ΔΕΔ/Αθ/544/2025

Η απόφαση 274 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), εκδόθηκε στις 12/02/2025 και απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή ομόρρυθμης εταιρείας. Η εταιρεία προσέβαλε Οριστικές Πράξεις Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Φ.Π.Α. της Δ.Ο.Υ. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ για τις φορολογικές περιόδους 2016 και 2017. Οι πράξεις αυτές είχαν εκδοθεί σε εκτέλεση αποφάσεων του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου. Η ΔΕΔ έκρινε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις, ως πράξεις εκκαθάρισης φόρου κατ' εκτέλεση οριστικής δικαστικής απόφασης (Άρθρο 41 παρ. 3 ν.5104/2024), δεν αποτελούν εκτελεστές πράξεις προσδιορισμού φόρου και συνεπώς δεν υπόκεινται σε ενδικοφανή προσφυγή (Άρθρο 72 ν.5104/2024). Οι αναφυόμενες διαφορές ανάγονται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και προσβάλλονται μόνο με την άσκηση ανακοπής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ετερόρρυθμης εταιρίας παροχής υπηρεσιών αισθητικής, κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2021. Η εταιρεία προσέβαλε τις πράξεις που εκδόθηκαν κατόπιν επανελέγχου λόγω προηγούμενης ακύρωσης από τη Δ.Ε.Δ. για τυπική πλημμέλεια (έλλειψη αιτιολογίας). Η φορολογική αρχή συμμορφώθηκε, εκδίδοντας νέες πράξεις βασισμένες σε στοιχεία αποκρυβείσας ύλης, λόγω ανακριβούς ή μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων (ΑΠΥ). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας ως αβάσιμους ή αλυσιτελώς προβαλλόμενους, επικυρώνοντας τις συνολικές οφειλές φόρων και προστίμων.

Η Απόφαση 760/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή πρώην διαχειρίστριας εταιρείας κατά απόφασης της Επιχειρησιακής Μονάδας Είσπραξης (Ε.Μ.ΕΙΣ.). Η προσφεύγουσα ζητούσε την απαλλαγή της από την αλληλέγγυα ευθύνη για εταιρικές οφειλές που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της θητείας της (16/11/2011 έως 02/05/2013), ισχυριζόμενη έλλειψη υπαιτιότητας και τυπικό διορισμό. Η Ε.Μ.ΕΙΣ. είχε περιορίσει την ευθύνη της προσφεύγουσας στο ποσό των 67.858,23 ευρώ, το οποίο αντιστοιχούσε σε οφειλές ΦΠΑ που προήλθαν από τη λήψη εικονικών στοιχείων εντός της περιόδου διαχείρισής της. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό της περί απουσίας υπαιτιότητας, καθώς η προσφεύγουσα, ως διορισμένη διαχειρίστρια, διέθετε την οργανική εξουσία και δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία για τη μη ενεργό συμμετοχή της στη διοίκηση.

Η απόφαση 544/02-04-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε η κληρονόμος κατοίκου Γερμανίας κατά πράξης εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2015, συνολικού ύψους 4.180,74€. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι ο σύζυγός της ήταν φορολογικός κάτοικος Γερμανίας και η σύνταξή του φορολογούνταν αποκλειστικά εκεί, μηδενίζοντας την υποχρέωση δήλωσης στην Ελλάδα. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη. Η απόφαση βασίστηκε στη διαπίστωση ότι η προσβαλλόμενη πράξη κοινοποιήθηκε νόμιμα στις 06/12/2021, ενώ η ενδικοφανής προσφυγή υποβλήθηκε εκπρόθεσμα στις 04/12/2024, ήτοι πολύ μετά την αποκλειστική προθεσμία των τριάντα (ή εξήντα) ημερών.

Η Απόφαση 326/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου της Δ.Ο.Υ. Χανίων για τις χρήσεις 2018 και 2019. Ο έλεγχος είχε διαπιστώσει μη έκδοση φορολογικών στοιχείων για πώληση κρέατος (σφαγιασθέντα αιγοπρόβατα) και εφάρμοσε έμμεσες τεχνικές ελέγχου στη δραστηριότητα τυροκομίας, με αποτέλεσμα τη μείωση του πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα σχετικά με την παράβαση διαδικασίας, την εσφαλμένη χρήση έμμεσων τεχνικών και την εκ παραδρομής καταγραφή ζώων. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκανε μερικώς δεκτό τον ισχυρισμό περί μη αναγνώρισης δαπανών, αναγνωρίζοντας συνολικές φορολογητέες εισροές €300,00 (2018) και €930,00 (2019) βάσει παραστατικών που προσκομίστηκαν εκ των υστέρων. Ως αποτέλεσμα, οι Οριστικές Πράξεις Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ τροποποιήθηκαν, ενώ η Πράξη Επιβολής Προστίμου επικυρώθηκε.

