ΝΣΚ/402/2000

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου. Ο προσφεύγων δήλωσε μερίσματα αλλοδαπής προέλευσης ύψους 99.167,05 ευρώ από εταιρεία του Ηνωμένου Βασιλείου, όντας μοναδικός μέτοχος, και φόρο αλλοδαπής 18.813,32 ευρώ. Η Δ.Ο.Υ. δεν έκρινε επαρκή τα προσκομισθέντα δικαιολογητικά (φορολογική δήλωση της αλλοδαπής εταιρείας και συμβολαιογραφικό πιστοποιητικό) για την πίστωση του φόρου, απαιτώντας συγκεκριμένη βεβαίωση από τη φορολογική αρχή του Ηνωμένου Βασιλείου. Η απόφαση επιβεβαίωσε τη νομιμότητα των πράξεων της Δ.Ο.Υ., καθώς τα έγγραφα δεν περιείχαν όλα τα απαιτούμενα στοιχεία και η απάντηση του φορολογουμένου ήταν εκπρόθεσμη.

ΘΕΜΑ: «Αποδοχή από τις δημόσιες υπηρεσίες αντιγράφων εγγράφων που συνοδεύονται με υπεύθυνη δήλωση, όπως τα πρωτότυπα και διαδικασία απόδειξης γεγονότων ή στοιχείων».

Θ Ε Μ Α : «Αποδοχή από τις δημόσιες υπηρεσίες εγγράφων που συνοδεύονται με υπεύθυνη δήλωση, όπως τα πρωτότυπα και διαδικασία απόδειξης γεγονότων ή στοιχείων».

Φορολογία Εισοδήματος – Διοικητικός συμβιβασμός – Μη καταβολή οφειλομένου ποσού φόρου – Παραίτηση φορολογουμένου από προσφυγή – Βεβαίωση φόρου 25% κατ εφαρμογή της παρ.6 του άρθρου 74 του Κ.Φ.Ε.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Στην περίπτωση ανατροπής της διοικητικής επιλύσεως της διαφοράς, λόγω μη καταβολής του οφειλόμενου ποσού φόρου, η δήλωση παραιτήσεως του φορολογουμένου από την εμπροθέσμως ασκηθείσα προσφυγή του, που έγινε με δήλωσή του που καταχωρίστηκε στο σχετικό πρακτικό της διοικητικής επιλύσεως της διαφοράς δεν παράγει έννομα αποτελέσματα και η Φορολογική Αρχή οφείλει να προωθήσει την προσφυγή στο αρμόδιο Δικαστήριο προς εκδίκαση και να βεβαιώσει, σύμφωνα με την παρ.6 του άρθρου 74 του Κ.Φ.Ε., ποσοστό είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) του αμφισβητουμένου κυρίου φόρου, πρόσθετου φόρου και των λοιπών συμβεβαιωμένων με αυτόν φόρων και τελών. (ομοφ.)

Η απόφαση 495/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αποδέχεται μερικώς την ενδικοφανή προσφυγή φορολογουμένου κατά δύο πράξεων επιβολής προστίμου, συνολικού ύψους €200,00, για εκπρόθεσμες υποβολές. Η Δ.Ε.Δ. ακύρωσε το πρόστιμο των €100,00 που επιβλήθηκε για τη δεύτερη εκπρόθεσμη τροποποιητική δήλωση Φ.Π.Α. της περιόδου 01/01/2024 - 31/03/2024, καθώς η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα και δεν προέκυψε φόρος προς καταβολή, σύμφωνα με την παρ. 7 του άρθρου 53 του Ν.5104/2024. Αντιθέτως, επικύρωσε το πρόστιμο των €100,00 που επιβλήθηκε για την εκπρόθεσμη υποβολή του Ανακεφαλαιωτικού Πίνακα Ενδοκοινοτικών Παραδόσεων & Παροχής Υπηρεσιών της περιόδου 01/01/2024 – 31/01/2024, κρίνοντας ότι ορθώς επιβλήθηκε βάσει της παρ. 1 του άρθρου 53 του ίδιου νόμου για εκπρόθεσμη δήλωση πληροφοριακού χαρακτήρα. Συνεπώς, η τελική φορολογική υποχρέωση της προσφεύγουσας για πρόστιμα διαμορφώθηκε στα €100,00.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου εναντίον των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Ο φορολογούμενος είχε ιδρύσει μια βουλγαρική εταιρεία, την οποία η φορολογική αρχή χαρακτήρισε ως τεχνητή διευθέτηση με σκοπό τη φοροαποφυγή, επαναπροσδιορίζοντας τα εισοδήματά του. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον επαναπροσδιορισμό του φόρου εισοδήματος, του προστίμου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, καθώς και τη μη αναγνώριση ορισμένων δαπανών λόγω μη χρήσης τραπεζικών μέσων πληρωμής. Οι ισχυρισμοί του φορολογουμένου για παραβίαση της οικονομικής ελευθερίας και της ελεύθερης εγκατάστασης απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι, με την αρχή να επικαλείται το άρθρο 38 του ΚΦΔ για καταχρηστικές πρακτικές.

