ΔΕΔ/Αθ/549/2024

Η απόφαση αφορά την ηλεκτρονική ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου για το φορολογικό έτος 2023, εκδοθείσα από τον Προϊστάμενο του ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι τα εισοδήματα ύψους 200.073,22 ευρώ, που του επιδικάστηκαν με δικαστική απόφαση και συμπεριλήφθηκαν εσφαλμένα στη δήλωση του 2023, αφορούσαν δεδουλευμένες αποδοχές των ετών 2014 και 2015. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκανε δεκτή την προσφυγή, καθώς επιβεβαιώθηκε ότι τα ποσά ανήκουν στα φορολογικά έτη 2014 (€82.722,43) και 2015 (€117.350,79). Κατά συνέπεια, διατάσσει τον Προϊστάμενο της αρμόδιας φορολογικής αρχής να προβεί σε εκ νέου εκκαθάριση των δηλώσεων των ετών 2014, 2015 και 2023.

Τύπος οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα πρόσωπα της παραγράφου 1 του άρθρου 101 του Ν. 2238/1994 (Φ.Ε.Κ. 151 Α΄), που δεν εφαρμόζουν τα Δ.Λ.Π. για εισοδήματα που απέκτησαν μέχρι και το οικονομικό έτος 2014 (εκτός από τραπεζικές και ασφαλιστικές επιχειρήσεις για εισοδήματα που απέκτησαν μέχρι και το οικονομικό έτος 2013).

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή πολίτη κατά διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμου από τη Δ.Ο.Υ. Πατρών για το φορολογικό έτος 2017. Ο προσδιορισμός προέκυψε από τροποποιητική δήλωση που συμπεριέλαβε εισοδήματα από Γερμανία, τα οποία δεν είχαν δηλωθεί αρχικά. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι τα εισοδήματα είχαν ήδη φορολογηθεί στη Γερμανία και ότι υπήρχε πλάνη στον υπολογισμό. Η απόφαση μερικώς αποδέχθηκε την προσφυγή, επικυρώνοντας το πρόστιμο αλλά διατάσσοντας εκ νέου εκκαθάριση λαμβάνοντας υπόψη τα δηλωθέντα ποσά και την ενδεχόμενη διπλή φορολογία.

Η απόφαση 730 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής από φορολογούμενη (ατομική επιχείρηση λιανικού εμπορίου τροφίμων) κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της φορολογούμενης σχετικά με τη μη αναγνώριση δαπανών άνω των 500€ που εξοφλήθηκαν με μετρητά, κρίνοντας ότι οι σχετικοί περιορισμοί του άρθρου 23 του ν. 4172/2013 εφαρμόζονται. Απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό περί εσφαλμένης εφαρμογής των έμμεσων τεχνικών ελέγχου (ανάλυση ρευστότητας) για το 2018, καθώς το ποσό των προσωπικών δαπανών δεν καλυπτόταν από τα δηλωθέντα οικογενειακά εισοδήματα. Έγινε δεκτή μόνο (ως δεύτερος ισχυρισμός) η αναγνώριση μίας δαπάνης 609,93€, η οποία αποδείχθηκε ότι εξοφλήθηκε με χρεωστική κάρτα. Ωστόσο, η μερική αυτή αποδοχή δεν επηρέασε τα τελικά καταλογισθέντα ποσά για το 2018 λόγω της εφαρμογής των έμμεσων μεθόδων προσδιορισμού.

Η απόφαση 186/2025 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά τριών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020, οι οποίες επέβαλαν κύριο φόρο, πρόστιμο ανακρίβειας και εισφορά αλληλεγγύης. Οι πράξεις βασίστηκαν στη διαπίστωση προσαύξησης περιουσίας, συνολικού ύψους €38.118,55 (2018), €17.948,94 (2019) και €56.610,57 (2020), από άγνωστη ή αδικαιολόγητη πηγή. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε κάλυψη των ποσών από δηλωθέντα εισοδήματα και άτυπες χρηματικές δωρεές από τον πατέρα του. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι δεν αποδεικνύεται επαρκώς η διαδρομή των δωρεών στους τραπεζικούς λογαριασμούς, και ως εκ τούτου επιβεβαίωσε τις αρχικές φορολογικές υποχρεώσεις.

