ΝΣΚ/259/2006

Λιμενική Νομοθεσία. Προαγωγές Αξ/κών ΛΣ. Προϋποθέσεις προαγωγής Πλοιάρχου ΛΣ μετά την συμπλήρωση 34 ετών πραγματικής υπηρεσίας, εκτός οργανικών θέσεων.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Η γνωμοδότηση αναφέρεται σε συγκεκριμένη περίπτωση Πλοιάρχου ΛΣ ο οποίος συμπληρώνει στο ΛΣ, τον Ιούλιο του 2002, πραγματική υπηρεσία 34 ετών και από τις 24-9-2001 έχει συμπληρώσει 22 έτη συνολικής υπηρεσίας Αξ/κού ΛΣ. Η εκτός οργανικών θέσεων προαγωγή του συγκεκριμένου Αξ/κού στον επόμενο βαθμό, κατ εφαρμογήν της διατάξεως του άρθρου 28 παρ.6 α του Ν 2935/2001, τελεί υπό την προϋπόθεση της συνδρομής του στοιχείου της συνολικής υπηρεσίας των 22 ετών ως Αξ/κού ΛΣ, μη απαιτουμένης και της επί εν έτος πραγματικής του υπηρεσίας στον κατεχόμενο βαθμό.

Υποχρέωση του ΝΑΤ προς επιστροφή ασφαλιστικών εισφορών τις οποίες μη νομίμως εισέπραξε από συνταξιούχους ναυτικούς υπέρ ΚΕΑΝ, ΕΛΟΕΝ και ΕΝ.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (ΝΑΤ) υποχρεούται να επιστρέψει τις εισφορές υπέρ ΚΕΑΝ, ΕΛΟΕΝ και ΕΝ, τις οποίες μη νομίμως εισέπραξε από συνταξιούχους ναυτικούς για τον επανυπολογισμό της κυρίας συντάξεώς τους από αυτό (ΝΑΤ) με βάση τις διατάξεις του άρθρου 5Β2(α) του Ν 2390/1996, υπό μορφή αποζημιώσεως, κατά τις διατάξεις των άρθρων 105 και 106 ΕισΝΑΚ (αλλά και κατά τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού (904 επ. ΑΚ) σε περίπτωση που δεν έχει αποδώσει τις εισφορές στους φορείς υπέρ των οποίων τις εισέπραξε), ύστερα από αίτηση των ενδιαφερομένων και υπό την επιφύλαξη βεβαίως των περί παραγραφής διατάξεων.

Μη νόμιμες οι δαπάνες που αφορούν την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθεισών εισφορών από το ΕΤΑΑ σε δύο (2) ασφαλισμένους (γιατρό και φαρμακοποιό), λόγω διαγραφής αυτών από την κατηγορία των μονοσυνταξιούχων του Τ.Σ.Α.Υ., παρόλο που οι ανωτέρω δαπάνες ερείδονται σε νόμιμη απαίτηση των ασφαλισμένων να τους αποδοθούν οι προσαυξήσεις επί των εισφορών της κύριας σύνταξης που κατέβαλαν στο ΤΣΑΥ ως μονοσυνταξιούχοι του Ταμείου (άρθρο 18 του ν. 1976/1991, ΦΕΚ Α΄ 184/1991), κατά το χρονικό διάστημα της παράλληλης υπαγωγής τους στην ασφάλιση άλλων Ταμείων, καθόσον οι αξιώσεις τους εν μέρει έχουν υποπέσει στην τριετή παραγραφή του άρθρου 48 παρ. 2 του ν.δ. 496/1974. Η πενταετής παραγραφή του άρθρου 137 του ν.3655/2008, ως νεώτερη περί παραγραφής διάταξη,  καταλαμβάνει και τις πριν από την έναρξη ισχύος της γεννηθείσες αξιώσεις, (γενική διάταξη του άρθρου 18 ΕισΝΑΚ), εκτός από εκείνες για τις οποίες είχε ήδη συμπληρωθεί η προβλεπόμενη από τις προισχύσασες διατάξεις παραγραφή, (όπως εν προκειμένω το άρθρο 48 παρ.3 του ν.δ.496/1974) .

