ΔΕΔ/Αθ/235/2025

Η απόφαση 548 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών εκδόθηκε στις 6.3.2025 και αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, που επιβλήθηκαν από το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. στον προσφεύγοντα για διαφορά ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης. Το ΚΕ.ΦΟ.ΜΕ.Π. καταλόγισε εισφορά αλληλεγγύης (άρθ. 43Α ν. 4172/2013) σε μερίσματα Ναυτικών Εταιρειών που πιστώθηκαν στους λογαριασμούς του προσφεύγοντος. Η τελική απόφαση αποδέχθηκε μερικώς την προσφυγή: επικύρωσε την πράξη για το 2018 (διαφορά εισφοράς: 87.851,18 €), αλλά τροποποίησε την πράξη για το 2019, μειώνοντας τη διαφορά εισφοράς από 80.561,67 € σε 70.213,36 €, λόγω απαλλαγής από την εισφορά αλληλεγγύης για μη εισαχθέντα μερίσματα από εταιρείες που έχουν υπογράψει το Νέο Συνυποσχετικό (άρθ. 56 ν.4607/2019).

Η απόφαση 547 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, σχετικά με την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης σε μερίσματα ναυτιλιακών εταιρειών. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την επιβολή της εισφοράς σε μη εισαχθέντα μερίσματα. Η ΔΕΔ επικύρωσε την οριστική πράξη του 2018, αλλά τροποποίησε την πράξη του 2019, δεχόμενη ότι μερίσματα ύψους 51.741,56 ευρώ, που προερχόταν από εταιρείες που είχαν υπογράψει το Ιδιωτικό Συμφωνητικό του Νέου Συνυποσχετικού (Ν. 4607/2019), απαλλάσσονται από την εισφορά αλληλεγγύης. Η διαφορά εισφοράς αλληλεγγύης για το 2019 μειώθηκε από 37.847,09 ευρώ σε 32.672,93 ευρώ.

Η απόφαση 236/10-02-2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Οι προσφεύγοντες αμφισβητούσαν τις οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού εισοδήματος του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, οι οποίες επέβαλαν κύριο φόρο, πρόστιμα και ειδική εισφορά αλληλεγγύης (συνολικά ποσά €117.932,98 και €77.608,15 αντίστοιχα). Οι βασικοί ισχυρισμοί αφορούσαν την παράνομη επιβολή εισφοράς σε μη εισαχθέντα μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών και την μη αφαίρεση ποσών που χρησιμοποιήθηκαν για την εξόφληση εταιρικών υποχρεώσεων. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, καθώς διαπίστωσε ότι οι προσφεύγοντες είχαν ήδη υποβάλει προγενέστερα πανομοιότυπη προσφυγή για τον ίδιο λόγο, η οποία είχε γίνει μερικώς δεκτή, καθιστώντας έτσι τη δεύτερη προσφυγή απαράδεκτη βάσει του άρθρου 24 του ν.4274/14.07.2014.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα, ο οποίος ζητούσε την ακύρωση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2022 και την επιστροφή του ποσού της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης που του επιβλήθηκε. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς συνεπάγεται παραβίαση αρχών όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου και η αναλογικότητα, καθώς και αυθαίρετη εξομοίωση των δικαστικών λειτουργών με τους δημοσίους υπαλλήλους. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επικαλούμενο τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4172/2013 και τις τροποποιήσεις που προβλέπουν απαλλαγή από την εισφορά μόνο για εισοδήματα από τον ιδιωτικό τομέα, επιβεβαιώνοντας τον αρχικό προσδιορισμό του φόρου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου, ο οποίος αμφισβήτησε την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων, που εργάζεται ως δικαστικός, υποστήριξε ότι η εισφορά παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η φορολογική ισότητα και η αναλογικότητα, καθώς και την ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε τους ισχυρισμούς, επιβεβαιώνοντας ότι η ειδική εισφορά αλληλεγγύης, όπως ορίζεται από τον ν.4172/2013, ισχύει για εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών. Η απόφαση επικύρωσε τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος και της συναφούς εισφοράς αλληλεγγύης, υπογραμμίζοντας ότι η αξιολόγηση συνταγματικών θεμάτων ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια δικαστική λειτουργός, η οποία ζήτησε την απαλλαγή της από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ για τα εισοδήματά της από μισθωτή εργασία κατά το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η ισότητα στα δημόσια βάρη και η αναλογικότητα. Ωστόσο, η Διοίκηση απέρριψε το αίτημά της, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το έτος 2022 εφαρμόζεται μόνο στον ιδιωτικό τομέα, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών, εξαιρούνται. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον διοικητικό προσδιορισμό του φόρου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, διαμορφώνοντας την οφειλή της προσφεύγουσας σε 564,75 ευρώ.