Φορέας Γενικής Κυβέρνησης – Μεταφορά ζημίας για συμψηφισμό με φορολογούμενα κέρδη επόμενου οικονομικού έτους.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Οι μέχρι την 31.12.2013 φορολογικά αναγνωρίσιμες ζημιές ανώνυμης εταιρείας, που, ως φορέας γενικής κυβέρνησης με μοναδικό μέτοχο το Ελληνικό Δημόσιο, απαλλάσσεται από 1.1.2014 και μετά από το φόρο εισοδήματος (με εξαίρεση τα εισοδήματα από κεφάλαιο και υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου) δύνανται να μεταφερθούν για να συμψηφιστούν μόνο με τα μη απαλλασσόμενα κέρδη που προέκυψαν ή προκύπτουν κατά τα φορολογικά έτη από την 1η Ιανουαρίου 2014 και μετά, οπότε και τέθηκε σε ισχύ ο νέος ΚΦΕ (Ν. 4172/2013). (ομοφ.)

Τύπος οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα νομικά πρόσωπα της παραγράφου 1 του άρθρου 101 του ν. 2238/1994 (ΦΕΚ 151Α΄), που εφαρμόζουν τα Δ.Λ.Π. για εισοδήματα πουαπέκτησαν μέχρι και το οικονομικό έτος 2014 (εκτόςαπό τραπεζικές και ασφαλιστικές επιχειρήσεις γιαεισοδήματα που απέκτησαν μέχρι και το οικονομικό έτος 2013).

Διαδικασία χορήγησης απαλλαγών από τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) για τα σεισμόπληκτα ακίνητα των νομών Φθιώτιδας και Φωκίδας για τα έτη 2014 και 2015.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα κατά της απόρριψης του αιτήματός του για επαναϋπολογισμό και επιστροφή καταβληθέντων ποσών ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2015 και 2016. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει τροποποιητικές δηλώσεις (Ε9) για τα έτη 2015-2019 το 2020, αλλάζοντας την επιφάνεια ενός ακινήτου για νομικούς λόγους. Η φορολογική αρχή αποδέχθηκε εν μέρει το αίτημά του για επαναϋπολογισμό, αλλά απέρριψε το τμήμα που αφορούσε τα έτη 2015 και 2016 λόγω παραγραφής. Η υπόθεση εξετάστηκε με βάση τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και του Ν.4223/2013, και κατέληξε στην επικύρωση της απόρριψης λόγω εκπρόθεσμης υποβολής των τροποποιητικών δηλώσεων για τα έτη 2015 και 2016, τα οποία θεωρήθηκαν παραγεγραμμένα.

ΣΤΑΓΑΣΤΙΚΟ ΕΠΙΔΟΜΑ:Εάν σύμφωνα με την κυα 2/19525/0026/21-02-2013, οι αιτήσεις για καταβολή του στεγαστικού επιδόματος φοιτητών το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 10 του ν. 3220/2004 οι οποίες αφορούσαν το ακαδημαϊκό έτος 2014- 2015 ή 2015-2016, έπρεπε να υποβληθούν εντός αποκλειστικής προθεσμίας και, σε καταφατική περίπτωση, εντός ποιας προθεσμίας.(...)Αιτήσεις για καταβολή του στεγαστικού επιδόματος φοιτητών το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 10 του ν. 3220/2004 οι οποίες αφορούσαν τα ακαδημαϊκά έτη 2014-2015 ή 2015-2016, έπρεπε να υποβληθούν εντός της ανατρεπτικής προθεσμίας των τριών πρώτων μηνών των ημερολογιακών ετών 2015 και 2016, αντιστοίχως.(...)Ενδεχόμενες απαιτήσεις για καταβολή του εν λόγω επιδόματος οι οποίες έχουν ως βάση αιτήσεις οι οποίες αφορούν στα ακαδημαϊκά έτη 2014-2015 ή 2015-2016 και οι οποίες κατατέθηκαν εντός των πρώτων τριών μηνών του έτους 2015 και του έτους 2016, αντιστοίχως, υπόκεινται, υπό την επιφύλαξη της συνδρομής όλων των νομίμων προϋποθέσεων, στην προβλεπόμενη στο άρθρο 140 παρ. 1 του ν. 4270/2014 πενταετή προθεσμία παραγραφής, επί της οποίας έχουν εφαρμογή και τα άρθρα 141 και 143 του ιδίου νόμου.