ΝΣΚ/52/2024

Ασφαλιστικές κρατήσεις επί της προσωπικής διαφοράς του άρθρου 27 παρ.1 του Ν.4354/2015.

Σχετικά με τις ασφαλιστικές κρατήσεις επί της προσωπικής διαφοράς του αρ. 27 παρ.1 του ν. 4354/2015, των υπαλλήλων με σχέση εργασίας Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου.(ΑΔΑ: Ω2Ρ5465Θ1Ω-Γ01) ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

Καταβολή επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας...Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, το Κλιμάκιο κρίνει ότι η εντελλόμενη με το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα δαπάνη δεν είναι νόμιμη, κατά τα βασίμως προβαλλόμενα από τον Επίτροπο. Και τούτο διότι η προσωπική διαφορά του άρθρου 27 του ν. 4354/2015, αποβλέπουσα αποκλειστικά στον περιορισμό των δυσμενών συνεπειών των νέων μισθολογικών διατάξεων και στη διασφάλιση, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νόμου αυτού, των απολαβών των υπαλλήλων, όπως είχαν ήδη διαμορφωθεί υπό το προϊσχύον του ν. 4354/2015 νομοθετικό πλαίσιο, προκειμένου να µην υπάρξει ανατροπή των οικογενειακών τους προϋπολογισμών, συνιστά προσωρινό προστατευτικό μέτρο, καθώς μόνο ως τέτοιο είναι σύμφωνο με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Διότι συνέπεια της ρύθμισης αυτής είναι η σταθεροποίηση των αποδοχών των ήδη απασχολουμένων υπαλλήλων των Δήμων στο διαμορφωθέν κατά την 31η.12.2015 ύψος και η σταδιακή απομείωση του ποσού της προσωπικής διαφοράς με την ενσωμάτωση των επερχόμενων αυξήσεων, ώστε με την πλήρη εξάλειψη του ποσού αυτού, να επανέλθει η ομαλή μισθολογική εξέλιξη των εργαζομένων και να αποφευχθεί η αντίθετη στην αρχή της ισότητας διαφορετική, σε βάθος χρόνου, μισθολογική αντιμετώπιση παλαιών και νέων εργαζομένων, που παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες και ασκούν όμοια καθήκοντα. Στο πλαίσιο αυτό, η απορρόφηση στο χρηματικό ποσό της προσωπικής διαφοράς οποιασδήποτε, πλην των ρητά προβλεπόμενων εξαιρέσεων, αύξησης των αποδοχών των εργαζομένων, ανεξαρτήτως της φύσης και της αιτίας αυτής, δεν συνιστά κατάργησή της (της αύξησης), ούτε αντιστρατεύεται το σκοπό για την οποία αυτή χορηγείται, αλλά αποτελεί αντανακλαστική συνέπεια της λειτουργίας του μέτρου της προσωπικής διαφοράς και συνιστά απομείωση της τελευταίας (Ε.Σ. Πρ. Ι Τμ. 27/2018). Συνεπώς, η καταβολή στους φερόμενους στο ένταλμα ως δικαιούχους υπαλλήλους του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας συνιστά αύξηση των αποδοχών τους, κατά την έννοια του άρθρου 27 του ν. 4354/2015, και πρέπει να υπολογιστεί για τη μείωση της προσωπικής διαφοράς που λαμβάνουν. Ως εκ τούτου, μη νομίμως εντέλλεται με το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα το ως άνω ποσό επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, το οποίο υπολείπεται των μηνιαίων ποσών των 233,04 ευρώ και 178,08 ευρώ, αντίστοιχα, της προσωπικής διαφοράς που λαμβάνουν οι φερόμενοι ως δικαιούχοι υπάλληλοι. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η εντελλόμενη δαπάνη είναι μη νόμιμη και, ως εκ τούτου, το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα πληρωμής δεν πρέπει να θεωρηθεί.

