ΔΕΔ/Αθ/294/2024

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ζ’ Θεσσαλονίκης (αρ. πρωτ. …/26.09.2024) επί του αιτήματός του για εκκαθάριση της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος του φορ. έτους 2018 ως φορολογικού κατοίκου εξωτερικού (κωδικός 319). Η Δ.Ο.Υ. απέρριψε το αίτημα, επικαλούμενη ότι ο φορολογούμενος προσκόμισε ιδιωτικό έγγραφο και όχι δημόσιο για την έκπτωση φόρου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) διαπίστωσε ότι η αρνητική απάντηση πάσχει από σαφή, ειδική και επαρκή αιτιολογία, καθώς απορρίπτει αίτημα πίστωσης φόρου αλλοδαπής ενώ ο προσφεύγων είχε υποβάλει αίτημα μεταβολής της φορολογικής του κατοικίας. Κατά συνέπεια, η Δ.Ε.Δ. ακυρώνει την προσβαλλόμενη πράξη λόγω τυπικής πλημμέλειας και καλεί τη Δ.Ο.Υ. να ενεργήσει σύμφωνα με το σκεπτικό της παρούσας απόφασης.

Η απόφαση 1029/30-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογουμένου κατά της αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων. Ο Προϊστάμενος της Δ.Ο.Υ. αρνήθηκε την παραλαβή και εκκαθάριση τροποποιητικής δήλωσης φόρου κληρονομιάς, ύψους 350.206,54€, που αφορούσε χρηματικό ποσό σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό (joint account), με το σκεπτικό ότι οι καταθέσεις αυτές απαλλάσσονται από τον φόρο κληρονομίας και επομένως δεν αποτελούν αντικείμενο φόρου. Η ΔΕΔ έκανε δεκτή την προσφυγή, βασιζόμενη στο σκεπτικό ότι η απαλλαγή από τον φόρο δεν συνεπάγεται απαλλαγή του φορολογουμένου από την υποχρέωση υποβολής της δήλωσης φόρου κληρονομιάς, οδηγώντας στην ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης και την υποχρέωση εκκαθάρισης της δήλωσης.

Η απόφαση 326/04.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2018 της Δ.Ο.Υ. Καλαμαριάς. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει τροποποιητική δήλωση για μερίσματα αλλοδαπής (ΗΠΑ), αιτούμενος πίστωση φόρου αλλοδαπής. Η Δ.Ο.Υ. αρχικά απέρριψε την πίστωση φόρου (€4.239,64) επικαλούμενη την έλλειψη της επισημείωσης της Χάγης (Apostille) στα δικαιολογητικά. Ο προσφεύγων προσκόμισε το απαιτούμενο έντυπο 1042-S με την επισημείωση και επίσημη μετάφραση με την προσφυγή. Η ΔΕΔ κρίνει τον ισχυρισμό βάσιμο, διαπιστώνοντας παρακρατηθέντα φόρο ύψους €4.095,68 (βάσει μέσης ετήσιας ισοτιμίας) και διατάσσει τη διενέργεια νέας εκκαθάρισης της δήλωσης, ώστε να γίνει η πίστωση του φόρου αλλοδαπής σύμφωνα με το άρθρο 9 του ν. 4172/2013.

Η παρούσα απόφαση απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντος κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023 της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων, η οποία καταλόγισε χρεωστικό ποσό 3.492,03€. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση ή τροποποίηση της πράξης, ισχυριζόμενος ότι η φορολογική αρχή λανθασμένα δεν έλαβε υπόψη ποσό 5.700,00€, το οποίο δήλωσε στον κωδικό 683 ως φόρο που παρακρατήθηκε στην αλλοδαπή για μερίσματα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι ο προσφεύγων δεν προσκόμισε τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά, όπως αυτά απαιτούνται από την εγκύκλιο Ε.2018/2019, για την πίστωση του εταιρικού φόρου αλλοδαπής. Συνεπώς, η εκκαθάριση της δήλωσης από τη Δ.Ο.Υ. χωρίς την πίστωση του φόρου κρίθηκε ορθή και ο ισχυρισμός απορρίφθηκε ως αβάσιμος.

