Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΣτΕ/1842/2022
Εκμίσθωση 77 κοινόχρηστων χώρων του εν λόγω Δήμου και συγκεκριμένα σε χώρους όπου είναι τοποθετημένα ή πρόκειται να τοποθετηθούν σύγχρονα μέσα προβολής διαφημιστικών μηνυμάτων για τη διενέργεια υπαίθριας διαφήμισης στον ως άνω Δήμο (...) Εντούτοις, ο επίδικος όρος, κατά το μέρος που περιορίζει τον κατάλογο συμβάσεων σε συμβάσεις με ίδιο αντικείμενο μίσθωσης δεν έχει τεθεί νομίμως. Και τούτο διότι, η διακήρυξη παρέχει δικαίωμα συμμετοχής σε υποψήφιους που ασκούν κατ’ επάγγελμα διαφημιστικές εργασίες, χωρίς να προβλέπει ειδικότερες προδιαγραφές ως προς την τοποθέτηση, συντήρηση των στεγάστρων και των διαφημιστικών μέσων, πέραν εκείνων που προβλέπονται στη νομοθεσία περί υπαίθριας διαφήμισης, που θα επέτρεπαν τη θέσπιση περιοριστικών όρων συμμετοχής. Στη δε νομοθεσία περί υπαίθριας διαφήμισης, στην οποία δεν γίνεται οποιαδήποτε κατηγοριοποίηση των υπαίθριων διαφημίσεων ανάλογα με τον κοινόχρηστο χώρο, στον οποίο διενεργούνται, οι τιθέμενες προδιαγραφές (βλ. ειδικότερα την 52138/2003 κοινή υπουργική απόφαση), ως προς τις διαστάσεις των διαφημιστικών πλαισίων και τον τρόπο τοποθέτησής τους, σε συνδυασμό με την έλλειψη ειδικότερων προδιαγραφών και απαιτήσεων στη διακήρυξη, με την οποία ζητείται η επισκευή ή η αντικατάσταση και όχι η κατασκευή των στεγάστρων, δεν θα δικαιολογούσαν, κατ' επίκληση της ανάγκης ετοιμότητας του αναδόχου για την παροχή των υπηρεσιών αυτών σε ένα ευρύ δίκτυο, τον αποκλεισμό από τη δυνατότητα συμμετοχής στον διαγωνισμό φορέων που δεν δραστηριοποιούνται αποκλειστικά στην υπαίθρια διαφήμιση σε στέγαστρα στάσεων, απορριπτομένων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών του καθ’ου η αίτηση Δήμου και της παρεμβαίνουσας εταιρείας. Διά ταύτα Δέχεται την κρινόμενη αίτηση.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ : 1Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Τύπος: ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ
Ιστορικό Κωδικοποιήσεων
Σχετικά Έγγραφα
ΝΣΚ/422/2004
Υπαίθρια διαφήμιση – Αρμοδιότητα καθορισμού χώρων.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή
Απαγορεύεται η προβολή υπαίθριας διαφήμισης στο κατάστρωμα δρόμων και πεζοδρομίων, ενώ επιτρέπεται η τοποθέτηση διαφημιστικών πλαισίων στα πεζοδρόμια, σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου. Επιτρέπεται η προβολή υπαίθριας διαφήμισης στα στέγαστρα στάσεων, σε σημείο που δεν αποσπούν την προσοχή των οδηγών. Ο καθορισμός των χώρων προβολής υπαίθριας διαφήμισης γίνεται από τα όργανα της Περιφέρειας αυτοβούλως.
