ΔΕΔ/Αθ/555/2024

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα κατά ενός εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018, ο οποίος αφορούσε τον αποβιώσαντα πατέρα του. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι είχε αποποιηθεί νόμιμα την κληρονομιά του πατέρα του μέσω έκθεσης αποποίησης στο Ειρηνοδικείο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη λόγω τυπικών πλημμελειών, καθώς η πράξη κοινοποιήθηκε σε πρόσωπα που δεν είχαν την ιδιότητα του κληρονόμου. Αναφέρθηκε ότι η Φορολογική Διοίκηση μπορεί να επανακοινώσει τη νέα πράξη, απαλλαγμένη από τις πλημμέλειες.

Η απόφαση 665/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας φερόμενης κληρονόμου κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Προστίμου φορολογικού έτους 2018, ύψους 108.712,41 €, που επιβλήθηκε στη λυθείσα επιχείρηση του θανόντος διαχειριστή. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι αποποιήθηκε εγκαίρως την κληρονομιά στις 29/10/2024, εντός της τετράμηνης προθεσμίας από την ημερομηνία γνώσης της επαγωγής της κληρονομίας λόγω αποποίησης των προηγούμενων τάξεων (05/09/2024). Η ΔΕΔ, βασιζόμενη στις διατάξεις του Αστικού Κώδικα και τη νομολογία του Αρείου Πάγου, δέχεται ότι η προθεσμία αποποίησης αρχίζει από τη θετική γνώση τόσο του θανάτου όσο και των λόγων επαγωγής (αποποιήσεις προηγούμενων κληρονόμων), γνώση που δεν θεμελιώθηκε από τον έλεγχο πριν την αποποίηση. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ αποδέχεται μερικώς την προσφυγή και τροποποιεί την πράξη, αφαιρώντας την προσφεύγουσα από την ιδιότητα του αλληλεγγύως υπεύθυνου προσώπου.

Η απόφαση 511/04.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εξετάζει την προσφυγή μιας φερόμενης κληρονόμου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (ΦΕφπ) και ΦΠΑ, συν προστίμων, που επιβλήθηκαν από το 4ο ΕΛ.ΚΕ. Αττικής στην αποβιώσασα για τα έτη 2018 και 2019. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι αποποιήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως την κληρονομιά, καθώς δεν είχε θετική γνώση της επαγωγής της κληρονομιάς λόγω προηγούμενης αποποίησης από άλλους συγγενείς, παρά μόνο μετά την κοινοποίηση της εντολής ελέγχου (04.04.2023). Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον πρώτο λόγο της προσφυγής, βασιζόμενη στη νομολογία που απαιτεί θετική γνώση τόσο του θανάτου όσο και του λόγου της επαγωγής για την έναρξη της τετράμηνης προθεσμίας αποποίησης. Καθώς δεν αποδείχθηκε τέτοια γνώση, η αποποίηση κρίθηκε έγκυρη και εμπρόθεσμη. Συνεπώς, η ΔΕΔ αποφάσισε τη μερική αποδοχή της προσφυγής και την τροποποίηση των προσβαλλόμενων πράξεων, ώστε η προσφεύγουσα να διαγραφεί από το σώμα των κληρονόμων.

Η απόφαση 497/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κληρονόμου επ’ ωφελεία απογραφής, ο οποίος αμφισβητούσε τις προσαυξήσεις που του επιβλήθηκαν για εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης φόρου κληρονομιάς. Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι η φορολογική του υποχρέωση γεννήθηκε στις 25/2/2020, με την αποποίηση του «τελευταίου νόμιμου κληρονόμου». Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι η επαγωγή της κληρονομιάς επήλθε την 1/6/2018, την ημερομηνία αποποίησης του πατέρα του προσφεύγοντος. Συνεπώς, η προθεσμία για υποβολή δήλωσης έληξε στις 1/3/2019, και η εκπρόθεσμη υποβολή στις 23/9/2024 δικαιολογούσε τον προσδιορισμό φόρου (€59.828,77) και τις σχετικές προσαυξήσεις τόκων (άρθρο 52 ΚΦΔ) λόγω καθυστέρησης. Η πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς επικυρώθηκε.

Η απόφαση 642/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κληρονόμου κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος του φορολογικού έτους 2019, η οποία αφορούσε τον αποβιώσαντα διαχειριστή λυθείσας ετερόρρυθμης εταιρείας. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι αποποιήθηκε εμπρόθεσμα την κληρονομιά (την 05-09-2024), καθώς έλαβε θετική γνώση της επαγωγής της κληρονομίας (λόγω διαδοχικών αποποιήσεων προηγούμενων τάξεων) μόλις την ημερομηνία αυτή, ισχυρισμός που δεν αναιρέθηκε από τον έλεγχο. Η Δ.Ε.Δ., βασιζόμενη στη νομολογία του Αρείου Πάγου και στην εγκύκλιο Ε.2059/2024 περί θετικής γνώσης της επαγωγής ως απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη της προθεσμίας αποποίησης, δέχτηκε τον ισχυρισμό. Ως εκ τούτου, η προσφυγή έγινε μερικώς δεκτή, επικυρώνοντας την πράξη προσδιορισμού φόρου αλλά αφαιρώντας την προσφεύγουσα από το σώμα της πράξης ως αλληλεγγύως υπεύθυνο πρόσωπο.

