ΔΕΔ/Αθ/606/2025

Η απόφαση 569/07-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή νομικού προσώπου κατά πράξης επιβολής προστίμου 500,00 ευρώ από την Δ.Ο.Υ. Καρπενησίου, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής προσωρινής δήλωσης παρακρατούμενου Φ.Μ.Υ. (περιόδου 06/2024). Το προσφεύγον επικαλέστηκε λόγους ανωτέρας βίας, συγκεκριμένα ασθένεια της αρμόδιας υπαλλήλου, ζητώντας την ακύρωση του προστίμου. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι η επιβολή διοικητικής κύρωσης δεν απαιτεί δόλο. Επιπλέον, κρίθηκε ότι δεν στοιχειοθετείται ανωτέρα βία, καθώς είχε οριστεί αναπληρωτής υπάλληλος για τα καθήκοντα της ασθενούσας ταμία και διαχειρίστριας. Συνεπώς, η πράξη επιβολής προστίμου επικυρώνεται.

Η απόφαση 151/03.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της οριστικής πράξης προσδιορισμού φόρου εισοδήματος του φορολογικού έτους 2018, συνολικού ύψους 66.364,50€. Η φορολογική αρχή είχε επιβάλει φόρο λόγω προσαύξησης περιουσίας (117.971,79€) από την είσπραξη ταχυδρομικών επιταγών αντικαταβολής, οι οποίες φέρονταν να σχετίζονται με πωλήσεις ανενεργού εταιρίας. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ενήργησε για λογαριασμό τρίτου και ότι παραβιάστηκε το δικαίωμα ακρόασης λόγω άρνησης χορήγησης της πληροφοριακής έκθεσης. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, τονίζοντας ότι το περιεχόμενο της έκθεσης ήταν ενσωματωμένο στην έκθεση ελέγχου και ότι ο προσφεύγων δεν απέδειξε τον ισχυρισμό του περί δράσης για λογαριασμό τρίτου.

Η απόφαση 401/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00 € από την Δ.Ο.Υ. Αλεξανδρούπολης, για το φορολογικό έτος 2023. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δικαιολογητικών που ζητήθηκαν για την αρχική δήλωση φορολογίας εισοδήματος, κατά παράβαση του άρθρου 14 και επισύροντας κυρώσεις του άρθρου 53 παρ. 1 του Ν. 5104/2024. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η καθυστέρηση οφειλόταν σε παράλειψη του λογιστή της, εκ παραδρομής και φόρτου εργασίας, χωρίς πρόθεση δόλου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι για την επιβολή διοικητικών κυρώσεων δεν απαιτείται δόλος, αλλά αρκεί η διαπίστωση της παράβασης, και ότι η φορολογική αρχή εφάρμοσε δέσμια αρμοδιότητα, καθώς δεν επικαλέστηκαν λόγοι ανωτέρας βίας. Ως εκ τούτου, το πρόστιμο των 100,00 € παραμένει σε ισχύ.

Η απόφαση 395/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 250,00 ευρώ, που επιβλήθηκε από τη Δ.Ο.Υ. Ρεθύμνου. Το πρόστιμο αφορούσε την εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης παρακρατούμενου φόρου από μισθωτή εργασία για τη φορολογική περίοδο Φεβρουαρίου 2019, η οποία έπρεπε να υποβληθεί έως 30/04/2019. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι η καθυστέρηση οφειλόταν σε φόρτο εργασιών του λογιστηρίου και ότι το πρόστιμο ήταν δυσανάλογο και χωρίς δόλο. Η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη, κρίνοντας ότι η επιβολή προστίμου, βάσει του άρθρου 53 του ν. 5104/2024, είναι δέσμια αρμοδιότητα της φορολογικής διοίκησης και δεν επηρεάζεται από την εξέταση της υπαιτιότητας ή του δόλου του φορολογουμένου.

Η απόφαση 951/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε ο προσφεύγων (επιχειρηματικός σύμβουλος) κατά δύο πράξεων επιβολής προστίμου, συνολικού ύψους 500,00€ (250,00€ έκαστο). Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. βάσει του άρθρου 53 παρ. 2 του ν. 5104/2024 (ΚΦΔ) για την εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων απόδοσης τέλους ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση για τις φορολογικές περιόδους Ιουλίου και Αυγούστου 2024. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι υπέβαλε τις δηλώσεις εκ παραδρομής, νομίζοντας ότι η υποβολή ήταν τριμηνιαία. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι οι δηλώσεις έπρεπε να είχαν υποβληθεί μηνιαία (έως 02.09.2024 και 30.09.2024 αντίστοιχα) και ότι η Φορολογική Διοίκηση έχει δέσμια αρμοδιότητα στην επιβολή κυρώσεων.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου ποσού €100,00, που εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Πρέβεζας για το φορολογικό έτος 2024. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω εκπρόθεσμης κατάθεσης, την 31/07/2024, ιδιωτικού συμφωνητικού ανάθεσης τεχνικού έργου (άρθρο 19 Ν.820/1978), αξίας άνω των 6.000,00 € και με ημερομηνία έναρξης εργασιών 10/03/2024. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι υπέβαλε εμπρόθεσμα τη δήλωση ηλεκτρονικά, αντί για χειρόγραφα στη Δ.Ο.Υ. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι η υποβολή έπρεπε να γίνει πριν την έναρξη του έργου (11/03/2024) και ότι η Φορολογική Διοίκηση έχει δέσμια αρμοδιότητα στην επιβολή προστίμων για εκπρόθεσμες δηλώσεις πληροφοριακού χαρακτήρα.

