ΔΕΔ/Θεσ/1133/2025

Με την υπό κρίση προδικαστική προσφυγή η προσφεύγουσα επιδιώκει να ακυρωθεί η υπ’ αριθμ. απόφαση 93/7/22.09.22 του πρυτανικού συμβουλίου της αναθέτουσας αρχής με θέμα: «Έγκριση του από 07/09/2022 πρακτικού αξιολόγησης της επιτροπής διενέργειας του ανοικτού διεθνούς ηλεκτρονικού διαγωνισμού για την παροχή υπηρεσιών καθαριότητας των κτηριακών εγκαταστάσεων του … … στις … στις πόλεις …, …, …, …, .. και .., για χρονικό διάστημα είκοσι τεσσάρων (24) μηνών από την υπογραφή της σύμβασης, με δικαίωμα προαίρεσης για άλλους είκοσι τέσσερις (24) μήνες, συνολικού προϋπολογισμού 1.206.000,00 ΕΥΡΩ χωρίς Φ.Π.Α., 1.495,440,00 ΕΥΡΩ συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α., με αριθμό διακήρυξης …/2021 και συστημικούς αριθμούς …, …, …, …, …, …»

Η απόφαση 703 του 2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών Θεσσαλονίκης αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00 ΕΥΡΩ από την Δ.Ο.Υ. Καβάλας. Το πρόστιμο επιβλήθηκε για εκπρόθεσμη υποβολή περιοδικής δήλωσης Φ.Π.Α. της φορολογικής περιόδου Ιανουαρίου 2019, η οποία υποβλήθηκε στις 15/11/2024, μετά την κοινοποίηση εντολής ελέγχου. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η υποβληθείσα δήλωση ήταν τροποποιητική, καθώς η αρχική είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 7 του Ν. 5104/2024, δεν επιβάλλεται πρόστιμο για εκπρόθεσμη τροποποιητική δήλωση Φ.Π.Α. εφόσον η αρχική υποβλήθηκε εμπρόθεσμα και δεν προέκυψε υποχρέωση καταβολής φόρου. Κατά συνέπεια, η πράξη επιβολής προστίμου ύψους 100,00 ΕΥΡΩ ακυρώθηκε πλήρως.

Η απόφαση 663/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου 100,00 ΕΥΡΩ από την Δ.Ο.Υ. Κοζάνης. Το πρόστιμο επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα για εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης Φ.Π.Α., για τη φορολογική περίοδο 01/10/2023 έως 31/12/2023, η οποία υποβλήθηκε στις 27/11/2024, μετά την κοινοποίηση εντολής ελέγχου. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η υποβληθείσα δήλωση ήταν τροποποιητική, πως η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα, και ότι δεν προέκυπτε φόρος προς καταβολή. Η Δ.Ε.Δ., λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 53 παρ. 7 του Ν. 5104/2024, αποφάσισε ότι δεν επιβάλλεται πρόστιμο για εκπρόθεσμη τροποποιητική δήλωση Φ.Π.Α., εφόσον η αρχική δήλωση ήταν εμπρόθεσμη και δεν προέκυψε υποχρέωση καταβολής φόρου. Ως εκ τούτου, η πράξη ακυρώθηκε και η οριστική φορολογική υποχρέωση προστίμου καθορίστηκε σε 0,00 ΕΥΡΩ.

Η παρούσα απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά δύο πράξεων επιβολής προστίμου, συνολικού ποσού 200,00 €, για εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων Φ.Π.Α. για τις φορολογικές περιόδους Ιουνίου (18/06-30/06/2024) και Ιουλίου (01/07-31/07/2024) του 2024. Η εταιρεία επικαλέστηκε υπαιτιότητα της Δ.Ο.Υ. Βόλου για την καθυστέρηση διεκπεραίωσης αιτήματος ένταξης σε καθεστώς εκκαθάρισης. Η Δ.Ε.Δ. ακύρωσε την πρώτη πράξη επιβολής προστίμου (€100) βάσει της αρχής της χρηστής διοίκησης, καθώς η μεταβολή έγινε μετά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της δήλωσης. Αντίθετα, επικύρωσε τη δεύτερη πράξη (€100), κρίνοντας ότι η εταιρεία ενημερώθηκε εγκαίρως για τη διεκπεραίωση της μεταβολής από το Τμήμα Μητρώου και είχε τη δυνατότητα να υποβάλει τη δήλωση εμπρόθεσμα. Η τελική οριστική φορολογική υποχρέωση περιορίστηκε σε πρόστιμο 100,00 €.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ατομικής επιχείρησης κατά τριών πράξεων επιβολής προστίμου, ύψους 100,00€ η καθεμία, βάσει του άρθρου 53 του Ν.5104/2024. Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν για την εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων Φ.Π.Α. για τις φορολογικές περιόδους 01/04/2023 έως 30/06/2023, 01/07/2023 έως 30/09/2023 και 01/10/2023 έως 31/12/2023, όπου δεν προέκυψε φόρος προς καταβολή. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς υποβλήθηκε εκπρόθεσμα. Συγκεκριμένα, η κοινοποίηση των προσβαλλόμενων πράξεων συντελέστηκε την 01/07/2024, με καταληκτική ημερομηνία υποβολής την 31/07/2024. Ωστόσο, ο προσφεύγων υπέβαλε την ενδικοφανή προσφυγή τον Νοέμβριο του 2024, πέραν της νόμιμης προθεσμίας.