ΑΠΟΔΟΧΕΣ:Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, το Κλιμάκιο κρίνει ότι η εντελλόμενη με το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα δαπάνη είναι εν μέρει μη νόμιμη, κατά τα βασίμως προβαλλόμενα από τον Επίτροπο. Και τούτο διότι η προσωπική διαφορά του άρθρου 27 του ν. 4354/2015, αποβλέπουσα αποκλειστικά στον περιορισμό των δυσμενών συνεπειών των νέων μισθολογικών διατάξεων και στη διασφάλιση, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νόμου αυτού, των απολαβών των υπαλλήλων, όπως είχαν ήδη διαμορφωθεί υπό το προϊσχύον του ν.4354/2015 νομοθετικό πλαίσιο, προκειμένου να µην υπάρξει ανατροπή των οικογενειακών τους προϋπολογισμών, συνιστά προσωρινό προστατευτικό μέτρο, καθώς μόνο ως τέτοιο είναι σύμφωνο με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Διότι συνέπεια της ρύθμισης αυτής είναι η σταθεροποίηση των αποδοχών των ήδη απασχολουμένων υπαλλήλων των Δήμων στο διαμορφωθέν κατά την 31η.12.2015 ύψος και η σταδιακή απομείωση του ποσού της προσωπικής διαφοράς με την ενσωμάτωση των επερχόμενων αυξήσεων, ώστε με την πλήρη εξάλειψη του ποσού αυτού, να επανέλθει η ομαλή μισθολογική εξέλιξη των εργαζομένων και να αποφευχθεί η αντίθετη στην αρχή της ισότητας διαφορετική, σε βάθος χρόνου, μισθολογική αντιμετώπιση παλαιών και νέων εργαζομένων, που παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες και ασκούν όμοια καθήκοντα. Στο πλαίσιο αυτό, η απορρόφηση στο χρηματικό ποσό της προσωπικής διαφοράς οποιασδήποτε, πλην των ρητά προβλεπόμενων εξαιρέσεων, αύξησης των αποδοχών των εργαζομένων, ανεξαρτήτως της φύσης και της αιτίας αυτής, δεν συνιστά κατάργησή της (της αύξησης) ούτε αντιστρατεύεται το σκοπό για την οποία αυτή χορηγείται, αλλά αποτελεί αντανακλαστική συνέπεια της λειτουργίας του μέτρου της προσωπικής διαφοράς και συνιστά απομείωση της τελευταίας (Ε.Σ. Πρ. Ι Τμ. 27/2018). Συνεπώς, η καταβολή στην φερόμενη στο ένταλμα ως δικαιούχο υπάλληλο του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας συνιστά αύξηση των αποδοχών της, κατά την έννοια του άρθρου 27 του ν. 4354/2015, και πρέπει να υπολογιστεί για τη μείωση της προσωπικής διαφοράς που λαμβάνει. Ενόψει του ότι η προσωπική διαφορά της των 90,75 ευρώ υπολείπεται των 150 ευρώ, που δικαιούται ως επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, θα πρέπει να καταβληθεί σε αυτήν το υπόλοιπο ποσό του επιδόματος των 59,25 ευρώ (150-90,75).  Εξάλλου, καμία επιρροή δεν ασκεί το 2/25491/17.4.2018 έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που επικαλείται ο Δήμος, στο οποίο αναφέρεται ότι στην περίπτωση χορήγησης επιδομάτων επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας τα σχετικά ποσά δεν συμψηφίζονται με την υπάρχουσα προσωπική διαφορά, καθόσον το έγγραφο αυτό δεν παράγει δεσμευτικότητα ούτε μπορεί να τροποποιεί το περιεχόμενο διατάξεων νόμου.

