φορές και ότι δύο πιστώσεις €150.000 έκαστη αφορούσαν μεταφορές από προθεσμιακό λογαριασμό προγενέστερου έτους, και συνεπώς δεν αποτελούσαν πρωτογενείς πιστώσεις. Μετά τις διορθώσεις αυτές, η διαπιστωθείσα απόκλιση έγινε αρνητική (-€273,30), κρίνοντας ότι δεν υφίσταται αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη για το 2019. Συνεπώς, η προσφυγή έγινε αποδεκτή και οι προσβαλλόμενες πράξεις ακυρώθηκαν ως προς τον καταλογισμό.

Έννοια διάταξης άρθρου 10, παρ 2, περ. στ ν. 3316/2005.(Συνημμένα τα αριθμ.Δ17γ/06/90/Φ.Ν 439/2010 και Δ17γ/147/4/Φ.Ν 439/2010 του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟυ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ

Είσπραξη από την Τελωνειακή Αρχή, των ποσών των προσαυξήσεων για τις ακάλυπτες επιταγές από το ποσό της διαθέσιμης εγγύησης, η οποία είχε κατατεθεί για την με αναστολή καταβολής παραλαβή πετρελαίου θέρμανσης – Υποβολή σχετικής έγκλησης.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Η είσπραξη από την κατάπτωση της κατατεθείσης, κατά τα τελευταία εδάφια της παρ.5 του άρθρου 109 του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα (Ν 2960/2001), όπως αυτά προστέθηκαν με την παρ.2 του άρθρου 28 του Ν 3634/2008, εγγυητικής επιστολής του επιβληθέντος, κατά το άρθρο 5 του ΑΝ 1819/1951, όπως αυτό ίσχυε, προστίμου σε βάρος της υπόχρεης για την καταβολή των αναφερόμενων στις πιο πάνω διατάξεις φορολογικών και λοιπών επιβαρύνσεων εταιρείας λόγω μη πληρωμής των επιταγών που εκδόθηκαν για την πληρωμή των εν λόγω επιβαρύνσεων έγινε εκτός της εκ της εγγυητικής επιστολής πηγαζούσης σχέσεως εγγυήσεως και πρέπει να επιστραφεί στην χορηγήσασα την επιστολή εταιρεία, που το κατέβαλε, ως αχρεωστήτως εισπραχθέν απ αυτήν, κατ εφαρμογή του εδ.β της παρ.1 του άρθρου 32 του Τελωνειακού Κώδικα (Ν 2960/2001) και να αναζητηθεί η εξόφλησή του από την πράγματι υπόχρεο για την καταβολή του πιο πάνω εταιρεία και στην περίπτωση που η τελευταία, παρά την προς τούτο ειδοποίησή της, δεν το εξοφλήσει, ο Προϊστάμενος της Τελωνειακής Αρχής οφείλει να υποβάλλει σχετική έγκληση σε βάρος του εκδότη των μη πληρωθέντων επιταγών, εντός της τρίμηνης προθεσμίας του άρθρου 117 Π.Κ.

«από τον συνδυασμό των προπαρατεθεισών διατάξεων συνάγεται ότι, στις περιπτώσεις που η εγγυητική επιστολή έχει προθεσμία ισχύος, η αναγραφή στο σώμα αυτής του κατά την διακήρυξη απαιτουμένου ελαχίστου χρόνου ισχύος αυτής, αποτελεί στοιχείο του κύρους της και, κατά συνέπεια, προϋπόθεση του κύρους της υποβαλλομένης προσφοράς, ή, άλλως, ουσιώδη τυπική προϋπόθεση για την συμμετοχή μιας επιχειρήσεως σε δημοπρασία, δεν μπορεί δε να θεωρηθεί ότι συνιστά έλλειψη «επουσιώδους τυπικής προϋποθέσεως» της προσφοράς υπό την έννοια του άρθρ. 17 παρ.7 του π.δ. 609/1985, δεκτική συμπληρώσεως εκ των υστέρων.»

Διαπιστωτική πράξη για την υπαγωγή των Περιφερειακών Υπηρεσιών του Υπουργείου Τουρισμού, στην έννοια της «χωριστής επιχειρησιακής μονάδας ανεξαρτήτως υπεύθυνης για τη σύναψη συμβάσεων της ίδιας ή ορισμένων κατηγοριών αυτών» του άρθρου 6, παρ. 2, εδάφιο β΄ του ν. 4412/2016 (Α΄147).

Η απόφαση αποτελεί μερική αποδοχή ενδικοφανής προσφυγής εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Νομικών Προσώπων (ΦΕνπ), ΦΠΑ και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2016-2018. Η φορολογική αρχή είχε καταλογίσει αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη βασιζόμενη σε ανεξήγητες τραπεζικές πιστώσεις. Η απόφαση επικυρώνει όλες τις πράξεις ΦΕνπ και ΦΠΑ, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς περί παραγραφής και αβάσιμης φορολόγησης των πιστώσεων. Ωστόσο, γίνεται δεκτός ο ισχυρισμός περί ευνοϊκότερου καθεστώτος κυρώσεων, τροποποιώντας τις πράξεις επιβολής προστίμου του άρθρου 57 παρ. 6 ν. 5104/2024. Τα εν λόγω πρόστιμα αντικαθίστανται από πρόστιμα του άρθρου 54 παρ. 2 ν. 5104/2024, διασφαλίζοντας τον ΦΠΑ μέσω του προστίμου ανακρίβειας δήλωσης, με αποτέλεσμα τη μείωση του συνολικού καταλογιζόμενου ποσού προστίμων στις σχετικές πράξεις.