Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Θεσ/627/2025

Οι τόκοι υπερημερίας που καταβάλλει το Δημόσιο, μετά από δικαστική απόφαση, σε εργολάβο δημοσίων έργων αποτελούν εισόδημα από κινητές αξίες.

Τόκοι υπερημερίας που καταβάλλει το Ελληνικό Δημόσιο βάσει δικαστικής αποφάσεως λόγω καθυστέρησης καταβολής του εργολαβικού ανταλλάγματος, ως εισόδημα της εργοληπτικής εταιρείας από εμπορικές επιχειρήσεις ή από κινητές αξίες.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Οι τόκοι υπερημερίας που καταβάλλει στο Ελληνικό Δημόσιο σε εργοληπτική εταιρεία βάσει δικαστικής αποφάσεως και λόγω καθυστέρησης καταβολής του εργολαβικού ανταλλάγματος αποτελούν εισόδημα από κινητές αξίες και όχι από την άσκηση εμπορικής επιχειρήσεως.

Οι τόκοι υπερημερίας που καταβάλλει το Δημόσιο, μετά από δικαστική απόφαση, σε εργολάβο δημοσίων έργων αποτελούν εισόδημα από κινητές αξίες.-Παρακράτηση φόρου 20%

Η απόφαση 493/04-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι λανθασμένα φορολογήθηκε το επίδομα βιβλιοθήκης ύψους 1.854,75 ευρώ, το οποίο έλαβε από Πανεπιστήμιο και είχε συμπεριληφθεί στο δηλωθέν εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες (κωδικός 301). Η ΔΕΔ, βασιζόμενη στις διατάξεις του ν. 5045/2023 και στην κρίση της Ολομέλειας του ΣτΕ (απόφαση 29/2014), έκρινε ότι το ειδικό επίδομα βιβλιοθήκης έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί φορολογητέο εισόδημα. Ως αποτέλεσμα, η ΔΕΔ αποφάσισε την τροποποίηση της προσβαλλόμενης πράξης, διαγράφοντας το ποσό του επιδόματος βιβλιοθήκης από το εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες και διενεργώντας νέα εκκαθάριση της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος.

Τρόπος φορολόγησης της εφάπαξ παροχής, που εισέπραξαν υπάλληλοι της «Ο.Ε.Ο.Α. Αθήνα 2004», βάσει ομαδικού ασφαλιστηρίου συμβολαίου.Η εφάπαξ συνταξιοδοτική παροχή, που εισέπραξαν οι υπάλληλοι της «Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων – Αθήνα 2004», βάσει ομαδικού ασφαλιστηρίου συμβολαίου, υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, αφενός μεν σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 45 παρ. 1 Κ.Φ.Ε., ως εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, κατά το μέρος αυτής, που αντιστοιχεί στα καταβληθέντα ασφάλιστρα και αφετέρου σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 24 παρ. 1 περίπτ. στ΄ Κ.Φ.Ε., ως εισόδημα από κινητές αξίες, αν μέρος αυτής αντιστοιχεί στην υπεραπόδοση των επενδύσεων των μαθηματικών αποθεμάτων, που σχηματίζονται για τις ασφαλίσεις ζωής, σύμφωνα με τις διατάξεις του ΝΔ 400/1970. (ομοφ.)

Η Απόφαση 873/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά διορθωτικής πράξης προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2020, αρχικού ύψους €25.022,93, η οποία εκδόθηκε από τη Δ.Ο.Υ. Βέροιας. Ο έλεγχος είχε προσδιορίσει το εισόδημα του προσφεύγοντα, λιανέμπορου ειδών παντοπωλείου, με την έμμεση τεχνική Ανάλυσης Ρευστότητας, καταλογίζοντας αρχικά μη δηλωθέν εισόδημα €50.551,36. Η Δ.Ε.Δ. έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του φορολογούμενου να συνυπολογιστεί ως πηγή κεφαλαίων η μείωση εισπρακτέου λογαριασμού Φ.Π.Α. ύψους €3.861,45, μειώνοντας έτσι την αδικαιολόγητη διαφορά ρευστότητας. Απέρριψε, ωστόσο, τον ισχυρισμό του για συμψηφισμό ζημιών προηγούμενων ετών, καθώς η φορολογητέα ύλη θεωρήθηκε εισόδημα άγνωστης πηγής. Μετά τη μερική αποδοχή, το τελικό φορολογητέο εισόδημα διαμορφώθηκε σε €47.653,24, με τελική συνολική οφειλή €23.618,50.

