ΔΕΔ/Αθ/33/2025

Η Απόφαση 47/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός δικαστικού λειτουργού κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει δήλωση με επιφύλαξη, αμφισβητώντας την επιβολή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (άρθρο 43Α ν. 4172/2013) στο εισόδημά του από μισθωτή εργασία. Προέβαλε ισχυρισμούς περί παραβίασης της αρχής της ισότητας, της αναλογικότητας, της ανεξαρτησίας των δικαστικών λειτουργών και του δικαιώματος στην περιουσία. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4172/2013 και την Απόφαση Α.1042/2023, η απαλλαγή από την εισφορά αλληλεγγύης για το 2022 εξαιρεί ρητά τα εισοδήματα από μισθωτή εργασία στο δημόσιο τομέα. Επιπλέον, απέρριψε τους συνταγματικούς ισχυρισμούς ως ανήκοντες στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Δικαστηρίων, επικυρώνοντας έτσι την προσβαλλόμενη πράξη με οριστική φορολογική υποχρέωση 1.857,48€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα, δικαστικός λειτουργός, αιτούνταν την απαλλαγή της από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ν. 4172/2013, καθώς και την επιστροφή του καταβληθέντος ποσού. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας την πράξη, διότι, βάσει της παρ. 74 του άρθρου 72 του ν. 4172/2013, η απαλλαγή για το έτος 2022 δεν εφαρμόζεται στα εισοδήματα από μισθωτή εργασία του δημόσιου τομέα, στον οποίο ανήκει η προσφεύγουσα. Επιπλέον, κρίθηκε ότι οι ισχυρισμοί περί αντισυνταγματικότητας (παραβίαση αρχής ισότητας) εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των Δικαστηρίων.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε η προσφεύγουσα εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζητούσε την απαλλαγή του εισοδήματός της από μισθωτή εργασία (ως δικαστική λειτουργός) από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ και την επιστροφή του ποσού που είχε καταβληθεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε την αρχική απόφαση της Φορολογικής Διοίκησης, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για τον ιδιωτικό τομέα και όχι για εισοδήματα από το δημόσιο τομέα, όπως αυτά των δικαστικών λειτουργών. Επίσης, τονίστηκε ότι οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας σχετικά με συνταγματικές παραβιάσεις ανήκουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων και όχι των διοικητικών αρχών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια δικαστική λειτουργός, η οποία ζήτησε την απαλλαγή της από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ για τα εισοδήματά της από μισθωτή εργασία κατά το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η ισότητα στα δημόσια βάρη και η αναλογικότητα. Ωστόσο, η Διοίκηση απέρριψε το αίτημά της, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το έτος 2022 εφαρμόζεται μόνο στον ιδιωτικό τομέα, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών, εξαιρούνται. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον διοικητικό προσδιορισμό του φόρου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, διαμορφώνοντας την οφειλή της προσφεύγουσας σε 564,75 ευρώ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε μια δικαστική λειτουργός κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου που της επιβλήθηκε. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, την απαλλαγή από αυτήν και την επιστροφή του καταβληθέντος ποσού. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε την αρχική απόφαση, καθώς σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (άρθρο 43Α ν.4172/2013 και παρ.74 άρθρου 72 ν.4972/2022), η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα και όχι για δημόσιους υπαλλήλους. Η προσφεύγουσα ανέφερε συνταγματικές παραβάσεις, αλλά η Διοίκηση σημείωσε ότι ο έλεγχος αυτών ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων είχε υποβάλλει δήλωση εισοδήματος με επιφύλαξη, αμφισβητώντας την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στο εισόδημά του ως δικαστικού λειτουργού. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε τον προσδιορισμό της Δ.Ο.Υ. Μεσολογγίου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 43Α του ν.4172/2013 και της παρ.74 του άρθρου 72 του ιδίου νόμου, οι οποίες προβλέπουν απαλλαγή της ειδικής εισφοράς μόνο για εισοδήματα από τον ιδιωτικό τομέα. Οι συνταγματικοί ισχυρισμοί του προσφεύγοντα κρίθηκαν εκτός αρμοδιότητας της Διοίκησης.

Η Απόφαση 48 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την προσφυγή δικαστικού λειτουργού κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΠΑΛΛΗΝΗΣ για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (€29,71), επικαλούμενη παραβίαση συνταγματικών αρχών, καθώς ως δημόσιος λειτουργός εξαιρείται από τέτοιες κρατήσεις. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 παρ. 74 του ν. 4172/2013, η απαλλαγή από την εισφορά αλληλεγγύης για το 2022 δεν εφαρμόζεται στα εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον δημόσιο τομέα και τις συντάξεις, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι δικαστικοί λειτουργοί. Ως εκ τούτου, η πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου επικυρώθηκε, με την οριστική φορολογική υποχρέωση να διαμορφώνεται στα 740,13€.

Απαλλαγή ορισμένων κατηγοριών οντοτήτων που εφαρμόζουν απλογραφικό λογιστικό σύστημα στην τήρηση λογιστικών αρχείων(βιβλίων) από την τήρηση αρχείου αποθεμάτων και τη διενέργεια φυσικής απογραφής.

Η απόφαση αριθμού 408 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος, ο οποίος ζητούσε την ακύρωση της επιβολής της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων, ως δικαστικός λειτουργός, ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου και η αναλογικότητα, καθώς και το δικαίωμα στην περιουσία. Ωστόσο, η απόφαση επικυρώνει τον διοικητικό προσδιορισμό της Δ.Ο.Υ. Χολαργού, υπογραμμίζοντας ότι η απαλλαγή από την εισφορά ισχύει μόνο για εισοδήματα από τον ιδιωτικό τομέα, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (άρθρο 43Α ν.4172/2013 και παρ.74 άρθρου 72 ν.4972/2022). Η διοίκηση τονίζει ότι δεσμεύεται από την αρχή της νομιμότητας και ότι οι συνταγματικοί ισχυρισμοί του προσφεύγοντος ανήκουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022, που εξέδωσε η Δ.Ο.Υ. ΡΕΘΥΜΝΟΥ. Ο προσφεύγων, δικαστικός λειτουργός, αμφισβήτησε τη νομιμότητα της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (άρθρο 43Α ΚΦΕ) στο εισόδημα του από μισθωτή εργασία. Ζήτησε την ακύρωση της πράξης ως προς την εισφορά και την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού (€2,511.87), προβάλλοντας ισχυρισμούς περί παραβίασης της αρχής της ισότητας και της αναλογικότητας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τον καταλογισμό συνολικού ποσού €830,66. Στήριξε την απόφαση στις διατάξεις του ν.4172/2013, οι οποίες εξαιρούσαν από την απαλλαγή της εισφοράς για το 2022 τα εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον δημόσιο τομέα και τις συντάξεις. Οι συνταγματικοί ισχυρισμοί του προσφεύγοντος κρίθηκαν αβάσιμοι, καθώς ο έλεγχος τους ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Δικαστηρίων.