ΔΕΔ/Αθ/547/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε η προσφεύγουσα εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζητούσε την απαλλαγή του εισοδήματός της από μισθωτή εργασία (ως δικαστική λειτουργός) από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ και την επιστροφή του ποσού που είχε καταβληθεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε την αρχική απόφαση της Φορολογικής Διοίκησης, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για τον ιδιωτικό τομέα και όχι για εισοδήματα από το δημόσιο τομέα, όπως αυτά των δικαστικών λειτουργών. Επίσης, τονίστηκε ότι οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας σχετικά με συνταγματικές παραβιάσεις ανήκουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων και όχι των διοικητικών αρχών.

Η απόφαση αριθμού 408 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος, ο οποίος ζητούσε την ακύρωση της επιβολής της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων, ως δικαστικός λειτουργός, ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου και η αναλογικότητα, καθώς και το δικαίωμα στην περιουσία. Ωστόσο, η απόφαση επικυρώνει τον διοικητικό προσδιορισμό της Δ.Ο.Υ. Χολαργού, υπογραμμίζοντας ότι η απαλλαγή από την εισφορά ισχύει μόνο για εισοδήματα από τον ιδιωτικό τομέα, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (άρθρο 43Α ν.4172/2013 και παρ.74 άρθρου 72 ν.4972/2022). Η διοίκηση τονίζει ότι δεσμεύεται από την αρχή της νομιμότητας και ότι οι συνταγματικοί ισχυρισμοί του προσφεύγοντος ανήκουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια δικαστική λειτουργός, η οποία ζήτησε την απαλλαγή της από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ για τα εισοδήματά της από μισθωτή εργασία κατά το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η ισότητα στα δημόσια βάρη και η αναλογικότητα. Ωστόσο, η Διοίκηση απέρριψε το αίτημά της, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το έτος 2022 εφαρμόζεται μόνο στον ιδιωτικό τομέα, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών, εξαιρούνται. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον διοικητικό προσδιορισμό του φόρου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, διαμορφώνοντας την οφειλή της προσφεύγουσας σε 564,75 ευρώ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα, δικαστικός λειτουργός, αιτούνταν την απαλλαγή της από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ν. 4172/2013, καθώς και την επιστροφή του καταβληθέντος ποσού. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας την πράξη, διότι, βάσει της παρ. 74 του άρθρου 72 του ν. 4172/2013, η απαλλαγή για το έτος 2022 δεν εφαρμόζεται στα εισοδήματα από μισθωτή εργασία του δημόσιου τομέα, στον οποίο ανήκει η προσφεύγουσα. Επιπλέον, κρίθηκε ότι οι ισχυρισμοί περί αντισυνταγματικότητας (παραβίαση αρχής ισότητας) εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των Δικαστηρίων.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε η προσφεύγουσα, δικαστική λειτουργός, εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης ύψους 2.172,11 €, υποστηρίζοντας παραβιάσεις αρχών όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου, η αναλογικότητα και η απαγόρευση διακρίσεων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, με βάση τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4172/2013 και τις τροποποιήσεις του νόμου 4972/2022, επέκρινε ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα και όχι για δημόσιους υπαλλήλους, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών. Επομένως, επιβεβαίωσε την πράξη του Διοικητή της ΑΑΔΕ και επέβαλε την καταβολή του ποσού των 37,85 €.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός δικαστικού λειτουργού που ζητούσε την απαλλαγή του από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως την ισότητα, την αναλογικότητα και την προστασία της περιουσίας. Ωστόσο, η διοικητική αρχή απέρριψε τα αιτήματά του, επικαλούμενη το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο που προβλέπει απαλλαγή μόνο για εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον ιδιωτικό τομέα, εξαιρουμένων αυτών του δημοσίου. Η απόφαση επιβεβαιώνει τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου ύψους 393,99 ευρώ για το 2022.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της σιωπηρής άρνησης του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής σχετικά με αίτημα μερικής ανάκλησης – τροποποίησης δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος των ετών 2021 και 2022. Ο προσφεύγων ζήτησε να εξαιρεθεί το εισόδημά του από μισθωτή εργασία στο δημόσιο τομέα (ως δικαστικός λειτουργός και Καθηγητής Πανεπιστημίου) και συντάξεις, από την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (άρθρο 43Α ΚΦΕ), θεωρώντας την εξαίρεση από την απαλλαγή αντισυνταγματική. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε την προσφυγή, τονίζοντας ότι τα διοικητικά όργανα οφείλουν να εφαρμόζουν το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο ρητά εξαιρεί τα εισοδήματα αυτά από την απαλλαγή για τα εν λόγω φορολογικά έτη. Οι ισχυρισμοί περί αντιθέτου προς το Σύνταγμα κρίθηκαν ότι εμπίπτουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Δικαστηρίων. Η φορολογική υποχρέωση διαμορφώνεται σε €19.980,65 για το 2021 και €22.087,29 για το 2022.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022, που εξέδωσε η Δ.Ο.Υ. ΡΕΘΥΜΝΟΥ. Ο προσφεύγων, δικαστικός λειτουργός, αμφισβήτησε τη νομιμότητα της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (άρθρο 43Α ΚΦΕ) στο εισόδημα του από μισθωτή εργασία. Ζήτησε την ακύρωση της πράξης ως προς την εισφορά και την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού (€2,511.87), προβάλλοντας ισχυρισμούς περί παραβίασης της αρχής της ισότητας και της αναλογικότητας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τον καταλογισμό συνολικού ποσού €830,66. Στήριξε την απόφαση στις διατάξεις του ν.4172/2013, οι οποίες εξαιρούσαν από την απαλλαγή της εισφοράς για το 2022 τα εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον δημόσιο τομέα και τις συντάξεις. Οι συνταγματικοί ισχυρισμοί του προσφεύγοντος κρίθηκαν αβάσιμοι, καθώς ο έλεγχος τους ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Δικαστηρίων.

