ΣτΕ ΕΑ 207/2011

ΣΤΕ –αίτηση ασφαλιστικών μέτρων -διαγωνισμός –ανάθεση –προμήθειες –προσφορές.(...) Επειδή, περαιτέρω, η αιτούσα προέβαλε με την προδικαστική προσφυγή της και επαναλαμβάνει με την κρινόμενη αίτηση ότι οι επίμαχοι όροι της διακήρυξης, οι οποίοι θέτουν προδιαγραφές που δεν περιλαμβάνονται στην ευρωπαϊκή φαρμακοποιία και στις κοινές προδιαγραφές του Υπουργείου Ανάπτυξης, περιέχουν ασαφείς ρυθμίσεις...οι προδιαγραφές του Υπουργείου Ανάπτυξης, αντίθετα προς αυτές της διακήρυξης, ακολουθούν τα επιστημονικά δεδομένα και δίνουν τα ίδια περιθώρια χρόνου όπως αναφέρονται στη διεθνή βιβλιογραφία και όχι σε συγκεκριμένες ημέρες, όπως η διακήρυξη κατ’ αντιγραφή φυλλαδίων συγκεκριμένου κατασκευαστή.» Και η αιτίαση αυτή ναι μεν δεν αντιμετωπίστηκε ειδικά με την απόφαση του Δ.Σ. του καθού που απέρριψε την προσφυγή της αιτούσας, αλλά δεν παρίστατο ουσιώδης, καθόσον στηρίζεται σε αόριστες και στερούμενες προσήκουσας τεκμηρίωσης αναφορές σε επιστημονικά δεδομένα για χρονικά διαστήματα περί απορρόφησης και στο περιεχόμενο φυλλαδίων κατασκευαστή. Τούτων έπεται ότι δεν πιθανολογείται σοβαρά η βασιμότητα του παραπόνου της αιτούσας περί ασάφειας των τεχνικών προδιαγραφών της διακήρυξης για τις κατηγορίες χειρουργικών ραμμάτων Δ΄ και Ζ΄. Συνεπώς η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί κατά τούτο...Δέχεται εν μέρει την κρινόμενη αίτηση.

ΣΤΕ.Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.Δημόσια έργα.Διακήρυξη. Ελεύθερος ανταγωνισμός.Η αιτούσα προέβαλε με την προδικαστική της προσφυγή , ότι ο όρος της διακήρυξης , ο οποίος παράνομα επιτρέπει την συμμετοχή στον διαγωνισμό μόνο επιχειρήσεων με μέσο όρο συνολικού κύκλου εργασιών κατά την τελευταία τριετία , ίσο ή μεγαλύτερο με το 1/3 της προυπολογισθείσας δαπάνης , θέτει λόγο αποκλεισμού της που δεν προβλέπεται από το παράγωγο δίκαιο της εε , κατά παράβαση των όρων του ελεύθερου ανταγωνισμού. Ο λόγος αυτός δεν πιθανολογείται σοβαρά ως βάσιμος, διότι ο πληττόμενος όρος της διακήρυξης , που αποβλέπει στον έλεγχο της κατά τεκμήριο ικανότητας των διαγωνιζομένων να ανταποκριθούν στη εκτέλεση της επίμαχης προμήθειας και θεσπίζει εύλογη προυπόθεση καταλληλότητας ως προς την δυνατότητα αυτών να συμμετέχουν στον διαγωνισμό , φαίνεται να είναι σύμφωνος με τις διατάξεις της οδηγίας 2004/18, του πδ 60/07 και του πδ 118/07. .. Τα προβαλλόμενα περί του ότι πρόκειται περί φωτογραφικού όρου,ο οποίος, κατά παράβαση των αρχών της διαφάνειας και της απαγόρευσης διάκρισης των συμμετεχόντων ευνοεί συγκεκριμένες επιχειρήσεις ή προιόντα , είναι απορριπτέα, προεχόντως λόγω της αοριστίας τους . Η επιτροπή αναστολών απορρίπτει την αίτηση .

