ΔΕΔ/Αθ/177/2024

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα, ο οποίος ζητούσε την ακύρωση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2022 και την επιστροφή του ποσού της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης που του επιβλήθηκε. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς συνεπάγεται παραβίαση αρχών όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου και η αναλογικότητα, καθώς και αυθαίρετη εξομοίωση των δικαστικών λειτουργών με τους δημοσίους υπαλλήλους. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επικαλούμενο τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4172/2013 και τις τροποποιήσεις που προβλέπουν απαλλαγή από την εισφορά μόνο για εισοδήματα από τον ιδιωτικό τομέα, επιβεβαιώνοντας τον αρχικό προσδιορισμό του φόρου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου, ο οποίος αμφισβήτησε την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων, που εργάζεται ως δικαστικός, υποστήριξε ότι η εισφορά παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η φορολογική ισότητα και η αναλογικότητα, καθώς και την ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε τους ισχυρισμούς, επιβεβαιώνοντας ότι η ειδική εισφορά αλληλεγγύης, όπως ορίζεται από τον ν.4172/2013, ισχύει για εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών. Η απόφαση επικύρωσε τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος και της συναφούς εισφοράς αλληλεγγύης, υπογραμμίζοντας ότι η αξιολόγηση συνταγματικών θεμάτων ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά προσφυγή ενός δικαστικού λειτουργού κατά της σιωπηρής απόρριψης της δήλωσής του για απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η εφαρμογή της εισφοράς σε δημόσιους υπαλλήλους και δικαστικούς λειτουργούς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως την ισότητα και την αναλογικότητα. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας τη σιωπηρή απόρριψη της Δ.Ο.Υ. Ηλιούπολης, καθώς η απαλλαγή από την εισφορά ισχύει μόνο για τον ιδιωτικό τομέα και η διοίκηση δεσμεύεται από το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο.

Η απόφαση 548 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών εκδόθηκε στις 6.3.2025 και αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, που επιβλήθηκαν από το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. στον προσφεύγοντα για διαφορά ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης. Το ΚΕ.ΦΟ.ΜΕ.Π. καταλόγισε εισφορά αλληλεγγύης (άρθ. 43Α ν. 4172/2013) σε μερίσματα Ναυτικών Εταιρειών που πιστώθηκαν στους λογαριασμούς του προσφεύγοντος. Η τελική απόφαση αποδέχθηκε μερικώς την προσφυγή: επικύρωσε την πράξη για το 2018 (διαφορά εισφοράς: 87.851,18 €), αλλά τροποποίησε την πράξη για το 2019, μειώνοντας τη διαφορά εισφοράς από 80.561,67 € σε 70.213,36 €, λόγω απαλλαγής από την εισφορά αλληλεγγύης για μη εισαχθέντα μερίσματα από εταιρείες που έχουν υπογράψει το Νέο Συνυποσχετικό (άρθ. 56 ν.4607/2019).

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια δικαστική λειτουργός, η οποία ζήτησε την απαλλαγή της από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ για τα εισοδήματά της από μισθωτή εργασία κατά το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η ισότητα στα δημόσια βάρη και η αναλογικότητα. Ωστόσο, η Διοίκηση απέρριψε το αίτημά της, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το έτος 2022 εφαρμόζεται μόνο στον ιδιωτικό τομέα, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών, εξαιρούνται. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον διοικητικό προσδιορισμό του φόρου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, διαμορφώνοντας την οφειλή της προσφεύγουσας σε 564,75 ευρώ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε η προσφεύγουσα, δικαστική λειτουργός, εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης ύψους 2.172,11 €, υποστηρίζοντας παραβιάσεις αρχών όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου, η αναλογικότητα και η απαγόρευση διακρίσεων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, με βάση τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4172/2013 και τις τροποποιήσεις του νόμου 4972/2022, επέκρινε ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα και όχι για δημόσιους υπαλλήλους, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών. Επομένως, επιβεβαίωσε την πράξη του Διοικητή της ΑΑΔΕ και επέβαλε την καταβολή του ποσού των 37,85 €.

Η απόφαση 547 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, σχετικά με την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης σε μερίσματα ναυτιλιακών εταιρειών. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την επιβολή της εισφοράς σε μη εισαχθέντα μερίσματα. Η ΔΕΔ επικύρωσε την οριστική πράξη του 2018, αλλά τροποποίησε την πράξη του 2019, δεχόμενη ότι μερίσματα ύψους 51.741,56 ευρώ, που προερχόταν από εταιρείες που είχαν υπογράψει το Ιδιωτικό Συμφωνητικό του Νέου Συνυποσχετικού (Ν. 4607/2019), απαλλάσσονται από την εισφορά αλληλεγγύης. Η διαφορά εισφοράς αλληλεγγύης για το 2019 μειώθηκε από 37.847,09 ευρώ σε 32.672,93 ευρώ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου εναντίον δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα έτη 2020 και 2021. Ο φορολογούμενος κατέβαλε κεφάλαιο ύψους 400.000 ευρώ για τη σύσταση μιας ΙΚΕ, το οποίο δεν δήλωσε αρχικά στις φορολογικές δηλώσεις. Ο έλεγχος της Δ.Ο.Υ. Χανίων διαπίστωσε τη διαφορά και εξέδωσε τις πράξεις προσδιορισμού, με τις οποίες επιβλήθησαν πρόστιμα και ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι το κεφάλαιο καταβλήθηκε από αφανή εταίρο, αλλά ο έλεγχος απέρριψε αυτόν τον ισχυρισμό λόγω έλλειψης τεκμηρίωσης και σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 4072/2012. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε τις πράξεις της Δ.Ο.Υ., επιβεβαιώνοντας τις φορολογικές υποχρεώσεις του προσφεύγοντος.

Φύση της Ειδικής Εισφοράς Αλληλεγγύης.(..) Η ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2014, Α’ 167), το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 112 παρ. 9 του ν. 4387/2016 (Α’ 85), δεν αποτελεί φόρο επί του εισοδήματος (ομόφωνα).

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας κατά του διοικητικού προσδιορισμού ΦΕφΠ για το φορολογικό έτος 2022, όπου της επιβλήθηκε φόρος εισοδήματος και ειδική εισφορά αλληλεγγύης συνολικού ποσού 22.151,34€. Η προσφεύγουσα αντιτέθηκε στον προσδιορισμό, ισχυριζόμενη ότι δεν κατέβαλε τα ποσά για την τοκοχρεωλυτική απόσβεση δανείου, τα οποία κατέβαλε ο εγγυητής του δανείου. Το Ελεγκτικό Συνέδριο δέχτηκε το αιτημα της, επανεξετάζοντας τα τραπεζικά στοιχεία και τα δικαιολογητικά που προσκόμισε, και αποφάσισε την επανεκκαθάριση της δήλωσης, αφού βρήκε ότι τα ποσά βάρηναν τον εγγυητή και όχι την ίδια.