ΔΕΔ/Αθ/48/2024
Τύπος: Έγγραφα
Η Απόφαση 48 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την προσφυγή δικαστικού λειτουργού κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΠΑΛΛΗΝΗΣ για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (€29,71), επικαλούμενη παραβίαση συνταγματικών αρχών, καθώς ως δημόσιος λειτουργός εξαιρείται από τέτοιες κρατήσεις. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 παρ. 74 του ν. 4172/2013, η απαλλαγή από την εισφορά αλληλεγγύης για το 2022 δεν εφαρμόζεται στα εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον δημόσιο τομέα και τις συντάξεις, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι δικαστικοί λειτουργοί. Ως εκ τούτου, η πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου επικυρώθηκε, με την οριστική φορολογική υποχρέωση να διαμορφώνεται στα 740,13€.
Ιστορικό Αναθεωρήσεων (Πιλοτική Εφαρμογή)
Σχετικά Έγγραφα
ΔΕΔ/Αθ/66/2024
Η απόφαση 66/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή δικαστικού λειτουργού κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022, με την οποία επιβλήθηκε ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Ο προσφεύγων αιτήθηκε την απαλλαγή του εισοδήματός του από την εισφορά, προβάλλοντας ισχυρισμούς περί παραβίασης της αρχής της ισότητας και της αναλογικότητας, καθώς η απαλλαγή ίσχυε μόνο για τον ιδιωτικό τομέα. Η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη, κρίνοντας ότι το εφαρμοστέο νομοθετικό πλαίσιο (άρθρο 72 παρ. 74 ν. 4172/2013) εξαιρεί ρητά τα εισοδήματα από μισθωτή εργασία του Δημοσίου τομέα. Τέλος, σημειώνεται ότι ο έλεγχος των συνταγματικών ισχυρισμών του προσφεύγοντος δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Διοίκησης αλλά στα Δικαστήρια.
ΝΣΚ/422/2005
Αποδοχές μελών Δ.Ε.Π. που είναι και δικαστικοί λειτουργοί.(..)Κατάσταση : Μη αποδεκτή
Μέλος Δ.Ε.Π. που είναι και δικαστικός λειτουργός, δικαιούται, χωρίς περιορισμό, πλήρεις αποδοχές και από τις δύο θέσεις.
ΔΕΔ/Αθ/82/2024
Η απόφαση 82/15-01-2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή δικαστικής (εισαγγελικής) λειτουργού για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε τη μη απαλλαγή του εισοδήματός της από μισθωτή εργασία στο δημόσιο τομέα από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α ΚΦΕ. Προέβαλε λόγους αντισυνταγματικότητας και παραβίασης της αρχής της ισότητας και της αναλογικότητας, ζητώντας ακύρωση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου και επιστροφή 3.031,51 € εισφοράς. Η ΔΕΔ αποφάνθηκε ότι, βάσει του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου (άρθρο 72 παρ. 74 Ν. 4172/2013), τα εισοδήματα μισθωτής εργασίας στο δημόσιο τομέα εξαιρούνται ρητά από την απαλλαγή για το 2022. Ο έλεγχος συνταγματικότητας των διατάξεων ανήκει αποκλειστικά στα Δικαστήρια, σύμφωνα με το Σύνταγμα, και όχι στα όργανα της Διοίκησης. Κατά συνέπεια, η προσφυγή απορρίπτεται και επικυρώνεται η πράξη προσδιορισμού φόρου, διαμορφώνοντας τελική φορολογική υποχρέωση 2.309,94 €.
ΔΕΔ/Αθ/179/2024
Η απόφαση αντικείμενο της έρευνας αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από την προσφεύγουσα λόγω εκπρόθεσμης υποβολής. Η προσφυγή αφορούσε την ακύρωση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα, ως δικαστική λειτουργός, είχε υποβάλει αρχική δήλωση φορολογίας εισοδήματος και δήλωση με επιφύλαξη για απαλλαγή από την εισφορά αλληλεγγύης. Ωστόσο, η ενδικοφανής προσφυγή υποβλήθηκε εκπρόθεσμα, καθώς η προθεσμία των 30 ημερών από την κοινοποίηση της προσβαλλόμενης πράξης είχε παρέλθει. Συνεπώς, η απόφαση απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής της.