Η απόφαση 663/13.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας φερόμενης κληρονόμου κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ (περιόδου 2019) και Πράξης Επιβολής Προστίμου, συνολικού ύψους €48.974,28, που καταλογίστηκε ως αλληλεγγύως υπεύθυνο πρόσωπο για οφειλές λυθείσας ετερόρρυθμης επιχείρησης. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι αποποιήθηκε την κληρονομιά στις 29/10/2024 εμπροθέσμως, καθώς έλαβε θετική γνώση της επαγωγής της κληρονομίας (λόγω αποποίησης όλων των προηγούμενων τάξεων) μόλις στις 05/09/2024. Η ΔΕΔ δέχθηκε τον ισχυρισμό, κρίνοντας βάσει της νομολογίας του Αρείου Πάγου και της εγκυκλίου Ε.2059/2024 της ΑΑΔΕ, ότι ο έλεγχος δεν θεμελίωσε τη θετική γνώση της επαγωγής και ότι η αποποίηση ήταν έγκυρη και εμπρόθεσμη. Συνεπώς, η απόφαση τροποποιεί την προσβαλλόμενη πράξη ώστε να μη φέρεται η προσφεύγουσα ως κληρονόμος και αλληλέγγυα υπεύθυνη.

Η απόφαση (αρ. 37/2024) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απέρριψε ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της ατομικής ειδοποίησης χρεών την οποία εξέδωσε ο Προϊστάμενος της ΙΓ’ Δ.Ο.Υ. ΑΘΗΝΩΝ. Η προσφεύγουσα ζητούσε τη διαγραφή των βεβαιωμένων οφειλών του θανόντος πατέρα της, ισχυριζόμενη ότι αγνοούσε την ύπαρξη κληρονομιαίας περιουσίας και τη σκοπιμότητα της υποβολής δήλωσης αποποίησης κληρονομίας. Η ΔΕΔ, επικαλούμενη τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων και του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, έκρινε ότι η ατομική ειδοποίηση χρεών ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης. Κατά των πράξεων αυτών προβλέπεται ρητά η άσκηση ανακοπής ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου και όχι ενδικοφανούς προσφυγής, με αποτέλεσμα η Υπηρεσία να στερείται αρμοδιότητας εξέτασης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της σιωπηρής απόρριψης ανακλητικής Δήλωσης Φόρου Κληρονομιάς. Ο προσφεύγων ζητούσε την ανάκληση προηγούμενης αρχικής δήλωσης φόρου κληρονομίας επικαλούμενος την, κατ' αυτόν, εμπρόθεσμη αποποίηση της κληρονομιάς. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι το ζήτημα της αποδοχής της κληρονομίας είχε ήδη κριθεί. Συγκεκριμένα, η αρχική δήλωση φόρου κληρονομίας, η οποία είχε υποβληθεί από τον προσφεύγοντα και τα αδέλφια του, συνιστά σιωπηρή αποδοχή της κληρονομίας, καθιστώντας άκυρη τη μεταγενέστερη πράξη αποποίησης, σύμφωνα με τη νομολογία και τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα. Κατά συνέπεια, οι ισχυρισμοί του κρίθηκαν αβάσιμοι.

Η απόφαση αριθμού 247 εκδόθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ. Ο προσφεύγων υποβάλλει ενδικοφανή προσφυγή κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής-Υπερημερίας που επήλθε λόγω μη καταβολής ληξιπρόθεσμων οφειλών από την εταιρεία «…………………………», αντί του αποβιώσαντα πατέρα του. Η ενδικοφανή προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, καθώς η διαφορά αφορά το στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι του προσδιορισμού των οφειλών. Σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (άρθρο 63) και του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (άρθρο 217), οι ενστάσεις αυτές πρέπει να εκδηλώνονται με την άσκηση ανακοπής και όχι με ενδικοφανή προσφυγή. Η απόφαση μπορεί να προσβληθεί ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

α) Εάν, μετά την υποβολή σχετικής αίτησης τέκνου αποβιώσαντος άμεσα ασφαλισμένου, το οποίο έχει αποποιηθεί την κληρονομία του αποβιώσαντος πατέρα του, πρέπει να συσταθεί από το Τ.Π.Δ. παρακαταθήκη υπέρ αυτού, υπό την ιδιότητά του ορισθέντος δικαιούχου της ασφαλιστικής αποζημίωσης, και β) εάν είναι δυνατή η εκ μέρους του Τ.Π.Δ. σύσταση παρακαταθήκης λόγω του ότι το αίτημα υποβλήθηκε μετά την πάροδο της προθεσμίας, η οποία ορίζεται στην παρ.3 του άρθρου 18 του ν. 4571/2018. (...) α) Το Τ.Π.Δ. υποχρεούται να συστήσει παρακαταθήκη υπέρ του τέκνου, διότι το δικαίωμα στο ασφάλισμα αποκτάται μετά το θάνατο του άμεσα ασφαλισμένου πατρός του, ο οποίος έχει ορίσει το τέκνο δικαιούχο του ασφαλίσματος, χωρίς να ασκεί καμία έννομη επιρροή η αποποίηση της κληρονομίας. β) Είναι δυνατή η εκ μέρους του Τ.Π.Δ. σύσταση παρακαταθήκης ανεξαρτήτως του ότι το αίτημα υποβλήθηκε μετά την πάροδο της προθεσμίας της παρ. 3 του άρθρου 18 του ν. 4571/2018 (ομόφ.).