Επιδόμα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας: Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, το Κλιμάκιο κρίνει ότι η εντελλόμενη με το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα δαπάνη είναι εν μέρει μη νόμιμη, κατά τα βασίμως προβαλλόμενα από τον Επίτροπο. Και τούτο διότι η προσωπική διαφορά του άρθρου 27 του ν. 4354/2015, αποβλέπουσα αποκλειστικά στον περιορισμό των δυσμενών συνεπειών των νέων μισθολογικών διατάξεων και στη διασφάλιση, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νόμου αυτού, των απολαβών των υπαλλήλων, όπως είχαν ήδη διαμορφωθεί υπό το προϊσχύον του ν.4354/2015 νομοθετικό πλαίσιο, προκειμένου να µην υπάρξει ανατροπή των οικογενειακών τους προϋπολογισμών, συνιστά προσωρινό προστατευτικό μέτρο, καθώς μόνο ως τέτοιο είναι σύμφωνο με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Διότι συνέπεια της ρύθμισης αυτής είναι η σταθεροποίηση των αποδοχών των ήδη απασχολουμένων υπαλλήλων των Δήμων στο διαμορφωθέν κατά την 31η.12.2015 ύψος και η σταδιακή απομείωση του ποσού της προσωπικής διαφοράς με την ενσωμάτωση των επερχόμενων αυξήσεων, ώστε με την πλήρη εξάλειψη του ποσού αυτού, να επανέλθει η ομαλή μισθολογική εξέλιξη των εργαζομένων και να αποφευχθεί η αντίθετη στην αρχή της ισότητας διαφορετική, σε βάθος χρόνου, μισθολογική αντιμετώπιση παλαιών και νέων εργαζομένων, που παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες και ασκούν όμοια καθήκοντα. Στο πλαίσιο αυτό, η απορρόφηση στο χρηματικό ποσό της προσωπικής διαφοράς οποιασδήποτε, πλην των ρητά προβλεπόμενων εξαιρέσεων, αύξησης των αποδοχών των εργαζομένων, ανεξαρτήτως της φύσης και της αιτίας αυτής, δεν συνιστά κατάργησή της (της αύξησης) ούτε αντιστρατεύεται το σκοπό για την οποία αυτή χορηγείται, αλλά αποτελεί αντανακλαστική συνέπεια της λειτουργίας του μέτρου της προσωπικής διαφοράς και συνιστά απομείωση της τελευταίας (Ε.Σ. Πρ. Ι Τμ. 27/2018). Συνεπώς, η καταβολή στους φερόμενους στο ένταλμα ως δικαιούχους υπαλλήλους του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας συνιστά αύξηση των αποδοχών τους, κατά την έννοια του άρθρου 27 του ν. 4354/2015, και πρέπει να υπολογιστεί για τη μείωση της προσωπικής διαφοράς που λαμβάνουν. Ενόψει δε του ότι η προσωπική διαφορά του υπαλλήλου ….. που ανέρχεται στο ποσό των 57,45 ευρώ υπολείπεται του ποσού των 70 ευρώ που δικαιούται ως επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, ενώ η προσωπική διαφορά του υπαλλήλου ….. που ανέρχεται στο ποσό των 74,45 ευρώ υπολείπεται του ποσού των 150 ευρώ που δικαιούται ως επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, θα πρέπει να καταβληθεί σε αυτούς το υπόλοιπο ποσό του επιδόματος των 12,55 ευρώ (70-57,45) και 75,55 ευρώ (150-74,45), αντίστοιχα. Ως εκ τούτου, η εντελλόμενη δαπάνη είναι μη νόμιμη κατά το μέρος που υπερβαίνει το συνολικό ποσό των 88,10 ευρώ (12,55+75,55).