ΣΤΕ.Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.Δημόσια έργα. Διακήρυξη.Ελεύθερος ανταγωνισμός.Η αιτούσα προέβαλε με την προδικαστική προσφυγή .. , ότι ο επίμαχος όρος της διακήρυξης, ο οποίος παράνομα επιτρέπει την συμμετοχή στον διαγωνισμό μόνο επιχειρήσεων με μέσο όρο συνολικού κύκλου εργασιών κατά την τελευταία τριετία ίσο ή μεγαλύτερο με το 1/3 της προυπολογισθείσας δαπάνης , θέτει δε λόγο αποκλεισμού της , που δεν προβλέπεται από το παράγωγο δίκαιο της εε κατά παράβαση των κανόνων του ελεύθερου ανταγωνισμού . Ο λόγος όμως αυτός δεν πιθανολογείται σοβαρά ως βάσιμος , διότι , ο πληττόμενος όρος της διακήρυξης , ο οποίος αποβλέπει στον έλεγχο της κατά τεκμήριο ικανότητας των διαγωνιζομένων να ανταποκριθούν στην εκτέλεση της επίμαχης προμήθειας και θεσπίζει εύλογη προυπόθεση καταλληλότητας ως προς την δυνατότητα αυτών να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό, φαίνεται να είναι σύμφωνος με τις εφαρμοστέες διατάξεις της οδηγίας 2004/18 και του πδ 60/07 και του πδ 118/07 . ... Εξάλλου, τα προβαλλόμενα περί του ότι πρόκειται περί φωτογραφικού όρου , που κατά παράβαση των αρχών της διαφάνειας και της απαγόρευσης διάκρισης των συμμετεχόντων ευνοεί συγκεκριμένες επιχειρήσεις ή προιόντα , είναι απορριπτέα , προεχόντως λόγω της αοριστίας τους . Η επιτροπή αναστολών απορρίπτει την ένδικη αίτηση .

ΣΤΕ  –διακήρυξη –διαγωνισμός –ανάθεση –προμήθειες –προσφορές (...) Επειδή, η αιτούσα προέβαλε με την προσφυγή του άρθρου 3 παρ. 2 του ν. 2522/1997 και επαναλαμβάνει με την κρινόμενη αίτηση, ότι ο παραπάνω όρος της διακηρύξεως, ο οποίος επιτρέπει τη συμμετοχή στο διαγωνισμό μόνο επιχειρήσεων με συνολικό κύκλο εργασιών κατά την τελευταία τριετία ίσο ή μεγαλύτερο με το 1/3 της προϋπολογισθείσας δαπάνης (ήτοι εν προκειμένω 1.800.000 ευρώ), την αποκλείει παρανόμως από το διαγωνισμό, διότι θεσπίζει κριτήρια συμμετοχής μη προβλεπόμενα από την οδηγία 2004/18/ΕΚ και το π.δ. 118/2007, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και υπερβαίνει τα άκρα όρια της διακριτικής ευχέρειας της διοικήσεως, εφόσον οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο συγκεκριμένο κλάδο δεν παρουσιάζουν τον απαιτούμενο ως άνω κύκλο εργασιών. Ο λόγος, όμως, αυτός δεν πιθανολογείται σοβαρά ως βάσιμος, διότι ο πληττόμενος αυτός όρος της διακηρύξεως που αποβλέπει στον έλεγχο της κατά τεκμήριο ικανότητας των διαγωνιζομένων να ανταποκριθούν στην εκτέλεση της επίμαχης προμήθειας και θεσπίζει εύλογη προϋπόθεση καταλληλότητας ως προς τη δυνατότητα αυτών να μετάσχουν στο διαγωνισμό, φαίνεται να είναι σύμφωνος με τις προαναφερθείσες διατάξεις της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, του π.δ. 60/2007 και του π.δ. 118/2007. Εξ άλλου, τα προβαλλόμενα περί του ότι πρόκειται περί φωτογραφικού όρου είναι απορριπτέα προεχόντως λόγω της αοριστίας τους.

