ΝΣΚ/395/2000

Πρόωρη λήξη ή μη της θητείας του Γενικού Διευθυντή του Ε.Ο.ΑΝ. (ΝΠΙΔ), λόγω απώλειας δημοσιοϋπαλληλικής ιδιότητας.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η αναγκαστική αποχώρηση από το Δημόσιο με την αυτοδίκαιη απόλυση λόγω συμπληρώσεως ορίου ηλικίας και η εκ του λόγου αυτού απώλεια της δημοσιοϋπαλληλικής ιδιότητας του Α.Σ., Γενικού Διευθυντή του «Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης» (Ε.Ο.ΑΝ.) με την οποία ιδιότητα και τοποθετήθηκε, δεν συνιστά λόγο πρόωρης λήξεως της θητείας του αυτής. (ομοφ.) ΑΠΟΔΕΚΤΗ

Συμμόρφωση Διοικήσεως προς ακυρωτική απόφαση ΣτΕ – Αναδρομική προαγωγή και επαναφορά στην ενεργό υπηρεσία υπαλλήλου του Υπουργείου Εξωτερικών – Συμπλήρωση χρόνου συνταξιοδοτήσεως – Ενέργειες Διοικήσεως ως προς τη λύση της υπαλληλικής σχέσης.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Η επιδοθείσα την 23-12-2012 δήλωση παραιτήσεως προς το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους υπαλλήλου του διπλωματικού κλάδου του Υπουργείου Εξωτερικών, συνταξιοδοτηθέντος κατ’ άρθρο 80 παρ. 5 του Ν. 2594/1998, στο βαθμό του Συμβούλου Πρεσβείας Α΄, ο οποίος προήχθη αναδρομικά στο βαθμό του Πληρεξουσίου Υπουργού Β΄ και επαναφέρθηκε στην ενεργό υπηρεσία σε συμμόρφωση προς την υπ’ αριθμ. 858/2011 απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, δεν παράγει έννομες συνέπειες. Περαιτέρω, η Διοίκηση οφείλει να ανακαλέσει την πράξη επαναφοράς του υπαλλήλου στην ενεργό υπηρεσία και να εκδώσει πράξη στην οποία θα αναφέρεται ότι ο ανωτέρω θεωρείται υπάλληλος μέχρι τη συμπλήρωση τριακονταπενταετούς πραγματικής και συντάξιμης δημόσιας υπηρεσίας, δηλαδή μέχρι την 27-7-2011. (πλειοψ.)

Ερμηνεία και εφαρμογή από τη Διοίκηση, των διατάξεων των άρθρων 33 παρ.1 του Ν. 4024/2011 και 1 παρ.13 του Ν. 4038/2012, που αφορούν στη θέση υπαλλήλου σε καθεστώς προσυνταξιοδοτικής διαθεσιμότητας (αντί του εσφαλμένως αναφερομένου στο ερώτημα «εργασιακής εφεδρείας»), στην περίπτωση της Φ.Κ., υπαλλήλου του ΥΠΔΒΜΘ.(..)Κατάσταση : Μη αποδεκτή 
Η υπάλληλος Φ.Κ. θα έπρεπε να τεθεί από 27-11-2011 σε καθεστώς προσυνταξιοδοτικής διαθεσιμότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 33 του Ν. 4024/2011, εφόσον αυτή στις 31-12-2013 θα έχει συμπληρώσει τριανταπέντε (35) χρόνια πραγματικής και συντάξιμης υπηρεσίας, σωρευτικά με το απαιτούμενο, εκ του νόμου, όριο ηλικίας των πενήντα πέντε (55) ετών, (που το έχει ήδη συμπληρώσει), εσφαλμένα δε η Διοίκηση ερμήνευσε, στην περίπτωσή της, τις κείμενες διατάξεις. (ομοφ.)