Αναδρομικά επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας....Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, το Κλιμάκιο κρίνει ότι η εντελλόμενη με το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα δαπάνη είναι εν μέρει μη νόμιμη, κατά τα βασίμως προβαλλόμενα από τον Επίτροπο. Και τούτο διότι η προσωπική διαφορά του άρθρου 27 του ν. 4354/2015, αποβλέπουσα αποκλειστικά στον περιορισμό των δυσμενών συνεπειών των νέων μισθολογικών διατάξεων και στη διασφάλιση, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νόμου αυτού, των απολαβών των υπαλλήλων, όπως είχαν ήδη διαμορφωθεί υπό το προϊσχύον του ν.4354/2015 νομοθετικό πλαίσιο, προκειμένου να µην υπάρξει ανατροπή των οικογενειακών τους προϋπολογισμών, συνιστά προσωρινό προστατευτικό μέτρο, καθώς μόνο ως τέτοιο είναι σύμφωνο με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Διότι συνέπεια της ρύθμισης αυτής είναι η σταθεροποίηση των αποδοχών των ήδη απασχολουμένων υπαλλήλων των Δήμων στο διαμορφωθέν κατά την 31η.12.2015 ύψος και η σταδιακή απομείωση του ποσού της προσωπικής διαφοράς με την ενσωμάτωση των επερχόμενων αυξήσεων, ώστε με την πλήρη εξάλειψη του ποσού αυτού, να επανέλθει η ομαλή μισθολογική εξέλιξη των εργαζομένων και να αποφευχθεί η αντίθετη στην αρχή της ισότητας διαφορετική, σε βάθος χρόνου, μισθολογική αντιμετώπιση παλαιών και νέων εργαζομένων, που παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες και ασκούν όμοια καθήκοντα. Στο πλαίσιο αυτό, η απορρόφηση στο χρηματικό ποσό της προσωπικής διαφοράς οποιασδήποτε, πλην των ρητά προβλεπόμενων εξαιρέσεων, αύξησης των αποδοχών των εργαζομένων, ανεξαρτήτως της φύσης και της αιτίας αυτής, δεν συνιστά κατάργησή της (της αύξησης) ούτε αντιστρατεύεται το σκοπό για την οποία αυτή χορηγείται, αλλά αποτελεί αντανακλαστική συνέπεια της λειτουργίας του μέτρου της προσωπικής διαφοράς και συνιστά απομείωση της τελευταίας (Ε.Σ. Πρ. Ι Τμ. 27/2018). Συνεπώς, η καταβολή στον φερόμενο στο ένταλμα ως δικαιούχο υπάλληλο, ..., του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας συνιστά αύξηση των αποδοχών του, κατά την έννοια του άρθρου 27 του ν. 4354/2015, και πρέπει να υπολογιστεί για τη μείωση της προσωπικής διαφοράς που λαμβάνει. Ενόψει δε του ότι η προσωπική διαφορά του εν λόγω υπαλλήλου που ανέρχεται στο ποσό των 72,33 ευρώ υπολείπεται του ποσού των 150 ευρώ που δικαιούται ως επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, θα πρέπει να καταβληθεί σε αυτόν το υπόλοιπο ποσό του επιδόματος των 77,67 ευρώ (150 – 72,33). Ως εκ τούτου, η εντελλόμενη δαπάνη είναι μη νόμιμη κατά το μέρος που υπερβαίνει το ποσό των 77,67 ευρώ για το συγκεκριμένο υπάλληλο.Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η εντελλόμενη δαπάνη είναι εν μέρει μη νόμιμη και, ως εκ τούτου, το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα πληρωμής δεν πρέπει να θεωρηθεί.

Τρόπος συμμόρφωσης της Διοίκησης σε αμετάκλητη δικαστική απόφαση, που αναγνωρίζει συμβάσεις ορισμένου χρόνου ωρομισθίων υπαλλήλων μερικής απασχόλησης ως αορίστου χρόνου, και μισθολογική μεταχείριση αυτών.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η Υπηρεσία υποχρεούται, σε συμμόρφωση με την αμετάκλητη δικαστική απόφαση, η οποία δεσμεύει τη Διοίκηση ισοτίμως, όπως και οι αποφάσεις του Α.Σ.Ε.Π., να τοποθετήσει τους εν λόγω υπαλλήλους, κατ’ αναλογική εφαρμογή των διατάξεων του π.δ. 164/2004, όπως αυτές συμπληρώθηκαν με το ν. 3320/2005, σε προσωποπαγείς οργανικές θέσεις μερικής απασχόλησης, που θα συστήσει, αντίστοιχες με την ειδικότητα και τον, κατά την πρώτη σύμβαση, χρόνο απασχόλησης ενός εκάστου, μη εφαρμοζομένων των διατάξεων του ν. 3801/2009, ενώ για τη μισθολογική τους ένταξη θα τύχουν εφαρμογής οι διατάξεις του ν. 4354/2015 (ομόφ.).

