Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Αθ/260/2025

Η απόφαση 488/31.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή ενός συνεταιρισμού κατά πολλαπλών πράξεων της φορολογικής διοίκησης. Η προσφυγή στρεφόταν κατά ατομικής ειδοποίησης χρεών, ταμειακών βεβαιώσεων, οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (ΦΕ 2023) ύψους €26.396,23 και πράξης επιβολής προστίμου €500 (ΦΕ 2024). Η ΔΕΔ έκρινε ότι οι προσβολές κατά των ταμειακών πράξεων ήταν απαράδεκτες, καθώς ανάγονται στο στάδιο διοικητικής εκτέλεσης και επιλύονται με ανακοπή. Επιπλέον, η προσφυγή κατά των πράξεων προσδιορισμού φόρου και προστίμου κρίθηκε εκπρόθεσμη, καθώς υποβλήθηκε μετά την πάροδο της 30ήμερης προθεσμίας από την κοινοποίηση των πράξεων στις 29.10.2024, με αποτέλεσμα την συνολική απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής.

Η απόφαση 447, που εκδόθηκε στις 27/02/2025 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, αφορά την ηλεκτρονική ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου (αρ. 53 Ν. 5104/2024) της Δ.Ο.Υ. Σάμου, ύψους 100 ευρώ, για εκπρόθεσμη αρχική δήλωση Φόρου Εισοδήματος (ΦΕ) του φορολογικού έτους 2017. Ο προσφεύγων υπέβαλε εκπρόθεσμα τη δήλωση στις 27/01/2023 δηλώνοντας τακτικές αποδοχές 1.613,76 ευρώ, με αποτέλεσμα μηδενικό ποσό πληρωμής. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών δέχτηκε την προσφυγή, ακυρώνοντας το πρόστιμο, βάσει του άρθρου 53 παρ. 7γ του ν. 5104/2024, το οποίο ορίζει ότι πρόστιμα δεν επιβάλλονται σε περίπτωση εκπρόθεσμης αρχικής δήλωσης ΦΕ φυσικού προσώπου, από την οποία προκύπτει φόρος προς καταβολή έως 100 ευρώ, εφόσον στην προκείμενη περίπτωση ο φόρος που προέκυψε ήταν μηδενικός.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της δεύτερης ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων είχε υποβάλλει αρχικά ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα έτη 2018, 2019 και 2020, καθώς και πράξεων επιβολής προστίμων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών κρίνει απαράδεκτη τη δεύτερη προσφυγή, καθώς ο προσφεύγων είχε ήδη υποβάλλει παρόμοια προσφυγή με τους ίδιους ισχυρισμούς και τα ίδια στοιχεία, η οποία είχε εν μέρει γίνει δεκτή. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 24 του ν.4274/2014, που απαγορεύει την άσκηση δεύτερης προσφυγής για τον ίδιο λόγο, εκτός από συγκεκριμένες εξαιρέσεις.

Η απόφαση 1079/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας ετερόρρυθμης εταιρείας («….. Ε.Ε.») ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της. Η εταιρεία προσέβαλε τρεις πράξεις επιβολής προστίμων (ύψους €100 η καθεμία) της Δ.Ο.Υ. Πολυγύρου για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020, οι οποίες αφορούσαν την εκπρόθεσμη υποβολή καταστάσεων πελατών–προμηθευτών (ΜΥΦ). Παρόλο που η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι οι υποβολές έγιναν εμπρόθεσμα, η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι οι προθεσμίες άσκησης της προσφυγής (οι οποίες έληγαν τον Οκτώβριο, τον Δεκέμβριο του 2024 και τον Ιανουάριο του 2025 αντίστοιχα) είχαν παρέλθει, καθώς η προσφυγή υποβλήθηκε τελικά στις 13/02/2025. Συνεπώς, η προσφυγή απορρίφθηκε, εφαρμόζοντας το άρθρο 72 παρ. 1 του ν.5104/2024.

Η Απόφαση 335/14-02-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από την προσφεύγουσα εταιρεία στις 25-10-2024. Η εταιρεία ζητούσε την ακύρωση τεσσάρων Προσωρινών Διορθωτικών Προσδιορισμών Φόρου Εισοδήματος/ΦΠΑ και προστίμων των φορολογικών ετών 2018 και 2019, οι οποίοι εκδόθηκαν από την Προϊσταμένη της Δ.Ο.Υ. Λαμίας. Οι πράξεις βασίστηκαν στη διαπίστωση λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων συνολικής καθαρής αξίας 358.000€ για ανύπαρκτες συναλλαγές. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι οι Προσωρινοί Διορθωτικοί Προσδιορισμοί δεν είναι εκτελεστές διοικητικές πράξεις, αλλά προπαρασκευαστικές πράξεις που στερούνται εκτελεστότητας, επομένως η προσφυγή κατά αυτών είναι απαράδεκτη βάσει του Ν. 5104/2024.

