ΔΕΔ/Θεσ/488/2025

Η απόφαση 816/12-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας κατά τριών πράξεων της Δ.Ο.Υ. Σερρών για το φορολογικό έτος 2018, οι οποίες βασίστηκαν σε έλεγχο της ΥΕΔΔΕ Θεσσαλονίκης για μη έκδοση φορολογικών στοιχείων από ηλεκτρονικές πωλήσεις. Η προσφυγή κατά των πράξεων επιβολής προστίμου (άρθρου 58Α Ν.4987/2022, 9.355,75€) και διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (33.914,61€ συνολικά) απορρίπτεται ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησης. Η προσφυγή κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ/επιβολής προστίμου, η οποία διαπίστωσε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη 77.964,61€ πλέον ΦΠΑ 18.711,50€, απορρίπτεται επί της ουσίας, επικυρώνοντας τη χρεωστική οφειλή ΦΠΑ ύψους 18.439,53€.

Η απόφαση 260/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη τη δεύτερη ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από την εταιρεία με επωνυμία «………» και ΑΦΜ «………» στις 17-10-2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά πράξεων του Προϊσταμένου του 4ου ΕΛ.ΚΕ. ΑΤΤΙΚΗΣ, που αφορούσαν οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (ΦΕ 2023) και πράξεις επιβολής προστίμων (ΦΕ 2023 και 2024). Η πρώτη ενδικοφανής προσφυγή είχε απορριφθεί επί της ουσίας με προηγούμενη απόφαση στις 11-2-2025. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 24 του ν. 4274/2014 και του άρθρου 72 του ΚΦΔ, η άσκηση δεύτερης προσφυγής κατά της ίδιας πράξης είναι απαράδεκτη. Τα νέα στοιχεία που προσκόμισε η εταιρεία με την εν λόγω προσφυγή οδήγησαν μόνο σε συμπληρωματικό έλεγχο, όπου η φορολογική αρχή ενέμεινε στις αρχικές της απόψεις.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα, ο οποίος είχε την ιδιότητα του αλληλεγγύως υπεύθυνου προσώπου της εταιρείας. Η προσφυγή ασκήθηκε κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος/Επιβολής Προστίμου για το φορολογικό έτος 2018, με την οποία επιβλήθηκε διαφορά κυρίου φόρου εισοδήματος ύψους 404,76 € και πρόστιμο 202,38 €. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης και αλληλέγγυας ευθύνης, καθώς είχε αποχωρήσει από την εταιρεία με μεταβίβαση των μεριδίων του. Ωστόσο, η προσφυγή κρίθηκε εκπρόθεσμη, καθώς υποβλήθηκε μετά τη λήξη της 30ήμερης προθεσμίας από την ηλεκτρονική κοινοποίηση της πράξης στις 3-10-2023, χωρίς να επικαλείται λόγους ανωτέρας βίας.

Η απόφαση 493/31-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «… & ΣΙΑ Ε.Ε.» κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για τα φορολογικά έτη 2020 και 2021. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την εφαρμογή των έμμεσων τεχνικών ελέγχου (Αρχή των Αναλογιών) από τη Δ.Ο.Υ. Δράμας. Η ΔΕΔ έκρινε ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 28 παρ.1 περ.β’ του ν.4172/2013 πληρούνταν, καθώς ο έλεγχος διαπίστωσε τη μη έκδοση φορολογικών στοιχείων λιανικών συναλλαγών (Α.Λ.Σ.) σε 26 τουλάχιστον περιπτώσεις το 2020 και 25 το 2021, γεγονός που αποδείχθηκε μέσω αντιπαραβολής των λιανικών πωλήσεων με τα δεδομένα συνταγογραφήσεων του Η.ΔΙ.Κ.Α. Ως εκ τούτου, επικυρώνονται οι συνολικές καταλογιζόμενες οφειλές φόρου και προστίμων, συμπεριλαμβανομένων συνολικών ποσών 10.256,81€ (ΦΕ 2020), 11.649,87€ (ΦΕ 2021), 3.353,03€ (ΦΠΑ 2020) και 4.865,97€ (ΦΠΑ 2021).