Η απόφαση 330/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 100,00 ΕΥΡΩ, βάσει του άρθρου 53 του Ν. 5104/2024. Το πρόστιμο επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα διότι υπέβαλε εκπρόθεσμα (στις 02/04/2024 αντί για 01/04/2024) τη δήλωση για το Τέλος Ανθεκτικότητας στην Κλιματική Κρίση για τον Φεβρουάριο του 2024. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση του προστίμου, υποστηρίζοντας ότι η καθυστέρηση ήταν μικρή και το προς απόδοση τέλος (5,50 ΕΥΡΩ) ήταν μηδαμινής αξίας και δυσανάλογο του επιβληθέντος προστίμου. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, επισημαίνοντας ότι οι εφαρμοστέες φορολογικές διατάξεις επιβάλλουν δέσμια αρμοδιότητα στη διοίκηση για την επιβολή του προστίμου λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, επικυρώνοντας έτσι το πρόστιμο των 100,00 ΕΥΡΩ.

Η απόφαση 335/2025, εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών και αφορά την εξέταση ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00€, που επιβλήθηκε για ανακριβή δήλωση Φ.Π.Α. (1ο τρίμηνο 2024) βάσει του άρθρου 53 του Ν.5104/2024. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση, ισχυριζόμενος ότι δεν προέκυψε φόρος προς καταβολή. Ωστόσο, η Δ.Ε.Δ. διαπίστωσε ότι η πράξη κοινοποιήθηκε ψηφιακά στον προσφεύγοντα την 01/07/2024, με την καταληκτική ημερομηνία υποβολής της ενδικοφανούς προσφυγής να είναι η 31/07/2024. Δεδομένου ότι η προσφυγή κατατέθηκε στις 05/11/2024, κρίθηκε εκπρόθεσμη. Ως εκ τούτου, η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησης.

Η Απόφαση 446/19-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. και Πράξης Επιβολής Προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01/01/2018 – 31/12/2018. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τη μείωση του πιστωτικού υπολοίπου κατά 5.173,80 ΕΥΡΩ, η οποία προέκυψε επειδή ο έλεγχος δεν αναγνώρισε Φ.Π.Α. 5.173,80 ΕΥΡΩ επί δαπανών καθαρής αξίας 21.583,89 ΕΥΡΩ (κυρίως καυσίμων). Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη αιτιολογίας, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας (λόγω απόρριψης του συνόλου των δαπανών καυσίμων) και πλημμελή διενέργεια ελέγχου. Η ΔΕΔ έκρινε τους ισχυρισμούς αβάσιμους, τονίζοντας ότι η απόρριψη των δαπανών βασίστηκε στην έλλειψη νομίμων δικαιολογητικών (όπως η μη αναγραφή αριθμού κυκλοφορίας σε Α.Λ.Π.) και ότι τα πορίσματα του ελέγχου ήταν πλήρως τεκμηριωμένα.

Η απόφαση 976 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης βιομηχανικής εταιρίας κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Φ.Π.Α. για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα ζήτησε, έλαβε και καταχώρησε στα βιβλία της εικονικά φορολογικά στοιχεία, συνολικής καθαρής αξίας 16.073,60 ΕΥΡΩ, για συναλλαγές προπανίου που ήταν ανύπαρκτες στο σύνολό τους. Η εταιρία ισχυρίστηκε ότι οι συναλλαγές ήταν πραγματικές λόγω των υψηλών αναγκών της σε προπάνιο. Παρόλα αυτά, η απόρριψη βασίζεται σε στοιχεία ελέγχου (σημειώσεις οδηγού, ταχογράφοι) που αποδεικνύουν ότι το βυτιοφόρο όχημα του εκδότη των στοιχείων δεν μετέβη στις εγκαταστάσεις της προσφεύγουσας. Η απόφαση επικυρώνει τις πράξεις καταλογισμού φόρου και προστίμων, διαμορφώνοντας συνολική οφειλή 6.992,02 ΕΥΡΩ για Φόρο Εισοδήματος και 5.786,49 ΕΥΡΩ για Φ.Π.Α.

Η Απόφαση 620/15-04-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου, ιδιοκτήτη ατομικής επιχείρησης, ο οποίος προσέβαλε πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων δεν εξέδωσε 26 Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών (Α.Π.Υ.) για καθαρισμό οχημάτων, συνολικής αξίας 967,20 ΕΥΡΩ. Η διαπίστωση βασίστηκε σε διασταύρωση των δηλωθέντων εσόδων με αναρτήσεις και φωτογραφίες του προσφεύγοντος στο FACEBOOK. Οι κύριοι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος (περί έλλειψης αιτιολογίας, παραβίασης τεκμηρίου αθωότητας, και πραγματικών συναλλαγών) απορρίφθηκαν, καθώς τα στοιχεία που προσκόμισε δεν αντέκρουσαν τις διαπιστώσεις του ελέγχου. Επικυρώθηκε ο καταλογισμός συνολικής διαφοράς φόρου ύψους 321,75 ΕΥΡΩ (Φόρος Εισοδήματος/Πρόστιμο/Ειδική Εισφορά) και 187,20 ΕΥΡΩ (Φ.Π.Α.).