Εταιρεία ανώνυμη, συμμετέχουσα σε κοινοπραξία, οφειλέτρια του Δημοσίου – Συμφωνία του άρθρου 44 του Ν. 1892/1990 με πιστωτές της – Καταβολή ή μη των, ταμειακώς βεβαιωμένων, οφειλών προς το Δημόσιο – Διαγραφή ή μη των οφειλών αυτών.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
1) Η οφειλέτρια εταιρεία υποχρεούται στην καταβολή των υπαγομένων στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας χρεών προς το Δημόσιο των κοινοπραξιών, στις οποίες συμμετέχει, κατόπιν κρίσεως περί υπαγωγής εκάστης οφειλής στο ρυθμιστικό πεδίο της συμφωνίας και, γενικώς, κατόπιν των ενεργειών που αναφέρονται στην με αριθμό 121/2009 γνωμοδότηση του ΣΤ΄ Τμήματος του Ν.Σ.Κ., εκ μέρους κάθε αρμοδίας Δ.Ο.Υ. και, πάντως, τα κύρια αιτήματα της οφειλέτριας ελέγχονται ως αβάσιμα. 2) Εν όψει των προαναφερομένων, παρέλκει η απάντηση επί του δευτέρου υποερωτήματος, περί της υποχρεώσεως αποδόσεως των καταβληθέντων ποσών και της δυνατότητας συμψηφισμού τους με ατομικές οφειλές της οφειλέτριας εταιρείας.

Δυνατότητα ανάκλησης από την εφεδρεία κλάδου των Ενόπλων Δυνάμεων, κατ’ άρθρο 53 παρ. 1 του ΑΝ 833/1937, ως προσώπου ειδικής μορφώσεως, εφέδρου αξιωματικού που είναι εγγεγραμμένος στην εφεδρεία άλλου κλάδου.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Κατ’ εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 53 παρ. 1 Α.Ν. 833/1937, είναι δυνατή η ανάκληση από την εφεδρεία του Κλάδου Ξηράς των Ενόπλων Δυνάμεων, ως προσώπου ειδικής μορφώσεως, ασχολούμενου εις διαφόρους επιστημονικούς ή τεχνικούς κλάδους, εφέδρου αξιωματικού που είναι εγγεγραμμένος στην εφεδρεία άλλου Κλάδου, αφού προηγηθεί η μεταφορά του στον εν λόγω Κλάδο, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 7 της Υ.Α. Φ.429.1/5/150045/18-1-2006, η οποία εφαρμόζεται κατά την ρητή πρόβλεψη της διάταξης του άρθρου 4 παρ. 1 του Ν 3421/2005, ελλείψει ειδικής ρυθμίσεως και στους Εφέδρους Αξιωματικούς. Προϋπόθεση όμως για την εφαρμογή της ανωτέρω διατάξεως είναι η αιτιολόγηση από την ενδιαφερόμενη Στρατιωτική Υπηρεσία αφενός των εκτάκτων υπηρεσιακών αναγκών που συντρέχουν και επιβάλουν την εν λόγω ανάκληση, αφετέρου της εξειδίκευσης σε επιστημονικό τομέα και της επαγγελματικής πείρας του αιτούντος την ανάκληση προσώπου.