ΝΣΚ/14/2018
α) Ισχύς της παρ. 1Α άρθρου 4 της υπ’ αριθ. 52138/2003 ΚΥΑ, σχετικά με την τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων επί των πεζοδρομίων. β) Δυνατότητα ανάληψης νομοθετικής πρωτοβουλίας που να ρυθμίζει εκ νέου το επιτρεπτό της συγκεκριμένης άσκησης της υπαίθριας διαφήμισης επί πεζοδρομίων. α) Οι διατάξεις της περ. A της παρ. 1 άρθρου 4 της με αριθμό 52138/2003 (ΦΕΚ Β'1788) κοινής υπουργικής αποφάσεως που καθορίζουν τον τύπο, το μέγεθος, τους όρους και τις προϋποθέσεις των διαφημιστικών πινακίδων επί των πεζοδρομίων, θεωρούνται ανίσχυρες και μη εφαρμόσιμες από την διοίκηση. β) Δεν μπορεί να τύχει απάντησης το ερώτημα αν μπορεί να αναληφθεί νομοθετική πρωτοβουλία για την ρύθμιση εκ νέου του επιτρεπτού ασκήσεως, κατά συγκεκριμένο τρόπο, της υπαίθριας διαφήμισης. Ο κοινός νομοθέτης και η διοίκηση δεσμεύονται, κατ' άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, από το άρθρο 4 της Διεθνούς Συμβάσεως της Βιέννης για την Οδική Σήμανση και Σηματοδότηση, που κυρώθηκε με το ν. 4266/2014 και έχει υπερνομοθετική ισχύ.
44811/2023
Ρύθμιση όρων και προϋποθέσεων για την προβολή υπαίθριας διαφήμισης σε ζώνες αεροδρομίων.
ΝΣΚ/299/2004
Διαφήμιση. Αρμόδια όργανα προς καθορισμό χώρων υπαίθριας διαφήμισης.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή
α) Προκειμένου για εθνική οδό, αρμόδιο όργανο προς καθορισμό χώρων υπαίθριας διαφήμισης, κατά μήκος αυτής και εντός κατοικημένων περιοχών είναι ο οικείος ΟΤΑ. Η σχετική αρμοδιότητα του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας συνυφαίνεται με τις μη κατοικημένες περιοχές. β) Η μη άσκηση της αρμοδιότητας του οικείου ΟΤΑ για τον καθορισμό χώρων διαφήμισης, σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 3 του Ν 2946/2001 καθώς και η μη, καθ’ υποκατάσταση, άσκηση της αυτής αρμοδιότητας από το Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας, εντός ευλόγου χρόνου, καθιστά ανεπίτρεπτη τη χρήση κοινοχρήστων δημοτικών και κοινοτικών χώρων για την προβολή διαφημίσεων.
39895/2026
Τροποποίηση της υπ’ αρ. 46526/21.7.2020 κοινής απόφασης των Υπουργών Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Εσωτερικών και Υποδομών και Μεταφορών «Ρύθμιση ειδικότερων όρων και προϋποθέσεων για την προβολή υπαίθριας διαφήμισης» (Β’ 3049).
ΝΣΚ/218/2005
Δυνατότητα σύναψης σύμβασης παροχής διαφημιστικών υπηρεσιών στους χώρους των λαϊκών αγορών από τον Οργανισμό Λαϊκών Αγορών Αθήνας – Πειραιά, έναντι προμήθειας «πάγκων και τεντών» προς χρήση των πωλητών.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή
Η προβολή διαφήμισης στους χώρους των λαϊκών αγορών (πάνω στους πάγκους και τις τέντες των πωλητών) είναι δυνατή υπό ορισμένες προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά, ήτοι λειτουργία των λαϊκών αγορών σε χώρους όπου δεν απαγορεύεται η υπαίθρια διαφήμιση και αποφάσεις Δημοτικού ή Κοινοτικού Συμβουλίου, που θα προβλέπουν την τοποθέτηση διαφημιστικών πλαισίων στους πάγκους και τις τέντες των λαϊκών αγορών και θα καθορίζουν ως χώρους προβολής των διαφημίσεων τους χώρους λειτουργίας των λαϊκών αγορών. Είναι δυνατή η διαφήμιση κάθε προϊόντος, με τους περιορισμούς των διατάξεων για την προστασία των καταναλωτών. Στα πλαίσια της ελευθερίας των συμβάσεων μπορεί να συμφωνηθεί ως αντιστάθμισμα της εκμετάλλευσης του διαφημιστικού χώρου «των πάγκων και των τεντών» ο εφοδιασμός των πωλητών των λαϊκών αγορών με αυτά. Δεν είναι δυνατή η σύναψη της κατά τα ως άνω σύμβασης από τον Οργανισμό Λαϊκών Αγορών Αθήνας – Πειραιά, βάσει των κειμένων διατάξεων.