Δημόσιοι υπάλληλοι. Λύση υπαλληλικής σχέσεως. Οριο ηλικίας. Τριακονταπενταετία. Μισθολογική προαγωγή. Αποχώρηση.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Οι υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών (διπλωματικοί και διοικητικοί) δεν υπάγονται στις διατάξεις του (προϊσχύσαντος και ισχύοντος) Υπαλληλικού Κώδικα, με εξαίρεση εκείνες που ρυθμίζουν θέματα μη ρυθμιζόμενα υπό των ειδικών περί αυτών διατάξεων, οι οποίες εφαρμόζονται αναλογικώς. Οι εν λόγω υπάλληλοι υπήγοντο και υπάγονται σε ιδιαίτερο καθεστώς τόσον ως προς τα εν γένει θέματα της υπαλληλικής αυτών καταστάσεως όσον και ως προς τα ειδικότερα θέματα της αποχωρήσεως λόγω ορίου ηλικίας ή συμπληρώσεως τριακονταπενταετούς πραγματικής και συνταξίμου υπηρεσίας και συγκεκριμένα διέποντο και διέπονται υπό ιδίου Οργανισμού. Η εκ της υπηρεσίας αποχώρηση των συμπληρωσάντων το προβλεπόμενο όριο ηλικίας ή 35ετή πραγματική και συντάξιμη δημόσια υπηρεσία υπαλλήλων του Υπουργείου Εξωτερικών δεν θεωρείται συντελεσθείσα και δη αυτοδικαίως με μόνη τη συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών, αλλά συντελείται από και δια της κοινοποιήσεως της πράξεως του αρμοδίου οργάνου περί απαλλαγής των υπαλλήλων από τα καθήκοντά τους (Προεδρικού Διατάγματος ή Υπουργικής αποφάσεως), υποχρεωτικώς εκδιδομένης και δημοσιευομένης στην ΕτΚ (άρθρο 1 παρ.1β ν.301/1976) εντός τριών μηνών από της ημέρας κατά την οποία ο υπάλληλος συμπλήρωσε, κατά περίπτωση, το προβλεπόμενο όριο ηλικίας ή τριακονταπενταετή υπηρεσία, άλλως (και δη σε περίπτωση μη εκδόσεως ή μη δημοσιεύσεως στην ΕτΚ ή και μη κοινοποιήσεως στον απολυόμενο τοιαύτης πράξεως εντός του ως άνω τριμήνου) από και δια της παρόδου του εν λόγω τριμήνου. Το Προεδρικό Διάταγμα (ή η Υπουργική απόφαση) της απολύσεως βεβαιώνει μεν τη συμπλήρωση και το χρόνο συμπληρώσεως του ορίου ηλικίας ή και της 35ετούς υπηρεσίας, τη λύση όμως της υπαλληλικής σχέσεως επιφέρει η, κατά τα προεκτεθέντα, κοινοποίησή του στον απολυόμενο και υπ αυτήν την έννοια το Προεδρικό Διάταγμα (ή η Υπουργική απόφαση) είναι πράξη δημιουργική και όχι απλώς διαπιστωτική. Αντιθέτως, η άπρακτη πάροδος του τριμήνου συνεπάγεται, άνευ ετέρου, αυτοδίκαιη λύση της υπαλληλικής σχέσεως. Οι διοικητικοί και διπλωματικοί υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών, οι οποίοι συμπλήρωσαν, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 124 και 125 του ν.419/1976, 35ετή υπηρεσία ή το όριο ηλικίας κατά την 31-12-1996 και κατά την 31-12-1997, αντίστοιχα, και παρέμειναν μετά ταύτα στην υπηρεσία διανύοντες την τρίμηνη προθεσμία, που προβλέπεται από τις ίδιες διατάξεις, πρέπει οι μεν διοικητικοί υπάλληλοι να καταταγούν από 1-1-1997 στα μισθολογικά κλιμάκια του άρθρου 3 του ν.2470/1997, οι δε διπλωματικοί να υπαχθούν από 1-1-1998 στις διατάξεις του ν.2606/1999. Συνακολούθως και οι τρίμηνες αποδοχές των υπαλλήλων αυτών θα προσδιορισθούν επί τη βάσει των μισθολογικών διατάξεων που ισχύουν κατά τον κρίσιμο χρόνο, όπως αυτός καθορίζεται από τις συνταξιοδοτικές διατάξεις (άρθρο 57 π.δ.1041/1979, όπως ισχύει).

