ΝΣΚ/89/2021

Εκχώρηση των αποδοχών δημοσίου υπαλλήλου με εργολαβικό δίκης, κατ’ εξαίρεση του κανόνα περί του ανεκχώρητου των αποδοχών. Προσδιορισμός του αντικειμένου της δίκης επί αγωγικού αιτήματος για το νομικό χαρακτηρισμό της εργασιακής σχέσης με το Δημόσιο και την κατάταξη του ενάγοντος σε θέση εργασίας αορίστου χρόνου. Αοριστία της εκχωρούμενης απαίτησης και προσδιορισμός της με την αναγγελία της εκχώρησης.(...)Ο κανόνας του ανεκχώρητου των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων, κατ’ άρθρο 1 παρ. 1 του α.ν. 1453/1938, κάμπτεται με τις διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων που ρητά επιτρέπουν την εκχώρησή τους με το εργολαβικό της δίκης και στην περίπτωση που αυτή έχει ως αντικείμενο τον χαρακτηρισμό της εργασιακής σχέσης των εκχωρητών με το Δημόσιο, ως αορίστου χρόνου, και την κατάταξή τους σε αντίστοιχες θέσεις εργασίας. Η αξία του αντικειμένου της διαφοράς προσδιορίζεται από το δεκαπλάσιο της ετήσιας παροχής (εν προκειμένω των αποδοχών), σύμφωνα με το άρθρο 11 περ. 7 του ΚΠολΔ (ομόφωνα). Στα περιληφθέντα στην αναγγελία εργολαβικά δίκης δεν περιέχεται σαφής δήλωση των εντολέων περί εκχώρησης των αποδοχών τους, ούτε περί του ποσοστού ή του χρόνου της επιτρεπόμενης παρακράτησής τους προς εξόφληση της δικηγορικής αμοιβής και οι ελλείψεις αυτές δεν μπορούν να συμπληρωθούν μονομερώς με την αναγγελία της εκχώρησης, από τον εκδοχέα. Συνεπώς δεν επιτρέπεται η παρακράτησή τους από το αρμόδιο για την πληρωμή τους όργανο του ΥΠΠΟΑ (Α΄ Γνώμη). Στα εργολαβικά της δίκης περιέχεται σαφής δήλωση των εντολέων περί εκχώρησης των αποδοχών που πηγάζουν περιοδικώς από την εργασιακή σχέση τους με το Δημόσιο, το μεταγενέστερο δε περιεχόμενο των αναγγελιών είναι ευνοϊκότερο γι’ αυτούς, συγκριτικά με το περιεχόμενο των εργολαβικών, ως προς το ποσοστό και το χρονικό επιμερισμό της επιτρεπόμενης παρακράτησης των αποδοχών τους. Με την προϋπόθεση ότι πληρούνται και οι λοιπές προϋποθέσεις εγκυρότητας του συμφωνητικού και της αναγγελίας της εκχώρησης, το αρμόδιο για την πληρωμή των αποδοχών όργανο του ΥΠΠΟΑ οφείλει να προβεί στην παρακράτηση και απόδοση στη δικηγορική εταιρεία του αιτούμενου ποσοστού των μηνιαίων αποδοχών των υπαλλήλων του (Β΄ Γνώμη). Η υπόθεση παραπέμπεται ομόφωνα στην Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 3 εδ.ε΄ του ν. 3086/2002, λόγω της ισοψηφίας που ανέκυψε ως προς το ζήτημα της διατύπωσης ή μη στα εργολαβικά δίκης του ερωτήματος, επαρκώς ορισμένης δήλωσης των υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού περί εκχώρησης της απαίτησης επί των αποδοχών τους.