ΝΣΚ/387/2009
Νομιμότητα εγγραφής και διατήρησης εγγραφής στο Μητρώο Επιχειρήσεων Ερευνών Ραδιοτηλεοπτικής Αγοράς της Γεν.Γρ. Επικοινωνίας – Γεν.Γρ. Ενημέρωσης κατά το άρθρο 11 του Ν. 2328/1995, επιχειρήσεων, μέτοχοι των οποίων είναι διαφημιστικές εταιρείες.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή
Η εγγραφή στο Μητρώο Επιχειρήσεων Ερευνών Ραδιοτηλεοπτικής Αγοράς, επιχειρήσεως της οποίας μέτοχος είναι διαφημιστική εταιρεία, δεν είναι νόμιμη, δεδομένου ότι στο άρθρο 11 παρ. 1 περ. ε΄ του Ν 2328/1995, τίθεται ως προϋπόθεση εγγραφής στο ανωτέρω μητρώο, η επιχειρηματική και οικονομική αυτοτέλεια έναντι διαφημιστικών επιχειρήσεων. Δυνατότητα ανάκλησης της υπουργικής απόφασης εγγραφής ανώνυμης εταιρείας στο ανωτέρω Μητρώο, αναδρομικά από το χρόνο κατά τον οποίο υπεισήλθε στη μετοχική της σύνθεση διαφημιστική εταιρεία με ποσοστό 20%.
ΝΣΚ/339/2005
Ερμηνεία διατάξεων του ΠΔ 261/1997, «διαφάνεια στην διαφημιστική προβολή του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα από τα έντυπα και τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης».1. Μετά την προσθήκη, με το Ν 3166/2003, περίπτωσης δ΄ στην παρ.2 του άρθρου 2 του Π.Δ. 261/1997 (ΦΕΚ Α΄ 186) και τον αναγραμματισμό της αρχικής περίπτωσης δ΄ σε περίπτωση ε΄ : α) στους «αναδόχους διαφημιστικών υπηρεσιών» της παρ.3 του άρθρου 2 του Π.Δ. 261/1997 περιλαμβάνονται και οι ανάδοχοι στους οποίους ανατίθενται, υπηρεσίες της προεκτεθείσας περίπτωσης δ΄ κατά το μέρος που η «οργάνωση ιστοσελίδων στο διαδίκτυο» δεν περιλαμβάνει και καταχώρηση στην ιστοσελίδα διαφημιστικών μηνυμάτων σε τρόπο ώστε τα τελευταία να προβάλλονται στο κοινό και β) η πρώην περ.δ΄ και ήδη ε΄ αφορά «τους αναδόχους μετάδοσης ή καταχώρησης διαφημιστικών και λοιπών μηνυμάτων» της παρ.4 του άρθρου 2 του Π.Δ. 261/1997. 2. Οι ανάδοχοι όλων των διαφημιστικών και άλλων συναφών δραστηριοτήτων που εντάσσονται στην κατηγορία των «διαφημιστικών υπηρεσιών», δηλαδή όλων των υπηρεσιών της παρ.2 του άρθρου 2 του Π.Δ. 261/1997 που δεν ανήκουν στην κατηγορία της μετάδοσης ή καταχώρησης ή με άλλο μέσο προβολής προς το κοινό των σχετικών μηνυμάτων και το ύψος της προβλεπόμενης δαπάνης της συγκεκριμένης ανάθεσης υπερβαίνει το ποσό των 3.000.000 δρχ., πρέπει να είναι εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Διαφημιστικών του Δημοσίου της παρ.3 του ίδιου άρθρου. 3. Για όλες τις δραστηριότητες που εμπίπτουν στην κατηγορία των «διαφημιστικών υπηρεσιών», έστω και αν δεν αναφέρονται ρητά στην απαρίθμηση της παρ.2 του άρθρου 2 του Π.