ΣΤΕ –αίτηση ασφαλιστικών μέτρων –διακήρυξη –διαγωνισμός –ανάθεση.(...) Επειδή, η αιτούσα προέβαλε με την  προσφυγή της και επαναλαμβάνει με την υπό κρίση αίτηση ότι διάφορα άρθρα της Συγγραφής Υποχρεώσεων πάσχουν από ασάφειες ή/και αντιφάσεις ή δεν είναι νόμιμα...Τα παράπονα είναι απορριπτέα ως απαράδεκτα, διότι οι επίμαχοι όροι δεν αναφέρονται στη διαδικασία ανάθεσης της σύμβασης, αλλά σε ζητήματα αναγόμενα στην εκτέλεση αυτής και δεν προκύπτει ούτε, άλλωστε, προβάλλεται από την αιτούσα ότι της προκαλούν ή ενδέχεται να της προκαλέσουν βλάβη στο πλαίσιο της διαδικασίας ανάθεσης και η) ότι το άρθρο 13.2 δεν είναι νόμιμο, γιατί δεν νοείται να καθορίζεται χρόνος εγγύησης δώδεκα μηνών μετά την περάτωση των εργασιών, καθώς, αφενός, ο επόμενος ανάδοχος αναγκαστικά θα επέμβει στις εγκαταστάσεις προκειμένου να τις συντηρήσει και, αφετέρου, ο μηχανολογικός εξοπλισμός των κτιρίων απαιτεί να βρίσκεται συνέχεια υπό καθεστώς συντήρησης.. Δια ταύτα,Απορρίπτει την υπό κρίση αίτηση.

ΣΤΕ –διακήρυξη ––αποκλεισμός υποψηφίου.(...)Επειδή, η αιτούσα προέβαλε με την προσφυγή του άρθρου 3 παρ. 2 του ν. 2522/1997 και επαναλαμβάνει με την κρινόμενη αίτηση, ότι ο παραπάνω όρος της διακηρύξεως, ο οποίος επιτρέπει τη συμμετοχή στο διαγωνισμό μόνο επιχειρήσεων με συνολικό κύκλο εργασιών κατά την τελευταία τριετία ίσο ή μεγαλύτερο με το 1/3 της προϋπολογισθείσας δαπάνης (ήτοι εν προκειμένω 1.000.000 ευρώ), την αποκλείει παρανόμως από το διαγωνισμό, διότι θεσπίζει κριτήρια συμμετοχής μη προβλεπόμενα από την οδηγία 2004/18/ΕΚ και το π.δ. 118/2007, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και υπερβαίνει τα άκρα όρια της διακριτικής ευχέρειας της διοικήσεως, εφόσον οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο συγκεκριμένο κλάδο δεν παρουσιάζουν τον απαιτούμενο ως άνω κύκλο εργασιών. Ο λόγος, όμως, αυτός δεν πιθανολογείται σοβαρά ως βάσιμος, διότι ο πληττόμενος αυτός όρος της διακηρύξεως που αποβλέπει στον έλεγχο της κατά τεκμήριο ικανότητας των διαγωνιζομένων να ανταποκριθούν στην εκτέλεση της επίμαχης προμήθειας και θεσπίζει εύλογη προϋπόθεση καταλληλότητας ως προς τη δυνατότητα αυτών να μετάσχουν στο διαγωνισμό, φαίνεται να είναι σύμφωνος με τις προαναφερθείσες διατάξεις της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, του π.δ. 60/2007 και του π.δ. 118/2007. Εξ άλλου, τα προβαλλόμενα περί του ότι πρόκειται περί φωτογραφικού όρου είναι απορριπτέα προεχόντως λόγω της αοριστίας τους.

