ΔΕΔ/Θεσ/408/2025

Η απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αποδέχεται εν μέρει την ενδικοφανή προσφυγή κατά των Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, που αφορούσαν καταλογισμό προσαύξησης περιουσίας. Η ΔΕΔ δέχθηκε ότι οι περισσότερες αμφισβητούμενες πιστώσεις καλύπτονταν από το μη αναλωθέν κεφάλαιο προηγουμένων ετών του προσφεύγοντα (ύψους 886.845,02 ευρώ). Για το έτος 2018, η αρχική φορολογική υποχρέωση ύψους 67.127,96 ευρώ ακυρώνεται πλήρως (διαφορά φόρου 0,00 ευρώ). Για το έτος 2019, η προσαύξηση περιουσίας μειώνεται, οδηγώντας σε τροποποίηση της φορολογικής υποχρέωσης. Το καταλογιζόμενο ποσό για το 2019 μειώνεται από 41.012,19 ευρώ σε 33.647,04 ευρώ, καθώς ποσό 58.010,00 ευρώ παραμένει αδικαιολόγητο.

Η υπ' αριθμόν 870 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η φορολογική αρχή εφάρμοσε την έμμεση τεχνική ελέγχου της «αρχής των αναλογιών», διαπιστώνοντας ότι το δηλούμενο εισόδημα του προσφεύγοντος δεν επαρκούσε για την κάλυψη των δαπανών διαβίωσης και υπήρχε προσαύξηση περιουσίας από άγνωστη πηγή το 2018 (4.333,03€). Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την εφαρμογή των έμμεσων τεχνικών, τον υπολογισμό των ακαθάριστων εσόδων και τον χαρακτηρισμό της προσαύξησης περιουσίας. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του, επικυρώνοντας τις καταλογιζόμενες διαφορές φόρου εισοδήματος (2.036,61€ για το 2018 και 1.639,62€ για το 2019) και Φ.Π.Α. (2.094,28€ για το 2018 και 2.694,04€ για το 2019), καθώς και τα αντίστοιχα πρόστιμα.

Η απόφαση 800/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα έτη 2018 και 2019. Ο αρχικός έλεγχος βασίστηκε στις έμμεσες τεχνικές (αρχή των αναλογιών), καθώς το δηλωθέν εισόδημα του προσφεύγοντα (που ασκεί λιανικό εμπόριο) δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης. Διαπιστώθηκε μη έκπτωση δαπανών, κυρίως λόγω μη διατραπεζικής εξόφλησης μισθοδοσίας και αγορών άνω των 500€. Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα για διπλή καταχώριση ορισμένων μη εκπιπτόμενων δαπανών στα λογιστικά ευρήματα, μειώνοντας τις τελικές λογιστικές διαφορές (π.χ., για το 2018 από 51.632,40€ σε 49.307,92€) και τροποποιώντας τις πράξεις φόρου εισοδήματος, ενώ επικυρώθηκαν οι πράξεις ΦΠΑ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ, καθώς και πράξεων επιβολής προστίμου, για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι πράξεις επιβλήθηκαν σε επιχείρηση οδικής μεταφοράς εμπορευμάτων με συνολικό καταλογιζόμενο ποσό €35.313,59. Ο έλεγχος εφάρμοσε έμμεσες τεχνικές (μέθοδος σχέσης τιμής πώλησης προς συνολικό όγκο κύκλου εργασιών) σύμφωνα με το άρθρο 28 του ν.4172/2013, επειδή το δηλωθέν εισόδημα του προσφεύγοντα δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης και η επιχείρηση παρουσίαζε επαναλαμβανόμενες ζημίες. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα, θεωρώντας ότι ο προσδιορισμός της φορολογητέας ύλης ήταν πλήρως αιτιολογημένος και τεκμηριωμένος από τον έλεγχο.

Η απόφαση 594/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. των φορολογικών ετών 2018 και 2019, που εκδόθηκαν από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Έδεσσας. Ο έλεγχος είχε προσφύγει στις έμμεσες τεχνικές ελέγχου (αρχή των αναλογιών), καθώς διαπιστώθηκε ότι το δηλωθέν οικογενειακό εισόδημα (€9.420,53 για το 2018 και €18.458,95 για το 2019) δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης. Ο προσδιορισμός των ακαθαρίστων εσόδων της επιχείρησης φαρμακείου βασίστηκε στα ποσοστά μικτού κέρδους που ορίζονται από αποφάσεις του Υπουργού Υγείας για τα φαρμακευτικά είδη και σε συγκριτικά δεδομένα για λοιπά εμπορεύματα. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε βάσιμες και πλήρως αιτιολογημένες τις διαπιστώσεις του ελέγχου, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί αναιτιολόγητης προσφυγής και εσφαλμένης εφαρμογής των τεχνικών.