Φορολογική μεταχείριση του εισοδήματος από μερίσματα που αποκτά φυσικό πρόσωπο – φορολογικός κάτοικος Ελλάδας από αλλοδαπή εταιρεία και πίστωση του φόρου αλλοδαπής.(ΑΔΑ:ΨΤΕ146ΜΠ3Ζ-Χ1Τ)

Η απόφαση 59/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022 από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Βόλου. Ο προσφεύγων είχε δηλώσει εισόδημα αλλοδαπής (Βέλγιο) ύψους 40.950,00€ και φόρο αλλοδαπής 15.101,80€ ζητώντας πίστωση. Η φορολογική αρχή απέρριψε την πίστωση και μετέφερε το εισόδημα σε κωδικό αποκλειστικής φορολόγησης από την Ελλάδα (κωδικός 391), οδηγώντας σε συνολικό ποσό πληρωμής 23.022,21€. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση, υποστηρίζοντας εσφαλμένη ερμηνεία της Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας (ΣΑΔΦ) Ελλάδας – Βελγίου. Η ΔΕΔ αποδέχθηκε την προσφυγή και ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη αποκλειστικά λόγω τυπικής πλημμέλειας, καθώς η πράξη της Δ.Ο.Υ. δεν περιείχε σαφή και επαρκή αιτιολογία για τη χρήση στοιχείων διαφορετικών από αυτά που είχαν δηλωθεί, παραβιάζοντας το άρθρο 76 του Κ.Φ.Δ. Η Δ.Ο.Υ. καλείται να εκδώσει νέα πράξη σύμφωνα με το σκεπτικό.

Φορολογική μεταχείριση αποζημίωσης αλλοδαπής προέλευσης, που εισπράττει φορολογικός κάτοικος Ελλάδας, λόγω διακοπής της σχέσεως εργασίας. Παροχή οδηγιών για τον τρόπο αναγραφής στο έντυπο Ε1, την βεβαίωση και την απόδοση του φόρου εισοδήματος που αναλογεί.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (φορολογικού έτους 2023) του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ζ΄ Θεσσαλονίκης, με την οποία προσδιορίστηκε κύριος φόρος ύψους 1.354,85€. Η προσφεύγουσα, φορολογικός κάτοικος Ελλάδος, ζήτησε την πίστωση φόρου αλλοδαπής (Αυστρία), ποσού 1.347,85€, για εισόδημα 15.299,35€. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό ως αναπόδεικτο, καθώς το προσκομισθέν αυστριακό έγγραφο στερούνταν επίσημης μετάφρασης, δικαιολογητικό απαραίτητο σύμφωνα με την ΠΟΛ 1026/2014 για την αναγνώριση του φόρου αλλοδαπής, επικυρώνοντας έτσι την προσβαλλόμενη πράξη.

Φορολογία Εισοδήματος – Διοικητικός συμβιβασμός – Μη καταβολή οφειλομένου ποσού φόρου – Παραίτηση φορολογουμένου από προσφυγή – Βεβαίωση φόρου 25% κατ εφαρμογή της παρ.6 του άρθρου 74 του Κ.Φ.Ε.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Στην περίπτωση ανατροπής της διοικητικής επιλύσεως της διαφοράς, λόγω μη καταβολής του οφειλόμενου ποσού φόρου, η δήλωση παραιτήσεως του φορολογουμένου από την εμπροθέσμως ασκηθείσα προσφυγή του, που έγινε με δήλωσή του που καταχωρίστηκε στο σχετικό πρακτικό της διοικητικής επιλύσεως της διαφοράς δεν παράγει έννομα αποτελέσματα και η Φορολογική Αρχή οφείλει να προωθήσει την προσφυγή στο αρμόδιο Δικαστήριο προς εκδίκαση και να βεβαιώσει, σύμφωνα με την παρ.6 του άρθρου 74 του Κ.Φ.Ε., ποσοστό είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) του αμφισβητουμένου κυρίου φόρου, πρόσθετου φόρου και των λοιπών συμβεβαιωμένων με αυτόν φόρων και τελών. (ομοφ.)

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου εναντίον των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Ο φορολογούμενος είχε ιδρύσει μια βουλγαρική εταιρεία, την οποία η φορολογική αρχή χαρακτήρισε ως τεχνητή διευθέτηση με σκοπό τη φοροαποφυγή, επαναπροσδιορίζοντας τα εισοδήματά του. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον επαναπροσδιορισμό του φόρου εισοδήματος, του προστίμου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, καθώς και τη μη αναγνώριση ορισμένων δαπανών λόγω μη χρήσης τραπεζικών μέσων πληρωμής. Οι ισχυρισμοί του φορολογουμένου για παραβίαση της οικονομικής ελευθερίας και της ελεύθερης εγκατάστασης απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι, με την αρχή να επικαλείται το άρθρο 38 του ΚΦΔ για καταχρηστικές πρακτικές.