Η απόφαση 668/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 100,00€ για εκπρόθεσμη υποβολή Δήλωσης Στοιχείων Ακινήτων (Ε9) έτους 2019. Η πράξη επιβλήθηκε διότι ο προσφεύγων, εκ διαθήκης κληρονόμος, υπέβαλε την δήλωση στις 11/07/2019, ενώ η διαθήκη είχε δημοσιευθεί στις 17/10/2018. Η υπηρεσία έκρινε ότι, βάσει της ΠΟΛ 1186/2014, η προθεσμία υποβολής είχε παρέλθει, καθώς έπρεπε να υποβληθεί εντός 30 ημερών από τη λήξη της τετράμηνης προθεσμίας αποποίησης. Η ΔΕΔ επικύρωσε το πρόστιμο, τονίζοντας ότι η επιβολή του είναι δέσμια ενέργεια για τη φορολογική αρχή, χωρίς να εξετάζεται η ύπαρξη δόλου ή υπαιτιότητας του φορολογουμένου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι η εκλογική αποζημίωση που έλαβε ως Δικαστικός Αντιπρόσωπος (€2.144,10) δεν θα έπρεπε να συνυπολογιστεί στο πραγματικό εισόδημα για τον προσδιορισμό του απαιτούμενου ποσού δαπανών με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής (e-payments). Ο συνυπολογισμός αυτός είχε ως αποτέλεσμα την επιβολή προσαύξησης φόρου αποδείξεων ύψους 66,03 €. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι, παρόλο που η αποζημίωση είναι αφορολόγητη βάσει του άρθρου 108 του π.δ. 26/2012, συνιστά πραγματικό εισόδημα, το οποίο δεν συμπεριλαμβάνεται στις περιοριστικές εξαιρέσεις του άρθρου 15 παρ. 6 του Ν. 4172/2013 (Κ.Φ.Ε.). Ως εκ τούτου, η καταλογιζόμενη προσαύξηση κρίθηκε νόμιμη.

Η προδικαστική προσφυγή της ένωσης οικονομικών φορέων ασκήθηκε για την ακύρωση της παράλειψης παραλαβής της προσφοράς τους στο πλαίσιο της διαδικασίας σύναψης δημόσιας σύμβασης. Το αντικείμενο της σύμβασης ήταν η μελέτη αρδευτικού δικτύου για τα έργα μεταφοράς και διανομής νερού άρδευσης από δίκτυα αναβαλλού στον Δήμο [...] στον Νομό [...], με εκτιμώμενη αξία (χωρίς ΦΠΑ) 1.191.903,52 ευρώ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η προσφορά του δεν παραλήφθηκε λόγω τεχνικού σφάλματος κατά την ηλεκτρονική υποβολή μέσω του συστήματος ΕΣΗΔΗΣ, παρά τον χρόνο που αφιέρωσε λίγο πριν τη λήξη της προθεσμίας υποβολής (20-5-2021, ώρα 11:00). Η ΑΕΠΠ απέρριψε την προσφυγή, θεωρώντας ότι το πρόβλημα προέκυψε από την υπόληψη του προσφέροντα και όχι από δυσλειτουργία του συστήματος, ενώ τονίζοντας ότι η υποβολή έπρεπε να γίνει νωρίτερα.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023, η οποία προέκυψε κατόπιν εναλλακτικής ελάχιστης φορολόγησης (τεκμήρια). Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της πράξης, ισχυριζόμενος ότι ποσό ύψους 31.043,88€, προερχόμενο από αποζημιώσεις του ΕΛ.Γ.Α. των ετών 2020, 2021 και 2022, έπρεπε να υπολογιστεί ως ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών για την κάλυψη τεκμηρίων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό ως αβάσιμο, τονίζοντας ότι σύμφωνα με τις φορολογικές διατάξεις (ν.4172/2013 και τη σχετική ΠΟΛ.1116/2015), οι αγροτικές αποζημιώσεις δεν περιλαμβάνονται στον προσδιορισμό του κέρδους από αγροτική δραστηριότητα και, επιπλέον, δεν δύνανται να καλύπτουν τεκμήριο. Ως εκ τούτου, η οριστική φορολογική υποχρέωση ύψους 8.232,10€ επικυρώθηκε.