Η Απόφαση 134 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά δύο πράξεων εκκαθάρισης (φόρου κληρονομιάς και προστίμου Ν. 820/1978), οι οποίες εκδόθηκαν από τη ΔΟΥ κατόπιν οριστικής δικαστικής απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση, ισχυριζόμενος ότι το ακίνητο δεν ανήκε στην κληρονομιαία περιουσία και συνεπώς δεν ήταν νόμω υπόχρεος. Η ΔΕΔ έκρινε ότι οι πράξεις εκκαθάρισης που εκδίδονται μετά από δικαστική απόφαση ανάγονται στο στάδιο της είσπραξης και δεν προσβάλλονται με ενδικοφανή προσφυγή, αλλά με ανακοπή. Επιπρόσθετα, η προσφυγή κρίθηκε εκπρόθεσμη, καθώς υποβλήθηκε στις 03-10-2024, μετά την πάροδο της προβλεπόμενης 30ήμερης προθεσμίας από τη νόμιμη κοινοποίηση των πράξεων στις 22-06-2023.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και προστίμου για το φορολογικό έτος 2018 και 2024, λόγω διαφωνίας με την εφαρμογή έμμεσων τεχνικών ελέγχου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποδέχθηκε μερικώς την προσφυγή. Ακυρώθηκε η πράξη επιβολής προστίμου ΚΦΔ ύψους 250,00€, καθώς κρίθηκε ότι η εκ νέου απαίτηση για προσκόμιση αρχείων (.txt) που είχαν ήδη δηλωθεί ως κατεστραμμένα σε προγενέστερο έλεγχο, ήταν αντίθετη στην αρχή της χρηστής διοίκησης. Ωστόσο, απορρίφθηκε ο ισχυρισμός περί μη νόμιμου επανελέγχου και επικυρώθηκαν οι πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (€114.219,92) και ΦΠΑ (€87.870,93) για το 2018, καθώς ο έλεγχος με έμμεσες μεθόδους κρίθηκε νόμιμος και αιτιολογημένος.

Η απόφαση 643/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του υπόχρεου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α., καθώς και πράξης επιβολής προστίμου άρθρου 57 του Ν. 5104/2024, για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι ο έλεγχος νομίμως προσδιόρισε τα ακαθάριστα έσοδα με την έμμεση τεχνική ελέγχου («αρχή των αναλογιών»), καθώς ο προσφεύγων δεν διαφύλαξε τις φορολογικές μνήμες των Φ.Η.Μ. του και δεν προσκόμισε εκδοθέντα τιμολόγια, πληρώντας τις προϋποθέσεις του άρθρου 28 του Ν. 4172/2013 (Κ.Φ.Ε.). Επίσης, απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα κατά του επιβληθέντος προστίμου, επιβεβαιώνοντας την ορθότητα της μείωσης του προστίμου κατά 50% σε €30.000 για τα δύο έτη, λόγω της έκδοσης οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε ένας επιτηδευματίας κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου και των ταμειακών βεβαιώσεων οφειλών. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι δεν έπρεπε να του επιβληθεί τέλος επιτηδεύματος αφού δεν ασκούσε δραστηριότητα και είχε καταστραφεί οικονομικά, ενώ ζητούσε τη διαγραφή των οφειλών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε τον ισχυρισμό για το τέλος επιτηδεύματος, καθώς ο κύριος ΚΑΔ της δραστηριότητάς του δεν περιλαμβανόταν στις εξαιρούμενες κατηγορίες. Επίσης, κήρυξε απαράδεκτη την προσφυγή κατά των ταμειακών βεβαιώσεων, καθώς αυτή ανήκει στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και προσβάλλεται με ανακοπή.

Η απόφαση 40 της 10/01/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα, η οποία στρέφεται κατά σειρά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. και πράξεων επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2012, 2016, 2018, 2019, 2020 και 2021. Η απόρριψη βασίζεται στην αρχή του «μία φορά επιτρέπεται η δικαστική προστασία στον ίδιο βαθμό», καθώς ο προσφεύγων είχε ήδη υποβάλει δύο προηγούμενες ενδικοφανείς προσφυγές κατά των ίδιων πράξεων. Η τρίτη προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

H απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας έναντι οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ, φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποδέχεται εν μέρει την προσφυγή, ακυρώνοντας τον διορθωτικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος λόγω τυπικής πλημμέλειας, επικυρώνοντας τον προσδιορισμό ΦΠΑ και τροποποιώντας το πρόστιμο άρθρου 54 ΚΦΔ από 5.000€ σε 500€. Η εταιρεία κατηγορήθηκε για λήψη εικονικών τιμολογίων και μη προσκόμιση βιβλίων, με τη φορολογική αρχή να θεωρεί τα τιμολόγια ως εικονικά. Η ακύρωση του φόρου εισοδήματος επιβάλλει εκ νέου διαδικασία προσδιορισμού από την αρμόδια υπηρεσία.