Καθεστώς απασχόλησης δυνάμει προσωρινής διαταγής– Αναγνώριση ως προϋπηρεσίας για μισθολογική εξέλιξη υπαλλήλου, μετά από το διορισμό του, του διαστήματος απασχόλησης δυνάμει προσωρινής διαταγής. (...) Το χρονικό διάστημα απασχόλησης μουσικού στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών δυνάμει προσωρινής διαταγής του Προέδρου Πρωτοδικών, δεν δύναται να αναγνωριστεί, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 146 και 147 του ν. 4472/2017 και 11 παρ. 4 περ.α΄ του ν. 4354/2015, ως προϋπηρεσία για τη μισθολογική του κατάταξη και εξέλιξη, μετά το διορισμό του σε κενή οργανική θέση καλλιτεχνικού προσωπικού της Ορχήστρας Λυρικής Σκηνής, διότι παρείχε τις υπηρεσίες του υπό το καθεστώς σύμβασης έργου, ενώ δεν ακολούθησε δικαστική κρίση για το χαρακτηρισμό της εργασιακής του σχέσης ως εξαρτημένης εργασίας δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου ή ορισμένου χρόνου (ομόφ.). 

Δήμος Νίκαιας Για όσο χρόνο οι αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων διατηρούν την ισχύ τους είναι υποχρεωμένος ο Δήμος Νίκαιας να αποδέχεται τις υπηρεσίες των παραπάνω εργαζομένων και να καταβάλλει σ' αυτούς τις κατά περίπτωση νόμιμες αποδοχές. Μη δυνατή η μετατροπή της εργασιακής σχέσης σε αορίστου χρόνου.

Νομικό καθεστώς της εργασιακής σχέσης των δημοσιογράφων της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας – Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Οι δημοσιογράφοι που υπηρετούν στη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας – Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης είτε ως μόνιμοι είτε με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπάγονται στο ίδιο καθεστώς απασχόλησης και απασχολούνται ίσο χρόνο με τους λοιπούς υπηρετούντες υπαλλήλους της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας – Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης.

Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων (ΟΑΕ Α.Ε.) - Μετατροπή της εργασιακής σχέσης από δικηγόρου με έμμισθη εντολή σε σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου – Αναγνώριση και προσμέτρηση προϋπηρεσίας.Ανεξαρτήτως των διατάξεων με βάση τις οποίες αναγνωρίστηκαν από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΑΕ η εκτός Οργανισμού προϋπηρεσία καθώς και η εντός του Οργανισμού παρασχεθείσα υπηρεσία της υπαλλήλου του ερωτήματος, οι υπηρεσίες αυτές γίνονται δεκτές κατά την έννοια της παρ. 4 του άρθρου 20 του ν. 2741/1999.  Αποδεκτή

Εάν στο πλαίσιο συμμόρφωσης του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής με αμετάκλητη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία αναγνωρίστηκε ότι ο Ε.Α. συνδέεται με το τέως Τ.Ε.Ι. Πειραιά με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, είναι δυνατή η κατάρτιση σύμβασης με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, καθ’ ο χρόνο αυτός έχει συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας του.(....)Δεν συντρέχει περίπτωση πρόσληψης του Ε.Α. με την έκδοση πράξης συστατικής της εργασιακής του σχέσης. Λόγω όμως, αντικειμενικής αδυναμίας της Διοίκησης του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (ΠΑ.Δ.Α.) να συνεχίσει να τον απασχολεί νόμιμα με την ένταξή του στο υπηρεσιακό καθεστώς προσωπικού Ι.Δ.Α.Χ. των ν.π.δ.δ., λόγω συμπληρώσεως του ανώτατου ορίου ηλικίας που προβλέπεται από το άρθρο 49 του π.δ. 410/1988, συντρέχει σπουδαίος λόγος να καταγγείλει η Διοίκηση του ΠΑ.Δ.Α. τη σύμβαση εργασίας του Ε.Α. (ομόφωνα).