ΔΕΔ/Αθ/47/2024
Η Απόφαση 47/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός δικαστικού λειτουργού κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει δήλωση με επιφύλαξη, αμφισβητώντας την επιβολή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (άρθρο 43Α ν. 4172/2013) στο εισόδημά του από μισθωτή εργασία. Προέβαλε ισχυρισμούς περί παραβίασης της αρχής της ισότητας, της αναλογικότητας, της ανεξαρτησίας των δικαστικών λειτουργών και του δικαιώματος στην περιουσία. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4172/2013 και την Απόφαση Α.1042/2023, η απαλλαγή από την εισφορά αλληλεγγύης για το 2022 εξαιρεί ρητά τα εισοδήματα από μισθωτή εργασία στο δημόσιο τομέα. Επιπλέον, απέρριψε τους συνταγματικούς ισχυρισμούς ως ανήκοντες στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Δικαστηρίων, επικυρώνοντας έτσι την προσβαλλόμενη πράξη με οριστική φορολογική υποχρέωση 1.857,48€.
ΝΣΚ/131/2010
Δικαστικοί λειτουργοί – Δικαίωμα χορηγήσεως κανονικής άδειας χωρίς αποδοχές – Προϋποθέσεις.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή
Ο δικαστικός λειτουργός που έχει εξαντλήσει την άδεια της παρ.1 του άρθρου 44 του Ν 1756/1988 (Κ.Ο.Δ.Κ.Δ.Λ. –Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάσταση Δικαστικών Λειτουργών) δικαιούται, υπό τις προϋποθέσεις της παρ.4 του ίδιου άρθρου, να λάβει επιπλέον εντός του ίδιου ημερολογιακού έτους και την προβλεπόμενη στην παράγραφο αυτή κανονική άδεια χωρίς αποδοχές.
ΔΕΔ/Αθ/547/2024
Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε μια δικαστική λειτουργός κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου που της επιβλήθηκε. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, την απαλλαγή από αυτήν και την επιστροφή του καταβληθέντος ποσού. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε την αρχική απόφαση, καθώς σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (άρθρο 43Α ν.4172/2013 και παρ.74 άρθρου 72 ν.4972/2022), η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα και όχι για δημόσιους υπαλλήλους. Η προσφεύγουσα ανέφερε συνταγματικές παραβάσεις, αλλά η Διοίκηση σημείωσε ότι ο έλεγχος αυτών ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.
ΔΕΔ/Αθ/134/2024
Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε η προσφεύγουσα, δικαστική λειτουργός, εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης ύψους 2.172,11 €, υποστηρίζοντας παραβιάσεις αρχών όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου, η αναλογικότητα και η απαγόρευση διακρίσεων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, με βάση τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4172/2013 και τις τροποποιήσεις του νόμου 4972/2022, επέκρινε ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα και όχι για δημόσιους υπαλλήλους, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών. Επομένως, επιβεβαίωσε την πράξη του Διοικητή της ΑΑΔΕ και επέβαλε την καταβολή του ποσού των 37,85 €.
ΔΕΔ/Αθ/394/2024
Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από δημόσιο υπάλληλο εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2021. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της πράξης, την απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης και την επιστροφή του ποσού που παρακρατήθηκε. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επικαλούμενο τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου, οι οποίες προβλέπουν τη διατήρηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για εισοδήματα από μισθωτή εργασία στο δημόσιο τομέα και συντάξεις. Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος για παραβίαση συνταγματικών αρχών (ισότητας, αναλογικότητας, δικαιώματος στην περιουσία) θεωρήθηκαν αβάσιμοι, καθώς ο έλεγχος συνταγματικότητας ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.
ΔΕΔ/Αθ/111/2024
Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε η προσφεύγουσα εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζητούσε την απαλλαγή του εισοδήματός της από μισθωτή εργασία (ως δικαστική λειτουργός) από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ και την επιστροφή του ποσού που είχε καταβληθεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε την αρχική απόφαση της Φορολογικής Διοίκησης, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για τον ιδιωτικό τομέα και όχι για εισοδήματα από το δημόσιο τομέα, όπως αυτά των δικαστικών λειτουργών. Επίσης, τονίστηκε ότι οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας σχετικά με συνταγματικές παραβιάσεις ανήκουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων και όχι των διοικητικών αρχών.