ΔΕΔ/Θεσ/440/2025

Πρόκειται για την Απόφαση 1041 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), η οποία εκδόθηκε μετά από ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Οι προσβαλλόμενες πράξεις καταλόγιζαν χρεωστικές διαφορές φόρου και πρόστιμα, συνολικού ύψους 19.633,14€ (εισόδημα) και 9.977,76€ (ΦΠΑ), λόγω της μη αναγνώρισης ως εκπεστέων δαπανών της καθαρής αξίας και του ΦΠΑ αντίστοιχα, έξι (6) εικονικών φορολογικών στοιχείων. Η προσφεύγουσα πρόβαλε τον ισχυρισμό της παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι παρόλο που οι πράξεις αναρτήθηκαν στις 27/12/2024, η νόμιμη κοινοποίηση με ψηφιακά μέσα συντελέστηκε στις 07/01/2025, δηλαδή μετά την παρέλευση της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής (31/12/2024). Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ έκανε δεκτή την ενδικοφανή προσφυγή και ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις.

Η απόφαση 98/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε μια λυθείσα και εκκαθαρισθείσα ομόρρυθμη εταιρεία γραφείου τελετών. Η εταιρεία προσέβαλε τέσσερις οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για τις διαχειριστικές/φορολογικές περιόδους 01/01/2013 – 31/12/2013, 01/01/2014 – 31/12/2014, 01/01/2015 – 31/12/2015 και 01/01/2016 – 31/12/2016, συνολικού ποσού φόρου και προστίμων άνω των 160.000€. Ο κύριος λόγος της προσφυγής ήταν ότι δαπάνες που έγιναν για λογαριασμό πελατών δεν λογίζονται ως αμοιβή της εταιρείας. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, διότι διαπιστώθηκε ότι η ίδια εταιρεία είχε ήδη υποβάλει προγενέστερη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, η οποία είχε απορριφθεί τελεσίδικα με την υπ’ αριθ. 537/12.03.2020 απόφαση, παραβιάζοντας την αρχή του μη επιτρεπτού της άσκησης δεύτερης προσφυγής.

Η απόφαση 1223/04-07-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή και ακυρώνει τρεις πράξεις επιβολής προστίμου, συνολικού ύψους 300,00€, που είχαν επιβληθεί βάσει του άρθρου 53 του Ν.5104/2024. Τα πρόστιμα αφορούσαν την εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικών δηλώσεων ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 01/10/2020–31/12/2020, 01/10/2021–31/12/2021 και 01/10/2022–31/12/2022. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, εφόσον οι σχετικές αρχικές δηλώσεις είχαν υποβληθεί εμπρόθεσμα και από τις εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις δεν προέκυψε ποσό φόρου προς καταβολή, τα πρόστιμα δεν έπρεπε να επιβληθούν, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 7 του άρθρου 53 του Ν.5104/2024.

Η απόφαση 297/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε η δικαστική συμπαραστάτρια φορολογουμένου, ζητώντας την ακύρωση πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (οικ. έτους 2014) της Δ.Ο.Υ. Κοζάνης. Η πράξη (υπ' αριθ. ειδοποίησης ........./18.12.2019) εκδόθηκε οίκοθεν λόγω αναδρομικών συντάξεων το 2013, με αποτέλεσμα χρεωστικό ποσό 6.970,53€. Μετά από δικαστική αναπομπή, η ΔΕΔ εξέτασε την υπόθεση κατ' ουσίαν και έκανε δεκτό τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας περί παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου. Βάσει της νομολογίας του ΣτΕ (616/2021), για τις φορολογικές υποχρεώσεις πριν την έναρξη ισχύος του ΚΦΔ (όπως οικ. έτος 2014), η πενταετής παραγραφή (που έληγε 31/12/2019) διακόπτεται μόνο με την έκδοση *και* την κοινοποίηση της καταλογιστικής πράξης. Καθώς δεν υπήρχε απόδειξη κοινοποίησης της πράξης έως 31/12/2019, η πράξη ακυρώθηκε λόγω παραγραφής.

Η απόφαση 511/01-04-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή Ομόρρυθμης Εταιρείας κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00 € από τη Δ.Ο.Υ. Λευκάδας. Το πρόστιμο επιβλήθηκε επειδή η εταιρεία υπέβαλε εκπρόθεσμα τροποποιητική συγκεντρωτική κατάσταση πελατών-προμηθευτών για το φορολογικό έτος 2018. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η πράξη ήταν άκυρη λόγω παρέλευσης πενταετίας και διακοπής της εταιρείας. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι ο ισχυρισμός της παραγραφής ήταν αβάσιμος, καθώς η προθεσμία υποβολής των καταστάσεων για το 2018 έληγε στις 22/04/2019, και συνεπώς η πενταετής παραγραφή έληγε την 31/12/2024. Καθώς η πράξη επιβολής προστίμου εκδόθηκε την 01/11/2024, κρίθηκε νόμιμη και εμπρόθεσμη. Το οριστικό πρόστιμο παραμένει 100,00 €.