Καταβολή επιδόματος επικίνδυνης εργασίας:Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη σκέψη Ι της παρούσας, το Κλιμάκιο κρίνει ότι, με τον προβαλλόμενο λόγο διαφωνίας, κατ’ εκτίμηση του περιεχομένου του, εσφαλμένως υπολαμβάνεται ότι κατ’ εφαρμογή του άρθρου 27 του ν. 4354/2015 η μείωση της προσωπικής διαφοράς πρέπει να επέλθει  επί του καταβαλλόμενου επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας αντί των αποδοχών της υπαλλήλου και επομένως, ο λόγος αυτός τυγχάνει απορριπτέος ως ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋποθέσεως. Ως εκ τούτου, και δοθέντος ότι η διαφωνούσα Επίτροπος δεν προβάλλει άλλους λόγους που πλήττουν τη νομιμότητα ή την κανονικότητα της εντελλόμενης με το υπό κρίση χρηματικό ένταλμα δαπάνης, η έκθεση διαφωνίας πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Καταβολή επιδόματος επικίνδυνης κ ανθυγιεινής εργασίας:..Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη μείζονα σκέψη της παρούσας πράξης, το Τμήμα κρίνει ότι η προσωπική διαφορά του άρθρου 27 του ν. 4354/2015, αποβλέπουσα αποκλειστικά στον περιορισμό των δυσμενών συνεπειών των νέων μισθολογικών διατάξεων και στη διασφάλιση, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νόμου αυτού, των απολαβών των υπαλλήλων, όπως είχαν ήδη διαμορφωθεί υπό το προϊσχύον του ν.4354/2015 νομοθετικό πλαίσιο, προκειµένου να µην υπάρξει ανατροπή των οικογενειακών τους προϋπολογισµών, συνιστά προσωρινό προστατευτικό μέτρο, καθώς μόνο ως τέτοιο είναι σύμφωνο με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Διότι συνέπεια της ρύθμισης αυτής είναι η σταθεροποίηση των αποδοχών των ήδη απασχολουμένων υπαλλήλων των ν.π.δ.δ. στο διαμορφωθέν κατά την 31η.12.2015 ύψος και η σταδιακή απομείωση του ποσού της προσωπικής διαφοράς με την ενσωμάτωση των επερχόμενων αυξήσεων, ώστε με την πλήρη εξάλειψη του ποσού αυτού, να επανέλθει η ομαλή μισθολογική εξέλιξη των εργαζομένων και να αποφευχθεί η αντίθετη στην αρχή της ισότητας διαφορετική, σε βάθος χρόνου, μισθολογική αντιμετώπιση παλαιών και νέων εργαζομένων, που παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες και ασκούν όμοια καθήκοντα. Στο πλαίσιο αυτό, η απορρόφηση στο χρηματικό ποσό της προσωπικής διαφοράς οποιασδήποτε, πλην των ρητά προβλεπόμενων εξαιρέσεων, αύξησης των αποδοχών των εργαζομένων, ανεξαρτήτως της φύσης και της αιτίας αυτής, δεν συνιστά κατάργησή της (της αύξησης), ούτε αντιστρατεύεται το σκοπό για την οποία αυτή χορηγείται, αλλά αποτελεί αντανακλαστική συνέπεια της λειτουργίας του μέτρου της προσωπικής διαφοράς και συνιστά απομείωση της τελευταίας. Περαιτέρω, τα επικαλούμενα 2/63599/ΔΕΠ/5.10.2017 και 2/20865/ΔΕΠ/22.4.2016 έγγραφα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, καθώς και η 39456/17.11.2017 εγκύκλιος του Υπουργείου Εσωτερικών, με τα οποία παρέχονται οδηγίες εσωτερικής φύσης και δεν έχουν δημοσιευθεί, στερούνται δεσμευτικής ισχύος και δεν θέτουν πρωτογενώς κανόνες δικαίου (πρβλ. Πράξεις Κλιμ.Προλ.Ελ.Δαπανών στο Ι Τμήμα 117/2014, 103/2014, 192/2013). (...)Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, το Κλιμάκιο ορθά κατά την πλειοψηφούσα κρίση του Τμήματος, έκρινε ότι η προσβαλλομένη πράξη δεν πρέπει να ανακληθεί και συνεπώς η δαπάνη είναι μη νόμιμη και το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα πληρωμής δεν πρέπει να θεωρηθεί.

Υποχρέωση καταβολής αγροτικών ενισχύσεων που επιδικάσθηκαν με απόφαση διοικητικού εφετείου, η οποία κατέστη αμετάκλητη, όταν έχει εκδοθεί μεταγενέστερη απόφαση του Δ.Ε.Ε. αντιθέτου περιεχομένου(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η Διοίκηση, σε συμμόρφωση προς ήδη αμετάκλητες αποφάσεις Διοικητικού Εφετείου, υποχρεούται να προβεί στην καταβολή των επιδικαζόμενων με αυτές αγροτικών ενισχύσεων πολυετούς προγράμματος, ακόμη και αν μετά την έκδοση των αποφάσεων αυτών εκδόθηκε απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επί προδικαστικού ερωτήματος, η οποία ερμηνεύει τους επίμαχους κανόνες του ενωσιακού δικαίου κατά τρόπο αντίθετο προς την ερμηνεία του Διοικητικού Εφετείου (ομόφ).