Δικηγόροι-Αποζημίωση συνταξιοδότησης.(...)Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά ανωτέρω, το Κλιμάκιο κρίνει ότι οι από ..και από …αιτήσεις του φερόμενου ως δικαιούχου του ελεγχόμενου χρηματικού εντάλματος προς το Δήμο ...., οι οποίες υποβλήθηκαν πριν αυτός θεμελιώσει δικαίωμα για πλήρη σύνταξη, κατά τη νομοθεσία που διέπει τον οικείο Ο.Τ.Α. (ν.3584/2007, ν.4505/1966 και ν.δ. 1827/1942), έχοντας συμπληρώσει είκοσι οκτώ (28) έτη συντάξιμης υπηρεσίας και όχι τριάντα πέντε (35) έτη που απαιτούνται για πλήρη σύνταξη, συνιστούν καταγγελία της σύμβασης έμμισθης εντολής (οικειοθελή αποχώρηση) και δεν συνεπάγονται υποχρεωτική αποχώρηση.  Περαιτέρω, το δικαίωμα προς αποζημίωση του φερόμενου ως δικαιούχου δικηγόρου κρίνεται σύμφωνα με νομοθετικό καθεστώς, που ίσχυε κατά τον χρόνο περιέλευσης (βλ. και άρθρο 152 παρ. 5 του ν. 3584/2007) της σχετικής δεύτερης αίτησης – καταγγελίας στο Δήμο .... (31.10.2014), που αποτελεί τον κρίσιμο χρόνο, δεδομένου ότι η καταγγελία της έμμισθης εντολής, παράγει τα έννομα αποτελέσματά της, μεταξύ των οποίων και το δικαίωμα προς αποζημίωση, από την περιέλευσή της στον εντολέα (Ε.Σ. Κλ.Πρ.Ελ.Δαπ. 116/2015). Λαμβάνοντας, δε, υπόψη ότι ο εν λόγω πρώην έμμισθος δικηγόρος του Δήμου κατήγγειλε (έλυσε) οικειοθελώς τη σύμβαση έμμισθης εντολής με τον Δήμο ...., δεν δικαιούται την  προβλεπόμενη στο άρθρο 46 παρ. 3 του Κώδικα Δικηγόρων αποζημίωση. Περαιτέρω, δεδομένου ότι από 7.4.2014, ημερομηνία έναρξης ισχύος του άρθρου πρώτου υποπαρ. ΙΕ.1.α΄ του ν.4254/2014, καταργήθηκε η προβλεπόμενη στο άρθρο 46 παρ.5 του Κώδικα Δικηγόρων αποζημίωση σε περίπτωση οικειοθελούς αποχώρησης δικηγόρου από την υπηρεσία, ο φερόμενος ως δικαιούχος δεν δικαιούται ούτε την μειωμένη αποζημίωση που προβλεπόταν μέχρι τις 6.4.2014, σε περίπτωση οικειοθελούς αποχώρησης δικηγόρου. Εξάλλου, εσφαλμένως υπολαμβάνει αυτός ότι θεμελίωσε δικαίωμα για πλήρη σύνταξη από το Ελληνικό Δημόσιο, βάσει του άρθρου 6 παρ.2 περ. βα΄ του ν. 3865/2010, καθόσον με τη διάταξη αυτή, οι δημόσιοι και δημοτικοί υπάλληλοι, οι οποίοι έχουν ανήλικο τέκνο δικαιούνται να λάβουν σύνταξη, ακόμα και αν έχουν συμπληρώσει χαμηλότερο όριο ηλικίας, ήτοι το πεντηκοστό δεύτερο (52ο) έτος της ηλικίας τους συμπληρωμένο, το οποίο αυξάνεται στο πεντηκοστό πέμπτο (55ο) έτος από 1ης Ιανουαρίου 2012, κατ’ εξαίρεση των γενικών κανόνων που διέπουν τα όρια ηλικίας που απαιτούνται για τη θεμελίωση δικαιώματος σε σύνταξη. Η διάταξη αυτή, ωστόσο  δεν αναιρεί το γεγονός ότι πλήρη σύνταξη, ανερχόμενη δηλαδή στα 35/35 του μηνιαίου συντάξιμου μισθού δικαιούται ο υπάλληλος που συμπληρώνει 35ετή πραγματική συντάξιμη υπηρεσία. Κατ’ ακολουθία, είναι αβάσιμα όσα περί του αντιθέτου προβάλλονται με τα από 10.12.2015, 5.1.2016 και 15.1.2016 υπομνήματα του φερόμενου ως δικαιούχου. Κατόπιν τούτων η εντελλόμενη με το επίμαχο χρηματικό ένταλμα πληρωμής δαπάνη δεν είναι νόμιμη στο σύνολό της και το χρηματικό αυτό ένταλμα δεν πρέπει να θεωρηθεί,  παρέλκει δε ως αλυσιτελής η εξέταση του επικουρικά προβαλλόμενου λόγου  διαφωνίας της Επιτρόπου. 