Η απόφαση 808/09-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018, που εκδόθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Βέροιας. Οι πράξεις αυτές βασίστηκαν στη λήψη 242 εικονικών τιμολογίων συνολικής καθαρής αξίας €94.480,00 από τον προσφεύγοντα. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου, καθώς οι καταλογιστικές πράξεις δεν του κοινοποιήθηκαν νομότυπα έως την 31/12/2024. Η ΔΕΔ, επικαλούμενη τη νομολογία του ΣτΕ (615/2024), έκρινε ότι η κοινοποίηση συντελέστηκε στις 04/01/2025, δηλαδή μετά την 5ετή παραγραφή. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις, μηδενίζοντας τα καταλογιζόμενα ποσά ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος.

Η απόφαση 270/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 250,00€, η οποία επιβλήθηκε για εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης απόδοσης τελών χαρτοσήμου. Η δήλωση αφορούσε την περίοδο 01/10/2023 έως 31/12/2023 και υποβλήθηκε στις 13/02/2024, αντί της προθεσμίας μέχρι 31/01/2024. Ο προσφεύγων ζήτησε ακύρωση, υποστηρίζοντας ότι δεν ενημερώθηκε για τη νέα προθεσμία απόδοσης. Η ΔΕΔ έκρινε ορθή την επιβολή του προστίμου. Ωστόσο, τροποποίησε τη νομική βάση της πράξης από το άρθρο 53 του ν. 5104/2024 στο άρθρο 54 του ν. 4987/2022, καθώς η παράβαση συντελέστηκε υπό το καθεστώς του παλαιού Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση 1155/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά εκκαθαριστικού σημειώματος φόρου εισοδήματος οικονομικού έτους 2012, το οποίο εκδόθηκε οίκοθεν από τη Δ.Ο.Υ. Πολυγύρου στις 30/11/2020, για αναδρομικά ποσά σύνταξης που εισπράχθηκαν το 2014. Η υπόθεση αναπέμφθηκε στη ΔΕΔ για κατ’ ουσία εξέταση, καθώς προηγούμενη απορριπτική απόφαση της ΔΕΔ ακυρώθηκε από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, το οποίο έκρινε ότι η αρχική προσφυγή ασκήθηκε εμπρόθεσμα. Η ΔΕΔ δέχεται τον ισχυρισμό περί παραγραφής, καθώς η κοινοποίηση της καταλογιστικής πράξης δεν αποδείχθηκε ότι συντελέστηκε έως την 31/12/2020, ημερομηνία κατά την οποία έληγε η πενταετής παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου. Συνεπώς, η προσβαλλόμενη πράξη ακυρώνεται λόγω παραγραφής.

Η απόφαση 647/22-04-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής αγρότη του κανονικού καθεστώτος Φ.Π.Α. κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00 € από την Δ.Ο.Υ. Κοζάνης, για το φορολογικό έτος 2023. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω εκπρόθεσμης υποβολής τροποποιητικής δήλωσης Φ.Π.Α. για την περίοδο 01/10/2023 έως 31/12/2023. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί εμπροθέσμως, και σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 7 περ. α) του Ν.5104/2024, το πρόστιμο δεν εφαρμόζεται σε αυτήν την περίπτωση, εφόσον δεν προέκυψε υποχρέωση καταβολής φόρου. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε βάσιμο τον ισχυρισμό, δεδομένου ότι η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί εμπροθέσμως στις 18/01/2024, και ακύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου, με αποτέλεσμα μηδενική οριστική φορολογική υποχρέωση.

Η απόφαση 124/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και προστίμου για την περίοδο 01/07/2023–31/12/2023. Η φορολογική αρχή είχε κρίνει μερικώς εικονικά δύο τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, συνολικής αξίας ΦΠΑ €61.098,72, που έλαβε ο προσφεύγων για την ανέγερση τουριστικού καταλύματος. Η κρίση βασίστηκε σε αυτοψία της 26/01/2024, η οποία διαπίστωσε ότι οι εργασίες (όπως κουφώματα, δάπεδα, ηλεκτρολογικές/υδραυλικές εγκαταστάσεις) που τιμολογήθηκαν ως ολοκληρωμένες έως 31/12/2023 δεν είχαν πραγματοποιηθεί. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα περί πρόωρης τιμολόγησης και εσφαλμένης αυτοψίας, επιβεβαιώνοντας τον καταλογισμό ΦΠΑ €10.716,00 και πρόστιμο €5.358,00.