Η απόφαση 432/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της επιχείρησης κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (ΦΕ 2017) του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π., ύψους €53.208,21. Η πράξη εκδόθηκε λόγω της λήψης και καταχώρησης 14 εικονικών φορολογικών στοιχείων, καθαρής αξίας €69.489,77. Η ΔΕΔ απέρριψε τον πρώτο λόγο περί πραγματικότητας των συναλλαγών, κρίνοντας ότι ο εκδότης λειτουργούσε ως «εταιρεία όχημα» και ήταν συναλλακτικώς ανύπαρκτος. Απέρριψε επίσης τους ισχυρισμούς περί παραγραφής και περί της προηγούμενης ελεγκτικής διαδικασίας, επικυρώνοντας την καταλογισθείσα οριστική φορολογική υποχρέωση.

Η απόφαση 236/10-02-2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Οι προσφεύγοντες αμφισβητούσαν τις οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού εισοδήματος του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, οι οποίες επέβαλαν κύριο φόρο, πρόστιμα και ειδική εισφορά αλληλεγγύης (συνολικά ποσά €117.932,98 και €77.608,15 αντίστοιχα). Οι βασικοί ισχυρισμοί αφορούσαν την παράνομη επιβολή εισφοράς σε μη εισαχθέντα μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών και την μη αφαίρεση ποσών που χρησιμοποιήθηκαν για την εξόφληση εταιρικών υποχρεώσεων. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, καθώς διαπίστωσε ότι οι προσφεύγοντες είχαν ήδη υποβάλει προγενέστερα πανομοιότυπη προσφυγή για τον ίδιο λόγο, η οποία είχε γίνει μερικώς δεκτή, καθιστώντας έτσι τη δεύτερη προσφυγή απαράδεκτη βάσει του άρθρου 24 του ν.4274/14.07.2014.

Η απόφαση (Αρ. 1103/12-06-2025) απορρίπτει ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησης την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε λυθείσα ανώνυμη εταιρία στις 13/02/2025. Η προσφυγή στρεφόταν κατά πράξης επιβολής προστίμου €100 από τη Δ.Ο.Υ. Ξάνθης για εκπρόθεσμη υποβολή περιοδικής δήλωσης Φ.Π.Α. Η αρχική πράξη κοινοποιήθηκε ψηφιακά στις 19/12/2024, ή το αργότερο τέθηκε σε γνώση της εταιρείας στις 24/12/2024. Συνεπώς, η προθεσμία των 30 ημερών έληγε το αργότερο στις 23/01/2025, καθιστώντας την προσφυγή του Φεβρουαρίου εκπρόθεσμη βάσει του άρθρου 72 του Ν 5104/2024.

Η απόφαση 100/24.01.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή της λυθείσας και εκκαθαρισθείσας ομόρρυθμης εταιρείας «............... Ο.Ε.», που υποβλήθηκε στις 30/09/2024. Η εταιρεία ζητούσε την ακύρωση πέντε πράξεων επιβολής προστίμου (που αφορούσαν παραβάσεις Κ.Φ.Α.Σ./Ε.Λ.Π./Κ.Φ.Δ. για τις φορολογικές περιόδους 2013 έως 2016) του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Δ' ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Η ΔΕΔ έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη διότι, βάσει του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, η εταιρεία είχε ήδη ασκήσει προηγούμενες ενδικοφανείς προσφυγές κατά των ίδιων πράξεων τον Ιούνιο του 2019, οι οποίες είχαν απορριφθεί με αποφάσεις της Υπηρεσίας στις 05.11.2019. Συνεπώς, η υπό κρίση προσφυγή αποτελούσε δεύτερη προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων.

Η απόφαση αριθμού 574 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει ως απαράδεκτη τη δεύτερη ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα, ο οποίος είχε ήδη υποβάλει πρώτη ενδικοφανή προσφυγή για την ίδια υπόθεση. Ο προσφεύγων ζητούσε την αναδρομική μεταβολή της φορολογικής του κατοικίας από την Ελλάδα στη Γαλλία από το 2014, ισχυριζόμενος ότι δεν υποβλήθηκε το αίτημα λόγω παράλειψης του λογιστή του. Το Συμβούλιο επικαλέστηκε τις διατάξεις των άρθρων 63 ΚΦΔ και 24 Ν.4274/2014, καθώς και την υπ’ αριθ. ... προηγούμενη απορριπτική απόφασή του, υποστηρίζοντας ότι η δεύτερη προσφυγή είναι απαράδεκτη σύμφωνα με τους δικονομικούς κανόνες που απαγορεύουν την επανάκληση της ίδιας υπόθεσης. Η απόφαση επιτρέπει την άσκηση προσφυγής στα Διοικητικά Δικαστήρια εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.