ΔΕΔ/Αθ/427/2024

Η απόφαση με αριθμό 686/2024 εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της δεύτερης ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα. Ο προσφεύγων είχε προηγουμένως υποβάλει ενδικοφανή προσφυγή κατά των πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019, οι οποίες επιβάρυναν την εταιρεία του με πρόστιμα. Η υπό κρίση προσφυγή απορρίπτεται διότι αποτελεί δεύτερη προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, κάτι που απαγορεύεται σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις που δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση αυτή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από έναν φορολογούμενο εναντίον οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017, 2018 και 2019. Ο φορολογούμενος είχε λάβει εικονικά φορολογικά στοιχεία από άλλες επιχειρήσεις, τα οποία κρίθηκαν ανύπαρκτα, με αποτέλεσμα η φορολογική αρχή να μην αναγνωρίσει τις αντίστοιχες εκπτώσεις και δαπάνες. Ο προσφεύγων είχε ήδη υποβάλλει προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή για τις ίδιες πράξεις, η οποία είχε εξεταστεί και αποφανθεί. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τη νέα προσφυγή ως απαράδεκτη βάσει του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, καθώς απαγορεύεται η άσκηση δεύτερης προσφυγής για την ίδια πράξη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας δεύτερης ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα κατά των ίδιων διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι αρχικοί προσδιορισμοί προέκυψαν μετά από έλεγχο, όπου τα κέρδη καθορίστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 28 του νόμου 4172/2013, επειδή δεν προσκίθηκαν τα απαραίτητα βιβλία και στοιχεία. Ο προσφεύγων είχε ήδη υποβάλλει μια πρώτη προσφυγή, η οποία είχε μερικώς δεχτεί, και η υποβολή δεύτερης προσφυγής για τα ίδια ζητήματα κρίθηκε αντισυνταγματική σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων είχε καταθέσει την προσφυγή στρεφόμενος κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ, που εκδόθηκαν από την Προϊσταμένη της Δ.Ο.Υ. Πατρών για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι πράξεις αυτές του καταλόγισαν συνολικά προς καταβολή φόρο εισοδήματος και πρόστιμα ύψους €29.959,62 (2018) και €43.409,66 (2019), καθώς και πιστωτικά υπόλοιπα ΦΠΑ για έκπτωση. Η εν λόγω προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, διότι διαπιστώθηκε ότι ο προσφεύγων είχε ήδη ασκήσει χρονικά προγενέστερη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, η οποία είχε απορριφθεί, παραβιάζοντας την αρχή του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας περί απαγόρευσης άσκησης δεύτερης προσφυγής.

Η απόφαση 1246/07.07.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε ο προσφεύγων κατά τριών πράξεων επιβολής προστίμου (ύψους €250,00 έκαστη) από την Δ.Ο.Υ. Βόλου για το φορολογικό έτος 2021. Τα πρόστιμα αφορούσαν την εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων παρακρατούμενου φόρου από δικαιώματα. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι οι παραβάσεις έγιναν λόγω της περιόδου του κορωνοϊού και ότι δεν υπήρχε δόλος φοροδιαφυγής, καθώς ο οφειλόμενος φόρος ήταν μικρός. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων είχε ήδη υποβάλει προγενέστερα ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, η οποία είχε εξεταστεί κατ' ουσία και είχε απορριφθεί ως αβάσιμη. Συνεπώς, η άσκηση δεύτερης προσφυγής κατά των ίδιων πράξεων κρίθηκε απαράδεκτη βάσει του ισχύοντος νομικού πλαισίου.

Η υπ’ αριθμ. 1148/19.06.2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι αρχικές πράξεις είχαν εκδοθεί από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης, καθόσον ο προσφεύγων (ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου χημικών) δεν προσκόμισε τα λογιστικά αρχεία, με αποτέλεσμα ο προσδιορισμός των εσόδων να γίνει με βάση διαθέσιμα στοιχεία. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή επειδή διαπιστώθηκε ότι ο προσφεύγων είχε ήδη καταθέσει προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, η οποία είχε απορριφθεί εκπρόθεσμα. Ως εκ τούτου, η άσκηση δεύτερης προσφυγής κρίθηκε μη επιτρεπτή, σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 575 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ασκούμενης από ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου ξηρών καρπών. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι πράξεις καταλόγισαν συνολικά σχεδόν 1,6 εκατομμύρια ευρώ (φόρους, πρόστιμα και εισφορές) λόγω κυρίως της μη αναγνώρισης δαπανών (αγορών άνω των 2,1 εκατ. ευρώ) που εξοφλήθηκαν με μετρητά αντί με τραπεζικό μέσο πληρωμής. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη επειδή ο προσφεύγων είχε ήδη ασκήσει άλλη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, παραβιάζοντας τον δικονομικό κανόνα περί της άσκησης δεύτερης ή τρίτης προσφυγής.

Η απόφαση 262/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός ενυπόχρεου κατά δύο πράξεων επιβολής προστίμου, ύψους 100,00 € εκάστη, που εκδόθηκαν από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων. Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δηλώσεων λύσης μίσθωσης ακίνητης περιουσίας. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι υπέβαλε τις αρχικές δηλώσεις εκ παραδρομής, εννέα χρόνια πριν, και ζήτησε την επιείκεια της Διοίκησης. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη (μη επιτρεπτή), διότι διαπιστώθηκε ότι ο προσφεύγων είχε ήδη καταθέσει προγενέστερα άλλη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, παραβιάζοντας την αναλογική εφαρμογή της αρχής του απαραδέκτου της άσκησης δεύτερης προσφυγής.

Η απόφαση 260/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη τη δεύτερη ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από την εταιρεία με επωνυμία «………» και ΑΦΜ «………» στις 17-10-2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά πράξεων του Προϊσταμένου του 4ου ΕΛ.ΚΕ. ΑΤΤΙΚΗΣ, που αφορούσαν οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (ΦΕ 2023) και πράξεις επιβολής προστίμων (ΦΕ 2023 και 2024). Η πρώτη ενδικοφανής προσφυγή είχε απορριφθεί επί της ουσίας με προηγούμενη απόφαση στις 11-2-2025. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 24 του ν. 4274/2014 και του άρθρου 72 του ΚΦΔ, η άσκηση δεύτερης προσφυγής κατά της ίδιας πράξης είναι απαράδεκτη. Τα νέα στοιχεία που προσκόμισε η εταιρεία με την εν λόγω προσφυγή οδήγησαν μόνο σε συμπληρωματικό έλεγχο, όπου η φορολογική αρχή ενέμεινε στις αρχικές της απόψεις.

Η απόφαση 526/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη τη δεύτερη ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε ο προσφεύγων στις 15 Νοεμβρίου 2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά δύο Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Δωρεάς έτους 2014, οι οποίες εκδόθηκαν από την Προϊσταμένη της Δ.Ο.Υ. Πατρών και καταλόγιζαν διαφορά φόρου και προσαυξήσεις, βάσει επανεκτίμησης της αξίας των δωρηθέντων οικοπέδων. Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι τα ακίνητα έπρεπε να εκτιμηθούν ως αγροτεμάχια, καθώς ο οικισμός εντάσσεται στους κατολισθαίνοντες. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι είχε ήδη εκδοθεί άλλη απόφαση (αρ. 05-03-2025) επί προγενέστερης ενδικοφανούς προσφυγής με το ίδιο περιεχόμενο, η οποία είχε απορριφθεί ως προς την ουσία της. Ως εκ τούτου, η άσκηση δεύτερης προσφυγής κατά των ίδιων πράξεων κρίθηκε απαράδεκτη βάσει του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.