Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΑΕΠΠ/184/2020

ΕΚΠΑ – Κατάθεση πλαστών εγγράφων (αντίγραφο πτυχίου και αναλυτικές βαθμολογίες) στο Οικονομικό Επιμελητήριο από φοιτήτρια – Νόμιμες ενέργειες της Διοίκησης.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Τα αρμόδια Πανεπιστημιακά όργανα, σε περίπτωση που υποπέσουν στην αντίληψή τους αυτεπαγγέλτως διωκόμενες αξιόποινες πράξεις φοιτητή, οφείλουν αφενός μεν να ανακοινώσουν στον αρμόδιο Εισαγγελέα όσα γνωρίζουν σχετικά με τις πράξεις αυτές, αφετέρου δε να προβούν σε όλες τις επιβαλλόμενες ενέργειες για την διερεύνηση τυχόν πειθαρχικών παραπτωμάτων και την απόδοση ενδεχόμενων πειθαρχικών ευθυνών.

Εφαρμογή συμπληρωματικού προγράμματος Αναδιάρθρωση και μετατροπή των αμπελουργικών εκτάσεων στην Ελλάδα [(άρθρο 46 Καν. (ΕΕ) 1308/2013)] περιόδου 2016-2017.

Εφαρμογή συμπληρωματικού προγράμματος Αναδιάρθρωση και μετατροπή των αμπελουργικών εκτάσεων στην Ελλάδα [(άρθρο 46 Καν. (ΕΕ) 1308/2013] περιόδου 2015−2016.

Έγκριση συμπληρωματικού ανταλλάγματος για την κάλυψη των δαπανών παροχής Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) για το έτος 2013 λόγω αναγνώρισης πρόσθετων δαπανών για την κάλυψη έκτακτων αναγκών στα μη διασυνδεδεμένα νησιά.

Καθορισμός των υπόχρεων, της αρμόδιας αρχής, του χρόνου και του τρόπου υποβολής καθώς και κάθε άλλης διαδικασίας για την υποβολή και ανταλλαγή των Δηλώσεων Πληροφοριών Συμπληρωματικού Φόρου, σύμφωνα με το άρθρο 48 του ν. 5100/2024 (Α’ 49) και 9ΑΕ του ν. 4170/2013 (Α’ 163).

