ΔΕΔ/Αθ/509/2024

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά του εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος της Ρουμανίας κατά τη διάρκεια του έτους αυτού και ότι τα εισοδήματά του από μισθωτές υπηρεσίες στην Ρουμανία είχαν ήδη φορολογηθεί εκεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, α sau καταλ(This should be revised to improve clarity)  - **Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά του εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος της Ρουμανίας κατά τη διάρκεια του έτους αυτού και ότι τα εισοδήματά του από μισθωτές υπηρεσίες στην Ρουμανία είχαν ήδη φορολογηθεί εκεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, αφού εξέτασε τα προσκομιζόμενα δικαιολογητικά (πιστοποιητικά φορολογικής κατοικίας, συμβάσεις εργασίας, βεβαιώσεις εισοδημάτων), αποφάσισε να δεχτεί την προσφυγή και να ακυρώσει τον εκτιμώμενο προσδιορισμό, καθώς αποδείχθηκε ότι ο φορολογούμενος δεν είχε φορολογική κατοικία στην Ελλάδα για το συγκεκριμένο έτος και τα εισοδήματά του φορολογήθηκαν στην Ρουμανία σύμφωνα με τη Σύμβαση αποφυγής διπλής φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και Ρουμανίας.** (This is a revised and improved summary for better clarity and completeness)

Η απόφαση 1437/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου, ο οποίος ζητούσε την τροποποίηση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2024. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι το ειδικό επίδομα βιβλιοθήκης ύψους 2.400,00€, που έλαβε, δεν θα έπρεπε να φορολογηθεί καθώς έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα. Η ΔΕΔ, επικαλούμενη τις διατάξεις του ν. 4172/2013 (ΚΦΕ) και το έγγραφο ΔΕΑΦ-68544/13.06.2025 της ΑΑΔΕ, έκρινε ότι το επίδομα αυτό εντάσσεται στις τακτικές μηνιαίες αποδοχές, αποτελεί φορολογητέο εισόδημα από μισθωτή εργασία, και δεν απαλλάσσεται από τον φόρο. Συνεπώς, η αρχική χρεωστική πράξη φόρου ύψους 2.180,17€ επικυρώθηκε.

Φορολογικός έλεγχος στην κατοικία φορολογουμένου.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η είσοδος οργάνων της Φορολογικής Διοίκησης στην κατοικία φορολογουμένου (αμιγή ή μικτή), για τη διενέργεια φορολογικών ελέγχων, βάσει διατάξεων του άρθρου 25 και για τη διενέργεια ερευνών, βάσει των διατάξεων του άρθρου 40 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν.4174/2013), όπως ισχύουν, είναι επιτρεπτή, μετά τήρηση των όρων, προϋποθέσεων και της διαδικασίας που προβλέπουν οι ίδιες διατάξεις, με μόνη την εντολή του αρμοδίου εισαγγελέα, τουτέστιν χωρίς την παρουσία εκπροσώπου της δικαστικής εξουσίας κατά τη διάρκεια του ελέγχου και των ερευνών. (πλειοψ.)

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου εναντίον των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Ο φορολογούμενος είχε ιδρύσει μια βουλγαρική εταιρεία, την οποία η φορολογική αρχή χαρακτήρισε ως τεχνητή διευθέτηση με σκοπό τη φοροαποφυγή, επαναπροσδιορίζοντας τα εισοδήματά του. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον επαναπροσδιορισμό του φόρου εισοδήματος, του προστίμου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, καθώς και τη μη αναγνώριση ορισμένων δαπανών λόγω μη χρήσης τραπεζικών μέσων πληρωμής. Οι ισχυρισμοί του φορολογουμένου για παραβίαση της οικονομικής ελευθερίας και της ελεύθερης εγκατάστασης απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι, με την αρχή να επικαλείται το άρθρο 38 του ΚΦΔ για καταχρηστικές πρακτικές.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή του πολίτη κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της πράξης, καθώς φορολογήθηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας αντί ως μισθωτός, λόγω διαφοράς μεταξύ της επαγγελματικής εγκατάστασης και της κατοικίας του. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφάσισε να αποδεχτεί την προσφυγή και να διατάξει νέα εκκαθάριση, θεωρώντας ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για φορολόγηση με την κλίμακα των μισθωτών, αφού η επαγγελματική εγκατάσταση ταυτίζεται με την κατοικία του.