Η απόφαση 312/2024 του Ελεγτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός δικαστικού κατά της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στα εισοδήματά του για τα φορολογικά έτη 2021 και 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβίαζε συνταγματικές αρχές όπως η φορολογική ισότητα, η αναλογικότητα και η ανεξαρτησία των δικαστικών. Ωστόσο, το συμβούλιο επικύρωσε τις πράξεις της Δ.Ο.Υ. Αμαρουσίου, με βάση τις διατάξεις των άρθρων 43Α και 72 του νόμου 4172/2013 και τις σχετικές εγκυκλίους της ΑΑΔΕ, που προβλέπουν απαλλαγή από την εισφορά μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα, όχι για δημόσιους υπαλλήλους όπως οι δικαστικοί. Η φορολογική υποχρέωση του προσφέροντος διαμορφώθηκε σε 2.610,72 ευρώ για το 2021 και 2.103,09 ευρώ για το 2022.

Η απόφαση με αριθμό 410 εκδόθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας δικαστικού λειτουργού από την Καλλιθέα, η οποία ζητούσε την ακύρωση της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022 και την επιστροφή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης που είχε καταβληθεί. Η προσφεύγουσα ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς παραβίαζε συνταγματικές αρχές, όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου και η αναλογικότητα, καθώς και το δικαίωμα στην περιουσία. Ωστόσο, η Διοίκηση απέρριψε τους ισχυρισμούς, δικαιολογώντας ότι η φορολογία ήταν σύμφωνα με το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, ιδίως με βάση τις διατάξεις του άρθρου 43Α του ν.4172/2013 και την Απόφαση Α.1042/2023 του Διοικητή της ΑΑΔΕ, σύμφωνα με τις οποίες η απαλλαγή από την ειδική εισφορά ισχύει μόνο για εισοδήματα από τον ιδιωτικό τομέα, όχι για δημόσιους υπαλλήλους και συντάξεις.