ΔΕΔ/Θεσ/123/2025

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος, ΦΠΑ, και Πράξεων Επιβολής Προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο έλεγχος διαπίστωσε μη έκδοση και ανακριβή έκδοση φορολογικών στοιχείων για την παροχή υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών, κυρίως στα δρομολόγια προς/από τη Γεωργία. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε εσφαλμένο προσδιορισμό της φορολογητέας ύλης και αβάσιμες κυρώσεις, υποστηρίζοντας ότι τα δρομολόγια από Γεωργία εκτελούνταν από γεωργιανή εταιρεία. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι τα ιδιωτικά συμφωνητικά υποβλήθηκαν εκπρόθεσμα και ότι τα έξοδα της προσφεύγουσας υπερέβαιναν κατά πολύ τα δηλωθέντα έσοδα σε αντίθεση με την κοινή επιχειρηματική πείρα. Ως εκ τούτου, διατηρήθηκε το σύνολο των καταλογιζόμενων φόρων και προστίμων.

Η απόφαση 114/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φυσικού προσώπου με κύρια δραστηριότητα κομμωτηρίου, κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019 (Δ.Ο.Υ. Δράμας). Ο έλεγχος είχε εφαρμόσει την έμμεση τεχνική ανάλυσης ρευστότητας, διαπιστώνοντας προσαύξηση περιουσίας λόγω μη αιτιολογημένων πιστώσεων (37.450€ το 2018 και 37.710€ το 2019) και μη κάλυψη δαπανών, συμπεριλαμβανομένων δαπανών ανέγερσης κατοικίας. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί επαρκούς οικογενειακού κεφαλαίου παρελθόντων ετών, αλλά έκανε μερικώς δεκτό τον ισχυρισμό περί εσφαλμένου καταλογισμού του συνόλου των πιστώσεων σε κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς. Κατόπιν μερικής αποδοχής, οι μη αιτιολογημένες πιστώσεις που καταλογίζονται στην προσφεύγουσα διαμορφώνονται σε 23.675,00€ (2018) και 26.310,00€ (2019), οδηγώντας σε μείωση των συνολικών καταλογιζόμενων φόρων και προστίμων.

Η απόφαση 331/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ (2021-2023), οι οποίες απέρριπταν αίτημα επιστροφής ΦΠΑ συνολικού ποσού 290.000€, προερχόμενου από δαπάνες ανέγερσης ακινήτου (επενδυτικό αγαθό). Ο έλεγχος αρνήθηκε την έκπτωση, υποστηρίζοντας ότι το ακίνητο προοριζόταν αποκλειστικά για απαλλασσόμενες πράξεις (μισθώσεις). Η ΔΕΔ έκανε δεκτή την προσφυγή, κρίνοντας ότι η εταιρεία πληροί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για το δικαίωμα έκπτωσης. Τονίστηκε ότι το δικαίωμα έκπτωσης για επενδυτικά αγαθά κρίνεται οριστικά κατά την έναρξη χρησιμοποίησης (υπόκειται σε πενταετή διακανονισμό) και ότι η εταιρεία είχε εκφράσει τη βούληση να το εκμεταλλευτεί ως φορολογητέο τουριστικό κατάλυμα. Κατόπιν αυτού, οι πράξεις τροποποιήθηκαν και αναγνωρίστηκε το σύνολο του πιστωτικού υπολοίπου.