Δ. 261/1997, δηλαδή για όλες τις δραστηριότητες που δεν εμπίπτουν στην κατηγορία της «μετάδοσης ή καταχώρησης ή με άλλο μέσο προβολής προς το κοινό των σχετικών μηνυμάτων», η σχετική ανάθεση γίνεται υποχρεωτικά σε εγγεγραμμένες στο Μητρώο Διαφημιστών του Δημοσίου εταιρίες, εάν το ύψος της προβλεπόμενης δαπάνης υπερβαίνει το ποσό των 3.000.000 δρχ. 4. Οι φορείς του ευρύτερου Δημοσίου Τομέα (ΟΤΑ, Οργανισμοί κλπ), που αναφέρονται στο άρθρο 1 του Π.Δ. 261/1997, δεν εξαιρούνται του ανωτέρω Νομοθετικού Πλαισίου Διαφήμισης Προγραμμάτων του Κ.Π.Σ., όταν εκτελούν δράσεις «ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης» στα πλαίσια του Κ.Π.Σ. 5. Η Αναθέτουσα Αρχή πρέπει να αναθέτει σε έναν ανάδοχο το σύνολο των διαφημιστικών υπηρεσιών που εντάσσονται σε συγκεκριμένη διαφημιστική προβολή της δραστηριότητάς της ή ορισμένου αγαθού ή υπηρεσίας που προσφέρει.
ΕΣ/Τμ.4(ΚΠΕ)/105/2013
Μη νόμιμη η καταβολή αμοιβής από Υπουργείο σε εταιρείες για τη έκδοσης του Εθνικού Λαχείου, καθόσον, κατά παράβαση της γενικής αρχής διοικητικού δικαίου περί μη αναδρομικότητας των ατομικών διοικητικών συμβάσεων και των άρθρων 79 και 80 του ν.2362/1995 και 23 του π.δ. 118/2007, ο χρόνος εκτέλεσης των σχετικών συμβάσεων ανατρέχει σε χρόνο προγενέστερο της υπογραφής τους, με συνέπεια αυτές να έχουν ανεπίτρεπτη αναδρομική ισχύ, η οποία συνάγεται από το περιεχόμενό τους που προβλέπει την παροχή των ανατεθειμένων υπηρεσιών, σε χρονικό διάστημα προγενέστερο της κατάρτισής τους. Αναπόδεικτος ο ισχυρισμός της αναθέτουσας αρχής περί ανακοινώσεως της απόφασης της, στις εταιρείες, για την ανάθεση της υπαίθριας διαφήμισης πρό της παροχής των υπηρεσιών.ΑΝΑΚΛΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΣ/ΤΜ.4/6/2014
ΑΕΠΠ/669/2021
Η προσφεύγουσα εταιρεία με την Προδικαστική Προσφυγή της επιδιώκει την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης, καθώς με αυτήν έγινε αποδεκτή η προσφορά του συνδιαγωνιζόμενου οικονομικού φορέα για την Ομάδα 3 της δημοπρατούμενης σύμβασης, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να αναδειχθεί προσωρινός ανάδοχος για την εν λόγω Ομάδα. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την «Προμήθεια διαφημιστικών υλικών και υπηρεσιών διαφήμισης», με συνολική εκτιμώμενη αξία 59.380,00 € (χωρίς Φ.Π.Α.), και αποτελείτο από 4 Ομάδες, με δικαίωμα υποβολής προσφοράς για το σύνολο των προμηθειών ή/και υπηρεσιών ανά ομάδα. Η προσφεύγουσα κατατέθηκε κατά της απόφασης που έκανε αποδεκτές τις προσφορές όλων των διαγωνιζομένων και ανέδειξε προσωρινό ανάδοχο τον οικονομικό φορέα που υπέβαλε την χαμηλότερη τιμή για την Ομάδα 3.