ΔΕΔ/Θεσ/483/2025

Η παρούσα απόφαση (Αριθμός 541/01-04-2025) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρίας παροχής υπηρεσιών αισθητικής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018, 2019, 2020 και 2021. Οι πράξεις βασίστηκαν σε λογιστικό προσδιορισμό φορολογητέων κερδών, καθώς ο έλεγχος διαπίστωσε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη συνολικής καθαρής αξίας 228.403,24€ λόγω μη έκδοσης ή ανακριβούς έκδοσης φορολογικών στοιχείων (ΑΠΥ). Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την εγκυρότητα των πράξεων, την αιτιολογία της έκθεσης ελέγχου και τον καταλογισμό ΦΠΑ (παραβίαση αρχής ουδετερότητας). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, κρίνοντας τις διαπιστώσεις του ελέγχου βάσιμες και αιτιολογημένες. Επικυρώθηκε η συνολική οφειλή φόρων και προστίμων που υπερβαίνει τις 120.000€.

Η απόφαση αφορά τον προσδιορισμό φορολογικών υποχρεώσεων για τα έτη 2018, 2019, 2020 και 2023 για έναν ιδιοκτήτη ατομικής επιχείρησης στον τομέα των υπηρεσιών ξενοδοχείου. Αναλύονται διαφορές φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και πρόστιμα λόγω αποκρυβείσας φορολογητέας ύλης. Η απόφαση επικυρώνει εν μέρει τις αρχικές πράξεις, τροποποιώντας ορισμένες βασισμένη σε νέα στοιχεία που υποβλήθηκαν. Επίσης, επιβάλλονται πρόστιμα για υποβολή ανακριβούς δήλωσης και μη ανταπόκριση σε αιτήματα πληροφοριών.

Η απόφαση 544/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρείας. Η εταιρεία προσέβαλε την Απόφαση αδρανοποίησης κατασχετηρίου εις χείρας τρίτου, που είχε εκδοθεί από την Ε.Μ.ΕΙΣ. σε βάρος οφειλέτιδας του Δημοσίου για συνολικές οφειλές ύψους 2.277.177,64€. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της πράξης, υποστηρίζοντας την παρανομία και καταχρηστικότητα του κατασχετηρίου, κατά το μέρος που θεμελίωνε υποχρέωση απόδοσης των κατασχεθέντων ποσών. Η ΔΕΔ, επικαλούμενη τις διατάξεις του άρθρου 72 του ΚΦΔ και 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, έκρινε ότι η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και ότι οι πράξεις αυτές προσβάλλονται μόνο με ανακοπή και όχι με ενδικοφανή προσφυγή. Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.

Η απόφαση 1079/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας ετερόρρυθμης εταιρείας («….. Ε.Ε.») ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της. Η εταιρεία προσέβαλε τρεις πράξεις επιβολής προστίμων (ύψους €100 η καθεμία) της Δ.Ο.Υ. Πολυγύρου για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020, οι οποίες αφορούσαν την εκπρόθεσμη υποβολή καταστάσεων πελατών–προμηθευτών (ΜΥΦ). Παρόλο που η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι οι υποβολές έγιναν εμπρόθεσμα, η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι οι προθεσμίες άσκησης της προσφυγής (οι οποίες έληγαν τον Οκτώβριο, τον Δεκέμβριο του 2024 και τον Ιανουάριο του 2025 αντίστοιχα) είχαν παρέλθει, καθώς η προσφυγή υποβλήθηκε τελικά στις 13/02/2025. Συνεπώς, η προσφυγή απορρίφθηκε, εφαρμόζοντας το άρθρο 72 παρ. 1 του ν.5104/2024.

Η απόφαση 99/24-01-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ομόρρυθμης εταιρείας κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (οικ. έτους 2014 και φορολογικών ετών 2014-2016) της Δ.Ο.Υ. Δ' ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Οι πράξεις επιβλήθηκαν λόγω προσθήκης αποκρυβείσας ύλης (εσόδων από υπηρεσίες γραφείου τελετών) συνεπεία ανακριβούς έκδοσης φορολογικών στοιχείων. Συνολικά επιβλήθηκαν κύριοι φόροι 61.142,38€, 56.269,01€, 52.199,28€ και 27.100,58€, πλέον προστίμων. Η εταιρεία ζητούσε την ακύρωση, υποστηρίζοντας ότι οι δαπάνες για λογαριασμό πελατών δεν θεωρούνται αμοιβή της. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς η προσφεύγουσα είχε υποβάλει ήδη την με αριθμό πρωτ. .../19.11.2019 ενδικοφανή προσφυγή κατά των ιδίων πράξεων, η οποία είχε απορριφθεί με την υπ' αριθ. 537/12.03.2020 απόφαση.