Προμήθεια ενδοφακών:..Επειδή, εν προκειμένω, η αιτούσα απεκλείσθη με την αιτιολογία ότι «σε επανέλεγχο των δικαιολογητικών οι ημερομηνίες της υπογραφής [16-9-2010] των υπευθύνων δηλώσεων [περί μη καταδίκης για τα αναφερόμενα στη διακήρυξη ποινικά και αγορανομικά αδικήματα, μη πτωχεύσεως, εκκαθαρίσεως, κλπ. μέχρι και την 17-9-2010] δεν συμφωνούσαν με τις ημερομηνίες υποβολής της προσφοράς [17-9-2010]». Η αιτιολογία αυτή είναι νόμιμη, δεδομένου ότι η ημερομηνία υπογραφής των ως άνω δηλώσεων δεν συνέπιπτε, ως έδει κατά τα εκτεθέντα στην σκέψη 5, με την ημερομηνία υποβολής της προσφοράς, ούτως ώστε να καλύπτει και την ημερομηνία αυτή. Επομένως, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως, κατά τους οποίους, α)η υποβολή της προσφοράς συνιστά ταυτοχρόνως και υπεύθυνη δήλωση περί του ότι τα στοιχεία που υποβάλλονται εξακολουθούν να ισχύουν κατά το χρόνο υποβολής της προσφοράς, β) εφ’ όσον η αιτούσα ανέλαβε την υποχρέωση να προσκομίσει, εάν τυχόν αναδεικνυόταν ανάδοχος, τα σχετικά πιστοποιητικά, η ανάληψη της υποχρεώσεως αυτής συνιστά και υπεύθυνη δήλωση περί ανυπαρξίας των ως άνω δυσμενών καταστάσεων κατά το χρόνο υποβολής της προσφοράς, η δε τυχόν συνδρομή των σχετικών κωλυμάτων θα ελεγχθεί, πάντως, στο μεταγενέστερο αυτό στάδιο, γ)η ημερομηνία συντάξεως της ως άνω δηλώσεως, ως δημοσίου εγγράφου παρέχοντος πλήρη απόδειξη ως προς τα μ’ αυτό βεβαιούμενα, δεν απαιτείται να ταυτίζεται με την ημερομηνία υποβολής της προσφοράς, διότι κρίσιμο στοιχείο αποτελεί αποκλειστικώς το περιεχόμενό της, στο οποίο αρκεί να περιλαμβάνεται η ρηματική διαβεβαίωση ότι μέχρι και την ημερομηνία υποβολής της προσφοράς οι συμμετέχοντες πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις συμμετοχής τους στο διαγωνισμό, δ) η δήλωση υπεγράφη εντός του διαστήματος, κατά το οποίο επιτρεπόταν η υποβολή των προσφορών, ε) η τυχόν πλημμέλεια της προσφοράς της ήταν, πάντως, επουσιώδης, εφ’ όσον μεσολάβησε μία (1) μόνον ημέρα μεταξύ της υπογραφής της δηλώσεως και της υποβολής της προσφοράς, στ)η αναθέτουσα αρχή, εφ’ όσον αμφισβητείτο το περιεχόμενο της επίδικης δηλώσεως, ώφειλε, ενόψει της αρχής της χρηστής διοικήσεως, να επιτρέψει στην αιτούσα να αποδείξει το περιεχόμενο της εν λόγω δηλώσεως, την ακρίβεια του οποίου μπορούσε να ελέγξει και βάσει των τηρουμένων σε άλλες υπηρεσίες στοιχείων, και ζ) εν πάση περιπτώσει, η αιτούσα συνυπέβαλε με την προσφορά της όλα τα αντίστοιχα με τις δηλούμενες με την επίμαχη δήλωση ιδιότητες δικαιολογητικά (ΣτΕ 1344, 1118, 781/2010 επταμ.). Τέλος, ο ισχυρισμός περί υπογραφής της επίμαχης δηλώσεως και θεωρήσεως του γνησίου της εν λόγω υπογραφής την αυτή ημέρα είναι, εν πάση περιπτώσει, απορριπτέος, ως ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋποθεσεως, δεδομένου ότι ο αποκλεισμός της αιτούσας δεν εχώρησε κατ’ επίκληση τέτοιας διαστάσεως...πρέπει η υπό κρίση αίτηση ν’ απορριφθεί

Η απόφαση αφορά την προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων είχε υποβάλλει αρχικά δήλωση φορολογίας εισοδήματος βάσει του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ' του Ν.4172/2013, όμως η Φορολογική Διοίκηση τροποποίησε τη δήλωσή του, θεωρώντας ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για επαγγελματική εγκατάσταση ίδια με την κατοικία του για ολόκληρο το έτος. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχτηκε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, διαπιστώνοντας ότι διατήρησε επαγγελματική έδρα ίδια με την κατοικία του, και διέταξε την επανεξέταση της φορολογικής του δήλωσης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ' του ΚΦΕ.

Η απόφαση αφορά προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος για τα έτη 2018 και 2019. Ο ελεγκτικός φορέας κατέγραψε προσαυξήσεις περιουσίας από πιστώσεις τραπεζικών λογαριασμών που δεν αιτιολογήθηκαν επαρκώς. Ο προσφεύγων ανέτρεψε μερικές διαπιστώσεις, αποδεικνύοντας την προέλευση των χρημάτων μέσω δανειακών συμβάσεων και άλλων εγγράφων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών τροποποίησε εν μέρει τους προσδιορισμούς, απορρίπτοντας κάποιες αιτιολογήσεις των αδικαιολόγητων ποσών, αλλά αποδεχόμενη άλλες, μειώνοντας τη συνολική φορολογική υποχρέωση.

«Καθορισμός των αναγκαίων λεπτομερειών για την οίκοθεν έκδοση πράξης προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων με βάση φορολογική δήλωση που έχει προσυμπληρωθεί αυτοματοποιημένα με όλα τα στοιχεία που διαθέτει η Φορολογική Διοίκηση, κατ’ εφαρμογή των τριών τελευταίων εδαφίων της παρ. 4 του άρθρου 36 του ν. 5104/2024 (Α’ 58)»