Περί υπαγωγής δημοσιογράφων στην επικουρική ασφάλιση του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. (..) Ειδικότερα, το διοικητικό εφετείο έκρινε, ερμηνεύοντας τη διάταξη του άρθρου 31 παρ. 2 του ν. 1264/1982, ότι από τη δημοσίευση του εν λόγω νόμου οι δημοσιογράφοι υπάγονται στην επικουρική ασφάλιση του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π., ανεξαρτήτως του εάν αυτοί είναι ή όχι μέλη των ενώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 1 του α.ν. 248/1967. Και τούτο, κατά την κρίση του δικάσαντος δικαστηρίου, διότι, στην ανωτέρω διάταξη ορίζεται ρητώς ότι καταργείται κάθε διάταξη νόμου που περιορίζει ή εξαρτά τόσο την εργασία των απασχολουμένων στον τύπο, όσο και την παροχή παρεπόμενων της εργασίας τους δικαιωμάτων –μεταξύ των οποίων και το δικαίωμα της ασφαλίσεως– από τη συμμετοχή τους ή μη σε επαγγελματική οργάνωση, τέτοιες δε διατάξεις είναι και αυτές των άρθρων 1 και 3 του α.ν. 248/1967.(..)Κατόπιν αυτών το διοικητικό εφετείο έκρινε ότι, μετά τη δημοσίευση του ν. 1264/1982, οι εργαζόμενοι ως δημοσιογράφοι υπάγονται στην επικουρική ασφάλιση του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. (για ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, παροχή εφάπαξ οικονομικής ενισχύσεως και μηνιαίας επι...εως), ανεξάρτητα από τη συμμετοχή τους στις ως άνω επαγγελματικές ενώσεις, και απέρριψε ως αβάσιμους τους ισχυρισμούς που προέβαλαν τα αναιρεσείοντα Ταμεία. ..Περαιτέρω, κατά την κρίση του δικάσαντος δικαστηρίου, ως παρεπόμενα της εργασίας δικαιώματα, εφόσον η ως άνω διάταξη δεν περιορίζει και δεν εξειδικεύει αυτά, εννοούνται τα πάσης φύσεως υπό ευρεία έννοια δικαιώματα και παροχές των εργαζομένων, τα οποία είναι απότοκα της εργασίας τους, δεδομένου δε ότι από τη νομοθεσία και το Σύνταγμα (άρθρο 22) επιβάλλεται με τη μέριμνα του Κράτους η κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, και υπό την έννοια αυτή, η ασφαλιστική προστασία χαρακτηρίζεται από το, συμπλεκόμενο με το εργατικό, δίκαιο κοινωνικής ασφαλίσεως ως αυτοτελές μεν αλλά και ως παρεπόμενο της εργασίας δικαίωμα (βλ. σχετικές γνωμοδοτήσεις του καθηγητή Κ. Σταθόπουλου και την 673/2002 γνωμοδότηση της Ολομελείας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους). Τέλος, το γεγονός ότι ενδεχομένως οι ως άνω δημοσιογράφοι δεν έχουν υποβάλει προς τον Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. την προβλεπόμενη από την παρ. 4 του άρθρου 3 του Καταστατικού του αίτηση για την υπαγωγή τους στην ασφάλιση αυτού δεν αναιρεί, κατά την κρίση του διοικητικού εφετείου, το μη σύννομο της εκ μέρους του ΙΚΑ επιβολής εισφορών για την ασφάλισή τους, καθόσον κρίσιμο στοιχείο στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι αν αυτοί είχαν ολοκληρώσει τη διαδικασία ενάρξεως της ασφαλίσεώς τους στον Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. αλλά το γεγονός ότι αυτοί υπάγονταν, και μάλιστα υποχρεωτικώς, στην επικουρική ασφάλιση του τελευταίου αυτού Οργανισμού. (..)Επειδή, το διοικητικό εφετείο ορθώς έκρινε, ερμηνεύοντας τη διάταξη του άρθρου 31 παρ. 2 του ν. 1264/1982, ότι στην έννοια των παρεπόμενων της εργασίας δικαιωμάτων περιλαμβάνονται και τα δικαιώματα κοινωνικής ασφαλίσεως, τα περί του αντιθέτου δε προβαλλόμενα με την κρινόμενη αίτηση είναι απορριπτέα ως αβάσιμα

