ΔΕΔ/Αθ/610/2024

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εναντίον διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Οι προσδιορισμοί προέκυψαν από έλεγχο που διαπίστωσε διαφορές σε εισοδήματα από ακίνητη περιουσία, μερίσματα, τόκους, υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου και προσαύξηση περιουσίας από άγνωστη πηγή. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι ποσά σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό με τον τέως σύζυγό της ανήκουν αποκλειστικά σε αυτόν, κάτι που αποδεχθηκε με επιφύλαξη μετά από ανάλυση των αποδεικτικών στοιχείων. Η ΔΕΔ τροποποίησε τους αρχικούς προσδιορισμούς, μειώνοντας το φορολογητέο εισόδημα και τα συναφή ποσά για καταβολή, λαμβάνοντας υπόψη τις προσκομισθείσες αποδείξεις.

Η απόφαση αφορά προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος για τα έτη 2018 και 2019. Ο ελεγκτικός φορέας κατέγραψε προσαυξήσεις περιουσίας από πιστώσεις τραπεζικών λογαριασμών που δεν αιτιολογήθηκαν επαρκώς. Ο προσφεύγων ανέτρεψε μερικές διαπιστώσεις, αποδεικνύοντας την προέλευση των χρημάτων μέσω δανειακών συμβάσεων και άλλων εγγράφων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών τροποποίησε εν μέρει τους προσδιορισμούς, απορρίπτοντας κάποιες αιτιολογήσεις των αδικαιολόγητων ποσών, αλλά αποδεχόμενη άλλες, μειώνοντας τη συνολική φορολογική υποχρέωση.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου εναντίον των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Ο φορολογούμενος είχε ιδρύσει μια βουλγαρική εταιρεία, την οποία η φορολογική αρχή χαρακτήρισε ως τεχνητή διευθέτηση με σκοπό τη φοροαποφυγή, επαναπροσδιορίζοντας τα εισοδήματά του. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον επαναπροσδιορισμό του φόρου εισοδήματος, του προστίμου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, καθώς και τη μη αναγνώριση ορισμένων δαπανών λόγω μη χρήσης τραπεζικών μέσων πληρωμής. Οι ισχυρισμοί του φορολογουμένου για παραβίαση της οικονομικής ελευθερίας και της ελεύθερης εγκατάστασης απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι, με την αρχή να επικαλείται το άρθρο 38 του ΚΦΔ για καταχρηστικές πρακτικές.

Η απόφαση 547 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, σχετικά με την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης σε μερίσματα ναυτιλιακών εταιρειών. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την επιβολή της εισφοράς σε μη εισαχθέντα μερίσματα. Η ΔΕΔ επικύρωσε την οριστική πράξη του 2018, αλλά τροποποίησε την πράξη του 2019, δεχόμενη ότι μερίσματα ύψους 51.741,56 ευρώ, που προερχόταν από εταιρείες που είχαν υπογράψει το Ιδιωτικό Συμφωνητικό του Νέου Συνυποσχετικού (Ν. 4607/2019), απαλλάσσονται από την εισφορά αλληλεγγύης. Η διαφορά εισφοράς αλληλεγγύης για το 2019 μειώθηκε από 37.847,09 ευρώ σε 32.672,93 ευρώ.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο φορολογούμενος επικαλέστηκε ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών για τη κάλυψη διαφορών, αλλά ο έλεγχος διαπίστωσε λογιστικές διαφορές και μη δηλωμένες αγορές ακινήτων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών μερικώς δέχθηκε την προσφυγή, τροποποιώντας τους προσδιορισμούς για τα έτη 2017 και 2018, ενώ επικύρωσε το πρόστιμο άρθρου 54 ΚΦΔ για μη ανταπόκριση σε αίτημα πληροφοριών. Η τελική φορολογική υποχρέωση προσδιορίστηκε σε 3.376,28 € για το 2017 και 0,00 € για το 2018.