Επειδή, τέλος, προβάλλεται ότι, κατά παράβαση του ενιαίου μέτρου κρίσεως, η αναθέτουσα αρχή, παρ’ότι διεπίστωσε ότι η εταιρεία «…» δεν προσκόμισε τα απαραίτητα έγγραφα των «ειδικών όρων», αρκέσθηκε στην υπεύθυνη δήλωσή της περί τηρήσεως των όρων της διακηρύξεως, ενώ, αντιθέτως, απέκλεισε την αιτούσα, η οποία υπέβαλε αντίστοιχη υπεύθυνη δήλωση. Ο λόγος, όμως, αυτός δεν πιθανολογείται σοβαρώς ως βάσιμος, δεδομένου ότι η αιτούσα δεν επικαλείται πλημμέλεια της προσφοράς της ως άνω εταιρείας όμοια με αυτήν ένεκα της οποίας εχώρησε ο αποκλεισμός της δικής της προσφοράς και η οποία προβλεπόταν, όπως αναφέρθηκε στην σκέψη 7, από τους «γενικούς», και όχι από τους «ειδικούς», όρους της διακηρύξεως. Επειδή, ενόψει των ανωτέρω, πιθανολογείται σοβαρώς ότι η αναθέτουσα αρχή νομίμως απέρριψε την προσφορά της αιτούσας, η δε υπό κρίση αίτηση είναι απορριπτέα.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ: Επειδή, ενόψει των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή και να απορριφθεί, κατά το αντίστοιχο μέρος, η παρέμβαση. Δεδομένου δε ότι ο κίνδυνος απώλειας της χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε περίπτωση καθυστέρησης της έναρξης και υλοποίησης του επίδικου έργου, δεν αποτελεί λόγο υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, ο οποίος, σταθμιζόμενος προς τη βλάβη της αιτούσας, θα εκώλυε την αποδοχή της παρούσης ..., η Επιτροπή Αναστολών κρίνει ότι πρέπει να ανασταλεί η περαιτέρω πρόοδος του επίδικου διαγωνισμού, μη επιτρεπομένης της αποσφράγισης των οικονομικών προσφορών των διαγωνιζομένων μέχρι την έκδοση απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας επί της αιτήσεως ακυρώσεως που οφείλει να ασκήσει η αιτούσα, προκειμένου να διατηρηθεί σε ισχύ το ανωτέρω διατασσόμενο ασφαλιστικό μέτρο. Σε κάθε, δε, περίπτωση, η αναθέτουσα αρχή διατηρεί την ευχέρεια να επιληφθεί, και πριν από την άσκηση ή την εκδίκαση της ανωτέρω αιτήσεως ακυρώσεως, της προδικαστικής προσφυγής της αιτούσας και να αποφανθεί σχετικά με την βασιμότητα των προβαλλομένων με αυτήν ισχυρισμών ως προς τη βαθμολογία του κριτηρίου που αφορά τις "Υπηρεσίες εκπαίδευσης και μεταφοράς τεχνογνωσίας" (ως προς το οποίο πιθανολογήθηκε σοβαρώς ότι η αιτιολογία απόρριψης των αιτιάσεών της ήταν πλημμελής), αιτιολογώντας νομίμως την κρίση της, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, ακολούθως δε να συνεχίσει και να περατώσει τη διαδικασία του διαγωνισμού....

