ΔΕΔ/Αθ/82/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε η προσφεύγουσα εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζητούσε την απαλλαγή του εισοδήματός της από μισθωτή εργασία (ως δικαστική λειτουργός) από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ και την επιστροφή του ποσού που είχε καταβληθεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε την αρχική απόφαση της Φορολογικής Διοίκησης, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για τον ιδιωτικό τομέα και όχι για εισοδήματα από το δημόσιο τομέα, όπως αυτά των δικαστικών λειτουργών. Επίσης, τονίστηκε ότι οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας σχετικά με συνταγματικές παραβιάσεις ανήκουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων και όχι των διοικητικών αρχών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από δημόσιο υπάλληλο εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2021. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της πράξης, την απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης και την επιστροφή του ποσού που παρακρατήθηκε. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επικαλούμενο τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου, οι οποίες προβλέπουν τη διατήρηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για εισοδήματα από μισθωτή εργασία στο δημόσιο τομέα και συντάξεις. Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος για παραβίαση συνταγματικών αρχών (ισότητας, αναλογικότητας, δικαιώματος στην περιουσία) θεωρήθηκαν αβάσιμοι, καθώς ο έλεγχος συνταγματικότητας ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Η απόφαση 66/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή δικαστικού λειτουργού κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022, με την οποία επιβλήθηκε ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Ο προσφεύγων αιτήθηκε την απαλλαγή του εισοδήματός του από την εισφορά, προβάλλοντας ισχυρισμούς περί παραβίασης της αρχής της ισότητας και της αναλογικότητας, καθώς η απαλλαγή ίσχυε μόνο για τον ιδιωτικό τομέα. Η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη, κρίνοντας ότι το εφαρμοστέο νομοθετικό πλαίσιο (άρθρο 72 παρ. 74 ν. 4172/2013) εξαιρεί ρητά τα εισοδήματα από μισθωτή εργασία του Δημοσίου τομέα. Τέλος, σημειώνεται ότι ο έλεγχος των συνταγματικών ισχυρισμών του προσφεύγοντος δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Διοίκησης αλλά στα Δικαστήρια.

Η Απόφαση 65 του 2024 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή λειτουργού του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία ζητούσε την πλήρη απαλλαγή του εισοδήματός της από μισθωτή εργασία για το φορολογικό έτος 2022 από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης (άρθρο 43Α του Ν. 4172/2013) και την έντοκη επιστροφή του καταβληθέντος ποσού (2.988,09€). Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι η εξαίρεση από την απαλλαγή για τους υπαλλήλους του δημοσίου τομέα παραβιάζει τις αρχές της ισότητας, της αναλογικότητας και το δικαίωμα στην περιουσία. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας την πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου. Η ΔΕΔ αιτιολόγησε την απόφαση τονίζοντας ότι δεσμεύεται από την αρχή της νομιμότητας και οφείλει να εφαρμόσει το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο (άρθρο 72 παρ. 74 του Ν. 4172/2013), το οποίο ρητά εξαιρούσε τα εισοδήματα από μισθωτή εργασία στο δημόσιο τομέα για το φορολογικό έτος 2022. Οι ισχυρισμοί περί αντισυνταγματικότητας κρίθηκαν ότι εμπίπτουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Δικαστηρίων.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια δικαστική λειτουργός, η οποία ζήτησε την απαλλαγή της από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ για τα εισοδήματά της από μισθωτή εργασία κατά το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η ισότητα στα δημόσια βάρη και η αναλογικότητα. Ωστόσο, η Διοίκηση απέρριψε το αίτημά της, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το έτος 2022 εφαρμόζεται μόνο στον ιδιωτικό τομέα, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών, εξαιρούνται. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον διοικητικό προσδιορισμό του φόρου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, διαμορφώνοντας την οφειλή της προσφεύγουσας σε 564,75 ευρώ.

