ΔΕΔ/Θεσ/1164/2025

Η απόφαση αφορά την επανεξέταση ενδικοφανούς προσφυγής για καταλογιστικές πράξεις της Δ.Ο.Υ. Α’ ΠΑΤΡΩΝ σε βάρος ενός φορολογουμένου που είχε λάβει εικονικό τιμολόγιο από βρετανική οντότητα. Αρχικά, η Υπηρεσία είχε ακυρώσει τον εξωλογιστικό προσδιορισμό του εισοδήματος, αλλά το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πατρών ανέστειλε την απόφαση και ανέπεμψε την υπόθεση για επανεξέταση. Η τελική απόφαση επιβεβαιώνει τον διορθωτικό προσδιορισμό του ΦΠΑ, περιορίζοντας ωστόσο το πρόστιμο για λήψη εικονικού τιμολογίου από 19.861,00 € σε 2.500,00 €, σύμφωνα με την αρχή της ευμενέστερης κύρωσης και τη σχετική νομολογία.

Η απόφαση 147/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων προσδιορισμού φόρου (εισοδήματος, ΦΠΑ) και επιβολής προστίμων (ΦΠΑ, ΚΒΣ) για τη χρήση 2009 (οικονομικό έτος 2010), λόγω λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων. Η Δ.Ε.Δ. έκανε μερική αποδοχή της προσφυγής. Απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής για τον φόρο εισοδήματος και το πρόστιμο ΚΒΣ, δεχόμενη τη δεκαετή παραγραφή λόγω συμπληρωματικών στοιχείων (31/12/2020), και επικύρωσε την οριστική πράξη φόρου εισοδήματος ύψους 12.052,32 €. Ωστόσο, ακύρωσε τις πράξεις προσδιορισμού ΦΠΑ (9.939,00 €) και επιβολής προστίμου ΦΠΑ (1.995,00 €) λόγω παραγραφής πενταετίας (31/12/2015), καθώς δεν είχε εκδοθεί αρχική πράξη ΦΠΑ. Επίσης, η πράξη επιβολής προστίμου Κ.Β.Σ. τροποποιήθηκε σε 2.500,00 € (από 8.400,00 €) βάσει των ευμενέστερων διατάξεων του Ν.4174/2013, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ 2319/2021. Τέλος, απέρριψε τους ισχυρισμούς περί μη εικονικότητας και καλής πίστης του προσφεύγοντα.

Εφαρμογή ή μη της υπ’ αριθ. 173/2006 γνωμοδότησης του ΝΣΚ, σύμφωνα με την οποία η υποβολή εκπρόθεσμης δήλωσης φόρου εισοδήματος ισοδυναμεί με τη μη υποβολή δήλωσης, με αποτέλεσμα το δικαίωμα του Δημοσίου για επιβολή φόρου να παραγράφεται μετά την πάροδο δεκαπέντε ετών, ενόψει των αποφάσεων 1738/2017, 2934 και 2935/2017 του Συμβουλίου της Επικρατείας.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Η εξαιρετική 15ετής προθεσμία παραγραφής για τον καταλογισμό φόρου τυγχάνει εφαρμογής μόνο στην περίπτωση της μη υποβολής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος ή απόδοσης παρακρατούμενων φόρων, ενώ επί εκπροθέσμου υποβολής των δηλώσεων αυτών ισχύει ο κανόνας της 5ετούς παραγραφής, με την παρέκτασή της κατά τρία (3) έτη, στην περίπτωση που η εκπρόθεσμη δήλωση υποβληθεί κατά το τελευταίο έτος της προθεσμίας αυτής. (ομόφ.) Παραπέμπεται στην Ολομέλεια ΝΣΚ, λόγω της αντίθετης επί του ζητήματος γνωμοδότησης του ΝΣΚ με αριθμό 173/2006. Εκδόθηκε η υπ' αριθ. 147/2018 γνωμοδότηση της Α΄Ολομέλειας Διακοπών ΝΣΚ.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ. 218/10-02-2025) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της ομόρρυθμης εταιρείας «.... ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε.» κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και Φόρου Εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα έλαβε τρία εικονικά φορολογικά στοιχεία, συνολικής καθαρής αξίας 15.500,20€ και ΦΠΑ 3.720,05€, από μια εκδότρια επιχείρηση που κρίθηκε ως συναλλακτικώς ανύπαρκτη (λόγω έλλειψης αγορών, προσωπικού και μόνιμων εγκαταστάσεων). Οι προσβαλλόμενες πράξεις καταλογίζουν συνολικά 5.580,07€ ΦΠΑ και 6.742,59€ Φόρο Εισοδήματος, συμπεριλαμβανομένων των προστίμων. Η ΔΕΔ επικυρώνει τις πράξεις, κρίνοντας ότι η αιτιολογία είναι επαρκής και απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί αναδρομικής εφαρμογής επιεικέστερης κύρωσης και παραβίασης της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