Υπηρεσίες καθαριότητας κτιρίων δήμου... Επειδή, ο προσφεύγων, παραθέτοντας σχετικό πίνακα υπολογισμού κατώτατου νομίμου εργατικού κόστους στην προσφυγή του, ισχυρίζεται ότι το ελάχιστο νόμιμο εργατικό κόστος ανέρχεται σε 6,94€ ανά ώρα [αναγωγή σε εργατοώρα του voμίμου κατώτατου ημερομισθίου σύμφωνα με την υπ' αριθ. οικ. 4241/127/30.01.2019 (ΦΕΚ Β'173/30.01.2019) Απόφαση της Υπουργού Εργασίας), καθόσον, κατά τους ισχυρισμούς του, οι καθαριστές αποτελούν εργατοτεχνίτες και όχι υπαλλήλους, βάσει πάγιας νομολογίας, και ότι ακόμη και σε περίπτωση που υφίσταται πλημμέλεια στη διακήρυξη ως προς τον υπολογισμό του νομίμου κατώτατου εργατικού κόστους, οι προσφέροντες, οφείλουν εν πάσει περιπτώσει να εφαρμόζουν τα νόμιμα. Η αναθέτουσα αρχή ισχυρίζεται ότι δεν υφίσταται σχετική νομοθεσία βάσει της οποίας οι καθαριστές δεν δύνανται να αμείβονται ως υπάλληλοι. 30. Επειδή σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου, στην επίμαχη διαγωνιστική διαδικασία υπέβαλλαν προσφορά συνολικά πέντε οικονομικοί φορείς, εκ των οποίων τέσσερις κρίθηκαν αποδεκτές και η μία απορρίφθηκε λόγω υπέρβασης του προϋπολογισμού. Εκ των τεσσάρων που απέμειναν οι τρεις οικονομικοί φορείς μεταξύ των οποίων και προσφεύγων, προσέφεραν κόστος εργατοώρας που ανέρχεται από 6,96€ έως 7,06€. Ο οικονομικός φορέας ... ..., προσέφερε αντιστοίχως 6,219€ και αιτιολόγησε την απόκλιση από το ορισθέν στη διακήρυξη ποσό ύψους 6,231€, καταθέτοντας σχετικά έγγραφα και ισχυριζόμενος ότι η εκ μέρους του κατάθεση κατώτερης τιμής εκ της ορισθείσας στη διακήρυξη βασίζεται στην πρόσφατη τροποποίηση της νομοθεσίας λόγω μείωσης των εργοδοτικών εισφορών. 31. Επειδή, και βάσιμοι υποτιθέμενοι οι ως άνω ισχυρισμοί του προσφεύγοντος, οι διαπιστωθείσες πλημμέλειες στην προσφορά του οικονομικού φορέα ... ... παρέχουν αυτοτελές νόμιμο έρεισμα για την απόρριψη  της προσφοράς του (βλ. σκέψη 26 της παρούσας) και ως εκ τούτου αλυσιτελώς προβάλλεται εκ του προσφεύγοντος η εξέταση της επάλληλης αιτιολογικής βάσης απόρριψης της προσφοράς του (πρβλ. Ε.Α. ΣτΕ 326/2011, 1238, 1132, 420/2010, 750/2007 κ.α.).

Διαγωνισμός σύμβασης προμήθειας. Για το παραδεκτό αίτησης ακύρωσης κατά πράξης εκδιδόμενης στα πλαίσια διαγωνισμού, ο οποίος εμπίπτει μεν στο πεδίο εφαρμογής του π.δ. 118/2007, αλλά δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του ν. 3886/2010, απαιτείται η προηγούμενη άσκηση της προβλεπόμενης, στη διάταξη του άρθρου 15 παρ. 2 του εν λόγω προεδρικού διατάγματος, ένστασης (ενδικοφανούς προσφυγής). Μεταξύ δε των προϋποθέσεων για την παραδεκτή άσκηση της εν λόγω ένστασης, όχι, όμως, και της προδικαστικής προσφυγής του ν. 3886/2010, προβλέπεται ρητώς η κατάθεση παραβόλου. Επομένως, η άσκηση της ένστασης του άρθρου 15 του π.δ. 118/2007, δεν μπορεί να αναπληρωθεί, στην ως άνω περίπτωση, από την άσκηση «προδικαστικής» προσφυγής, ασκούμενης κατ` επίκληση του ν. 3886/2010, εάν αυτός δεν είναι εφαρμοστέος (πρβλ. ΣτΕ 1765/2010).

Προμήθεια και την εγκατάσταση εκδοτικού εξοπλισμού και λογισμικού ψηφιακής παραγωγή:..Επειδή, ενόψει της εκτιθέμενης έννοιας του πιο πάνω όρου της διακήρυξης, ο αποκλεισμός της αιτούσας για το λόγο ότι η κατά την παρ.Β.2.2.3 της διακήρυξης υποβληθείσα από αυτήν με ημερομηνία 17-9-2013 υπεύθυνη δήλωση, αφορούσε την ποινική κατάσταση της εταιρείας και όχι του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της παρίσταται νόμιμος ,ανεξάρτητα από το αν ο .......... είχε βάσει του από 7/12/2013 πρακτικού του Διοικητικού Συμβουλίου της αιτούσας σχετικά με την εκπροσώπησή της ,εξουσία να υπογράψει την εν λόγω υπεύθυνη δήλωση (ΕΑ ΣτΕ 1230/2009) ,δεν πιθανολογούνται δε σοβαρά ως βάσιμοι οι αντίθετοι ισχυρισμοί της καθώς και ότι η έννοια της διακήρυξης δεν ήταν αρκούντως σαφής. (ΕΑ ΣτΕ 290/2010)...κατόπιν τούτων η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να γίνει δεκτή η παρέμβαση.