Ερωτάται: 1. Εάν τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις του ν. 3863/2010, όπως αυτές συμπληρώθηκαν με τα άρθρα 39 και 40 του ν. 3996/2011, στην περίπτωση δικαιούχου προσυνταξιοδοτικής παροχής από το τ.ΕΤΑΤ, ο οποίος: α) αποχώρησε οικειοθελώς από την Τράπεζα στις 14-07- 2010, β) με την υπ΄ αριθμ. 1134/21-02-2011 αίτησή του ζήτησε προσυνταξιοδοτική παροχή από το τ.ΕΤΑΤ με αναστολή της καταβολής της έως την συμπλήρωση του 55ου έτους της ηλικίας του, γ) με υποβληθείσα στο τ.ΕΤΑΤ στις 21-07-2011 αίτησή του ζήτησε την αναγνώριση, με βάση τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1 ε΄ του καταστατικού του τ.ΤΕΑΠΕΤΕ, πλασματικού χρόνου κενών διαστημάτων και χρόνου ασφάλισης παιδιών, τον οποίο (πλασματικό χρόνο) είχε αναγνωρίσει στο τ.ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, σύμφωνα με τις ειρημένες διατάξεις (των άρθρων 10 του ν. 3863/2010, και 39 έως 40 του ν. 3996/2011), αίτημα που υιοθέτησε τελικώς το τ.ΕΤΑΤ, το οποίο, με την υπ΄ αριθμ. 1012/261ης Συν./4-4-2012 απόφασή του προχώρησε στην αναγνώριση των ανωτέρω χρόνων, αν και δεν είχε προηγηθεί η εξόφληση στο τ.ΙΚΑ-ΕΤΑΜ της σχετικής εισφοράς αναγνώρισης και παρά το γεγονός ότι ο συνολικός χρόνος αναγνωρίσεων υπερέβαινε τα πέντε έτη, 2. Εάν το τ.ΕΤΑΤ, ορθώς αναγνώρισε για θεμελίωση τον πλασματικό χρόνο κενού χρονικού διαστήματος, μετά την αποχώρηση του ανωτέρω από την Τράπεζα, παρά τα αντιθέτως οριζόμενα στα άρθρα 7 παρ. 6 και 15 παρ. 1 του καταστατικού του τ.ΤΕΑΠΕΤΕ, καθώς και εάν ο ανωτέρω είχε δικαίωμα λήψης της προσυνταξιοδοτικής παροχής, πριν την συμπλήρωση του 55ου έτους της ηλικίας του, με αναγνώριση χρόνου ασφάλισης μετά την αποχώρηση από την Υπηρεσία, 3. Εάν οφείλει το τ.ΕΤΑΤ νυν e-ΕΦΚΑ να καταβάλει επίδομα τέκνων, στον ανωτέρω, ο οποίος ήταν άγαμος γονέας που είχε αναγνωρίσει με δικαστική απόφαση δύο τέκνα, χωρίς ωστόσο να του έχει ανατεθεί η επιμέλειά τους, 4. Σε περίπτωση που ο ανωτέρω δεν είχε δικαίωμα να αναγνωρίσει για θεμελίωση προσυνταξιοδοτικής παροχής κενό χρόνο ασφάλισης μετά την αποχώρησή του από την Υπηρεσία, εάν υπάρχει, με βάση τα οριζόμενα στο άρθρο 137 του ν. 3655/2008 περί παραγραφής, η δυνατότητα επιστροφής των εισφορών αναγνώρισης ή τυγχάνουν εφαρμογής τα οριζόμενα στην με αριθμό 87/2014 γνωμοδότηση του ΝΣΚ, για προσαύξηση του χρόνου αυτού επί της προσυνταξιοδοτικής παροχής.(....)Δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην περίπτωση του ασφαλισμένου του ερωτήματος οι διατάξεις του ν. 3863/2010, όπως αυτές συμπληρώθηκαν με τα άρθρα 39 και 40 του ν. 3996/2011, ούτε αμέσως, αλλ΄ ούτε και εμμέσως (δια του ρηθέντος άρθρου 22 παρ. 1ε του Καταστατικού του ΤΕΑΠΕΤΕ). Τούτο δε, διότι οι διατάξεις αυτές, εκτός του ότι αφορούν φορείς (είτε μόνο κύριας, είτε κύριας και επικουρικής ασφάλισης) που έχουν την μορφή νπδδ και είναι αρμοδιότητας του Υπουργείου τότε Απασχόλησης, και τέτοιος δεν ετύγχανε το ΤΕΑΠΕΤΕ, εφαρμόζονται από 1-1-2011 και εφεξής με βάση τις προσαυξημένες χρονικές ή ηλικιακές προϋποθέσεις του άρθρου 10 του ν. 3863/2010, δηλαδή προϋποθέτουν αλλαγή (δυσμενοποίηση) των προϋποθέσεων θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος των ασφαλισμένων, πράγμα που δεν ισχύει στην περίπτωση του ΤΕΑΠΕΤΕ, αφού οι εφαρμοστέες εν προκειμένω διατάξεις του Καταστατικού του παρέμειναν αμετάβλητες όλα αυτά τα χρόνια και εξακολούθησαν να ισχύουν και μετά τη σύσταση του ΕΤΑΤ (κατ΄ άρθρο 61 περ. β΄ του ν. 3371/2005 και 15 του ν. 3863/2010) (ομόφωνα). Η απάντηση αυτή προσήκει και για το θέμα της εξαγοράς πλασματικών ετών τέκνων, από συνταξιούχο, πριν την 1/1/2011 του τ. ΤΕΑΠΕΤΕ (κατά πλειοψηφία). Το τ.ΕΤΑΤ δεν αναγνώρισε ορθώς για θεμελίωση τον πλασματικό χρόνο κενού χρονικού διαστήματος, μετά την αποχώρηση του ανωτέρω από την Τράπεζα, καθώς και ότι ο ανωτέρω δεν είχε δικαίωμα λήψης της προσυνταξιοδοτικής παροχής, πριν την συμπλήρωση του 55ου έτους της ηλικίας του, με αναγνώριση χρόνου ασφάλισης μετά την αποχώρηση από την Υπηρεσία. Τούτο δε, διότι κάθε, αναγνωριζόμενος χρόνος μετά την αποχώρηση του υπαλλήλου από την Τράπεζα, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού του αιτήματος, καθόσον, κρίσιμος, κατά τα άνω, χρόνος, κατά τον οποίο λαμβάνονται υπόψη τα ασφαλιστικά δεδομένα μιας συγκεκριμένης περίπτωσης, είναι ο χρόνος εξόδου του ασφαλισμένου, ήτοι αποχώρησής του από την Τράπεζα, αφού αυτός αποτελεί και την βάση ελέγχου των προϋποθέσεων θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού του αιτήματος (ομόφωνα). Δεν οφείλει το τ.ΕΤΑΤ νυν e- ΕΦΚΑ να καταβάλει επίδομα τέκνων, στον ανωτέρω, ο οποίος ήταν άγαμος γονέας που είχε αναγνωρίσει με δικαστική απόφαση δύο τέκνα, χωρίς ωστόσο να του έχει ανατεθεί η επιμέλειά τους (ομόφωνα). Η δυνατότητα επιστροφής των εισφορών αναγνώρισης, με τις οποίες εξαγοράσθηκαν, χωρίς να προβλέπεται από την κείμενη κοινωνικοασφαλιστική νομοθεσία, πλασματικά έτη ασφάλισης, προϋποθέτει ανάκληση ως παράνομων των αποφάσεων του ΔΣ τ. ΕΤΑΤ αναγνώρισης πλασματικού χρόνου ασφάλισης, η οποία ανάκληση συνεπάγεται αναζήτηση των καταβληθεισών στον ενδιαφερόμενο προσυνταξιοδοτικών παροχών και στη συνέχεια, λόγω του ότι οι εισφορές αναγνώρισης θα έχουν καταστεί επιγενομένως αχρεώστητες και επιστρεπτέες στον καταβαλόντα, πρέπει να συμψηφιστούν με τις ανωτέρω καταλογισθείσες προσυνταξιοδοτικές παροχές σύμφωνα με τα άρθρα 103 και 104 ν. 4387/2016 (ομόφωνα). Παραπέμφθηκε στο ΣΤ΄ Τμήμα κατόπιν του υπ’ αριθμ. 1151/2021 Πρακτικού του ΝΣΚ. Το ερώτημα λόγω της σπουδαιότητας και πολυπλοκότητάς του παραπέμπεται στην Ολομέλεια του Σώματος (ομόφωνα).