Η Απόφαση 892/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή φυσικού προσώπου (λιανικό εμπόριο φαρμακευτικών ειδών) κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Η φορολογική αρχή είχε επιβάλει συνολικό ποσό 19.380,09€ (Κύριος φόρος: 12.886,95€). Η ΔΕΔ έκρινε ότι ορθώς εφαρμόστηκαν έμμεσες τεχνικές ελέγχου (Ανάλυση Ρευστότητας), καθώς το δηλούμενο εισόδημα δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης και διαπιστώθηκε προσαύξηση περιουσίας ύψους 37.387,14€ από αναιτιολόγητες τραπεζικές καταθέσεις. Οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένης της κάλυψης δαπανών από προηγούμενα κεφάλαια ή έσοδα άλλων εταιρειών, απορρίφθηκαν.

Η απόφαση 98/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής οδοντιάτρου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η ΔΕΔ έκρινε νόμιμη την εφαρμογή έμμεσων τεχνικών ελέγχου, καθώς το δηλωθέν εισόδημα δεν επαρκούσε για τις προσωπικές δαπάνες διαβίωσης. Ωστόσο, δέχθηκε τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας σχετικά με τον υπολογισμό της αποκρυβείσας φορολογητέας ύλης, αναπροσαρμόζοντας το ποσοστό φύρας/χρήσης σιελαντλιών από 10% σε 30%. Αυτή η αναπροσαρμογή οδήγησε σε μείωση των καταλογιζόμενων ακαθάριστων εσόδων, με αποτέλεσμα την τροποποίηση των πράξεων προσδιορισμού φόρου. Επικυρώθηκε η Πράξη Επιβολής Προστίμου για μη εξόφληση συναλλαγών άνω των 500€ με ηλεκτρονικά μέσα για το 2018.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιώτη, ασκούντος ατομική επιχείρηση λιανικού εμπορίου επίπλων, κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2021. Η φορολογική αρχή είχε διαπιστώσει αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη ύψους 30.043,54€, εφαρμόζοντας την έμμεση τεχνική ανάλυσης ρευστότητας, καθώς το δηλούμενο εισόδημα του προσφεύγοντος δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών του δαπανών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η εφαρμογή της έμμεσης τεχνικής ήταν παράνομη και αναιτιολόγητη και ότι οι σχετικές διατάξεις παραβιάζουν το Σύνταγμα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς ως αβάσιμους, επικυρώνοντας τη συνολική οφειλή ύψους 14.795,87€.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά διορθωτικών πράξεων φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η Φορολογική Διοίκηση είχε αρχικά προσδιορίσει αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας χρησιμοποιώντας την έμμεση τεχνική ανάλυσης ρευστότητας, λόγω ανεπαρκούς δηλούμενου εισοδήματος για την κάλυψη προσωπικών δαπανών. Η προσφεύγουσα πρόβαλε πολλούς ισχυρισμούς. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς περί διαθέσιμων μετρητών και κερδών ΟΠΑΠ ως αναπόδεικτους. Ωστόσο, έγινε εν μέρει δεκτή η μείωση δαπανών λόγω διπλής καταμέτρησης δαπανών κινητής τηλεφωνίας και ασφαλίστρων, καθώς και η προσθήκη της επιδότησης ενοικίου από τον ΟΠΕΚΑ ως μη φορολογητέο έσοδο. Λόγω αυτών των τροποποιήσεων, το συνολικό οφειλόμενο ποσό μειώθηκε και για τα δύο έτη, με μείωση της αδικαιολόγητης προσαύξησης περιουσίας σε €46.858,26 για το 2018 και €67.158,37 για το 2019.

Η Απόφαση 675 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά των Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος διενεργήθηκε με έμμεσες τεχνικές, συγκεκριμένα τη μέθοδο του ύψους των τραπεζικών καταθέσεων και δαπανών με μετρητά, καθώς διαπιστώθηκε ότι το δηλωθέν εισόδημα δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης. Κατόπιν του ελέγχου, προσδιορίστηκε μη δηλωθέν έσοδο ύψους 112.490,70 €. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ποσό 80.000 € προήλθε από ταμειακή διευκόλυνση (δάνειο) από τους γονείς του. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τον ισχυρισμό, καθώς ο προσφεύγων δεν προσκόμισε σύμβαση με βέβαιη χρονολογία ούτε το ποσό αυτό είχε δηλωθεί στις αντίστοιχες φορολογικές δηλώσεις του 2018, καθιστώντας τον αναπόδεικτο. Επικυρώθηκε η συνολική καταλογιζόμενη οφειλή.