Η απόφαση 674/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ομόρρυθμης εταιρείας κατά πράξεων επιβολής φόρου εισοδήματος και προστίμων για τη χρήση 2013. Η φορολογική αρχή προχώρησε στις πράξεις λόγω λήψης και καταχώρισης είκοσι τεσσάρων (24) εικονικών φορολογικών στοιχείων, καθαρής αξίας 25.950,00 € πλέον Φ.Π.Α. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς της εταιρείας περί παραγραφής, κρίνοντας ότι το δελτίο πληροφοριών αποτέλεσε συμπληρωματικό στοιχείο το οποίο παρέτεινε την προθεσμία ελέγχου στη δεκαετία. Επίσης, απέρριψε τον ισχυρισμό περί καλής πίστης, καθώς ο εκδότης των στοιχείων είχε κριθεί συναλλακτικά ανύπαρκτος, μεταφέροντας το βάρος απόδειξης της αλήθειας των συναλλαγών στον προσφεύγοντα λήπτη. Ως εκ τούτου, επικυρώθηκαν οι καταλογιζόμενες οφειλές συνολικού ύψους 14.843,04 € (φόρος εισοδήματος και πρόστιμο ανακρίβειας) και 2.500,00 € (πρόστιμο ν.4337/2015).

Κοινοποίηση της υπ’ αριθμ. 147/2018 γνωμοδότησης της Α΄ Ολομέλειας Διακοπών του Ν.Σ.Κ., σύμφωνα με την οποία η εξαιρετική δεκαπενταετής προθεσμία παραγραφής για τον καταλογισμό φόρου τυγχάνει εφαρμογής μόνο στην περίπτωση της μη υποβολής δήλωσης φόρου εισοδήματος ή απόδοσης παρακρατούμενων φόρων, ενώ επί εκπροθέσμου υποβολής ισχύει ο κανόνας της 5ετούς παραγραφής της παραγράφου 1 του άρθρου 84 του ν. 2238/1994, με την παρέκτασή της κατά τρία (3) έτη στην περίπτωση που η εκπρόθεσμη δήλωση υποβληθεί κατά το τελευταίο έτος της προθεσμίας αυτής.(6Ε7Χ46ΜΠ3Ζ-ΧΦΜ )

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ Ε.2123/2019 ΑΔΑ: 6ΧΛΤ46ΜΠ3Ζ-ΥΩ0

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός αγροτικού συνεταιρισμού κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018, καθώς και πράξης επιβολής προστίμου 500€ λόγω μη ανταπόκρισης σε αίτημα της Φορολογικής Διοίκησης. Ο συνεταιρισμός είχε καταλογιστεί με φόρους και πρόστιμα συνολικού ύψους περίπου 16.324€, εξαιτίας της λήψης ενός εικονικού φορολογικού στοιχείου, λόγω ανύπαρκτης συναλλαγής. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του, κρίνοντας ότι η εικονικότητα αποδεικνύεται βάσει ευρημάτων ελέγχου, όπως η αδυναμία τεκμηρίωσης της μεταφοράς των αγαθών, οι αποκλίσεις στις ποσότητες μεταξύ τιμολογίου λήψης και τιμολογίου έκδοσης, και τα ζητήματα σχετικά με την πληρωμή του τιμολογίου σε τραπεζικό λογαριασμό στο εξωτερικό που δεν αποδείχθηκε ότι ανήκε στον εκδότη.