Αποζημίωση απόλυσης σε υπάλληλο με σχέση Ιδιωτικού Δικαίου αορίστου χρόνου (ΙΔΑΧ) του Πεδίου Βολής Κρήτης, λόγω λύσης της εργασιακής του σχέσης.(...) Μετά την έκδοση της Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ) με αριθμό 6/2012, η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (Σ.Σ.Ε) του προσωπικού με σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου, που υπηρετούσε στο Πεδίο Βολής Κρήτης, μετά τις 14-2-2013 δεν ισχύει και επομένως η προβλεπόμενη στην Σ.Σ.Ε. αποζημίωση λόγω συνταξιοδότησης δεν καταβάλλεται. Συνεπώς οι εργαζόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, μετά την 14-2-2013 δικαιούνται μόνο την αποζημίωση του άρθρου 55 του ΠΔ 410/1988 ανεξάρτητα από την ειδικότητά τους.

Συμβασιούχοι έργου και εκπαιδευόμενοι stage, που απασχολούνται σε μονάδες του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ δυνάμει προσωρινών δικαστικών αποφάσεων, μέχρι την έκδοση τελεσίδικων αποφάσεων – Εργασιακό καθεστώς – Δικαιώματα.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
α) Οι απασχολούμενοι δυνάμει δικαστικών αποφάσεων θα απασχολούνται προσωρινά με το ίδιο εργασιακό καθεστώς, όπως συνάγεται από τις συμβάσεις που έχουν υπογράψει, που απασχολούνταν μέχρι την έκδοση των δικαστικών αποφάσεων, χωρίς να καταρτισθεί νέα σύμβαση και μάλιστα αορίστου χρόνου, με τις ίδιες αποδοχές που είχαν και πριν, β) εφόσον δεν εντάσσονται στο καθεστώς των εργασιακών σχέσεων του π.δ. 410/1988, τότε δεν έχουν, και τα δικαιώματα που απορρέουν εκ της εργασιακής αυτής σχέσης (δικαίωμα υπογραφής, άδειες άνευ αποδοχών, μεταθέσεις είτε με αίτησή τους ή με απόφαση της υπηρεσίας κ.λπ.). Παραπομπή στο Τμήμα - Εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 77/2015 γνωμοδότηση του ΣΤ΄ Τμήματος ΝΣΚ.