Φόρος εισοδήματος μισθωτών υπηρεσιών: ..Ο τρίτος (τελευταίος) λόγος του αναιρετηρίου για σφαλερή ερμηνεία διατάξεων των άρθρων 9, 25 και επομένων του ν.δ. 3323/1955, με την κρίση, στην αναιρεσιβαλλομένη, ότι δεν υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου (για εισόδημα από κινητές αξίες), κατά την πληρωμή τόκοι επιδικαζόμενοι, με δικαστική απόφαση, υπέρ φυσικού προσώπου, είναι απορριπτέος προεχόντως ως στηριζόμενος σε προϋπόθεση ανύπαρκτη. Αφού, από την αναιρεσιβαλλομένη, δεν προκύπτει τέτοια γενική, για τόκους, παραδοχή του Εφετείου, αλλά κρίση του, μόνον, εμμέσως διατυπούμενη, ότι δεν υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου εισοδήματος τόκοι που έχουν επιδικασθεί επί του κεφαλαίου απαιτήσεως μισθωτού για αποζημίωση, λόγω αδικοπραξίας όπως η προαναφερόμενη, ως οφειλόμενοι, κατά το άρθρο 346 του ΑΚ, για τον χρόνο από της επιδόσεως της αντίστοιχης αγωγής έως της πληρωμής του κεφαλαίου

Φορολογία εισοδήματος από κινητές αξίες (τόκοι δανείων).(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
α) Τα ανταλλάγματα, που έλαβε ένα πρόσωπο από άλλο, βάσει της εμφανιζόμενης στα μεταξύ τους ιδιωτικά συμφωνητικά συμφωνίας για χορήγηση κεφαλαίου από το πρώτο για την αγορά από το δεύτερο μετοχών της ημεδαπής εταιρίας «….Α.Ε.», και τα οποία (ανταλλάγματα) ανήρχοντο σε ποσοστό (50% και αργότερα 75%) επί των προσωπικών κερδών από την άνω εταιρία του δευτέρου (λήπτη του κεφαλαίου και ακολούθως κυρίου, αμέσως ή εμμέσως, του συνόλου των μετοχών, διαχειριστή κλπ της εν λόγω εταιρίας), δεν μπορεί, με βάση το διδόμενο πραγματικό, να θεωρηθούν εισόδημα αυτού από κινητές αξίες (τόκοι δανείων ημεδαπής προέλευσης), σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 24 (παρ.1 περ.γ’ πρώτο εδάφιο) και 25 (παρ.3) του Ν 2238/1994 «Κύρωση Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος» (ΚΦΕ), και γι’ αυτό δεν υπόκειται στην προβλεπόμενη από τις διατάξεις της παρ.4 του άρθρου 54 του ίδιου νόμου παρακράτηση φόρου με συντελεστή 20%, καθόσον δεν προκύπτει από το περιεχόμενο του συμφωνητικού υποχρέωση απόδοσης του χορηγηθέντος κεφαλαίου. β) Η σχέση που φαίνεται συνδέει τα αναφερόμενα στο ερώτημα φυσικά πρόσωπα με βάση αποκλειστικώς και μόνο τα εν λόγω συμφωνητικά είναι εκείνη της παρακοινωνίας (εσωτερική εταιρία χωρίς εμφανές φορολογικό ενδιαφέρον).

Η απόφαση 800/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα έτη 2018 και 2019. Ο αρχικός έλεγχος βασίστηκε στις έμμεσες τεχνικές (αρχή των αναλογιών), καθώς το δηλωθέν εισόδημα του προσφεύγοντα (που ασκεί λιανικό εμπόριο) δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης. Διαπιστώθηκε μη έκπτωση δαπανών, κυρίως λόγω μη διατραπεζικής εξόφλησης μισθοδοσίας και αγορών άνω των 500€. Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα για διπλή καταχώριση ορισμένων μη εκπιπτόμενων δαπανών στα λογιστικά ευρήματα, μειώνοντας τις τελικές λογιστικές διαφορές (π.χ., για το 2018 από 51.632,40€ σε 49.307,92€) και τροποποιώντας τις πράξεις φόρου εισοδήματος, ενώ επικυρώθηκαν οι πράξεις ΦΠΑ.

Η απόφαση (Αριθμός 812/2025) του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022, η οποία όρισε χρεωστικό ποσό 1.773,52€. Ο προσφεύγων, φοιτητής, υποστήριξε ότι υπέβαλε αρχικά και εν συνεχεία τέσσερις τροποποιητικές δηλώσεις λόγω άγνοιας και λάθους, προσθέτοντας εισόδημα 13.433,13€ (κωδικός 343) παρότι δεν είχε κανένα εισόδημα. Η Δ.Ο.Υ. Ε’ Θεσσαλονίκης εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη διατηρώντας το ποσό των 13.433,13€, καθώς ο προσφεύγων δεν ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση να προσκομίσει τα απαραίτητα δικαιολογητικά για το δηλωθέν εισόδημα χωρίς ηλεκτρονική πληροφόρηση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντος περί λάθους ως αναπόδεικτο, καθώς υπέβαλε διαδοχικές τροποποιητικές δηλώσεις σε διαφορετικές ημερομηνίες με χρήση των προσωπικών του κωδικών πρόσβασης.