Ερωτάται: 1. Εάν τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις του ν. 3863/2010, όπως αυτές συμπληρώθηκαν με τα άρθρα 39 και 40 του ν. 3996/2011, στην περίπτωση δικαιούχου προσυνταξιοδοτικής παροχής από το τ.ΕΤΑΤ, ο οποίος: α) αποχώρησε οικειοθελώς από την Τράπεζα στις 14-07- 2010, β) με την υπ΄ αριθμ. 1134/21-02-2011 αίτησή του ζήτησε προσυνταξιοδοτική παροχή από το τ.ΕΤΑΤ με αναστολή της καταβολής της έως την συμπλήρωση του 55ου έτους της ηλικίας του, γ) με υποβληθείσα στο τ.ΕΤΑΤ στις 21-07-2011 αίτησή του ζήτησε την αναγνώριση, με βάση τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1 ε΄ του καταστατικού του τ.ΤΕΑΠΕΤΕ, πλασματικού χρόνου κενών διαστημάτων και χρόνου ασφάλισης παιδιών, τον οποίο (πλασματικό χρόνο) είχε αναγνωρίσει στο τ.ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, σύμφωνα με τις ειρημένες διατάξεις (των άρθρων 10 του ν. 3863/2010, και 39 έως 40 του ν. 3996/2011), αίτημα που υιοθέτησε τελικώς το τ.ΕΤΑΤ, το οποίο, με την υπ΄ αριθμ. 1012/261ης Συν./4-4-2012 απόφασή του προχώρησε στην αναγνώριση των ανωτέρω χρόνων, αν και δεν είχε προηγηθεί η εξόφληση στο τ.ΙΚΑ-ΕΤΑΜ της σχετικής εισφοράς αναγνώρισης και παρά το γεγονός ότι ο συνολικός χρόνος αναγνωρίσεων υπερέβαινε τα πέντε έτη, 2. Εάν το τ.ΕΤΑΤ, ορθώς αναγνώρισε για θεμελίωση τον πλασματικό χρόνο κενού χρονικού διαστήματος, μετά την αποχώρηση του ανωτέρω από την Τράπεζα, παρά τα αντιθέτως οριζόμενα στα άρθρα 7 παρ. 6 και 15 παρ. 1 του καταστατικού του τ.ΤΕΑΠΕΤΕ, καθώς και εάν ο ανωτέρω είχε δικαίωμα λήψης της προσυνταξιοδοτικής παροχής, πριν την συμπλήρωση του 55ου έτους της ηλικίας του, με αναγνώριση χρόνου ασφάλισης μετά την αποχώρηση από την Υπηρεσία, 3. Εάν οφείλει το τ.ΕΤΑΤ νυν e-ΕΦΚΑ να καταβάλει επίδομα τέκνων, στον ανωτέρω, ο οποίος ήταν άγαμος γονέας που είχε αναγνωρίσει με δικαστική απόφαση δύο τέκνα, χωρίς ωστόσο να του έχει ανατεθεί η επιμέλειά τους, 4. Σε περίπτωση που ο ανωτέρω δεν είχε δικαίωμα να αναγνωρίσει για θεμελίωση προσυνταξιοδοτικής παροχής κενό χρόνο ασφάλισης μετά την αποχώρησή του από την Υπηρεσία, εάν υπάρχει, με βάση τα οριζόμενα στο άρθρο 137 του ν. 3655/2008 περί παραγραφής, η δυνατότητα επιστροφής των εισφορών αναγνώρισης ή τυγχάνουν εφαρμογής τα οριζόμενα στην με αριθμό 87/2014 γνωμοδότηση του ΝΣΚ, για προσαύξηση του χρόνου αυτού επί της προσυνταξιοδοτικής παροχής.(....)Δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην περίπτωση του ασφαλισμένου του ερωτήματος οι διατάξεις του ν. 3863/2010, όπως αυτές συμπληρώθηκαν με τα άρθρα 39 και 40 του ν. 3996/2011, ούτε αμέσως, αλλ΄ ούτε και εμμέσως (δια του ρηθέντος άρθρου 22 παρ. 1ε του Καταστατικού του ΤΕΑΠΕΤΕ). Τούτο δε, διότι οι διατάξεις αυτές, εκτός του ότι αφορούν φορείς (είτε μόνο κύριας, είτε κύριας και επικουρικής ασφάλισης) που έχουν την μορφή νπδδ και είναι αρμοδιότητας του Υπουργείου τότε Απασχόλησης, και τέτοιος δεν ετύγχανε το ΤΕΑΠΕΤΕ, εφαρμόζονται από 1-1-2011 και εφεξής με βάση τις προσαυξημένες χρονικές ή ηλικιακές προϋποθέσεις του άρθρου 10 του ν. 3863/2010, δηλαδή προϋποθέτουν αλλαγή (δυσμενοποίηση) των προϋποθέσεων θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος των ασφαλισμένων, πράγμα που δεν ισχύει στην περίπτωση του ΤΕΑΠΕΤΕ, αφού οι εφαρμοστέες εν προκειμένω διατάξεις του Καταστατικού του παρέμειναν αμετάβλητες όλα αυτά τα χρόνια και εξακολούθησαν να ισχύουν και μετά τη σύσταση του ΕΤΑΤ (κατ΄ άρθρο 61 περ. β΄ του ν. 3371/2005 και 15 του ν. 3863/2010) (ομόφωνα). Η απάντηση αυτή προσήκει και για το θέμα της εξαγοράς πλασματικών ετών τέκνων, από συνταξιούχο, πριν την 1/1/2011 του τ. ΤΕΑΠΕΤΕ (κατά πλειοψηφία). Το τ.ΕΤΑΤ δεν αναγνώρισε ορθώς για θεμελίωση τον πλασματικό χρόνο κενού χρονικού διαστήματος, μετά την αποχώρηση του ανωτέρω από την Τράπεζα, καθώς και ότι ο ανωτέρω δεν είχε δικαίωμα λήψης της προσυνταξιοδοτικής παροχής, πριν την συμπλήρωση του 55ου έτους της ηλικίας του, με αναγνώριση χρόνου ασφάλισης μετά την αποχώρηση από την Υπηρεσία. Τούτο δε, διότι κάθε, αναγνωριζόμενος χρόνος μετά την αποχώρηση του υπαλλήλου από την Τράπεζα, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού του αιτήματος, καθόσον, κρίσιμος, κατά τα άνω, χρόνος, κατά τον οποίο λαμβάνονται υπόψη τα ασφαλιστικά δεδομένα μιας συγκεκριμένης περίπτωσης, είναι ο χρόνος εξόδου του ασφαλισμένου, ήτοι αποχώρησής του από την Τράπεζα, αφού αυτός αποτελεί και την βάση ελέγχου των προϋποθέσεων θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού του αιτήματος (ομόφωνα). Δεν οφείλει το τ.ΕΤΑΤ νυν e- ΕΦΚΑ να καταβάλει επίδομα τέκνων, στον ανωτέρω, ο οποίος ήταν άγαμος γονέας που είχε αναγνωρίσει με δικαστική απόφαση δύο τέκνα, χωρίς ωστόσο να του έχει ανατεθεί η επιμέλειά τους (ομόφωνα). Η δυνατότητα επιστροφής των εισφορών αναγνώρισης, με τις οποίες εξαγοράσθηκαν, χωρίς να προβλέπεται από την κείμενη κοινωνικοασφαλιστική νομοθεσία, πλασματικά έτη ασφάλισης, προϋποθέτει ανάκληση ως παράνομων των αποφάσεων του ΔΣ τ. ΕΤΑΤ αναγνώρισης πλασματικού χρόνου ασφάλισης, η οποία ανάκληση συνεπάγεται αναζήτηση των καταβληθεισών στον ενδιαφερόμενο προσυνταξιοδοτικών παροχών και στη συνέχεια, λόγω του ότι οι εισφορές αναγνώρισης θα έχουν καταστεί επιγενομένως αχρεώστητες και επιστρεπτέες στον καταβαλόντα, πρέπει να συμψηφιστούν με τις ανωτέρω καταλογισθείσες προσυνταξιοδοτικές παροχές σύμφωνα με τα άρθρα 103 και 104 ν. 4387/2016 (ομόφωνα). Παραπέμφθηκε στο ΣΤ΄ Τμήμα κατόπιν του υπ’ αριθμ. 1151/2021 Πρακτικού του ΝΣΚ. Το ερώτημα λόγω της σπουδαιότητας και πολυπλοκότητάς του παραπέμπεται στην Ολομέλεια του Σώματος (ομόφωνα).