Αναδρομική καταβολή διαφορών αποδοχών.(...) α) Aπό τελεσίδικη αναγνωριστική απόφαση πολιτικού δικαστηρίου, με την οποία διαγιγνώσκεται αυθεντικώς η ύπαρξη σύμβασης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, παρεμπιπτόντως δε και η παρανομία της διοίκησης να κατατάξει τον εργαζόμενο σε προσωρινή θέση αορίστου χρόνου αναδρομικά από το χρόνο κατά τον οποία συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 17 του ν.2839/2000, παράγεται υποχρέωση συμμόρφωσης της Διοίκησης, η οποία εξικνείται μέχρι της αναδρομικής κατάταξης του ενάγοντος στη συσταθείσα προσωρινή θέση από το χρόνο που ορίζει το ίδιο το Δικαστήριο στην απόφασή του, καθώς και του υπολογισμού του χρόνου αυτού, κατά πλάσμα δικαίου, ως διανυθέντος με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου για όλες τις έννομες συνέπειες. Ωστόσο, σε αντίθεση με τις ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και των Διοικητικών Δικαστηρίων, με τις οποίες η προσβαλλόμενη διοικητική πράξη εξαφανίζεται έναντι πάντων και αναδρομικώς, οι ως άνω αναφερόμενες αναγνωριστικές αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων δεν προβαίνουν σε διάπλαση της έννομης σχέσης που συνδέει τον εργαζόμενο με το Δημόσιο ούτε και σε μεταβολή της νομικής κατάστασης αυτών, αλλά αντικείμενό τους αποτελεί απλώς η αυθεντική διάγνωση της ύπαρξης ή της συγκεκριμένης έννομης σχέσης. Ενόψει αυτού, η καταβολή αναδρομικών αποδοχών στον εργαζόμενο εκείνο, του οποίου η εργασιακή σχέση αναγνωρίστηκε τελεσιδίκως με δύναμη δεδικασμένου ως αορίστου χρόνου, δεν αποτελεί άμεση και ευθεία απόρροια του δεδικασμένου αυτού, αλλά, αντιθέτως, έμμεση αντανακλαστική συνέπειά του διότι η καταδίκη του εναγομένου εργοδότη στην καταβολή αποδοχών δεν αποτέλεσε αντικείμενο δικαστικής κρίσης και, ως εκ τούτου, δεν κατελήφθη από την περί δεδικασμένου δέσμευση κατά τα ως άνω. β) Υπό το πρίσμα αυτό, η καταβολή αναδρομικών αποδοχών δεν συνιστά την αναγκαία πράξη προσήκουσας συμμόρφωσης της Διοίκησης προς το περιεχόμενο της εν λόγω δικαστικής απόφασης και, ως εκ τούτου, η τελευταία δεν δύναται να αποτελέσει νόμιμο και πλήρες δικαιολογητικό της απαίτησης του φερόμενου ως δικαιούχου σε βάρος του οικείου φορέα. Η καταβολή αποδοχών για το χρονικό διάστημα της αναδρομής αποτελεί έμμεση αντανακλαστική συνέπεια της αναγνωριστικής απόφασης, υπό την έννοια ότι εφόσον η φερόμενη ως δικαιούχος δεν απασχολήθηκε από το Δημόσιο ως εργαζόμενη αορίστου χρόνου, το τελευταίο κατέστη υπερήμερο ως προς την αποδοχή της εργασίας της και οφείλει να της καταβάλει αποδοχές καθ’ όλο το χρονικό διάστημα της υπερημερίας, σύμφωνα με το άρθρο 656 του Α.Κ., η τελευταία έχει εκ της συμβάσεως πλέον αξίωση για την καταβολή των αναδρομικών διαφορών αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων δώρων εορτών και επιδομάτων αδείας, υπό την αναγκαία προϋπόθεση ότι η σύμβασή της δεν έχει καταγγελθεί. Και ναι μεν η αξίωσή της δύναται να ικανοποιηθεί από τον αρμόδιο φορέα κατόπιν αίτησης της φερόμενης ως δικαιούχου προς την αρμόδια αρχή πληρωμής, χωρίς να απαιτείται να μεσολαβήσει προηγούμενη δικαστική κρίση κατόπιν άσκησης αγωγής από αυτήν, πλην όμως η ικανοποίησή της υπόκειται στην προβλεπόμενη από το άρθρο το άρθρο 90 παρ. 3 του Κώδικα Δημοσίου Λογιστικού διετή παραγραφή, που εκκινεί από το χρόνο γένεση εκάστης αξίωσης και όχι από τη δημοσίευση της απόφασης του Εφετείου, με την οποία αναγνωρίστηκε η φύση της εργασιακής της σχέσης με το Δημόσιο ως αορίστου χρόνου.

Λήξη εργασιακής σχέσης εργαζόμενης που προσλήφθηκε κατ’ άρθρο 55 παρ.11 του π.δ. 63/2005 – Δικαίωμα λήψης αδειών μητρότητας και ανατροφής τέκνου.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η εργασιακή σχέση υπαλλήλου που προσλαμβάνεται με βάση τις διατάξεις του άρθρου 55 παρ.11 του π.δ. 63/2005 με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου λύεται αυτοδικαίως μόνο με την αναχώρηση του Υπουργού που την προσέλαβε. Η εκ μέρους του εν λόγω Υπουργού καταγγελία της εργασιακής σχέσης μπορεί να γίνει οποτεδήποτε, μόνο με την επίκληση σπουδαίου λόγου και υπό τους περιορισμούς του άρθρου 15 του Ν. 1483/1984. Η ως άνω υπάλληλος δικαιούται άδεια μητρότητας με βάση τις διατάξεις του π.δ. 176/1997 και άδεια ανατροφής τέκνου κατά το άρθρο 50 του Ν. 4075/2012, οι οποίες λήγουν με τη λύση της εργασιακής σχέσης. (ομοφ.)