Η Απόφαση 48 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την προσφυγή δικαστικού λειτουργού κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΠΑΛΛΗΝΗΣ για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (€29,71), επικαλούμενη παραβίαση συνταγματικών αρχών, καθώς ως δημόσιος λειτουργός εξαιρείται από τέτοιες κρατήσεις. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 παρ. 74 του ν. 4172/2013, η απαλλαγή από την εισφορά αλληλεγγύης για το 2022 δεν εφαρμόζεται στα εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον δημόσιο τομέα και τις συντάξεις, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι δικαστικοί λειτουργοί. Ως εκ τούτου, η πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου επικυρώθηκε, με την οριστική φορολογική υποχρέωση να διαμορφώνεται στα 740,13€.

Η απόφαση αριθμού 407 εκδόθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2024 από την Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας, η οποία προσέφευγε κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα είχε υποβάλει ηλεκτρονικά φορολογική δήλωση με επιφύλαξη, ζητώντας απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ν.4172/2013, η οποία δεν έγινε δεκτή. Η αρμόδια φορολογική αρχή επικύρωσε τον προσδιορισμό της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης ποσού 56,20 ευρώ και απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας για παραβίαση συνταγματικών αρχών. Η απόφαση επικαλείται το νομοθετικό πλαίσιο και τονίζει ότι ο έλεγχος συνταγματικότητας ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε το ποσό του ελάχιστου καθαρού εισοδήματος (€10.920,00) που της προσδιορίστηκε, υποστηρίζοντας ότι το τεκμήριο που θεσπίζουν τα άρθρα 28Α του Ν. 4172/2013 είναι αντίθετο στις συνταγματικές αρχές. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς αφενός η αρμοδιότητα ελέγχου της συνταγματικότητας ανήκει αποκλειστικά στα Δικαστήρια, και αφετέρου η προσφεύγουσα δεν ακολούθησε τη νόμιμη διοικητική διαδικασία αμφισβήτησης του τεκμαρτού εισοδήματος (αποτυχία υποβολής αιτήματος ελέγχου μέσω του κωδικού 444 του εντύπου Ε1). Κατά συνέπεια, η πράξη προσδιορισμού φόρου επικυρώθηκε.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας φορολογούμενης κατά του διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων (ΦΕφπ) για το φορολογικό έτος 2018. Η προσφεύγουσα, κατοίκος εξωτερικού με φορολογική κατοικία στην Πολωνία, ισχυρίστηκε ότι το εισόδημά της στην Ελλάδα αποτελούσε το 100% του παγκόσμιου εισοδήματός της και ότι είχε πολύ χαμηλό εισόδημα (3.889,68 €), ζητώντας την εφαρμογή των εξαιρέσεων του άρθρου 20 του νόμου 4172/2013 και απαλλαγή από τον φόρο. Ωστόσο, το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε τον ισχυρισμό της, καθώς η προσκομιζόμενη βεβαίωση της πολωνικής φορολογικής αρχής δεν απέδεικνε ούτε το ποσοστό του εισοδήματος που απέκτησε στην Ελλάδα ούτε ότι το εισόδημά της στην Πολωνία ήταν τόσο χαμηλό ώστε να μην επωφεληθεί από τις μειώσεις φόρου σύμφωνα με την πολωνική νομοθεσία. Συνεπώς, η απόφαση επικύρωσε τον αρχικό διοικητικό προσδιορισμό φόρου ύψους 567,56 € (συμπεριλαμβανομένης της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης). Η προσφεύγουσα έχει δικαίωμα άσκησης προσφυγής στα διοικητικά δικαστήρια εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε μια δικαστική λειτουργός κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου που της επιβλήθηκε. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, την απαλλαγή από αυτήν και την επιστροφή του καταβληθέντος ποσού. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε την αρχική απόφαση, καθώς σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (άρθρο 43Α ν.4172/2013 και παρ.74 άρθρου 72 ν.4972/2022), η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα και όχι για δημόσιους υπαλλήλους. Η προσφεύγουσα ανέφερε συνταγματικές παραβάσεις, αλλά η Διοίκηση σημείωσε ότι ο έλεγχος αυτών ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.