Συμψηφισμός ή μη παρακρατηθέντος φόρου εισοδήματος Κοινοπραξίας με το φόρο που προκύπτει από δήλωση φόρου εισοδήματος, που υποβλήθηκε μετά την παρέλευση τριετίας από τη λήψη προθεσμίας υποβολής.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Δεν είναι δυνατός ο συμψηφισμός παρακρατηθέντος φόρου, οικονομικού έτους 2005, με τον κύριο φόρο που προκύπτει από δήλωση φόρου εισοδήματος της Κοινοπραξίας του ερωτήματος, η οποία (δήλωση) υποβλήθηκε εκπρόθεσμα και συγκεκριμένα, μετά την παρέλευση τριετίας από τη λήξη προθεσμίας υποβολής. (ομοφ.)

Η Οριστική Απόφαση 642, που εκδόθηκε στις 22/04/2025 από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρίας «...ΟΕ» κατά τριών πράξεων προσδιορισμού φόρου/επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2020. Οι πράξεις καταλογίζουν συνολικό ποσό €508.134,03 (€261.393,78 για Φόρο Εισοδήματος/πρόστιμο και €244.240,25 για ΦΠΑ/πρόστιμο) συν πρόστιμο €2.500,00 για μη ορθή τήρηση βιβλίων. Ο καταλογισμός βασίστηκε στη διαπίστωση λήψης 228 εικονικών φορολογικών στοιχείων από την επιχείρηση «...Ε.Π.Ε.», η οποία κρίθηκε συναλλακτικά ανύπαρκτη. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο έλεγχος ήταν επαρκώς αιτιολογημένος και ότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν την πραγματοποίηση των επίμαχων συναλλαγών.

Εάν ενόψει της έκδοσης των υπ’ αριθ. 1738 (Ολομ), 2934 και 2935/2017 αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), εξακολουθεί να βρίσκει έδαφος εφαρμογής η υπ’αριθ. 173/2006 γνωμοδότηση του ΝΣΚ, σύμφωνα με την οποία η υποβολή εκπρόθεσμης δήλωσης ισοδυναμεί με τη μη υποβολή δήλωσης, με αποτέλεσμα το δικαίωμα του Δημοσίου για επιβολή φόρου να παραγράφεται μετά την πάροδο δεκαπέντε ετών.(...)Οι υπ’ αριθ. 1738/2017 (Ολομ.) και 2934, 2935/2017 (7μ.) αποφάσεις του ΣτΕ δεν παρέχουν πρόσφορη βάση για την αμφισβήτηση της συνταγματικότητας της διάταξης της παραγράφου 5 του άρθρου 84 του ΚΦΕ (ομόφ.). Η εξαιρετική δεκαπενταετής προθεσμία παραγραφής για τον καταλογισμό φόρου τυγχάνει εφαρμογής μόνο στην περίπτωση της μη υποβολής δήλωσης φόρου εισοδήματος ή απόδοσης παρακρατούμενων φόρων, ενώ επί εκπροθέσμου υποβολής ισχύει ο κανόνας της πενταετούς παραγραφής της παραγράφου 1 του άρθρου 84 του ΚΦΕ, με την παρέκτασή της κατά τρία (3) έτη στην περίπτωση που η εκπρόθεσμη δήλωση υποβληθεί κατά το τελευταίο έτος της προθεσμίας αυτής (πλειοψ.). Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια με την υπ’ αριθ. 111/2018 γνωμοδότηση του Β’ Τμήματος του ΝΣΚ.