Η απόφαση αφορά την προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων είχε υποβάλλει αρχικά δήλωση φορολογίας εισοδήματος βάσει του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ' του Ν.4172/2013, όμως η Φορολογική Διοίκηση τροποποίησε τη δήλωσή του, θεωρώντας ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για επαγγελματική εγκατάσταση ίδια με την κατοικία του για ολόκληρο το έτος. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχτηκε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, διαπιστώνοντας ότι διατήρησε επαγγελματική έδρα ίδια με την κατοικία του, και διέταξε την επανεξέταση της φορολογικής του δήλωσης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ' του ΚΦΕ.

Η απόφαση 1463/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφεύγουσα, μέλος Ε.ΔΙ.Π. του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ζητούσε να μην φορολογηθεί το ειδικό επίδομα βιβλιοθήκης (1.200,00 €) που έλαβε, επικαλούμενη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 29/2014) πως δεν αποτελεί φορολογητέο εισόδημα. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 12 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ΚΦΕ) και τις διευκρινίσεις της ΑΑΔΕ (ΔΕΑΦ-68544/13.06.2025), το επίδομα αυτό εντάσσεται στις τακτικές μηνιαίες αποδοχές του ν. 5045/2023, συνιστά εισόδημα από μισθωτή εργασία και πρέπει να φορολογηθεί, καθώς δεν περιλαμβάνεται στις ρητές εξαιρέσεις του άρθρου 14 ΚΦΕ. Ως αποτέλεσμα, η αρχική πράξη προσδιορισμού φόρου επικυρώθηκε.

Η απόφαση 376/21-02-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εξετάζει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά οκτώ Πράξεων Επιβολής Προστίμου (Π.Ε.Π.) ύψους 100€ η καθεμία, που επιβλήθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Χανίων για εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικών δηλώσεων ΦΠΑ των φορολογικών περιόδων του 2022 (Α', Β', Γ' τριμήνου). Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι, εφόσον οι αρχικές δηλώσεις υποβλήθηκαν εμπρόθεσμα και οι τροποποιητικές δηλώσεις είχαν πιστωτικό υπόλοιπο (ή μηδενικό), δεν πρέπει να επιβληθεί πρόστιμο βάσει του άρθρου 53 του ν.5104/2024. Η ΔΕΔ αποδέχεται το αίτημα, επιβεβαιώνοντας ότι το άρθρο 53 του ΚΦΔ δεν προβλέπει πρόστιμο για εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικής δήλωσης ΦΠΑ με πιστωτικό υπόλοιπο, όταν η αρχική δήλωση έχει υποβληθεί εμπρόθεσμα. Συνεπώς, ακυρώνονται και οι οκτώ Π.Ε.Π.

Η απόφαση 1154/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Κοζάνης. Η προσβαλλόμενη πράξη αφορούσε ληξιπρόθεσμες οφειλές ΕΝ.Φ.Ι.Α. συνολικού ύψους 519,44 €, οι οποίες προέκυπταν από την κληρονομιά της αποβιωσάσης μητέρας του προσφεύγοντα. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι οι οφειλές είχαν εξοφληθεί ή είχαν υποπέσει σε παραγραφή. Η ΔΕΔ αποφάσισε ότι η συγκεκριμένη πράξη εκδίδεται στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024). Κατά τέτοιων πράξεων, σύμφωνα με το νόμο, προβλέπεται η άσκηση ανακοπής και όχι ενδικοφανούς προσφυγής, καθιστώντας την προσφυγή απαράδεκτη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του φορολογουμένου, ο οποίος ζητούσε τη τροποποίηση των φορολογικών του δηλώσεων για τα έτη 2018 και 2019. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι τα εισοδήματά του από αλλοδαπή εταιρεία ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου έπρεπε να φορολογηθούν ως μερίσματα και όχι ως εισόδημα από μισθωτή εργασία. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό αυτό, θεωρώντας ότι οι αμοιβές Δ.Σ. αποτελούν εισόδημα από εργασία σύμφωνα με τον ΚΦΕ και την ελληνοβουλγαρική σύμβαση αποφυγής διπλής φορολογίας. Επίσης, αρνήθηκε το αίτημα για προφορική ακρόαση, καθώς δεν κρίθηκε απαραίτητη. Η απόφαση επιβεβαίωσε τους διοικητικούς προσδιορισμούς φόρου για τα έτη 2018 και 2019.