Η απόφαση 573/08-04-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ατομικού επιχειρηματία χονδρικού εμπορίου ξηρών καρπών. Η προσφυγή στρεφόταν κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Βασικός λόγος καταλογισμού του φόρου εισοδήματος ήταν η μη αναγνώριση δαπανών αγορών συνολικού ύψους 970.762,13€ (2018) και 1.143.320,52€ (2019), επειδή η εξόφλησή τους, αξίας άνω των 500€, δεν έγινε με χρήση τραπεζικού μέσου πληρωμής, σύμφωνα με το άρθρο 23 περ. β’ του ν. 4172/2013. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, επιβεβαιώνοντας τις συνολικές οφειλές (φόρος, πρόστιμο, εισφορά αλληλεγγύης) ύψους 744.482,93€ για το 2018 και 879.374,89€ για το 2019, καθώς και τις πράξεις ΦΠΑ.

Η απόφαση (Αριθμός 150/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων, διατελέσας Διευθύνων Σύμβουλος, ζήτησε την απαλλαγή του από την προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη για συνολικές οφειλές εταιρείας ύψους 162.463,75€ (81.384,64€ κεφάλαιο συν προσαυξήσεις). Επικαλέστηκε έλλειψη υπαιτιότητας, ισχυριζόμενος ότι ο ρόλος του ήταν μόνο τυπικός. Η αίτηση αυτή είχε γίνει εν μέρει δεκτή από το ΚΕΒΕΙΣ Αττικής (μόνο για πρόστιμο ΦΠΑ), αλλά απορρίφθηκε για τις υπόλοιπες οφειλές. Η ΔΕΔ, λαμβάνοντας υπόψη την Έκθεση Απόψεων του ΚΕΒΕΙΣ Αττικής, έκρινε ότι η ενδικοφανής προσφυγή κατατέθηκε εκπρόθεσμα (μετά την 30-09-2024), υπερβαίνοντας την προβλεπόμενη προθεσμία των τριάντα (30) ημερών. Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρείας κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος του Προϊσταμένου της ΔΟΥ Χανίων για το φορολογικό έτος 2018. Η εταιρεία προσέβαλε τον αρχικό καταλογισμό ποσού €44.826,38. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) έκρινε βάσιμο τον ισχυρισμό της εταιρείας περί πενταετούς παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου να καταλογίσει έσοδα από επιχορηγήσεις ύψους €97.769,57, καθώς τα σχετικά πάγια είχαν αποσβεστεί πλήρως πριν το 2011. Κατά συνέπεια, το ποσό αυτό διαγράφεται ως λογιστική διαφορά. Παρόλα αυτά, η ΔΕΔ διατήρησε τις διαπιστώσεις του ελέγχου σχετικά με τη μη αναγνώριση εκπεστέων αποσβέσεων ύψους €5.279,56. Μετά τη μερική αποδοχή και την τροποποίηση της πράξης, η τελική βεβαιωτέα υποχρέωση της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένου του προστίμου, μειώνεται σε €12.331,16.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος εφάρμοσε έμμεσες μεθόδους, συγκεκριμένα την τεχνική της αρχής των αναλογιών, καθώς κρίθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής (μη αξιόπιστο λογιστικό σύστημα, μη έκδοση φορολογικών στοιχείων και μη προσκόμιση λογιστικών αρχείων). Η ΔΕΔ επικυρώνει τον προσδιορισμό αποκρυβείσας ύλης ύψους 426.313,50 € και μη εκπιπτόμενων δαπανών συνολικού ύψους 95.911,64 €, οι οποίες αφορούσαν δαπάνες μη καταχωρημένες στα βιβλία, καθώς και δαπάνες άνω των 500 € και δαπάνες μισθοδοσίας που δεν εξοφλήθηκαν με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής. Ως εκ τούτου, επικυρώνονται οι καταλογιζόμενες συνολικές διαφορές φόρου και προστίμων.

Η απόφαση 607 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η ειδοποίηση αφορούσε ληξιπρόθεσμες οφειλές συνολικού ποσού 19.905,11 ευρώ. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση, ισχυριζόμενη ότι οι οφειλές, που χρονολογούνταν από τα έτη 2004, 2005 και 2006, είχαν υποπέσει σε παραγραφή. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη κρίνοντας ότι η Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής εκδίδεται στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης. Κατά πράξεων διοικητικής εκτέλεσης, το κατάλληλο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή (άρθρο 65 ΚΕΔΕ), και όχι η ενδικοφανής προσφυγή που προβλέπεται για πράξεις προσδιορισμού φορολογικών βαρών.