Ανάδειξη αναδόχου....Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως έχει ήδη εκτεθεί, η επιτροπή του διαγωνισμού, με το από 10.6.2009 πρακτικό έκρινε τυπικώς δεκτές τις τεχνικές προσφορές της αιτούσας και της παρεμβαίνουσας και ακολούθως προχώρησε στην αξιολόγηση και βαθμολόγησή τους. Με την προδικαστική της προσφυγή η αιτούσα προέβαλε, μεταξύ άλλων, ότι η τεχνική προσφορά της παρεμβαίνουσας ήταν απαράδεκτη και έπρεπε να απορριφθεί, ως μη καλύπτουσα απαράβατο όρο της διακήρυξης, προβλεπόμενο στις παρ. Γ2 και Γ3.2 και Γ.3.3 του παραρτήματος 1 αυτής, εφόσον δεν επιστοποιείτο στην προσφορά της η δυνατότητα των οχημάτων για την ταυτόχρονη μεταφορά των υπό διακίνηση ειδών σε διάφορες θερμοκρασίες, ενώ, αντιθέτως, από την υποβληθείσα από την παρεμβαίνουσα εκτύπωση του καταγραφικού θερμοκρασίας, η οποία περιελάμβανε μόνο μία γραμμική παράσταση με ένδειξη θερμοκρασίας, συναγόταν ότι τα οχήματά της διέθεταν μόνο ένα θάλαμο και δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές της διακήρυξης. Με την 23/23.12.2009 απόφαση του Δ.Σ. του .... η προσφυγή απορρίφθηκε, με την αιτιολογία ότι το ΔΣ «κρίνει επαρκώς αιτιολογημένο ως προς όλες τις αιτιάσεις το … πρακτικό … (Αξιολόγηση Τεχνικών Προσφορών) της επιτροπής και ως εκ τούτου απορρίπτει την προσφυγή.». Με το περιεχόμενο αυτό, όμως, η τελευταία αυτή απόφαση του Δ.Σ. του ..., με την οποία απορρίφθηκε η κατ΄ άρθρο 3 ν. 2522/1997 προσφυγή της αιτούσας, δεν παρίσταται νομίμως αιτιολογημένη, δεδομένου ότι δεν αντιμετωπίζει, με ειδική κρίση, τον πιο πάνω, συγκεκριμένο ισχυρισμό της αιτούσας, ο οποίος προβλήθηκε με την προσφυγή αυτή και ήταν ουσιώδης εν όψει των απαιτήσεων της διακηρύξεως, όπως περιγράφονται στην προηγούμενη σκέψη. Για το λόγο αυτόν που προβάλλεται βασίμως πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και να απορριφθεί η παρέμβαση, ενώ η εξέταση των λοιπών προβαλλόμενων λόγων που αφορούν τη βαθμολογία των τεχνικών προσφορών της αιτούσας και της παρεμβαίνουσας καθίσταται περιττή. Συνεπώς, πρέπει να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη.

ΣΤΕ –αίτηση ασφαλιστικών μέτρων διακήρυξη –διαγωνισμός –προσφορές.(...) Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν.2522/1997 (Α΄ 178) οι διατάξεις του νόμου αυτού εφαρμόζονται και στις διαφορές που αναφύονται κατά τη διαδικασία που προηγείται της σύναψης της σύμβασης δημόσιας υπηρεσίας, εφόσον η σύμβαση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου (EE L 209) ή στις διατάξεις με τις οποίες η εν λόγω οδηγία έχει μεταφερθεί στην εσωτερική έννομη τάξη.Εξάλλου, η οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου «περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών» (EE L 134), η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 82 αυτής, κατήργησε την οδηγία 92/50/ΕΟΚ, προβλέπει στο άρθρο 7, όπως τροποποιήθηκε τελικώς με το άρθρο 2 του Κανονισμού 1422/2007 της Επιτροπής.., ότι οι διατάξεις της εφαρμόζονται επί δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών των οποίων η εκτιμώμενη δαπάνη, χωρίς Φ.Π.Α., είναι ίση ή ανώτερη των 133.000 ευρώ, σε περίπτωση που η αναθέτουσα αρχή αποτελεί κεντρική κυβερνητική αρχή του παραρτήματος ΙV...Ενόψει τούτου, η κρινόμενη διαφορά δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ανωτέρω οδηγίας, εφ’ όσον η εκτιμώμενη αξία για τη σύμβαση, στη σύναψη της οποίας αποβλέπει ο διαγωνισμός ανέρχεται, σύμφωνα με τη διακήρυξη, σε 85.000 ευρώ, δηλαδή σε ποσό οπωσδήποτε κατώτερο των κατά το άρθρο 7 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ κατώτατων ορίων....Υπό τα δεδομένα αυτά, η κρινόμενη αίτηση ασκείται απαραδέκτως, κατ’ επίκληση του ν. 2522/1997, ως αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, ενώ εξάλλου, δεν είναι δυνατόν να εξετασθεί ως αίτηση αναστολής εκτέλεσης του άρθρου 52 του πδ/τος 18/89 (Α’ 8) εφόσον δεν έχει προηγουμένως ασκηθεί σχετική αίτηση ακύρωσης. Συνεπώς, η αίτηση αυτή πρέπει να απορριφθεί.