Η απόφαση με αριθμό 612 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την επανεξέταση ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου κατά των διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος και φόρου πολυτελούς διαβίωσης για τα οικονομικά έτη 2013 και 2014. Ο προσφεύγων κατέθεσε πιστοποιητικά φορολογικής κατοικίας από τη Βουλγαρία, τα οποία έγιναν δεκτά για τα έτη 2013 και 2014, απορρίφθηκαν όμως για το 2012. Η απόφαση τροποποίησε τους διορθωτικούς προσδιορισμούς, αναγνωρίζοντας μέρος των εισοδημάτων ως μερίσματα που φορολογούνται με συντελεστή 10% και απορρίπτοντας άλλες κατηγορίες εσόδων. Επιπλέον, απέρριψε τους ισχυρισμούς για ανορθόδοξη εντολή ελέγχου και διατήρησε τον φόρο πολυτελούς διαβίωσης για το 2012.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου κατά των πράξεων της Δ.Ο.Υ. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ, οι οποίες επέβαλαν διορθωτικούς προσδιορισμούς φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι τα βιβλία και στοιχεία του καταστράφηκαν από τις πλημμύρες του Νοεμβρίου 2020, αλλά το Συνέδριο θεώρησε ότι η εφαρμογή έμμεσων μεθόδων ελέγχου (ανάλυση ρευστότητας) ήταν νόμιμη. Επίσης, απέρριψε τα στοιχεία που προσκομίστηκαν για κάλυψη δαπανών και κεφαλαίου, λόγω έλλειψης αξιόπιστης τεκμηρίωσης.

H απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της φορολογούμενης κατά δύο Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα έτη 2017 και 2018. Ο φορολογικός έλεγχος κατέγραψε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη, χαρακτηρίζοντας συγκεκριμένες πιστώσεις ως εισόδημα από μισθωτή εργασία και προσαύξηση περιουσίας. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι τα ποσά αφορούσαν ταμειακή διευκόλυνση από εταιρεία που επεστράφη δια συμψηφισμού και μετρητά από ενοίκια. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε τον προσδιορισμό για το 2017 ως εισόδημα από μισθωτή εργασία, αλλά αποδέχθηκε τον ισχυρισμό για τα 5.000€ του 2018 ως εισόδημα από ενοίκια, τροποποιώντας τον δεύτερο προσδιορισμό.

Η απόφαση αριθμός 692/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την επίλυση φορολογικής διαφοράς μεταξύ του προσφεύγοντα και της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Ο προσφεύγων αντιτέθηκε σε διορθωτικούς προσδιορισμούς φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018, οι οποίοι επέβαλαν πρόσθετες φορολογικές υποχρεώσεις και πρόστιμα. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τους αρχικούς προσδιορισμούς, καθώς κρίθηκε ότι το δηλωθέν εισόδημα του προσφεύγοντα ήταν ανεπαρκές για την κάλυψη των δαπανών του και ότι ο έλεγχος διαπίστωσε λογιστικές διαφορές και μη αναγνωρισθείσες δαπάνες. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και του νόμου 4172/2013, επιβεβαιώνοντας τις φορολογικές υποχρεώσεις που είχαν επιβληθεί.

Η απόφαση 235/10.02.2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα και της συζύγου του κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι προσφεύγοντες απέκτησαν εισοδήματα από μερίσματα-τόκους-δικαιώματα, ακίνητη περιουσία και επιχειρηματική δραστηριότητα. Ο έλεγχος εντόπισε μη δηλωθέντα μερίσματα από ναυτικές εταιρείες, επί των οποίων καταλογίστηκε εισφορά αλληλεγγύης. Οι προσφεύγοντες ζήτησαν την ακύρωση ή τροποποίηση των πράξεων, προβάλλοντας κύρια την παράνομη επιβολή εισφοράς αλληλεγγύης σε μη εισαχθέντα μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών (τα οποία δήλωσαν στους κωδικούς 435-436 του Εντύπου Ε1) σύμφωνα με το Νέο Συνυποσχετικό (ν. 4607/2019). Η απόφαση έκανε μερικώς δεκτό τον 1ο ισχυρισμό, αναγνωρίζοντας ότι ορισμένα μερίσματα που πιστώθηκαν σε λογαριασμούς αλλοδαπής από εταιρείες που περιλαμβάνονται στο Συνυποσχετικό, απαλλάσσονται από την εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ν. 4172/2013 (συνολικού ποσού 82.163,12 ευρώ για τον προσφεύγοντα και 51.741,56 ευρώ για τη σύζυγο). Οι ισχυρισμοί για αφαίρεση χρεώσεων λογαριασμών (που εξόφλησαν υποχρεώσεις εταιρειών) από τα μερίσματα για την επιβολή εισφοράς, απορρίφθηκαν. Ως αποτέλεσμα, η πράξη του 2018 επικυρώθηκε, ενώ η πράξη του 2019 τροποποιήθηκε.