Η απόφαση 760/05.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που ασκήθηκε κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018, εκδοθείσα κατόπιν τροποποιητικής δήλωσης. Ο προσφεύγων, φορολογικός κάτοικος Ελλάδος, αιτήθηκε την ακύρωση του καταλογισμού ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης που επιβλήθηκε σε δηλωθέντα μερίσματα και τόκους αλλοδαπής προέλευσης. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, καθώς ο προσφεύγων είναι κάτοικος Ελλάδας και η χώρα έχει δικαίωμα φορολόγησης του παγκόσμιου εισοδήματος (βάσει και της ΣΑΔΦ με τις ΗΠΑ), η εισφορά αλληλεγγύης επιβλήθηκε ορθά. Συνεπώς, η προσφυγή απορρίφθηκε, διατηρώντας το τελικό χρεωστικό ποσό στα 11.309,61€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπάλληλο του ΝΣΚ σχετικά με την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου, η οποία της επέβαλε ειδική εισφορά αλληλεγγύης ύψους 55,13 €, καθώς και την επιστροφή του ποσού των 1.326,19 € που κατέβαλε αχρεωστήτως. Οι ισχυρισμοί της αφορούσαν παραβίαση της αρχής της ισότητας, της αναλογικότητας και του δικαιώματος στην περιουσία. Το δικαστικό συμβούλιο απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας τη νομιμότητα της επιβολής της εισφοράς σύμφωνα με τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις, καθώς η απαλλαγή από την εισφορά ισχύει μόνο για τον ιδιωτικό τομέα και όχι για τους δημοσίους υπαλλήλους.

Η απόφαση 371/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή μιας δικαστικής λειτουργού κατά της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα υποστήριζε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβίαζε συνταγματικές αρχές, όπως της ισότητας και της αναλογικότητας, καθώς και την ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών. Ωστόσο, το Συμβούλιο επέμεινε στη νομιμότητα της πράξης, αναφέροντας ότι η εισφορά αλληλεγγύης για τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα διατηρείται σύμφωνα με τον νόμο 4172/2013 και τις τροποποιήσεις του. Επίσης, υπογράμμισε ότι η διοίκηση οφείλει να τηρεί το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ότι η κρίση συνταγματικών θεμάτων ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Μη επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης σε ποσά που χορηγήθηκαν ως έκτακτη παροχή στους δικαστικούς λειτουργούς και αφορούν τα έτη 2003 - 2007.(ΑΔΑ:ΩΞΔ146ΜΠ3Ζ-ΨΒΑ)

Ο ΔΕΑΦ Α 1061576 ΕΞ 2019 Διευκρινίσεις σχετικά με την εφαρμογή της ΠΟΛ1175/2018 εγκυκλίου «Μη επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης σε ποσά που χορηγήθηκαν ως έκτακτη παροχή στους δικαστικούς λειτουργούς και αφορούν  τα έτη 2003-2007». (ΑΔΑ: ΨΙΩΖ46ΜΠ3Ζ-ΝΡ5)