Συντάξιμες αποδοχές...Υπό τα ανωτέρω δεδομένα, ο πιο πάνω ισχυρισμός περί ευρυτέρων δημοσιονομικών και οικονομικών επιπτώσεων πρέπει να απορριφθή ως αόριστος (ΣτΕ 1648/2014, 4548/2013, πρβ. ΣτΕ 3239/2013, 1875/2011). Εξ άλλου, με την κρινομένη αίτηση -με την οποία προβάλλονται λόγοι σχετικά με τον υπολογισμό της χορηγουμένης από το Ταμείο εφ’ άπαξ παροχής και όχι σχετικά με τον υπολογισμό της επικουρικής συντάξεως, που αποτελεί αντικείμενο της παρούσης δίκης- το αναιρεσείον επικαλείται σπουδαίο νομικό ζήτημα και αντίθεση της αναιρεσιβαλλομένης προς αποφάσεις των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων (12020/2003, 8871/2003, 7379/2007 αποφάσεις του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, 4137/2005, 693/2010, 4488/2002, 3044/2004, 4489/2002, 2633/2003, 4487/2002 αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών) και προς την 1057/2009 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Και ο ισχυρισμός αυτός, όμως, είναι απορριπτέος, κατά μεν το μέρος που με αυτόν προβάλλεται αντίθεση προς αποφάσεις διοικητικών δικαστηρίων, προεχόντως για το λόγο ότι οι μνημονευόμενες αποφάσεις δεν προσεκομίσθησαν κατά την κατάθεση της αιτήσεως, ενώ κατά το μέρος που με αυτόν γίνεται επίκληση της 1057/2009 αποφάσεως του Συμβουλίου της Επικρατείας, λόγω αοριστίας του, εφόσον, με τον ισχυρισμό αυτό, όπως διατυπώνεται, με αναφορά μόνο στον αριθμό της δικαστικής αποφάσεως, δεν εξειδικεύεται ούτε τεκμηριώνεται ποιες ειδικότερες κρίσεις της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως είναι αντίθετες προς κρίσεις επί των αυτών ζητημάτων της 1057/2009 αποφάσεως του Δικαστηρίου (ΣτΕ 1648/2014, 3998/2013, 327, 970/2014), η οποία, άλλως τε επιλύει ζητήματα σχετικά με την χορηγούμενη από το αναιρεσείον εφ’ άπαξ χορηγία και όχι την βάσει διαφόρων διατάξεων χορηγουμένη από αυτό επικουρική σύνταξη.

Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω κριθέντων και γενόμενου δεκτού του τρίτου και τέταρτου λόγου της εξεταζόμενης προσφυγής, η δεύτερη προσφυγή πρέπει να γίνει δεκτή. Ως δε έγινε δεκτό για την πρώτη προσφυγή και ισχύει, σε περίπτωση ακύρωσης μίας ή περισσότερων διατάξεων της Διακήρυξης που ρυθμίζουν τις προϋποθέσεις παραδεκτού των προσφορών ή τα κριτήρια υπολογισμού της πλέον συμφέρουσας προσφοράς, όπως στην υπό κρίση διακήρυξη, πρέπει να ακυρωθεί η Διακήρυξη στο σύνολό της (βλ. ΣτΕ 1135/2010, ΣτΕ ΕΑ 1089/2009, ΣτΕ 2951-52/2004, ΔΕΕ, Απόφαση της 4.12.2003, Υπόθεση C448/2001, ENVAG Wienstrom GmbH κ.λ.π, σκέψεις 92-95).